လင္းခါး (ေမာင္လြမ္းဏီ)

ဘီယာနဲ႔ ကြမ္းနံ႔
သင္းပ်ံ႕တဲ့ လမ္းမေတြကို
ဆည္းဆာညိဳ နီစိုစိုျဖန္းတိုင္း
လြမ္းရတုေတြ ထုဆစ္ျဖစ္တတ္တယ္
ယဥ္ေက်းျခင္းသီဝရီ။

စာအုပ္ ဖုန္ ၾကက္ေမႊး
ေသြးသား မိတ္ေဆြ ရဲေဘာ္ အိမ္နားနီးခ်င္း
အင္ေဖာ္ေမးရွင္းေခတ္
ဒီေခတ္က မတူးဆြလည္း
ဝတ္မႈံကူးခြင့္
ၾကံုလင့္ရတာကိုက ကံအေၾကာင္းတရားလွတယ္
အေမတူးက ပိုလွတယ္
ေတာ္လွန္ေရးသီဝရီ။

က်ေနာ့္ၿမိဳ႕ကို မျပန္ရဲဘူး (ေမာင္လြမ္းဏီ)

က်ေနာ္က 
ဒီၿမိဳ႕ဟာ ေနဖို႔မေကာင္းေတာ့ဘူးလို႔ ေရးတယ္။ 
သူကေတာ့ 
သူတို႔ၿမိဳ႕ဟာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္တ့ဲ။
ေယာဟန္ေအာင္

ငါတို႔ၿမိဳ႕က
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္
ေစာနဒီ (ျမစ္ႀကီးနား)

ေနဖို႔ မေကာင္းဘူး ကဗ်ာဆရာေတြနဲ႔
ေပ်ာ္တဲ့ကဗ်ာဆရာေတြ ဖဲြ႔သီတာ
ခံစားရတာေၾကာင့္လည္းပါ။

ေအာင္ဆန္းတံတားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
(ဗုိလ္ေအာင္ဆန္းက အာဇာနည္သူရဲေကာင္းႀကီးပါ)
နတ္ေမာက္ကလည္း မင္းဘူး - မေကြး - နတ္ေမာက္
ဝန္ရိုးစြန္းမတည့္တတည့္ေလာက္က်မယ့္ ေျမလတ္ၿမိဳ႕ေတြပါ။ ထား။

ေက်ာင္းသားေတြ ႏိုင္တယ္ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

က်န္ခဲ့တဲ့ ႏွီးခေမာက္တိုင္းက 
ေနာက္သမိုင္းစာမ်က္ႏွာအတြက္ 
ေသြးစက္စြန္းတဲ့
ေရွ႕အဖြင့္စာမ်က္ႏွာေပါ့ ညီရဲေဘာ္။ 

တို႔ ခ်ီတက္ရမယ္ 
ခ်ီတက္ၾကရမယ္ 
မႏၱေလးမွသည္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚအထိ 
လက္ပံေတာင္းမွ လက္ပံတန္းအထိ 
ပဲခူး႐ိုးမက တနသၤာရီ႐ိုးမဖ်ားအထိ 
သာယာဝတီမွ ကမၻာမေၾကဆီအထိ 
တို႔ခြပ္ေဒါင္းအလံေတြ 
ေလကစား ႂကြားတလူလူေဝ။ 

ေခြးဆဲြတဲ့ ညေန (ေမာင္လြမ္းဏီ)

မတ္နဲ႔ တေပါင္း၊ တေပါင္းနဲ႔ မတ္ 
ေက်ာခ်င္းကပ္ရင္၊ ရင္ခ်င္းထပ္ရင္။ 

ေသြးသြန္ေခ်ာင္းစီး 
အေရးႀကီးၿပီ၊ ေသြးနီးၾကစို႔ 
အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ရမည္။

ေသြးပံုရိပ္ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

ငတ္မြတ္လြန္း၍ 
တြန္းလွန္အံုႂကြ၊ ႐ုန္းကန္ထသည္ 
လမ္းမေပၚက လူလႈိင္းႀကီး။ 

တပ္ဦးေက်ာင္းသား၊ မားမားမတ္မတ္ 
ရင္ေကာ့ရပ္ေန၊ ေသြးစြန္းေပညစ္ 
လက္႐ံုးညႇစ္ေအာ္၊ မိုးယံေက်ာ္လႊား ေ
ေႂကြးေၾကာ္သံလား၊ ဗံုးသံလား။ 

ပိတ္စရဲနီ၊ ဒီေရမုန္တိုင္း 
လူလႈိုင္းကိုပိုး၊ ေရွ႕ကိုတိုးေပါ့ 
ေသ႐ိုးမရွိသည့္ တို႔တိုင္းျပည္။ 

တေပါင္းမီးလွ်ံ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

တေပါင္း 
တေပါင္း 
ရာဇဝင္ေၾကာင္းကို 
မီးေမာင္းထိုးျပျပန္ၿပီေကာ။ 

တေပါင္းဆိုတာ 
မဟာမီးခဲ၊ ရဲရဲေတာက္ေလာင္ 
အေမွာင္ေခတ္တိုင္း ဆိုပါေတာ့။ 

ရင္နဲ႔ ဘဝ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

သံဆူးႀကိဳးကို 
တိုးျဖတ္ရတာ ဘဝတစ္ခုလံုးပါပဲ 
ဒီဘဝပဲ ရင္းစရာရွိေတာ့တယ္ေလ။ 

ကၽြန္မတို႔ အံုႂကြရင္ 
သူပုန္ထင္သလား၊ 
စားရမဲ့ ေသာက္ရမဲ့ က်ဴးေက်ာ္တဲရိပ္ညက 
ျခင္ေဆးေခြ ထြန္းညႇိ႐ံုနဲ႔ 
အနာဂတ္ကို သြန္းထုလို႔ မလံုေလာက္ဘူးထင္တယ္။ 

မန္းရွာေရ ... (ေမာင္လြမ္းဏီ)

မန္းရွာေရ 
ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚက 
တို႔ဘဝေတြယူခဲ့ … 

မန္းရွာေရ 
ပဲခူး႐ိုးမက 
အခ်စ္ညေတြယူခဲ့ … 

မန္းရွာေရ 
ေဒါနေတာင္တန္းက 
ေတာပန္းေတြယူခဲ့ … 

ေျမလတ္သား ေလာဘ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

ရရင္ရ
မရရင္ခ် ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္။

အနီးကပ္ဆံုး
ရန္သူကို ရွာၿပီး တိုက္ၾက ဆိုတဲ့ စစ္ေသနာပတိ။

တစ္ႏွစ္အတြင္း
လြတ္လပ္ေရး ရေစရမယ္ ဆိုတဲ့
ကတိကို ေပးရဲတဲ့ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္။

သမဂၢ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

စစ္ခြာသံေတြ 
ညာသံ မေပးနဲ႔ 
အာခံေရးဆိုတဲ့ သမိုင္းက 
ကာရန္နဲ႔ ေရးေရး 
ကာရန္မဲ့ ေတြးေတြး 
ပညာေရးတိုက္ပဲြက 
သမဂၢအလံေတာ္ရဲ႕ ျပဌာန္းခ်က္ပဲ 
ခ်ီတက္ၾက။ ။

ေမာင္လြမ္းဏီ 
၈ - ၂ - ၂၀၁၅ 

စတုတၳေအာင္လံ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

မနက္ျဖန္ 
အာခံကာ ခ်ီမတဲဲ့ 
ေမာင္ေက်ာင္းသားရဲ႕ တပ္ဦး စံ။ 

စတုတၳသပိတ္၊ စတုတၳတိုက္ပဲြ 
လိုက္ရဲသူ လက္ခ်င္းတဲြ 
ခိုင္ျမဲတဲ့ သံႏိၷ႒ာန္ ဖိုးသခင္ထံ 
အပ္ႏွံထားသည္တဲ့ 
ထီမထင္ေက်ာင္းေတာ္သားေတြရဲ႕ ႏွလံုးရည္။ 

လမ္းမႀကီးဆီ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

ဒီဇင္ဘာ ၂၀ ရက္ တမ္းခ်င္း
(သို႔မဟုတ္) ရဲေဘာ္ရဲ႕ကဗ်ာ* ကို
ဇန္နဝါရီ ၂၀ လမ္းမထက္မွာ က်ဲျဖန္႔လိုက္
က်ဲျဖန္႔လိုက္ၾက။

ဒါဟာ
တို႔တေတြ ဟစ္ေႂကြးၾကတဲ့
စတုတၳ ေက်ာင္းသားသပိတ္ရဲ႕
အမ်ဳိးသားပညာေရး ကမၸည္းထိုးသံပဲ။

လႊတ္ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

လက္ဝါးေထာင္၍ 
အမည္ေရွ႕မွာ ေရးထြင္းျပတယ္။ 

ညာလက္ဝါးက 
သံမဏိဓား၊ ပါးပါးေလးလို 
သံေခ်းမတက္။ 

တို႔ရင္းတဲ့ ရင္ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

အညာေဆာင္းငဲ့ 
ေသြးေျမက်တဲ့ လက္ပံေတာင္း 
ေခါင္းခ်ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာၿပီ။ 

အေႂကြးကို 
ေသြးနဲ႔ ဆပ္ေလသလား၊ 
အေရးရယ္ဆို 
လယ္တီကို တိုင္တည္ၾကေလသလား၊ 
ဘူဒိုဇာ လူကိုယ္ပါ ထိုးကာအပ္ 
ျပတ္သားတဲ့ ဘဝေပးအသိ 
ၾကည့္ရက္သူ ၾကည့္ၾကစမ္းပါေစ။ 

ျဖဴႏွင္းေထြးေပး ေမတၱာစာ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

မတ္တပ္ရပ္လို႔ 
လမ္းမွာ မငိုခဲ့သလို 
ေမွာင္မိုက္မွာ မငို 
လက္ပံေတာင္းေတာင္ရိပ္မွာ 
ခိုခဲ့တဲ့ သမီးေလး 
ေတာင္ေႂကြး ေတာေႂကြး ဆပ္တယ္။ 

ဗကသ 
ရတနာပံုမိုးေကာင္းကင္ 
ခုေတာ့ ပို သစ္လြင္ လင္းပ။ 

ဖဲသံုးခ်ပ္ေခတ္ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

သံုးလြန္းတင္မွ ႀကိဳး 
သံုးေက်ာင္းေျပာင္းေသာ ရွင္ 
သံုးလင္ေျပာင္းေသာ မိန္းမ 
အဆိုအမိန္႔မ်ားမွသည္။ 

သံုးေခ်ာင္းေထာက္ ေပၚလစီ 
သံုးေခ်ာင္းမူ ညီညြတ္ေရး 
သံုးပါတီ သေဘာထား 
ေခတ္တရားက သံုးပြင့္ဆိုင္။ 

ရင္က်ဳိးအင္း တေစၦ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

ေရာင္းစားစရာလည္း မရွိ 
ေပါင္းစားစရာလည္း မရွိေတာ့ 
ေတာင္းစားရတာပဲကို။ 

ၿမိဳ႕နဲ႔ကြာလွမ္း ရြာလမ္းနံေဘး 
ေငးရီလည္ဆန္႔ လက္ျဖန္႔တြန္းထိုး 
ဝမ္းအူပိုးကိုက္ ေျပးလိုက္ထိုင္လိုက္ 
ေတြးလိုက္မႈိင္လိုက္ ေမွးလိုက္ယိုင္လိုက္ 
ေအးလိုက္တာလည္း လက္ကုန္ေအ။ 

ဟြန္းသံေပးရင္ ေသြးပ်က္ခ်င္တယ္ 
လြန္းပ်ံေျပးရင္း ဟင္းမပါလည္း 
ထမင္းေလးပဲ၊ ေလြးလိုက္ခ်င္ပ 
ေပါက္စ အဖြားကို မွ်ပါကြယ္။ 

ေကသရာဇာ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

ရဲေဘာ္ဝင္းတင္ 
သင္ဟာ 
ျခေသၤ့တစ္ေထာင္ပမာ 
တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစု 
လူထုက ထုဆစ္တယ္။ 

ကမၻာမေၾကေန႔မ်ား 
သင့္ရဲ႕ လည္ဆံတဖြားဖြားနဲ႔ 
ေက်ာသား ရင္သား မခဲြျခား ခ်စ္သူ။ 

ေျခမွာ ကႀကိဳး၊ လက္ဖ်ားကဗ်ာ 
ရာဇဝင္ထဲမွာ ဝင္းတင္ဆိုတာ 
လူထုထဲက သူရဲေကာင္း။ 

တို႔ဟာ ကဗ်ာေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

တစ္ရံတစ္ခါဆီက 
မဟုတ္ပါဘူး ခ်ယ္ရီ ညီမငယ္။ 

တို႔ ေမာင္ႏွမေတြ 
တို႔ ရဲေဘာ္ေတြ 
တို႔ ေသြးသားေတြ
ေဝးခဲ့ၾကသမွ၊ ေထာင္ထဲ ေတာထဲ 
ေတာင္နဲ႔ ႏိုင္ငံရပ္ျခားေတြ 
ေသေလာက္ေအာင္ လြမ္းတာရွည္ခဲ့ 
ေသမဲ့ေသေတာ့ နင္က ေစာျပန္ေရာ။ 

ကိုမိုးသီး ျပန္လာတယ္ 
ကိုသက္မွဴး ျပန္လာတယ္ 
ကိုလြမ္းဏီ ျပန္လာတယ္ 
ကိုသက္ေဇာ္ ျပန္လာတယ္
ေနရိန္ေက်ာ္လည္း ျပန္လာတယ္။ 

နယ္စပ္က ပို႔တဲ့ ေထာင္ဝင္ကဗ်ာ (ေမာင္လြမ္းဏီ)

ေထာင္မွာအက်ဥ္းထား 
လ ရက္ လား တူေမာင္။ 

ပုဒ္မ ၁၈ 
က်ဳပ္တို႔ေခတ္မွာ 
ျပာစ လြင့္ပ်ံ ေစရမယ္။ 

အဖြား 
ၾကားပါေစ 
ေပေပၚတင္ထု ထုခ်င္ ထု 
မီးေပၚတင္႐ႈိ႕ ႐ိႈ႕ခ်င္ ႐ိႈ႕။ 

ဒီၿငိမ္းလင္း ဓား
ေၾကမသြားဘူး၊ 
ဘုရားစူး ေစ့ က်ိန္ရတယ္။    ။ 

ေမာင္လြမ္းဏီ 
၂၃ - ၁၁ - ၂၀၁၃