ဘာ လဲ ဟဲ့ M P C ? (ေက်ာ္ေက်ာ္ၿငိမ္းခ်မ္း)

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ရက္ေလာက္က မိတ္ေဆြ တေယာက္က လွမ္းေျပာတယ္...။ ခင္ဗ်ား အပါအဝင္ လူ ၉ ေယာက္ကုိ သတိထားေစာင့္ၾကည့္ေပးဖုုိ႔ ထုိင္းအစုိးရ တာဝန္ရွိသူေတြကုိ MPC - Myanmar Peace Center က စာပုိ႔ထားတယ္တဲ့ ...။ 

ျမန္မာဘက္ျခမ္းက လုံျခံဳေရးဌာနေတြက ထုိင္းဘက္က သူတုိ႔ Counterpart အဖြဲ႔အစည္းေတြကုိ ဒါမ်ဳိးအလားတူ အေၾကာင္းၾကားေလ့ရွိတာ အထူးအဆန္းမွ မဟုတ္တာ... သူတုိ႔ အလုပ္ သူတုိ႔လုုပ္တာ ဘာဆန္းလဲေပါ့ ...။ ဒါေပမယ့္ ထူးဆန္းတာက ဒီတခါ MPC က စာပုုိ႔တယ္ ဆုိပဲ ...။ 

ဒါနဲ႔ MPC မွာ လုပ္ေနတဲ့ တခါတုန္းက မိတ္ေဆြေဟာင္းတခ်ဳိ႕ကုိ လွမ္းေမးလုိက္တယ္ ... ခုထိ တေယာက္မွ အေၾကာင္းမျပန္ဘူး... တိတ္ဆိတ္ေနၾကတယ္...။ အင္းေပါ့ေလ ခမ်ာမ်ားမလဲ လမ္းရွင္း... အိတ္ဆြဲ... သခင္အားရ ကၽြန္ ေဘာ မ... အလုပ္ေတြနဲ႔ မအားၾကရွာဘူး ထင္ပါရဲ႕...။ 

အဘ အတြက္ အမွတ္တရ ေရးတဲ့စာ (ေက်ာ္ေက်ာ္ၿငိမ္းခ်မ္း)

အရင္ နဝတ.. နအဖ.. ေခတ္မွာေရာ ခု နမလ ေခတ္မွာေရာ ေနရာတကာမွာ.. အဘေတြက မ်ားလွသဗ်ာ..။ (ဘာမွန္းမသိေအာင္ နားမလည္ႏိုင္တဲ့ေခတ္ဆုိေတာ့ နမလ ေခတ္ေပါ့ဗ်ာ) 

အရင္ က်ေနာ္တုိ႔ေခတ္ မကဒတ (ABSDF) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွာတုန္းကေတာ့ လူတုိင္းက အဘ ေခၚတာ ၂ ေယာက္ေလာက္ပဲ ရွိသဗ်.. က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အဘ ဗုိလ္စြန္ညိဳ [ဒုတိယဗုိလ္မွဴးႀကီး(ၿငိမ္း) ေအးျမင့္ (ၾကည္း-၈၅၆၃)] နဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးက အဘ ဦးဝင္းေမာင္ (အခ်က္ျပဆက္သြယ္ေရးတပ္ တပ္ၾကပ္ႀကီးေဟာင္း.. မကဒတ ဗဟုိဆက္သြယ္ေရးတပ္-နည္းျပ)။ အဘ ဗိုလ္စြန္ညိဳကုိေတာ့ ေကအန္ယူနဲ႔ တျခားမဟာမိတ္ေခါင္းေဆာင္၊ ရဲေဘာ္ အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ က်ေနာ္တို႔ေခၚသလုိ အဘ ပဲ ေခၚသဗ်။ 

လူခ်င္းစေတြ႔ေတာ့ ၁၉၉၀ ႏွစ္ဆန္းပုိင္း ထင္ပါတယ္.. ေဒါက္တာႏုိင္ေအာင္၊ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းတုိ႔က အဘကုိ ဘန္ေကာက္ကေန မဲေဆာက္ကုိ လာပုိ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္က မာနာပုေလာကေန မဲေဆာက္ကုိ လာႀကိဳပါတယ္။ ဒီမတုိင္ခင္ သူ ဘန္ေကာက္မွာရွိေနစဥ္က ကုိႏိုင္ေအာင္နဲ႔ ကုိေသာင္းထြန္းတုိ႔က လွမ္းအေၾကာင္းၾကားလုိ႔.. သူ က်ေနာ္တုိ႔ မကဒတ-ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွာ ကာလတခုလာေနရင္း သင္တန္းလာေပးမယ့္အေၾကာင္း၊ ခြင့္ျပဳေပးဖုိ႔အေၾကာင္း မာနာပုေလာမွာ ေကအဲန္ယူေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ ညႇိႏႈိင္းခဲ့ပါတယ္။ 

ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ေရးတဲ့ အေရးႀကီးၿပီ အလြမ္းစာ (ေက်ာ္ေက်ာ္ၿငိမ္းခ်မ္း)

“ဖထီး... ဖထီးမွာ သူ႔လုိမ်ဳိး သမီးလွလွေလးတေယာက္ေလာက္ မရွိေတာ့ဘူးလားဗ်...” 

“ရွိရင္ က်ေနာ္နဲ႔ ေပးစားဗ်ာ... ဒါဆုိ က်ေနာ္ ဒီမွာပဲေနေတာ့မယ္... မျပန္ေတာ့ဘူး...” တဲ့ ... ...။ 

အဲ ... ကုိငွက္ႀကီးကေတာ့ လုပ္ခ်လုိက္ျပန္ၿပီ...။ 

အခ်ိန္က ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၂ ရက္... မနက္လင္းအားႀကီး ၂ နာရီေလာက္...။ ေနရာက ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေသာင္ရင္းျမစ္ကမ္းေဘးက မယ္လလုိ႔ေခၚတဲ့ ထုိင္းကရင္ရြာေလးထဲမွာရွိတဲ့ KNU-KNLA က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ရဲ႕ ေနအိမ္...။ [ယခု မယ္လ ဒုကၡသည္စခန္း (ဘဲကေလာ္ ဒုကၡသည္ စခန္း) မဟုတ္ပါ... မယ္လရြာက ဒုကၡသည္စခန္းကေန ၁၀ ကီလုိေလာက္ဆက္သြားမွ ေရာက္ပါသည္... ၎ရြာကုိအစြဲျပဳ၍ ဒုကၡသည္စခန္းကုိ မယ္လ ဟုေခၚျခင္းျဖစ္ပါသည္...။ ဒုကၡသည္စခန္းေနရာတြင္ ယခင္က ဝါဂြမ္းစုိက္သျဖင့္ ကရင္ဘာသာျဖင့္ ဘဲကေလာ္ (ဝါဂြမ္းျခံ) ဟုလည္း ေခၚပါသည္] 

အူလဒူ၊ တယ္လေနာ နဲ႔ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတလြဲ (ေက်ာ္ေက်ာ္ၿငိမ္းခ်မ္း)

ထင္ေတာ့ ထင္ပါတယ္... ေျပာခ်င္တာ တျခား နားလည္တာ တျခား ျဖစ္ေတာ့မယ္လုိ႔...။ အူလဒူေတြ... တယ္လေနာ.. အမ္ပီတီေတြ.. ေထာက္ခံတယ္... ကန္႔ကြက္တယ္ဆုိတဲ့ ေပၚပင္ကိစၥေတြ ေျပာခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး...။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေပၚက ရည္ၫႊန္းပုိ႔စ္ရဲ႕ေအာက္ဆုံးမွာ ေဈးႏႈန္းေလးေတာင္ ထည့္ထားေသးတယ္... ၂၅ သိန္း နဲ႔ ေထာင့္ငါးရာ...။

လက္ေတြ႔အရ ေျပာရရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးဝန္ေဆာင္မႈကုိ ေဈးအသက္သာဆုံးနဲ႔ေပးႏုိင္တဲ့ ကုမၸဏီကုိ သုံးမွာပဲ...။ အစုိးရ၊ ပုဂၢလိက၊ ဖက္စပ္၊ ျပည္တြင္း/ပ ဘယ္သူပုိင္ပုိင္... ကုလားျဖစ္ျဖစ္၊ တ႐ုတ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ကျပားျဖစ္ျဖစ္ (တကမၻာလုံးမွာ) စားသုံးသူဘက္ကၾကည့္ရင္ အေရးမႀကီးပါဘူး။ (ဒီေနရာမွာ အရပ္သုံးလုိ႔ သေဘာထားၿပီး “လုံျခံဳေရး” ဖက္တာကုိ ကိန္းေသထားလုိက္ၾကပါစုိ႔ ...)

ထားပါေတာ့၊ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါဘူး...။

ဗုုိ လ္ ခ်ဳ ပ္ ျမ အ မွ တ္ တ ရ (ေက်ာ္ေက်ာ္ၿငိမ္းခ်မ္း)

အမွတ္တရေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ ...။ 

သူ ေရခ်ဳိးပုံေရခ်ဳိးနည္း နဲ႔ အိပ္ပုံအိပ္နည္း ... ေမးမိတုန္းက အမွတ္တရ ...၊ 

စကားစပ္မိလုိ႔ တပ္မဟာမွဴး ဘဝက ရွမ္းျပည္ဘက္ စစ္ကူသြားရင္း သူ ၾကံဳဖူးတဲ့ ရွမ္းပ်ဳိျဖဴမ်ား ေရခ်ိဳးပုံနဲ႔ သူ႔ကုိယ္ေတြ႔ ဟာသေတြအေၾကာင္း အမွတ္တရ ...၊ (က်ေနာ္ မေမးဘူးေနာ္ ... သူ႔ဟာသူ ေျပာျပတာ) 

လူမ်ဳိး နဲ႔ စာ ... ဘယ္ဟာက ဗမာ ... ဘယ္ဟာက ျမန္မာ ... သူေျပာျပတဲ့ အင္မတန္ လက္ေတြ႔က်တဲ့ သူ႔အယူအဆ ... အမွတ္တရ ...၊

ေန႔လည္ေန႔ခင္း ... အစည္းေဝးနားခ်ိန္ သူ႔အိမ္မွာ တည္ခင္းတဲ့ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္းဝိုင္းနဲ႔ ပြာကေညာကိတ္ [ထမင္းခ်ဳိး(ဂ်ဳိး)ေၾကာ္] ဟာသ ... အမွတ္တရ ...၊ 

သူ န႔ဲ ဗုိလ္လင္းထင္ (အဲဒီတုန္းက KNLA တပ္မဟာ ၅ မွဴး) ရဲ႕ ေကာင္းဘြိဳင္ဇာတ္လမ္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ဒုိင္ဗင္တင္လွ ဇာတ္လမ္း ... အမွတ္တရ ...၊ 

သူ႔ေလွကုိ ေလွၾကံဳလုိက္စီးရင္းနဲ႔ မာနယ္ပုေလာ (Land of Victory) အဝင္ ေသာင္ရင္းျမစ္ေပၚက စစ္ေဆးေရးဂိတ္ (ခ်ံခဲလာzပတုz) [အမွန္ေတာ့ အဓိပၺာယ္က ကရင္လုိ “ေလွအားလုံး ရပ္” ေပါ့ဗ်ာ...။ က်ေနာ္တုိ႔ ေမာင္ေက်ာင္းေတြကေတာ့ ခ်န္ခဲလာပတုတ္ ဆုိၿပီး အလြယ္ေခၚတဲ့ ဂိတ္ေပါ့] မွာ သူ႔ေလွကုိ တာဝန္က်ရဲေဘာ္ေတြက လုိအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းမပါလုိ႔ ဖမ္းထားတဲ့အေၾကာင္း အမွတ္တရ .....၊