လမ္း (ေက်ာ္သူ)

အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒအား သပိတ္ေမွာက္လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပေနသည့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္စစ္ေၾကာင္းအဖြဲ႔ကို က်န္းမာေရးေစာင့္ေ႐ွာက္မႈအျဖစ္ (ျမင္းျခံ၊ ေတာင္သာ၊ ပုပၸါး၊ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း) ခရီးစဥ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ လိုက္ပါသြားခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္က ေရးသားခဲ့တဲ့ “ငယ္စဥ္ ႀကီးလိုက္” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာသားေတြကို အမွတ္ရေနခဲ့တဲ့အတြက္ ျပန္လည္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ 

ယင္းကဗ်ာစုေလး ေပၚေပါက္လာတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က - 

(၁) လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားေစလိုေသာ စိတ္။ 
(၂) ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါးအား လက္ကိုင္ျပဳလိုေသာ စိတ္။ 
(၃) စည္းလံုးျခင္း အင္အားစုႀကီးျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ကမ႓ာ့ရြာႀကီး တည္ေဆာက္ေစလိုေသာ စိတ္။ 
(၄) လူမ်ဳိးဘာသာ အဆင့္အတန္း ပညာအရည္အခ်င္း မခြဲျခားေစလိုေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ား ရွင္သန္ေပါက္ဖြားေစလိုေသာ ပရဟိတသမားတစ္ဦး၏ ခံစားမႈ (သို႔) ႏိုင္ငံ့အေရး ျပည္သူလူထုအေရးကို ထမ္းရြက္ေနေသာ ပရဟိတသမားတစ္ဦး 
ေလွ်ာက္ခဲ့ေသာလမ္း ... 
ေဖာက္ခဲ့ေသာလမ္း ... 
ဝင္ေလထြက္ေလရပ္သည္အထိ ဆက္ေလွ်ာက္ေနမည့္လမ္း ... ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။

ပရဟိတ ကာ/ခ်ဳပ္ႀကီး ဦးေက်ာ္သူထံ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ (ေက်ာ္သူ)

ကၽြန္ေတာ္သည္ ပရဟိတလုပ္ငန္းျဖင့္ အမ်ားျပည္သူတို႔အား အတၱျဖဳတ္၍ အနစ္နာခံ ေပးဆပ္ခဲ့ရာ ယခုဆိုလွ်င္ (၁၃) ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ (၁၃) ႏွစ္ျပည့္ေသာ အခ်ိန္ကာလျဖစ္သည့္ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါ ရီလ (၁) ရက္ေန႔တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္အလ်င္တို႔သည္ သာသနာျပဳလိုေသာစိတ္၊ သာသနာ ျပန္႔ပြားလို ေသာစိတ္ႏွင့္အတူ ပရဟိတေလာကသားမ်ားအတြက္ ကမၻာတည္သေ႐ြ႕ မွတ္ေက်ာက္တင္ႏိုင္ရန္ ပရဟိတ ေစတီေတာ္ တည္ထားကိုးကြယ္ရန္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ 

ထို႔ေၾကာင့္ ယခု ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ မိမိစိတ္တြင္ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတာ္ႀကီးအား ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ အၾကံဉာဏ္မ်ား ေတာင္းခံခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္ ျပည္ၿမိဳ႕တစ္ဖက္ကမ္းရွိ ျမတ္စြာဘုရား သက္ရွိထင္ရွားရွိစဥ္ကာလတြင္ ျမတ္စြာဘုရား ႂကြေရာက္သာသနာျပဳခဲ့သည့္ ေတာင္ကိုးလံုးတြင္ ပါဝင္ေသာ ဖိုးဦးေတာင္အနီးရွိ ၾကခတ္ေတာင္ေတာ္ေပၚတြင္ "မဟာပ႑ိတပရဟိတ ေအာင္ေတာ္မူေစတီ" ႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးအား တည္ထားကိုးကြယ္ရန္အတြက္ ရည္စူး၍ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ သမိုင္းဝင္ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ ပင္းမဟာေဗာဓိ ေရႊေညာင္ေတာ္ႏွင့္ သေျပညီေနာင္တို႔ရွိရာ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕နယ္ ပင္းေဂြးခ်ဳိးေက်းရြာအုပ္စု၊ ပင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းေက်းရြာ၊ ပုဗၺ႐ံုေက်ာင္းတြင္ လာေရာက္၍ အဓိ႒ာန္ဝင္ခဲ့ေတာ့သည္။ 

ပြဲစား (ေက်ာ္သူ)

အိမ္ပြဲစား၊ ျခံပြဲစား၊ တိုက္ပြဲစား၊ ကားပြဲစား၊ ေက်ာက္ပြဲစား၊ စိန္ပြဲစား၊ ေ႐ႊပြဲစား စသျဖင့္ ပြဲစားမ်ားသည္ ယခင္ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ေပၚထြန္းလာေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း႐ွိ ပြဲစားမ်ားျဖစ္သလို ယခု ေခတ္ကာလတြင္ လက္နက္ပြဲစား၊ လူပြဲစား၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲစား ဟူ၍ ေပၚေပါက္လာျပန္သည္။ အမွန္စင္စစ္ ပြဲစားဟူသည္ အက်ဳိးေဆာင္ေပးေသာ လုပ္ငန္းတစ္ရပ္ဟု အဓိပၸာယ္ေခၚဆိုႏိုင္သည္။ 

လူ႔ေလာကတို႔တြင္ လူ႔က်င့္ဝတ္၊ လူ႔စည္းကမ္းဟူ၍ တိုင္းႏိုင္ငံ၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ အသင္းအဖြဲ႔မ်ားလည္း စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း ဥပေဒသမ်ား႐ိွခဲ့သလို ပြဲစားေလာကတြင္လည္း ပြဲစားမ်ားေစာင့္ထိန္းရမည့္ က်င့္ဝတ္စည္းကမ္းမ်ား႐ိွခဲ့ေၾကာင္း သိ႐ိွခဲ့ရသည္။ ယင္းတို႔သည္ ေရာင္းသူႏွင့္ဝယ္သူတို႔ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ရန္ လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ေရာင္းသူ၏ ကုန္ပစၥည္းမ်ားအားလည္း ၾကားမွေန၍ အျမတ္တင္ေရာင္းခ်ျခင္း မျပဳလုပ္ရ ပြဲစားတို႔သည္ ထိုက္သင့္ေသာ အခေၾကးေငြကိုသာ ယူေဆာင္ခြင့္႐ိွသည္။ မတရားေလာဘစိတ္ျဖင့္ မိမိ၏ ေဆာင္႐ြက္ခြင့္ အဖိုးအခကိုျမႇင့္တင္၍ မယူေဆာင္ရ။ လူတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး လုပ္ေဆာင္ေသာ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားအား အဆင္ေျပေစရန္ မိမိမွ လူသားခ်င္းစာနာစိတ္ျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ေပးရေသာ လုပ္ငန္းတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ 

ျပည္သူေတြသာ သမၼတႀကီးျဖစ္ခဲ့ရင္ (ေက်ာ္သူ)

ကၽြန္ေတာ္သည္ စာေရးဆရာတစ္ဦး မဟုတ္။ လြန္ခဲ့ၿပီးေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ားတုန္းက ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ဘဝျဖင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း တိုက္ပြဲမ်ားျပင္းထန္ေနခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏သမီးငယ္ ျမင့္မိုရ္ဦး လူ႔ေလာကထဲသို႔ေရာက္႐ိွသည့္ ၂ ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ တပ္မေတာ္ေန႔ ဇာတ္ကားအျဖစ္ ထိုအခ်ိန္က အနက္ေရာင္နယ္ေျမဟု သတ္မွတ္ထားေသာ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ႀကီးနား၊ ဖားကန္႔၊ လံုးခင္း ေဒသမ်ားသို႔ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား သြားေရာက္႐ိုက္ကူးရန္အတြက္ ျဖစ္ေပၚလာသည္။ အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ မၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ျပည္နယ္တစ္ခုတြင္ လက္နက္ဆြဲကိုင္ကာ က်ည္ဆံ၊ ဗံုးဆံမ်ားၾကားထဲ၌ ႐ုန္ကန္လႈပ္႐ွားေပးဆပ္ခဲ့ရသည္။ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ တစ္လနီးပါးၾကာခဲ့သည္။ 

႐ိုက္ကူးေရးၿပီးဆံုးသြား၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ေရာက္႐ိွေသာအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ တံငါနားနီး တံငါ၊ မုဆိုးနားနီး မုဆိုးဆိုသလို စိတ္ၾကမ္း၊ လူၾကမ္း၊ စ႐ိုက္ၾကမ္းမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္၏ ေနအိမ္အတြင္းသို႔ ျပန္လည္ေရာက္႐ိွေသာအခါ ပုခက္ငယ္အတြင္း၌ ကၽြန္ေတာ္၏ ခ်စ္စရာသမီးငယ္ေလးအား ျမင္ေတြ႔မိေသာအခါတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္႐ိုင္း စ႐ိုက္ၾကမ္းမ်ား ေလ်ာ့ပါးသြားမႈကို ေပါ့ပါးစြာျဖင့္ ခံစားမိေတာ့သည္။ 

မင္းတို႔ကေတာ့ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾက … ဒီမွာက ဘဝေတြ ဆုတ္ျပတ္သတ္ (ေက်ာ္သူ)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ မဟာရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးသည္လည္း ေဒဝါမိုး၏ ထစ္ခ်ဳန္းမႈေၾကာင့္ ရပ္ကြက္မ်ား၊ ၿမိဳ႕နယ္မ်ား၊ လမ္းမမ်ားတြင္ ေရမ်ားဖံုးလႊမ္းလွ်က္၊ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားသည္လည္း ေမာ္ေတာ္ဘုတ္မ်ားသဖြယ္ ေမာင္းႏွင္ေနဆဲ၊ မိဘျပည္သူအေပါင္းတို႔သည္လည္း ႐ံုးသြား/႐ံုးျပန္၊ အလုပ္သြား/အလုပ္ဆင္း၊ ေက်ာင္းသြား/ေက်ာင္းျပန္ ဒူးေပၚ/ေပါင္ေပၚ ေလွ်ာက္လွမ္းေနဆဲ အခ်ိန္ကာလအတြင္း ျမန္မာျပည္ နယ္အရပ္ေဒသအသီးသီးတို႔တြင္႐ိွေသာ ျပည္သူလူထုအေပါင္းတို႔မွာကား ေနအိမ္မ်ားအားစြန္႔ခြာ၍ ေရေဘးဒုကၡသည္စခန္းမ်ားသို႔ ေရာက္႐ိွေနၾကရသည္ျဖစ္သည္။ 

 

ကေလးသူငယ္၊ ေက်ာင္းသူလူငယ္မ်ားအဖို႔ “ေရတက္ ေက်ာင္းပိတ္” ေဆာင္ပုဒ္အား မည္သည့္အခ်ိန္ကာလအထိ လက္ကိုင္ျပဳေနေတာ့မည္ကိုေတာ့ မသိ႐ိွႏိုင္ေပ။ တိုင္းျပည္၏ အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ ကေလးငယ္မ်ား၏ဘဝကား မည္သို႔မွ်ျဖစ္လာမည္ကိုေတာ့ မခန္႔မွန္းႏိုင္ေတာ့ေပ။ ထိုကဲ့သို႔ ေရေဘးသင့္အရပ္ေဒသမ်ား႐ိွ မိဘျပည္သူအေပါင္းတို႔၏ သြားေရးလာေရး ကိစၥရပ္မ်ားအတြက္ ေလွငယ္ေလးမ်ားႏွင့္သာ ေလွာ္ခတ္သြားလာရျခင္းတုိ႔ကို ျမင္ေတြ႔မိေတာ့သည္။ သူတို႔၏ဘဝမ်ားကား ေမာ္ေတာ္ကားဆိုသည္ကို စီးနင္းခြင့္ပင္မဆိုထားႏွင့္ ျမင္ေတြ႔ဖို႔ကား ေဝးလွသည္။ လူသားမ်ားအတြက္ အစာအဟာရအျဖစ္ေသာ္၄င္း၊ လံုျခံဳမႈအတြက္ေသာ္၄င္း အသက္စြန္႔ ေပးဆပ္ေနၾကေသာ ႏြား၊ ကၽြဲ၊ ဆိတ္၊ ေခြး စသည့္သတၱဝါမ်ားပင္ ေနထိုင္သြားလာ၊ စားသံုးရန္ အခက္အခဲေပါင္း ႀကီးမားစြာ ေတြ႔ၾကံဳေနရၿပီ ျဖစ္ေတာ့သည္။ 

နည္းပညာကို နည္းပညာနဲ႔တိုက္ (ေက်ာ္သူ)

ယေန႔ ကမၻာႀကီးပူေႏြးလာမႈႏွင့္ စက္မႈသိပၸံမ်ား ထြန္းကားလာမႈတို႔ေၾကာင့္ ရာသီဥတု ေျပာင္းလြဲေဖာက္ျပန္မႈမ်ား၏ဒဏ္ကို လူသားတို႔တစ္ရပ္လံုး ခံစားေနၾကရၿပီျဖစ္သည္။ 

ထိုထက္ပို၍ဆိုးသည္မွာ ေသာက္သံုးရန္သင့္ေလွ်ာ္ေသာ ေရေကာင္းေရသန္႔ရ႐ိွရန္ ခက္ခဲလာျခင္းျဖစ္သည္။ “ေနာက္ႏွစ္ အနည္းငယ္အတြင္း ေရေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအခ်င္းခ်င္း စစ္ခင္းၾကမည္” ဟူ၍ ပညာရွင္တို႔ မိန္႔ဆိုေနၾကၿပီျဖစ္သည္။ 

ပင္လံုေက်ာက္တိုင္မွသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေက်ာက္တိုင္ဆီသို႔ (ေက်ာ္သူ)

ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕သို႔ ျဗဟၼစိုရ္ခရီးဆက္ေနစဥ္ ၁၉. ၈. ၂ဝ၁၃ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းအခ်ိန္တြင္ ဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာ ကြယ္လြန္သြားေၾကာင္း ၾကားသိခဲ့ရသည္။ ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕မွ ေအာင္ပန္းၿမိဳ႕႐ွိ ဆရာႀကီး၏ ေနအိမ္သို႔သြားေရာက္ရန္ ခရီးဆက္ခဲ့သည္။ ဆရာႀကီးသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လွဲေလွာင္းေနသည္ကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရသည္။

ဦးစြာပထမ ဆရာႀကီးအား ဂါရဝျပဳ ကန္ေတာ့ခဲ့ၿပီးေနာက္ စ်ာပနအခမ္းအနားအား ဆရာႀကီး၏တူမျဖစ္သူ စာေရးဆရာမ သင္းျမစႏီၵႏွင့္ ေတြ႔ဆံုကာ နာေရးကိစၥရပ္မ်ားအား ေအာင္ပန္းၿမိဳ႕႐ွိ နာေရး ကူညီမႈအသင္းႏွင့္ ညႇိႏိႈင္းေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ၂၁. ၈. ၂ဝ၁၃ ရက္ေန႔ ေန႔လည္ ၂းဝဝ နာရီအခ်ိန္တြင္ စ်ာပနအခမ္းအနားအား က်င္းပျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ၿပီး ဆရာႀကီး၏ အ႐ိုးျပာမ်ားတို႔အား ေအာင္ပန္းၿမိဳ႕႐ွိ ဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာ ပိုင္ဆိုင္သည့္ ၿမိဳ႕ျပင္႐ွိ သံုးဧကအက်ယ္ ျခံဝန္းအတြင္းတစ္ေနရာ၌ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်ဳိးငွက္ပံု ေက်ာက္တိုင္ထုလုပ္ထား႐ွိရန္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အၾကံျပဳခဲ့သည္။

ဆရာမင္းလူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ (ေက်ာ္သူ)

စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ ဦးဉာဏ္ေပၚ (ခ) မင္းလူ (၆ဝ)ႏွစ္ဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဝိတုိရိယေဆး႐ံုႀကီးမွာ ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ၾသဂုတ္လ၊ ၁၄ ရက္ေန႔ ညသန္းေခါင္ခ်ိန္က ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သြားခဲ့သညဆိုေသာ သတင္းအားၾကားခဲ့ၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းႀကီးစြာျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ဆရာ့အား လြန္စြာႏွေျမာမိသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ နယ္ၿမိဳ႕သို႔ ခရီးထြက္ေနပါသျဖင့္ ဆရာ့၏စ်ာပနအား ကိုယ္တိုင္လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ခြင့္ မရ႐ိွခဲ့၍ျဖစ္သည္။

အတိတ္တစ္ခ်ိန္က ဆရာမင္းလူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ပထမအႀကိမ္ဆံုေတြ႔ခဲ့စဥ္က မင္းသားေက်ာ္သူဘဝမွာပင္ ႐ိွပါေသးသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဆရာမင္းလူ ေထာင္ကထြက္လာၿပီးေနာက္တြင္ျဖစ္သည္။ ဆရာမင္းလူ၏ အစ္ကိုႀကီး ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္ဝဏၰ႐ိုက္ကူးတဲ့ “ပန္းေတြနဲ႔ေဝ” ဗြီဒီယိုဇာတ္ကားကို ႐ိုက္ကူးေနစဥ္ ဆရာမင္းလူ ႐ိုက္ကြင္းကို လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ႕စဥ္က တစ္ႀကိမ္ဆံုေတြ႔ခဲ့ဖူးပါသည္။

ဒုတိယအႀကိမ္ ရင္းႏွီးဆံုေတြ႔ခဲ့တာကေတာ့ (၂ဝဝဝ ခုႏွစ္)က ဆရာေရးသားခဲ့ေသာ “ေရတမာ” ဝတၳဳတိုကို ဗြီဒီယို ဇာတ္ကား႐ိုက္ကူးရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ေမသန္းႏု ပါဝင္သ႐ုပ္ေဆာင္စဥ္ကတစ္ႀကိမ္ ရင္းႏွီးခဲ့ပါသည္။

ေသခါနီးေလ . . . ေပ်ာ္စရာေကာင္းေလ (ေက်ာ္သူ)

ခႏၶာကိုယ္တြင္း႐ိွ ကလီစာမ်ားအား ျဖတ္ေတာက္ခံရသကဲ့သို႔ ခံစားမႈ၊ အ႐ိုးအေၾကာမ်ား အပိုင္းပိုင္း ႐ိုက္ခ်ိဳးခံရသကဲ့သို႔ ခံစားမႈ၊ ႏွလံုးသားအား ဆုပ္ကိုင္ျဖစ္ညႇစ္သကဲ့သို႔ ခံစားမႈ၊ အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္းအား ဖိညႇစ္ပိတ္စို႔ျခင္းခံရသကဲ့သို႔ ခံစားမႈ၊ အေသြးအသားမ်ား ေဖာက္ထုတ္စုတ္ယူခံရသကဲ့သို႔ ခံစားမႈ စသည့္ အနိဠာ႐ံုခံစားမႈမ်ားသည္ ခႏၶာကိုယ္မွ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရသည္။ ဤသည္ကား ကိုယ္ခႏၶာ (ကာယကံ) ခံစားမႈမ်ားတည္း။ 

အသံနက္ႀကီးျဖင့္ စိမ္းစိမ္းဝါးဝါး ေအာ္လိုက္သံ၊ အေမ ကယ္ပါ … အေဖ ကယ္ပါ ဟူ၍ ညည္းညဴ ေအာ္ဟစ္သံ၊ က်ိတ္မႏိုင္၊ ခဲမႏိုင္ ဖ်စ္ညႇစ္ေအာ္လိုက္သည့္အသံမ်ား၊ အထိတ္တလန္႔ လွ်ပ္တစ္ျပက္ ေအာ္ဟစ္လိုက္သံ၊ ေျခာက္ျခားဖြယ္ထြက္ေပၚလာေသာ အံႀကိတ္သံ၊ ေျဖညႇင္းစြာေလသံေပ်ာ့ျဖင့္ ညည္းတြားလိုက္သံ စသည့္ ႏႈတ္ဝဇီမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ခံစားမႈမ်ားသည္ ဝဇီတည္းဟူေသာ မိမိ၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားမွ ထြက္ေပၚလာေသာ အသံမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ဤသည္ကား ႏႈတ္ခမ္းပါးစပ္မွ (ဝဇီကံ) ခံစားမႈမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ 

‘အထက္’ ကတဲ့လား …. (ေက်ာ္သူ)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပရဟိတအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ လူမႈေရးအသင္းအဖြဲ႔မ်ား၏ အမ်ားျပည္သူ လူထုတို႔အေပၚ ျဗဟၼစိုရ္တရားေလးပါး လက္ကိုင္ျပဳၿပီး သီလလံုျခံဳစြာျဖင့္ အနစ္နာခံ ေပးဆပ္မႈ ေစတနာတရားမ်ားအား ဟန္႔တားျခင္း၊ ပိတ္ဆို႔ျခင္း၊ တားျမစ္ျခင္း စသည့္ အကုသုိလ္လုပ္ရပ္မ်ားကို ယခင့္ယခင္ အစိုးရလက္ထက္ မ်ား ကတည္းက ေတြ႔ၾကံဳခံစားခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ပရဟိတသမားမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးပါတီ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ထားေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားမဟုတ္၊ ႏိုင္ငံ့အေရး ျပည္သူ႔အေရးကိစၥမ်ားကို အစုိးရအား အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွ ပံ့ပိုးကူညီေပးေနေသာ ေစတနာ႐ွင္မ်ား သက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္အား ဆူပူမႈကို လႈံ႔ေဆာ္ၾကသူမ်ားမဟုတ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာအား လိုခ်င္တက္ မက္ၾကေသာသူမ်ားလည္း မဟုတ္။ ျပည္သူလူထုတို႔အားလည္း စည္း႐ံုးေရးဆင္းရန္ မလို၊ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ၾကေသာ ပရဟိတသမားမ်ားသာျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ သာယာဝေျပာမႈ၊ မိမိတို႔ ရပ္ကြက္၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ တိုင္းေဒသအသီးသီးတို႔တြင္ စိမ္းလန္းစိုေျပဝေျပာမႈကိုသာ လိုလားၾကေသာ ေစတနာ႐ွင္ ေမတၱာ႐ွင္ ေပးဆပ္ၾကသူမ်ားသာျဖစ္သည္။