အေတြးအျမင္ နဲ႔ က်ေနာ့္ဘဝ တစိတ္တပိုင္း (ေမာင္စိုးသစ္)

႐ိုး႐ိုးသားသားေျပာရရင္ ေဆြမ်ဳိးမေတာ္စပ္ဘဲ ေဆြလိုမ်ဳိးလို ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ၊ ကိုယ္ျမင္တာကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေျပာဆိုႏိုင္ခဲ့တဲ့သူေတြ က်ေနာ့္ဘဝမွာ မ်ားမ်ားစားစား မရွိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလို က်ေနာ္ ေျပာဆိုဆက္ဆံႏိုင္ခဲ့တဲ့ ရွားရွားပါးပါးသူေတြထဲမွာ ဆရာ ေမာင္ဝံသမိသားစုက ပါေနခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ကေတာ့ ဆရာ ေထာင္က ျပန္မလြတ္ခင္ကတည္းက ရင္းႏွီးၿပီးျဖစ္တဲ့ ဆရာ့ဇနီး အမ ေဒၚျမင့္ျမင့္နဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္က အိမ္မွာက်ေနာ္ေရာက္တိုင္း အေတြ႔ရမ်ားတဲ့ ဆရာ့သမီး လတ္လတ္စိုး (က်ေနာ္ကေတာ့ စကတည္းက လတ္လတ္ လို႔ပဲ ေခၚခဲ့ပါတယ္။)၊ က်န္တဲ့ဆရာ့သားနဲ႔ သမီးေတြကေတာ့ သူတို႔လည္း ေက်ာင္းနဲ႔အလုပ္နဲ႔ က်ေနာ္ကလည္းရတဲ့ စာသင္ခ်ိန္အားတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြပဲ ဝင္ေရာက္ေလ့ရွိတာဆိုေတာ့ မဆံုျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ 

အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ရန္ကုန္အႏွံ႔အျပားမွာ စာသင္ဝိုင္းေလးေတြလိုက္ၿပီး အဂၤလိပ္စာသင္ျပေပးေနတဲ့ က်ဴရွင္ဆရာအျဖစ္ အသက္ေမြးေနတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ တဖက္က ဝါသနာအရနဲ႔ တာဝန္ရွိတယ္လို႔ ခံယူခ်က္အရ စာေရးေနေပမယ့္ အသက္ေမြးမႈအရေတာ့ က်ဴရွင္ဆရာပါ။ အဲဒီလိုနဲ႔ တဖက္က စာသင္ တဖက္က စာေရးေနရင္းနဲ႔ တခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ စာသင္ရာမွာ သြားလာလႈပ္ရွားရာမွာ အရင္နဲ႔မတူဘဲ ေမာလြယ္လာ ပင္ပမ္းလာတာကို သတိျပဳမိလာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ကလည္း မလုပ္လို႔မရေတာ့ အသက္ေလးရလာလို႔ပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ဆိုၿပီး ဆက္ၿပီး စာသင္ေနခဲ့တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းျဖစ္လာတာက အသံတျဖည္းျဖည္းတိုးလာၿပီး စာသင္ရာမွာ အသံကို မနည္းညႇစ္ၿပီးေျပာလာရတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ကေပၿပီး ဆက္သင္ေနခဲ့တာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာအေတြးအျမင္စာစဥ္ နဲ႔ ေဒါင္းစာေပ ကို က်ေနာ့္ဘဝအတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္စရာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ 

ေပ်ာ္ရႊင္စရာႏွစ္သစ္ ျဖစ္ၾကပါေစ ... (ကာတြန္း လူႀကီးမင္း)

ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီ (၂၀) - အုပ္ႀကီးေဖ

၃၀-၃-၂၀၀၂ 

ကရက္သို႔ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္ ရြာေဟာင္းဘက္သို႔ ေျခဆန္႔ၾကည့္ခဲ့မိသည္။ ရြာေဟာင္းရွိ အထင္ကရေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ကိုေတာ့ သတိထားမိသည္။ နတ္စင္ႀကီးမ်ား၊ ထန္းပင္မ်ားႏွင့္ ကုကၠိဳလ္ပင္ႀကီးမ်ားမွာေတာ့ မ်ဳိးတုံးေပ်ာက္ကြယ္ေနၿပီ။ ဝမ္းသာစရာဟူ၍ ရြာဦးေစတီႏွင့္ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းမွာေတာ့ ေရွးမူမပ်က္ တည္ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ယခင္ရြာေဟာင္းရွိ က်ေနာ္ေနထိုင္ရာ အိမ္အေနာက္ဘက္ျခမ္းရွိ အလြန္ႀကီးမားေသာ ေရွးေဟာင္းအုတ္ဂူႀကီးမ်ားမွာလည္း လံုးဝပင္မေတြ႔ရေတာ့ ႏွေမ်ာတသဝမ္းနည္းေနမိျပန္သည္။ 

က်ေနာ္ ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းေပၚသို႔ တက္ေရာက္ဝတ္ျပဳလိုက္သည္။ ဆရာေတာ္ကို က်ေနာ္မွတ္မိေသာ္လည္း ဆရာေတာ္က အမွတ္တမဲ့ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ “အေမလံုးရီရဲ႕သား ဝင္းကိုႀကီးပါ” ဟု မိတ္ဆက္လိုက္မွ “ေအာ္... ဝင္းကိုႀကီး ကိုး” ဘုန္းဘုန္းက “ဒီမွာ အလုပ္လာလုပ္ေနတဲ့ ယိုးဒယားေတြ ထင္ေနတာကြဲ႔” ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။ 

အတိုင္အေဖာက္ (ကာတြန္း ဝင္းေအာင္)

စကားလံုးသက္သက္မ်ား (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ဒီမနက္ေတာ့
ငါတုိ႔ျမစ္ကုိ
ငါတုိ႔အခ်စ္နဲ႔ ကာကြယ္ၾက...
ဆုိတဲ့
ဝါက်တေၾကာင္း
ခလုပ္ႏွိပ္လုိက္မိတဲ့
ေမာင္းခ်ဓားတေခ်ာင္းလုိ
က်ေနာ့္ေခါင္းထဲက
ေျဖာင္းခနဲပြင့္လာတယ္

ကုိယ္တုိင္ကလည္း
စကားလုံးသက္သက္သမားဆုိေတာ့

အိမ္ေဖာ္ ... (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီ (၁၉) - အုပ္ႀကီးေဖ

၂၈-၂-၂၀၀၂ 

ဘဝ၏အတိတ္ဆိုးမ်ား တည္ရွိခဲ့ရာ “ေအးရြာ” ဟု ဆိုရမည္။ က်ေနာ့္ကိုေမြးဖြားခဲ့သည္မွာ ေအးရြာ ျဖစ္ခဲ့သလို ဘဝဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္တို႔ကလည္း ေအးရြာ၌ပင္ အစျပဳခဲ့ရသည္။ လူ႔ဘဝထဲသို႔ မုန္တိုင္း ၾကမ္းၾကမ္းႏွင့္ ဝင္ေရာက္ခဲ့ရသည့္ က်ေနာ္၊ မာတာမိခင္က က်ေနာ့္ကိုေမြးၿပီးသည္ႏွင့္ မရဏမင္း၏ေခၚ ေဆာင္ရာသို႔ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္သြားခဲ့ရသည္။ 

အမိမဲ့သားက်ေနာ့္ကို ေမတၱာသက္ဝင္ ခ်စ္ခင္ၾကရမည့္အစား ၿဂိဳဟ္ဆိုးျဖင့္ ဝင္ေရာက္လာသူတစ္ဦးအျဖစ္သာ အားလံုးက လက္ခံယံုၾကည္ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။ အေမ့နာေရးေၾကာင့္ ရပ္နီးရပ္ေဝးမွ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း လာခဲ့ၾကသည္။ မည္သူမွ် လိုလိုလားလား က်ေနာ့္ကို မႏွစ္သက္ၾက။ စြန္႔ပစ္မည့္ေဘးပင္ နီးကပ္ခဲ့ရသည္။ ကံတရားသည္ တရံတခါ ဆန္းၾကယ္လြန္းသည္ဟု ဆိုရမည္။ အေမ့ညီမဝမ္းကြဲေတာ္စပ္သူ အေမ လံုးရီ က က်ေနာ့္ကိုေမြးရန္ တာဝန္ယူလိုက္သည္။ အေမလံုးရီသည္ အပ်ဳိႀကီးတစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ 

အားလံုးက ဝိုင္းဝန္း႐ႈတ္ခ် ျပစ္တင္ၾကေသာ္လည္း အေမလံုးရီက မမႈခဲ့။ အရာအားလံုးကို ဥပကၡာျပဳၿပီး က်ေနာ့္ကို ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ အေမ႔နာေရးၿပီးသည္ႏွင့္ အေဖလည္း ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္သြားခဲ့ရသည္။ ေနာက္ပိုင္းသိလိုက္ရသည္က တပ္မေတာ္ထဲ ဝင္ေရာက္သြားေၾကာင္းပင္။ အေမလံုးရီေနထိုင္ရာ သန္လ်င္-ေက်ာက္တန္း ေရလယ္ဘုရား အေနာက္စူးစူးရွိ ကရက္ရြာေလးသို႔ အႏွီးထုပ္ဘဝႏွင့္ပင္ က်ေနာ္ေရာက္ရွိခဲ့ရသည္။ 

အားလံုးတာဝန္ကိုယ္စီနဲ႔ ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးစားၾကဖို႔

HIV/AIDS ေရာဂါမ်ားအျပင္ တျခားက်န္းမာေရးျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းဖုိ႔ အားလံုးရဲ႕တာဝန္ျဖစ္တယ္လို႔ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္ေတြကို ကုသေစာင့္ေရွာက္မႈ ေပးေနတဲ့ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မျဖဴျဖဴသင္း က ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။ 

၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကစၿပီးေတာ့ HIV/AIDS ေဝဒနာရွင္ေတြအတြက္ ေနစရာနဲ႔ ေဆးဝါးကုသမႈေတြကို အကူအညီေပးေနတဲ့ မျဖဴျဖဴသင္းတုိ႔ရဲ႕ ေဂဟာ ၃ ခုမွာ အခုဆုိရင္ ေဝဒနာရွင္ ၃၀၀ ေလာက္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနပါတယ္။ အဲဒီလို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တဲ့အခါမွာ ေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ၊ တခါ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၁ ေယာက္ရဲ႕ တာဝန္ၾကားက ေဝဒနာရွင္ေတြအတြက္ ဘယ္လိုအခ်ိန္ေပးၿပီးေတာ့ ကူညီေနရပါသလဲ။ ေဝဒနာရွင္ေတြအတြက္ ေရရွည္ဘယ္လို အစီအစဥ္ေတြထားရွိသလဲဆိုတာကို ဗီြအုိေအဝိုင္းေတာ္သား ကိုေဇာ္ဝင္းလိႈင္ က မျဖဴျဖဴသင္း ကို ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။ 

ဆင္းရဲတြင္း နက္ပါတယ္ဆို ... (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

ယာဥ္နဲ႔လမ္း၊ လမ္းနဲ႔လူ၊ လူနဲ႔ယာဥ္ (ကိုညိဳ)

တေလာတုန္းကပဲ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီးတေယာက္ရဲ႕ေမာင္တစ္ဦး ယာဥ္မေတာ္တဆတိုက္မႈနဲ႔ ကြယ္လြန္သြားတဲ့သတင္း ဖတ္လိုက္ရတယ္။ အမ်ားလိုက္နာရမယ့္ စည္းကမ္းအတိုင္း လိုက္နာမႈမရိွလို႔ ယာဥ္တိုက္မႈေတြနဲ႔ ေသဆံုးမႈေတြ မၾကာခဏ သတင္းေတြမွာ ဖတ္ရတယ္။ မေတာ္တဆ ယာဥ္တိုက္မႈဆိုတာ သိပ္ဆန္းက်ယ္တဲ့ အရာမဟုတ္ေပမယ့္ စည္းကမ္းမဲ့မႈေၾကာင့္ အက်ဳိးမဲ့ လူ႔အသက္ေတြ ဆံုးရံႈးၾကတာ၊ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရၿပီး ကိုယ္အဂၤါခ်ဳိ႕ယြင္းသြားၾကတာ၊ ေဆးဖိုးဝါးဖိုးနဲ႔ ယာဥ္ပ်က္စီးမႈေၾကာင့္ အက်ဳိးမဲ့ကုန္က်သြားတဲ့ ေငြေၾကးဥစၥာေတြ အေဟာတိကံျဖစ္ကုန္တာ မိသားစုေတြအတြက္သာမက မိမိတို႔လူ႔အဖဲြ႔အစည္းအတြက္ေရာ၊ တိုင္းျပည္အတြက္ပါ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းပါတယ္။ 

ဘုရားတၿပီး ကားစီးပါ 

ျမန္မာျပည္ကို ေခတၱအလည္သြားေရာက္ၿပီး ျပန္ေရာက္လာသူတိုင္းက သူတို႔အေတြ႔အၾကံဳထဲက အားမလိုအားမရျဖစ္တာေတြ ျပန္ေျပာတတ္တဲ့အထဲမွာ ယာဥ္စည္းကမ္း၊ လမ္းစည္းကမ္း မလိုက္နာတတ္ၾကတဲ့အေၾကာင္းက ထိပ္ဆံုးက ပါတတ္ပါတယ္။ “ဗမာျပည္ေရာက္ရင္ ကားမေမာင္းရဲဘူး” “ဟိုမွာ ကားစီးရတာ၊ လမ္းျဖတ္ကူးရတာ ဘုရားတေနရတာပဲ” ဆိုတဲ့ ၿငီးသံေတြ ျပန္လာသူေတြဆီက ၾကားရတတ္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ငယ္ငယ္ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္က ေရဒီယိုကေန “ယာဥ္အႏၱရာယ္ ×× စုေပါင္းကာကြယ္ပါမည္ ×× လမ္းစည္းကမ္းကို လိုက္နာဖို႔လိုပါသည္ ×× ယာဥ္စည္းကမ္းကို လိုက္နာဖို႔လိုပါသည္ ×× ဆိုၿပီး လမ္းစည္းကမ္း၊ ယာဥ္စည္းကမ္းလိုက္နာေရး ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးသီခ်င္းေတြ ေန႔စဥ္လိုလုိၾကားခဲ့ရတယ္။ အဆိုပါသီခ်င္း ဒီကေန႔ထိ ေခတ္စားမစားေတာ့ မသိ၊ က်ေနာ္တို႔အိမ္နီးခ်င္း အိႏိၵယနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ ႏိုင္ငံေတြလိုပဲ ျမန္မာျပည္က ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာနဲ႔ ဂ်ာနယ္ေတြမွာေတာ့ ယာဥ္တိုက္မႈသတင္းကုိ မျမင္ခ်င္လို႔ မရပါဘူး။