ေတာေၾကာင္လား ... ဘုရင့္ေၾကာင္လား (ကာတြန္း Mr Burma)

၇ ရက္ ဇူလိုင္ အေရးအခင္းကို ဘာေၾကာင့္ ႏွစ္စဥ္ အထိမ္းအမွတ္ျပဳေနရသလဲ (ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း)

ဒီႏိုင္ငံမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္သက္တမ္း ဆက္တိုက္သက္ဆိုးရွည္ေနတာ ၄၆ ႏွစ္ ရွိသြားပါၿပီ၊ ဒီရာစုႏွစ္ တဝက္နီးပါးသမိုင္းမွာ ဗမာျပည္ ျပည္သူေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြဟာ ၇ ရက္ ဇူလိုင္အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားေတြကို ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးစံုနဲ႔ တႏွစ္မျပတ္ အထိမ္းအမွတ္ က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္၊ ဒါ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဒီအေရးအခင္းရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္လကၡဏာ။ အေရးပါမႈ စတာေတြက ဘာေတြလဲဆိုတာ ဆန္းစစ္သံုးသပ္ထားသင့္တယ္ ထင္ပါတယ္။ 

၇ ရက္ ဇူလိုင္အေရးေတာ္ပံုဟာ ဆိုရွယ္လစ္ဆိုင္းဘုတ္တပ္။ အမ်ဳိးသားေရး စကားေတြ လိႈင္လိႈင္ေျပာၿပီး ဗမာျပည္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို (၁၉၅၈ ခုႏွစ္တုန္းကလို ေျမစမ္းခရမ္းပ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ) အတည္တက် တည္ေဆာက္လာတာကို စစ္ဦးမွာ ထိပ္တိုက္တိုက္ခဲ့ၾကတဲ့၊ အသက္ေတြစေတးခဲ့တဲ့ တိုက္ပြဲႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ဟာ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းတုန္းက ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ျပထားတာ။ အာဏာသိမ္းတဲ့ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔ညမွာ သမၼတနဲ႔ ဝန္ႀကီးေတြ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးသမားေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာကို “ထိန္းသိမ္း”လိုက္တာ။ အျပစ္မဲ့ ၁၇ ႏွစ္ ေက်ာင္းသားေလး စဝ္မီမီသိုက္ကို ၾကက္ကေလးငွက္ကေလး သတ္သလို သတ္ျဖတ္ျပထားတာ။ တဖက္မွာေတာ့ ဆိုရွယ္လစ္စကားေတြ သံေကာင္းဟစ္ေနတာ စတာေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ ဗို္လ္ေနဝင္းတို႔ကို ေၾကာက္သူနဲ႔။ ေခြးကတက္ကေန အလုပ္အေႂကြးျပဳခ်င္သူေတြသာ လႊမ္းမိုးေနပါတယ္။ 

ေျခရာ လက္ရာ ... (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

တန္ျပန္ အၾကမ္းဖက္ ကာကြယ္ေရးအဖဲြ႔ေတြ ဖဲြ႔ပါ (သို႔မဟုတ္) မိမိကိုယ္ကိုတည္ေဆာက္ပါ (ကိုညိဳ)

ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ လူထုက ကိုယ့္ဖာသာ ဖဲြ႔စည္းထားတဲ့ လံုျခံဳေရးနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈ ကာကြယ္ေရး အဖဲြ႔ေတြ ဖဲြ႔ဖို႔ လိုအပ္ေနၿပီလား။ အဲဒီအေျခအေနေရာက္ေနၿပီလား...။ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ လူအုပ္စုနဲ႔၊ ဆိုင္ကယ္အုပ္စုနဲ႔၊ လမ္းမွာေတြ႔တဲ့လူတိုင္းကို မဲမဲျမင္ အကုန္႐ိုက္သတ္တဲ့ေခတ္ ေရာက္ေနၿပီကိုး...။

အမွန္ေတာ့ ျပည္သူေတြကို အေၾကာက္တရားေတြ၊ စိုးရိမ္ေသာကေတြ၊ သံသယေတြ၊ မယံုၾကည္မႈေတြ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ႐ိုက္သြင္းေပးေနတာျဖစ္တယ္။ ဒါမွ အာဏာပိုင္ေတြက လူထုကို အလြယ္တကူ ထိမ္းခ်ဳပ္ႏိုင္မွာ၊ အမိန္႔ေပးႏိုင္မွာျဖစ္တယ္ေလ။ လူေတြညီညြတ္ၿပီး၊ အစိုးရအေပၚ မေက်နပ္မႈေတြ၊ ဆန္႔က်င္စိတ္ေတြ မေပၚေအာင္ ဒီနည္းနဲ႔ ထိမ္းခ်ဳပ္တာျဖစ္တယ္။

အာဏာရွင္ႀကီးစိုးတဲ့ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ဒီလို ျဖစ္ရပ္ေတြ ရိွတယ္။ ေတာေၾကာင္ေတြေမြးၿပီး လူထု စည္းလံုးညီညြတ္မႈကို ၿဖိဳခဲြေနတာျဖစ္တယ္။ ဒါမွ အစိုးရကို၊ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြကို လူေတြက အားကိုးယံုၾကည္မွာေလ။ ဗုဒၶေခတ္ အိႏၵိယ ရာဇဝင္မွာ လဇၨဝီေတြရဲ႕ ညီညြတ္မႈနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေဝသာလီကို ၿဖိဳခဲြခဲ့တာ ဒီအတိုင္းပဲ။

၄၃၆ ... (ကာတြန္း Mr Burma)

ခြပ္ေဒါင္းႏွင့္အတူ (၂) - ကိုစိုးသိမ္း (ပဲခူး)

ခြပ္ေဒါင္းစံုညီ ေရွ႕သို႔ခ်ီၿပီ 

ေက်ာင္းသားထု၏ ေသြးစည္းညီညႊတ္မႈေရခ်ိန္သည္ အရွိန္ျမင့္မားစြာ တက္ႂကြလ်က္ရွိေနေပသည္။ စစ္ဗုိလ္အစိုးရသည္ ၾကက္ေသ ေသ၍ေနရေလသည္။ ေဇာေခၽြးမ်ားပင္ ျပန္ေနပါေသး၏။ သတင္းစာမ်ားႏွင့္တကြ မိဘျပည္သူတရပ္လံုးကလည္း ေက်ာင္းသားထု၏ မွန္ကန္၍ တရားနည္းလမ္းက်ေသာ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို အားေပးေထာက္ခံ၍ ေနေလသည္။

ေက်ာင္းသားထုသည္ အစိုးရကို အျပဳတ္တိုက္ရန္လည္း မၾကံစည္၊ အေၾကာ္ေကၽြးရန္လည္း မစီစဥ္သည္မွာေတာ့ ထင္ရွားလွေပသည္။ ေက်ာင္းသားထုသည္ မိမိတို႔၏ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ပညာသင္ၾကားေရး ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး ကာကြယ္ေရး၊ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ တြန္းလွန္ေရးတို႔အတြက္ ေက်ာင္းသားအျမင္ ေက်ာင္းသားအသိတို႔ျဖင့္ ေတာင္းဆို တိုက္ပြဲဝင္ေနသည္မွာလည္း ရွင္းလွေပသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ စစ္ဗိုလ္အစိုးရ၏ တာဝန္ရွိသူမ်ားသည္ ေက်ာင္းသားထု၏ မွန္ကန္ေသာ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို လံုးဝ လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားသည္သာမက “ဗူးဆုိ ဖ႐ံုမသီးဘူးေဟ့” ဟူ၍ပင္ တင္းခံေနလိုက္ေခ်ေသး၏။

“မင္းတို႔ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဆူေနရင္ ဒို႔နဲ႔ face to face ရင္ဆိုင္ရမွာဘဲ” ဟုလည္း ဟန္႔တားခဲ့သည္။ “တရာ ေသလို႔ အားမရရင္ ႏွစ္ရာ သတ္ျပမယ္” ဟုလည္း ႀကိမ္းဝါးၿခိမ္းေခ်ာက္ခဲ့သည္။ ထိုမွ်မကေသး “စစ္ဗိုလ္အစိုးရ” ၏ အာဏာရွင္ ဗိုလ္ေနဝင္း ကိုယ္တိုင္ကပင္ “တကၠသိုလ္လႈပ္ရွားမႈဟာ မေျပာပေလာက္ပါဘူးဗ်ာ” ဟု ယိုးဒယား သတင္းစာဆရာမ်ားအား ဂေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား ေျပာခဲ့ေခ်ေသး၏။

ၾကာၾကာဝါးမယ့္သြား ... (ကာတြန္း Mr Burma)

ခြပ္ေဒါင္းႏွင့္အတူ (၁) - ကိုစိုးသိမ္း (ပဲခူး)

မလဲက်ေသးေသာ ခြပ္ေဒါင္းေအာင္လံ 

စစ္ဗိုလ္အစိုးရသည္ ဇူလိုင္ရက္စက္မႈႀကီးကို က်ဴးလြန္ၿပီးသည့္္ေနာက္ တကၠသိုလ္ေျမတြင္ ခြပ္ေဒါင္း လည္တိုင္က်ဳိးၿပီဟု ထင္ေနၾက၏။ 

ၾသဂုတ္လ ၂၇-ရက္ေန႔တြင္ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္သည့္အခါ၌လည္း ေက်ာင္းသားထုသည္ လူဆိုးမ်ားသဖြယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးအစစ္ေဆးခံ၍ အထပ္ထပ္လက္မွတ္ထိုးလာၾကရသည္ျဖစ္ရာ တကၠသိုလ္ႀကီးကိုေတာ့ ငါတို႔ထင္သလို ခ်ယ္လွယ္ႏိုင္ၿပီဟုလည္း ထင္ေနၾကေပသည္။ မိမိတို႔ကိုယ္ကုိပိုင္လွၿပီဟုလည္း အထင္ႀကီးေနၾကေလသည္။ ဗိုလ္ေနဝင္း၏ ဓားႀကိမ္းႀကိမ္းထားသံေၾကာင့္လည္း သတၱိေျပာင္လွေသာ သူရဲေကာင္း ႏိုင္ငံေရးပါတီကပင္ နားရြက္မွ်မလႈပ္ရဲဘဲ အၿမီးကုပ္၍ေနၾကခ်ိန္ ျဖစ္ေနေပသည္။ မသာအိမ္တြင္ ရဲရဲငိုဝံ့သူမရွိေအာင္လည္း သူတို႔တေတြက ေခတ္ေကာင္းေနသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ 

တကၠသိုလ္တြင္မူ ခြပ္ေဒါင္းေအာင္လံကေတာ့ မလဲက်ေသးပါေခ်။ ေက်ာင္းသားထုသည္ ဆက္လက္၍ တိုက္ပြဲအတြက္ တာစူအားယူေနၾကေပသည္။ သို႔ရာတြင္ တကသ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကား အဖမ္းခံေနရသူႏွင့္ ေျပးရသူမ်ားသာျဖစ္ေနရာ တိုက္ပြဲအတြက္ အဆက္ျပတ္ေနခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေလသည္။ 

အမႈိက္ေတာ့ ေလာင္ေနၿပီ ... (ကာတြန္း Mr Burma)

ခြပ္ေဒါင္းႏွင့္အတူ - ကိုစိုးသိမ္း (ပဲခူး)

ခြပ္ေဒါင္းႏွင့္အတူ

(၁၉၆၂-၆၃) ခုႏွစ္ တကၠသိုလ္အေရးေတာ္ပံု မွတ္တမ္း

ေရးသူ-ကိုစိုးသိမ္း (ပဲခူး) 

၁၉၆၂-ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၇ ရက္ေန႔ (ေက်ာင္းသား အာဇာနည္ေန႔) တြင္ က်ဆံုးခဲ့ရွာေသာ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကို သစၥာရွိေသာအားျဖင့္ ဤစာအုပ္ကို ေရးသည္။ 

‘အမွာ’ 

ရဲေဘာ္စာဖတ္သူ ...

၁၉၆၂၊ ၆၃ ႏွစ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ေနာင္အနာဂတ္တိုက္ပြဲမ်ားအတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစရန္ မွတ္တမ္းတေစာင္တဖြဲ႔ ထားရွိသင့္သည္ဟုယူဆမိ၍ ဤစာအုပ္ကို ထုတ္ေဝျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

ဤမွတ္တမ္းစာအုပ္မတိုင္မီကပင္ ဇူလိုင္အေရးေတာ္ပံု၏ ဂရက္မ်ားျဖစ္ေသာ မႏၱေလးေဆာင္မွာ ရဲေဘာ္ကိုခင္ေဆြ၏ (ရင္ျပင္နီ) သည္၎၊ ဒဂုန္ေဆာင္မွ ရဲေဘာ္ကိုလွျမင့္၏ (ဥဒါန္းမေၾက)သည္၎၊ ရဲေဘာ္ကိုတင္ေအး၊ ကိုၾကည္ဝင္းႏွင့္ ကိုသူမြန္ (ကိုသိန္းေအာင္)တို႔၏ (တကၠသိုလ္ဝန္းက်င္) သည္၎၊ အင္းဝေဆာင္မွ ရဲေဘာ္ေအာင္မ်ဳိး၏ (အေရးေတာ္ပံု စာေစာင္သစ္)သည္၎၊ တကၠသိုလ္နယ္ေျမတြင္ အားရဘြယ္ရာ ထြက္ေပၚလာခဲ့ၿပီးသည္သာမက၊ ယခုတဖန္ ရဲေဘာ္ကိုခင္ေဆြႏွင့္ ကိုသန္းထြန္းဦး (အင္းဝ) တို႔၏ (အႏိုင္မခံ)သည္ပင္လွ်င္ မၾကာမီထြက္လာလိမ့္မည္ဟု ၾကားသိရေပသည္။

ဤ (အေရးေတာ္ပံုမွတ္တမ္း) သည္ မေမ့ေပ်ာက္သင့္ေသာ ၁၉၆၂၊ ၆၃ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကို အၾကမ္းဖ်င္း စာပန္းခ်ယ္ထားသည္ျဖစ္ရာ စုတ္ခ်က္ အႏုအရမ္း၊ အၾကမ္းအေပ်ာ့မ်ား ပါေကာင္းပါရွိမည္ ျဖစ္ေပသည္။

မွတ္တမ္းေရးသူသည္ (၆၂-၆၃) ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ေလးဦးေကာ္မတီမွအစျပဳ၍ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရး ကာကြယ္မႈေကာ္မတီအထိ တိုက္ပြဲအစဥ္အဆက္ ေရွ႕တန္းမွ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခဲ့သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္း ဤမွတ္တမ္းသည္ အေတာ္ပင္ ျပည့္စံုခိုင္လံုသည္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။

ဤစာအုပ္ထုတ္ေဝျခင္းသည္ စီးပြားေရးကိုယ္က်ဳိးရွာျခင္းမဟုတ္ဘဲ ယံုၾကည္ခ်က္အတြက္သာျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္တမ္းတန္ဘိုးႏွင့္ ေဈးႏႈန္းကိုယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ သိႏိုင္မည္ဟု ေျမာ္လင့္ပါသည္။

ညႊန္႔ေသာင္း 

(ထုတ္ေဝသူ)