ကာတြန္းေငြၾကည္ရဲ႕ လက္ရာတခ်ဳိ႕

စိတ္ေနာက္ကိုယ္ပါ ႐ူးသြပ္ေနသူေတြ (ကိုညိဳ)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္အုန္းျမင့္ဟာ အာဏာရွင္ရဲ႕ သေဘာသဘာဝနဲ႔ စ႐ိုက္လကၡဏာကို နည္းနည္းပြင့္လင္းလာတဲ့ ဒီဘက္ေခတ္ထဲမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ျပသလိုက္တာျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ ျပည္သူနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုသာမက လူသားအခ်င္းခ်င္း ေလးစားမႈမရိွ၊ ေလးစားရေကာင္းမွန္းလည္း မသိတဲ့ ဒီမိုကေရစီနဲ႔မထိုက္တန္တဲ့စ႐ိုက္ကို သိသာထင္ရွားေအာင္ျပလိုက္တဲ့ အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စ႐ိုက္မွန္ျဖစ္တယ္။ ဒါက လူသိရွင္ၾကားမို႔ပါ။

ဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အရမ္းအထင္ႀကီးလြန္းတတ္သလို လူတဖက္သားကိုလည္း အထင္ေသးတတ္တယ္။ ဥပမာ ဗလြတ္ရွလြတ္၊ အရည္မရ အဖတ္မရစကားေတြ ေလေၾကာရွည္ၿပီး မရပ္မနားေျပာတတ္တဲ့အက်င့္ေပါ့...။ ဒါမ်ဳိး စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြတိုင္း က်င့္သံုးေလ့ရိွတယ္။

စကားမ်ားမ်ားေျပာႏိုင္ရင္ ပညာရိွတယ္လို႔ မိမိဖာသာထင္တတ္ပံုပဲ...။ က်ေနာ္ ျမင္ဖူးသမွ် ဥပမာ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးစိုးသိမ္း... ဆိုရင္လည္း အလြန္အမင္း ေလေၾကာရွည္တယ္။ ဦးရဲထြဋ္လည္း မထူးဘူး။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မသိၾကတာ တခုရိွတယ္...။ အဲဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအားလံုးက သူတို႔ဆရာႀကီးကို အတုခိုးၿပီး ေလေၾကာရွည္ေနၾကတာဗ်...။ အတိအက်ပဲ။

ပြင့္လင္းျမင္သာလာၿပီ ... (ကာတြန္း ဝင္းေအာင္)

ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီ (၂၃) - အုပ္ႀကီးေဖ

၃-၅-၂၀၀၂

ေရွ႕သို႔ဘဝခရီးဆက္ရေပအံုးမည္။ ေဒါေလာခူရြာေလးမွတဆင့္ မိသားစုအသိုက္အျမံဳရွိရာ ထိုင္း- ျမန္မာနယ္စပ္သို႔ ရက္အေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ခရီးႏွင္ခဲ့ရသည္။ ေႏြကာလခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ အခက္အခဲဆံုးမွာ ေရပင္ျဖစ္သည္။ 

ေႏြရာသီသို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ေတာေတာင္ေရေျမတို႔မွာလည္း ခမ္းေျခာက္လာခဲ့သည္။ ေရကို လမ္းခရီးတေလွ်ာက္ ေခၽြတာသံုးစြဲၾကရသည္။ ေရရရွိရန္အတြက္ တစ္ရက္တာခရီး အကြာအေဝးခန္႔သြားရသည္။ ေရငတ္သည့္ဒဏ္ေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕အသက္ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည္ပင္ရွိခဲ့သည္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္၊ သႀကၤန္ကာလကိုေတာ့ သံလြင္ျမစ္ကမ္းနံေဘး၌ပင္ ဆင္ႏႊဲလိုက္ရသည့္အျဖစ္က ယေန႔ တိုင္အမွတ္တရရွိေနခဲ့သည္။ ခရီးျပင္းတစ္ခုကို ၁၄ ရက္ခန္႔ ျဖတ္သန္းလြန္ေျမာက္ၿပီးေနာက္ နယ္စပ္တပ္စခန္းရွိရာသို႔ ျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ 

က်ေနာ္ ျပန္လည္ေရာက္ရိွခ်ိန္တြင္ေတာ့ BPA (Burma Patriotic Army) မွာလည္း ကိုယ္ပိုင္တပ္စခန္းအျဖစ္ ရပ္တည္ေနေပၿပီ။ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေတာင္ေၾကာတစ္ေလွ်ာက္တြင္ေတာ့ ကရင္နီတပ္မေတာ္က အခိုင္အမာတပ္စြဲထားၿပီး က်ေနာ္တို႔ BPA မွာ နယ္စပ္ေတာင္ေၾကာမွ ျမန္မာျပည္အတြင္းပိုင္း ကိုက္၁၅၀၀ ခန္႔တြင္ တပ္စြဲခြင့္ျပဳထားသည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ႏွင့္ ထိပ္တိုက္ရင္ဆုိင္ေနရေသာ စခန္းပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ ညပိုင္း ကင္းအလဲအလွယ္လုပ္သည္ကိုပင္ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ေပသည္။ 

စိတ္ (ေဆာင္းလူ)

ဘယ္သူမွ ဖြင့္ဟမေျပာေပမယ့္ ... လူတေယာက္က ... လူတေယာက္ကုိ ယုံၾကည္ဖုိ႔ ခက္ခဲပါတယ္ ...။ ယုံၾကည္ဖုိ႔ ခက္ခဲတဲ့အထဲမွာကလည္း ထိပ္တန္းကလပ္ပါပဲ ...။ အသိဉာဏ္ရွိလုိ႔ ...ယုံၾကည္ရ ပုိခက္ခဲပါတယ္ ...။ အသိဉာဏ္မဲ့လုိ႔ .... ယုံၾကည္ရ ပုိခက္ခဲလာပါတယ္ ...။ 

ဟန္ေဆာင္မႈမ်က္ႏွာဖုံးေတြ ကုိယ္စီကုိယ္ငွ တပ္ထားတဲ့ ၿမိဳ႕ထဲမွာမွ ... အယုံအၾကည္မဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိတာပါ။ ႏႈတ္တုိက္ခ်ေနတဲ့ ယုံၾကည္ျခင္း ... ယုံၾကည္ျခင္း ... ဒီ ... ယုံၾကည္ျခင္း ... 

ရွာေဖြေနတဲ့ ယုံၾကည္ျခင္းဟာ ... ၿမိဳ႕ျပညရဲ့ ... လမ္းစြန္ လမ္းေထာင့္မွာ မီးပြိဳင့္နဲ႔စကားေျပာေနတာ ေတြ႔ခဲ့တယ္ ...။ 

မ်ဥ္းဝါေတြ ... 
မ်ဥ္းနီေတြ ...
ေပါင္းလုိက္သမွ်မွာ .... အကုန္ ... ၾကားကုန္ေတာ့မွပဲ ... 

ကဗ်ာေတြက ကဗ်ာမျဖစ္ဘူး (ဒီလက္မ်ဳိး)

ခုတေလာ ေရးလိုက္မိတဲ့ကဗ်ာေတြက 
ကဗ်ာမျဖစ္ဘူး။

ေခတ္ကေခတ္ကိုခ်နင္းၿပီး 
ရာဇဝတ္မႈေတြက 
ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးလိုပြားမ်ားတဲ့ ဒီေကာင္းကင္ေအာက္မွာ 
ဘီယာတခြက္ကလည္း အရသာမဲ့သြားသလို 
ကဗ်ာေတြက ကဗ်ာမျဖစ္ဘူး။ 

ကဗ်ာေတြကို ရွင္ေစခ်င္ခဲ့တဲ့ 
ကဗ်ာဆရာတေယာက္ ေသသြားတာကလြဲလို႔ 
ေနာက္ေဖးေပါက္ကေန အူယားဖားယားေျပးဝင္လာတဲ့ 
ခါေတာ္မီ ေတာ္လွန္ကဗ်ာဆရာေတြ 
ခါေတာ္မီ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ 
ခါေတာ္မီ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားေတြကို ေတြ႔ျမင္ေနရေတာ့ 
ကဗ်ာေတြက ကဗ်ာမျဖစ္ဘူး။

တီဟိလ္ကာ၊ သူရိယေနဝန္းနဲ႔ အင္ဗက္စ္တီဂိတ္ သတင္းသမား (ကိုညိဳ)

မၾကာေသးခင္က ရန္ကုန္သြားလည္ၿပီး ေနာ္ေဝးျပန္ေရာက္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္တဲ့ ကိုထက္ေအာင္ေက်ာ္နဲ႔ ကိုသူရိန္တို႔ေက်းဇူးေၾကာင့္ ရန္ကုန္ထုတ္ သတင္းစာနဲ႔ ဂ်ာနယ္ တခ်ဳိ႕ ဖတ္ရပါတယ္။ ခုတေလာ အဝါေရာင္ဂ်ာနယ္လို႔ နာမည္ႀကီးၿပီး ေရာင္းအားေကာင္းတဲ့ သူရိယေနဝန္းလည္း ပါတယ္။ သူကေတာ့ တျခားဂ်ာနယ္ေတြထက္ မ်က္ႏွာဖံုးကိုယ္က အဝါေရာင္၊ အနီေရာင္ စာလံုးႀကီးေတြနဲ႔ ျပဴးျပဴးျပဲျပဲေဖာ္ျပၿပီး မ်က္ႏွာဖံုးမွာေရာ အတြင္းစာမ်က္ႏွာေတြေရာ ဓာတ္ပံုနဲ႔ ဒီဇိုင္းေခါင္းစဥ္ကိုယ္က စာမ်က္နွာျပည့္လုနီးပါး ေဖာ္ျပထားေတာ့ နာမည္ေတြ အႀကီးႀကီးျဖစ္ေနတာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ အတြင္းစာမ်က္နွာမွာလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းေပါ့ေလ။ ဒါေပမယ့္ တျခား ဂ်ာနယ္ေတြ သတင္းစာေတြထက္ စကားလံုးေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ေရးရဲ ေဖာ္ျပရဲတာေတြျမင္ရသလို ခ႐ိုနီေတြ၊ အစိုးရဝန္ႀကီးတခ်ဳိ႕၊ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ရဲ႕ မတရားစီးပြားျခစားမႈေတြ ဖြင့္ခ်ထားတာလည္း ေတြ႔ရတယ္။ ျပည္သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ အေျခအေနေတြကိုေဖာ္ျပတဲ့ သတင္းနဲ႔ သတင္းေဆာင္းပါးေတြ၊ သမိုင္းအျဖစ္အပ်က္ေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္။ 

ေခတ္အေျပာင္းမွာ ျမန္မာ့စာနယ္ဇင္းေလာကရဲ႕ ေျဖေလွ်ာ့မႈတခ်ဳိ႕ ေတြ႔လာရတယ္။ တခ်ိန္က စာေပကင္ေပတိုင္လို႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြ ျမည္တြန္ကင္ပြန္းတပ္ခဲ့တဲ့ မလိုလားအပ္တဲ့အဖဲြ႔လည္း ႐ုတ္သိမ္းသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ Self Sensorship မိမိဖာသာ ထိမ္းခ်ဳပ္တည္းျဖတ္ရတဲ့ တာဝန္ယူရဲမႈကိုေတာ့ ၾကံဳလာရပါတယ္။ ဒါကလည္း က်င့္ဝတ္တစ္ပါးမို႔ ယူသင့္လိုက္နာသင့္တဲ့ တာဝန္ပါ။ ဒီကေန႔ စာနယ္ဇင္းေလာကဆိုတာက ငါးပြက္ရာ ငါးစာသူ အမ်ားအျပားမို႔ အရည္အေသြး၊ စံခ်ိန္မမီတာေတြလည္းရိွေနတာ မဆန္းသလိုပါပဲ။ အဆိုးဆံုးက ေငြရိွ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာရိွေနသူေတြတခ်ဳိ႕ရဲ႕ မီဒီယာေလာကအေပၚ လက္ဝါးႀကီးအုပ္ထားလိုမႈပါ။ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ အေတြးအေခၚနဲ႔ အသိပညာေတြ သတင္းမွန္ေတြေပးရမယ့္အစား မိမိတို႔ အက်ဳိးလိုလို႔ ေညာင္ေရသြန္းတဲ့ ေစတနာကြက္ၾကားေတြပဲ ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။ 

ဆင္ေျခဖုံး (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ငါနဲ႔ အေဖတူအေမကြဲ 
ငါ့ညီေလးနဲ႔ ညီမေလးမ်ား... 
မင္းတုိ႔ရဲ႕မွီတင္းေနထုုိင္ရာ 
ကမၻာ့ဆင္ေျခဖုံးအရပ္မွာဆုိလုိ႔လည္း 
ဘာအားငယ္စရာလုိလုိ႔လဲ... 

လူ႔အျဖစ္တခုလုံး ဆင္ေျခေတြနဲ႔ ဖုံးထားသမုိ႔ 
နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကစၿပီး 
ယုဇနၿမိဳ႕ဥယ်ာဥ္ၿမိဳ႕ေတာ္အဆုံး 
ဆင္ေျခဖုံးခ်ည္းပါပဲ 

ကား ႀကီး ကား ငယ္ အ သြယ္ သြယ္ ျဖင့္ ... (ေက်ာ္ေက်ာ္ၿငိမ္းခ်မ္း)

၁၉၉၀ ေလာက္က မာနာပုေလာ DAB Conference မွာ ထင္တယ္... (လက္တကမ္းမွာ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ မ႐ွိလုိ႔ ရက္စြဲအတိအက် မေျပာႏုိင္ပါ) ... NDF(DAB) အဖြဲ႔ဝင္ တုိင္းရင္းသားအားလုံးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုအားလုံး (အက်ိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးၿပီး) အတူတကြ စစ္မွန္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႀကီး တည္ေဆာက္မယ္... အဲဒီ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေန ဘယ္တုိင္းရင္းသားမွ ခြဲမထြက္ပါဘူးဆုိၿပီး ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏုိင္ခဲ့တဲ့ အစည္းအေဝးမွာေပါ့ ...။ 

အဲဒီအစည္းအေဝးကမွတဆင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဆြဲေရး ေကာ္မတီတုိ႔... ဘာတုိ႔... ေပၚလာတာ၊ ေနာက္ေတာ့မွ မဲသေရာထ စာခ်ဳပ္၊ သူးမြဲကလုိး သေဘာတူညီခ်က္တုိ႔ စသျဖင့္ ေနာက္ကလုိက္လာတာေပါ့...။ (ေျပာခ်င္တာက သမုိင္းမွာ အေရးႀကီးတဲ့ ႏုိင္ငံေရး ဆုံးျဖတ္ခ်က္တခ်ဳိ႕ ခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ညီလာခံတခုေပါ့ဗ်ာ...) 

အဲဒီ အစည္းအေဝးႀကီးမွာ ထုံးစံအတုိင္း ႏုိင္ငံေရးအစီရင္ခံစာနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ (အတည္မျပဳခင္) ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ျပန္ေမးသမွ်ကုိ ေၾကလည္ေအာင္ျပန္ ေျဖရွင္း၊ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြထဲက သေဘာတူညီခ်က္ေတြကုိ ျဖည့္စြက္ဖို႔၊ မွတ္တမ္းတင္ဖုိ႔လုပ္ရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအစီရင္ခံစာ အေခ်ာသတ္ေရးအဖြဲ႔မွာ ပဒုိေစာသန္းေအာင္ (ေကအန္ယူ ဒုဥကၠ႒)၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ (ဒီေအဘီ စစ္ေရးတာဝန္ခံ)၊ ႏိုင္ဟံသာ (မြန္ျပည္သစ္ပါတီ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး)၊ ေဒါက္တာတူးဂ်ာ (ေကအုိင္အုိ)၊ ဦးတြတ္ (ဦးတင္ေမာင္ဝင္း) စသျဖင့္ ပါၾကပါတယ္။ အခ်က္အလက္ပုိင္းမွာ အေထာက္အကူေပးဖုိ႔ မကဒတ ကုိယ္စား က်ေနာ္လည္း ပါပါတယ္။ (အဲဒီေခတ္က သုေတသနနဲ႔မွတ္တမ္းမွာ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔က “အႏူေတာမွာ လူေခ်ာ” ေပကုိး ...) 

ေျပာင္းလဲ တိုးတက္ျခင္း (မင္းသိုက္)

ကိုယ္ ဗမာေျပျပန္အေျခခ်တဲ့ ေလးႏွစ္တာကာလအတြင္း တိုင္းျပည္ႀကီး ဘာေတြ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာသလဲ ျခံဳသံုးသပ္ၾကည့္ေတာ့ကာ ... အဓိက ၂ ခ်က္ သိသိသာသာ ေတြ႔ရတယ္။ ညက ျပည္လမ္းမႀကီးေပၚ ကားေမာင္းရင္း အတည္ျပဳလုိက္တာ။ စိုးရိမ္စရာလည္း ေကာင္းတယ္၊ ကိုယ္လို ငအူ ငေၾကာင္က်ား အေတြးမီသေလာက္ေလး ေတြးၾကည့္တာေပါ့။

တစ္ေတာင့္သံုးရင္ ၂ ေလာင္း အနည္းဆံုးေပၚရမယ္ဆိုတာေလး အေျခခံေတြးၾကည့္တာ၊ အေတြးေခ်ာ္တာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မေပါ့။ ယခင္ အာဏာရွင္ခ်ဳပ္ႀကီး အဓိကဗ်ဴဟာကေတာ့ စဆရ ေခၚတဲ့ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးဗ်ဴဟာ မိန္းကီးပဲ။ ကမာၻေပၚမွာ မည္သည့္အာဏာရွင္ႏိုင္ငံမဆို အာဏာျမဲေအာင္၊ ျပည္သူေတြကို စိတ္႐ႈတ္ေထြးေနေအာင္၊ အတၱႀကီးေအာင္ ၊ မညီညြတ္ေအာင္ ... စည္းကမ္းပ်က္ေအာင္ ဖန္တီးထားတာပဲ။

ကဲ ... တစ္ေတာင့္ စ ပစ္ၾကည့္ရေအာင္၊ ၂ ခ်က္ထိ ၂ ေလာင္းေပၚ မေပၚ ...။