ေရွ႕သို႔ဘဝခရီးဆက္ရေပအံုးမည္။ ေဒါေလာခူရြာေလးမွတဆင့္ မိသားစုအသိုက္အျမံဳရွိရာ ထိုင္း- ျမန္မာနယ္စပ္သို႔ ရက္အေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ခရီးႏွင္ခဲ့ရသည္။ ေႏြကာလခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ အခက္အခဲဆံုးမွာ ေရပင္ျဖစ္သည္။
ေႏြရာသီသို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ေတာေတာင္ေရေျမတို႔မွာလည္း ခမ္းေျခာက္လာခဲ့သည္။ ေရကို လမ္းခရီးတေလွ်ာက္ ေခၽြတာသံုးစြဲၾကရသည္။ ေရရရွိရန္အတြက္ တစ္ရက္တာခရီး အကြာအေဝးခန္႔သြားရသည္။ ေရငတ္သည့္ဒဏ္ေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕အသက္ဆံုး႐ံႈးခဲ့ရသည္ပင္ရွိခဲ့သည္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္၊ သႀကၤန္ကာလကိုေတာ့ သံလြင္ျမစ္ကမ္းနံေဘး၌ပင္ ဆင္ႏႊဲလိုက္ရသည့္အျဖစ္က ယေန႔ တိုင္အမွတ္တရရွိေနခဲ့သည္။ ခရီးျပင္းတစ္ခုကို ၁၄ ရက္ခန္႔ ျဖတ္သန္းလြန္ေျမာက္ၿပီးေနာက္ နယ္စပ္တပ္စခန္းရွိရာသို႔ ျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္။
က်ေနာ္ ျပန္လည္ေရာက္ရိွခ်ိန္တြင္ေတာ့ BPA (Burma Patriotic Army) မွာလည္း ကိုယ္ပိုင္တပ္စခန္းအျဖစ္ ရပ္တည္ေနေပၿပီ။ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေတာင္ေၾကာတစ္ေလွ်ာက္တြင္ေတာ့ ကရင္နီတပ္မေတာ္က အခိုင္အမာတပ္စြဲထားၿပီး က်ေနာ္တို႔ BPA မွာ နယ္စပ္ေတာင္ေၾကာမွ ျမန္မာျပည္အတြင္းပိုင္း ကိုက္၁၅၀၀ ခန္႔တြင္ တပ္စြဲခြင့္ျပဳထားသည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ႏွင့္ ထိပ္တိုက္ရင္ဆုိင္ေနရေသာ စခန္းပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ ညပိုင္း ကင္းအလဲအလွယ္လုပ္သည္ကိုပင္ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ေပသည္။
