ပိုစတာမ်ား... (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ပုိစတာႀကီးေတြ 
ေျပာင္းသြားတယ္ 
ေက်ာ္ဟိန္း... ေက်ာ္သူ... 
စိုးသူ... ရန္ေအာင္... 
ေဒြး... 

ပုိစတာႀကီးေတြရဲ႕ေအာက္မွာ 
ကြမ္းယာေရာင္းရင္း 
စမူဆာသုတ္စားရင္း 
ဆူးေလတဝုိက္မွာ လမ္းသလားရင္း 
သြားမွာလား... 
သြားမွာလား... 
သြားမွာလား... 

ႏုိးခ်င္း... (သစ္ေကာင္းအိမ္)

အိပ္ရာက ႏုိးႏုိးခ်င္း 
ညက ၾကည့္လက္စ 
ဆုိဖီမားဆုိးရဲ႕ 
႐ုပ္ရွင္ကုိဆက္ၾကည့္ရင္း 
ဝုိင္နီတခြက္ကုိ 
ငွဲ႔ေသာက္ေနမိတယ္... လုိ႔ 
သူငယ္ခ်င္း အဂၤလိပ္ေပးရွန္႔ကုိ 
ေနာက္ေနတုန္း 
ညက ႐ႈပ္ထားတဲ့အမႈိက္ေတြ 
အမႈိက္ပုံးထဲသြားပစ္တဲ့... 
နားထဲ ယီမင္ဗလီထဲဗုံးကြဲသလုိ 
အသံတသံ... 

ေဒၚေကခုိင္ 
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ ဆန္ခ်င္ဆန္ 
မေခ်ာေတာ့ မဆန္ပါနဲ႔...

ကုိယ္စား... (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ဒီတေဆာင္းလြန္ရင္ 
ပိေတာက္နဲ႔ မေဝးေတာ့ဘူး... 

ဒီတေပါင္းမွာ 
ေဒါင္းတြန္သံမ်ား 
ၾကားရပါေစသား...။ ။ 

သစ္ေကာင္းအိမ္ 
(၂၀၀၈) 

ပဥၥမထပ္က ႏွင္းျမဴ... (သစ္ေကာင္းအိမ္)

(၁) 

ကမၻာေပၚမွာ ခ်စ္စရာအေကာင္းဆုံး စစ္ဆုိလုိ႔ 
တခုတည္းပဲရွိတယ္... 
အဲဒါကေတာ့ အခ်စ္စစ္ပဲဗ်... 
ခင္ဗ်ားက လူပ်ဳိသုိးႀကီးဆုိေတာ့ အဲဒါေတြ ဘယ္သိပါ့မလဲ... လို႔ 
က်ေနာ့္ရဲ႕ အကုိႀကီးသူငယ္ခ်င္းမ်ားထဲက တေယာက္ျဖစ္သူ 
ကုိေအာင္ (ကဗ်ာဆရာ စုိးရိမ္) 
ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္စစ္မွမေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ 
သူ႔စေတးတပ္ေအာက္မွာ ဝင္ေနာက္ရင္းနဲ႔... 

(၂) 

မာဖီးယားဂုိဏ္းခ်င္း တုိက္ပြဲျဖစ္ရာက ေသဆုံးသြားတဲ့ မာဖီးယားဂုိဏ္းသားေတြနဲ႔ 
တုိင္းျပည္အတြက္ အသက္စြန္႔သြားတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြၾကားက 
နိဗၺာန္နဲ႔ ငရဲလုိ ကြာျခားတဲ့ အဓိပၸာယ္ဆီေရာက္သြား ၿပီးေတာ့... 

အဖုိးႀကီးအုိ ခါးကုိင္းကုိင္း... (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ဂုိေဒါ့တုိ႔
ပုိေပါ့ပ္တုိ႔ကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာလည္း
မဟုတ္ပါဘူး...

ညေနခင္း ခုံတန္းလ်ားေပၚမွာ
ငါက ေကခုိင္ အိမ္ျပန္လာခ်ိန္ကုိ
ေစာင့္ေနတာ...

သား ေကာင္မေလးက
အဲလက္စ္စစ္တ့ဲ...

Boys Don’t Cry… (သစ္ေကာင္းအိမ္)

လူေသအေလာင္း အဝတ္ျဖဴလႊမ္းသလုုိ 
ကုိယ္တို႔အိမ္ေခါင္မုိးတုိင္းေပၚမွာ 
ဆီးႏွင္းျဖဴျဖဴမ်ား… 

ဒန္းဟာ ယမ္းခါလုိ႔ 
ျခံေထာင့္က သစ္လုံးပုံေပၚ 
အျဖဴေရာင္ဖုန္ေတြ ထခုန္လုိ႔ 
ျမက္ခင္းျပင္က 
က်ဴးေက်ာ္သူ လူျဖဴေတြနဲ႔ 
အစိမ္းေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ဆင္ႏႊဲလုိ႔ 

ေငြလေရာင္ရဲ႕ တိမ္းေရွာင္သူ - ၂ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

(၅)

က်ေနာ္ ၅ တန္းစာေမးပြဲေျဖဆိုၿပီးသည့္ႏွစ္တြင္ေတာ့ အေနာ္မာျမစ္ တဖက္ကမ္းကုိ လွမ္းေမွ်ာ္ရည္စူး၍ အေဖနဲ႔ အေမက က်ေနာ္တုိ႔တျခံေက်ာ္ရွိ တုိက္ႀကီးေက်ာင္းမွာ ကုိရင္ဝတ္ေပးပါသည္။ 

ထုိစဥ္က က်ေနာ္တုိ႔ရပ္ကြက္ ရြာဦးရွိ ဘုိးဘြားအစဥ္ဆက္ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းဘုန္းမွာ ေက်ာင္းဝန္းက်ယ္ႀကီး တခုလုံး တပါးတည္း အုပ္စုိးျခယ္လွယ္ သီတင္းသုံးေနထုိင္ေလရာ ေက်ာင္းႀကီးေပၚ ေမာင္မေဆာ့ေပမယ့္ အလွဴၿပီးသည့္ညမွာပဲ က်ေနာ္ ကုိရင္အား လက္ခံေစာင့္ေရွာက္မည့္သူ မရွိသျဖင့္ တျခံေက်ာ္ရွိ ကုိယ့္အိမ္ကုိယ္ျပန္ကာ သီတင္းသုံးေနထုိင္ရပါသည္။ 

အေဖရယ္ အေမရယ္ အိမ္ရယ္နဲ႔ က်နာ္ တခါမွ ခြဲမအိပ္စဖူး... အိမ္ေရွ႕ခန္းက သီးသန္႔ခင္းက်င္းေပးထားသည့္ အိပ္ရာေပၚက သကၤန္းနံ႔စူစူးေပၚ လူးလိမ့္လုိ႔ ၾကမ္းတေျပးႀကီးေပၚမွာ အလြမ္းႀကီးႀကီး … က်မ္းႀကီးႀကီး ညတညပါ ေမေမရယ္... ဘယ္အမ်ဳိးသမီးနဲ႔မွ တမုိးတည္းေအာက္ မအိပ္ရဆုိေတာ့ က်ေနာ္ ငရဲေရာက္ရေတာ့မွာလား ... အေမ့ေမတၱာတရားမွာ တရားဦးမနာဘဲ စ်ာန္နဲ႔ပ်ံႂကြႏုိင္သူ ရဟႏၱာ... ေကာင္းကင္မွာ ဘယ္ႏွပါးမ်ား ရွိပါလိမ့္ …။ 

ေငြလေရာင္ရဲ႕ တိမ္းေရွာင္သူ - ၁ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

(၃)

ႏွစ္တႏွစ္အေရာက္တြင္ေတာ့ ထုိသူ႔လက္ထဲသုိ႔ စိတ္ပုတီးတကုံး ေရာက္လာပါသည္။ သူ၏ႏႈတ္ကမူ တလႈပ္လႈပ္နဲ႔ ဘာေတြ ရြတ္ဆုိေနသည္ မသိ။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရင္လည္း ထုိပုတီးႏွင့္...၊ သုိ႔ေသာ္လည္း သူ႔ႏုိင္ငံေရးသိပၸံကုိ စိတ္အားထက္သန္စြာ ေဆြးေႏြးေနခ်ိန္ႏွင့္ ကမၻာ့ေရးျမန္မာ့ေရး သတင္းမ်ားအလယ္ သူ နစ္ျမဳပ္ေနခ်ိန္မ်ားတြင္ေတာ့ သူ႔ စိတ္ပုတီးသည္ စားပြဲခုံေအာက္ သူ႔ေျခေထာက္နားတြင္ ျပဳတ္က်လ်က္ ျမင္ေတြ႔သူ က်ေနာ္တုိ႔ တေယာက္ေယာက္က ေကာက္ယူကာ စားပြဲေပၚသုိ႔ ျပန္တင္ေပးထားရတတ္ပါသည္။ 

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေန႔လယ္ တေန႔ခင္း က်ေနာ္တုိ႔ညီအကုိတသုိက္ မ်ဳိးကုိတုိ႔အိမ္တြင္ ထုိကာလက ထြက္ခါစ ခုိင္ထူးရဲ႕ မေက်နပ္ဘူး သိလား... သီခ်င္းတိတ္ေခြကုိ စုေဝးနားေထာင္ေနခုိက္ ပုတီးတကုံးနဲ႔ သူေရာက္ရွိလာကာ ေနရာလြတ္ ခုံတန္းလ်ားတခုတြင္ ဝင္ထုိင္ရင္း က်ေနာ္တုိ႔ညီအကုိတသုိက္နဲ႔အတူ အၾကင္နာသစ္ဆု… အၾကင္နာသစ္ဆု… ကုိ ဝင္ေတာင္းရမ္းရင္း ပုတီးစိတ္ေနပါသည္။ ထုိစဥ္ ဘယ္အခ်ိန္ကာလတည္းက သူ႔ပုတီးစိတ္နည္းကုိ စပ္စပ္စုစု ေလ့လာထားသည္မသိေသာ က်ေနာ့္အကုိ ေအာင္ကုိႀကီးက ကုိ(…) ခင္ဗ်ားစိတ္တဲ့ပုတီးက ဒီေန႔ဘာလုိ႔ တလုံးေလ်ာ့ေနရတာလည္းဟူ၍ အေမးအျမန္း ထထူပါေတာ့သည္။ သူကေတာ့ သူ႔ကုိယ္ပုိင္ ေအးေဆးေလးလံေသာ ေလသံျဖင့္ ... … 

ေငြလေရာင္ရဲ႕ တိမ္းေရွာင္သူ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

(၁) 

က်ေနာ့္အေမ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္သြားရျခင္းအေၾကာင္းကုိ ျပန္လည္ေတြးမိေတာ့ တေယာက္တည္း ျပံဳးရယ္ခ်င္စိတ္နဲ႔အတူ အတိတ္ထဲကေန၍ မ်က္တြင္းမ်ား ပါး႐ုိးနား႐ုိးမ်ား ခ်ဳိင့္ဝင္လ်က္၊ ရီေဝေဝ ေၾကာင္စီစီ မ်က္လုံးမ်ား မုတ္ဆိတ္က်ဳိးက်ဲ ဆီနဲ႔ေဝးေသာ ဆံပင္ေခြ လိပ္လိပ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာျပင္တခုလုံး ေပါက္ျပဲေနေသာ အက်ႌႏြမ္းတထည္ကို ဝတ္ဆင္ထားေသာ လူတေယာက္ တခါတရံတြင္ သတင္းစာတေစာင္ကုိကုိင္လ်က္၊ တခါတရံတြင္ ပုတီးတကုံးကုိ လက္ထဲတြင္စိတ္လ်က္ ထိုသုိ႔မွမဟုတ္လွ်င္ စာအုပ္တအုပ္ကုိကုိင္လ်က္ က်ေနာ္တုိ႔ အိမ္မ်က္ေစာင္းထုိး လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ဘက္မွေနၿပီး က်ေနာ္တုိ႔အိမ္ရွိရာဘက္ျခမ္းကုိ လမ္းျဖတ္ကူးလာသည္ကုိ လွမ္းၿပီးျမင္ေတြ႔လုိက္ရပါသည္။ 

ထုိသူကား ထုိႏွစ္မ်ားမတုိင္ခင္ အခ်ိန္ကာလတခုက ဆင္းရဲေသာမိဘ၏ စာေတာ္ေသာ ေက်ာင္းသား။ သူတုိ႔ေခတ္ကာလ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းက ေငြလမင္းတုိ႔အလယ္က ပ်ဳိတုိင္းႀကိဳက္ ဂ်ိမ္းစဒင္း။ စာေပႏွံ႔စပ္၍ သီခ်င္းဆုိလည္း အလြန္ေကာင္းသူ စီးပြားေရးတကၠသုိလ္ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ေက်ာင္းသားတေယာက္။ ေက်ာင္းဆင္းလာပါက လက္ထပ္ထိမ္းျမားရမည့္ ေစ့စပ္ၿပီးသားခ်စ္သူႏွင့္ ရာထူးေနရာတခုကလည္း အဆင္သင့္။ 

ငဝန္ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

အေနာက္႐ိုးမနဲ႔ လက္ေမာင္းေသြးေဖာက္ဖို႔ 
မင္းအခ်စ္မွာ
ျမစ္ဖ်ားခံ စီးဆင္းခဲ့တဲ့ 
ျမစ္တစင္းျဖစ္တယ္။ 

႐ိုးရာအဆက္ဆက္ 
ငါ့ကမ္းပါးမွာ 
ေဖာင္ဖ်က္ထားတဲ့ ဓားေတြရွိတယ္။ 

သံုးေယာက္ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ရဲရင္ မင္းျဖစ္တယ္ ေျပာသူက ေျပာ 
ႀကိဳးစားရင္ ဘုရားေတာင္မွ ျဖစ္တယ္လို႔ ... 
ဆိုသူကလည္း ဆို။ 

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ 
တို႔ႏွစ္ေယာက္ အခ်စ္နဲ႔ 
ကမၻာႀကီးကို 
စစ္မက္ကင္းေဝးေစခ်င္တယ္။ 

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ 
တို႔ႏွစ္ေယာက္ အခ်စ္နဲ႔ 
ကမၻာႀကီးကို 
စိမ္းလန္းၿငိမ္းခ်မ္း 
က်န္းက်န္မာမာ ရွိေစခ်င္တယ္။ 

အုိင္ပက္သူ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

စပါးႀကီးေႁမြတေကာင္ဟာ 
ငါ ျဖစ္တယ္ 

သံသရာရဲ႕ သုံ႔ပန္း 
သံတုိင္မဲ့ အက်ဥ္းခန္းထဲ
ႏွာသီးဖ်ားက ပျခဳပ္ထဲဝင္ေခြ 
စိတ္ကုိ အဆိပ္ေျဖထားမိတယ္။ ။ 

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၁ ေမလ၊ ၂၀၀၈) 

ဝေလးသုိ႔ … (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ငါဆုိတဲ့ အညၾတရဲ႕အမိေျမမွာ 
မင္းဟာ ငါ့ႏုိင္ငံေတာ္ဈာပနပါ သူငယ္ခ်င္း… 

ငါ့ အသံလႊင့္ဌာနေတြက 
ဘရိတ္ကင္းနယူးဟာ 
မင္းအေၾကာင္းေတြနဲ႔ပဲ အက္ေၾကာင္းထပ္လုိ႔ 
ဖ်င္ပင္နီဝတ္ အမ်ဳိးေကာင္းသားသမီးေတြဟာ 
မင္းအထုပတၱိကုိအထပ္ထပ္ဖတ္ၾကားလုိ႔ 
ငါ့ ႏုိင္ငံနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ 
သံ႐ံုးေတြက 
မင္းအတြက္ ဝမ္းနည္းသဝဏ္လႊာေတြပုိ႔လုိ႔ 

၈၈ မိုင္႐ႈခင္း (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ျမင္ကြင္းကို 
နတ္သံနဲ႔ 
ရီမစ္လုပ္ထားတဲ့ 
စစ္ခ်ီသီခ်င္းေတြနဲ႔ စဖြင့္တယ္

ျမင္ကြင္းက 
လက္ဖ်ံ႐ိုးထဲက ေဖာက္ထြက္လာတဲ့ 
ေလာက္တစ္ေကာင္နဲ႔ စဖြင့္တယ္ 

ျမင္ကြင္းက 
မင္းနႏၵာႀကိမ္လံုးသံၾကားရင္ 
ခ်စ္သူရင္ခြင္ထဲကေတာင္ 
အလန္႔တၾကားႏိုးထ 
အရွင့္ေျခေတာ္ရင္းဆီဦးခိုက္ဖို႔ အေရာက္သြားတဲ့ 
ငမိုးရိပ္ရဲ႕ သစၥာေစာင့္သိမႈနဲ႔ စဖြင့္တယ္ 

၈၈ မိုင္႐ႈခင္းမွာ 
ခံစစ္ကုန္းေတြ တစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး 
အေပါင္ဆံုးလို႔

သဲလြန္စ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

မေန႔တုန္းတည္းက ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့ 
ရွဥ့္ကေလးသုံးေကာင္မ်ား 
သြားရင္း လာရင္း လမ္းမွား … 

လြန္ခဲ့တဲ့ရက္သတၱပတ္ထဲက 
ေပ်ာက္ဆုံးေနတဲ့ ေလယာဥ္တစင္းမ်ား 
ပ်ံရင္း သန္းရင္း လမ္းမွား … 

စစ္တန္းလ်ားေတြ တုိးခ်ဲ႕ဖုိ႔ 
ဘူဒုိဇာနဲ႔ ထုိးေကာ္ထားတဲ့ လယ္ေျမေတြရဲ႕ 
ဝမ္းဗုိက္ေဟာင္းေလာင္းထဲက 
အၾကမ္းဖက္သမားေတြ မ်ဳိးပြားေနတဲ့ 
အဆုံးမဲ့တြင္းနက္ႀကီးထဲကုိမ်ား 
လိမ့္က်ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့ေလသလား … 

ျပတင္းတံခါးအပိတ္ (သစ္ေကာင္းအိမ္)

တံခါးတခ်ပ္ၿပီး တံခါးတခ်ပ္ 
အခန္းတခန္းၿပီး အခန္းတခန္း 
သံု႔ပန္းတေယာက္ၿပီး သံု႔ပန္းတေယာက္ 
ဧကရာဇ္တပါးၿပီး ဧကရာဇ္တပါး 
စစ္ပြဲတပြဲၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတဆူ 
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတဆူၿပီး စစ္ပြဲတပြဲ 

ဟယ္ရီလင္းရဲ႕ ေမးခြန္းမ်ား (သစ္ေကာင္းအိမ္)

လက္ႏွစ္ဖက္ဟာ 
လူသတ္လက္နက္ေတြကုိ 
ကုိင္ေဆာင္ခြင့္မရွိ... 
လက္နက္ကုိင္တဲ့လက္ေတြကုိ 
ျဖတ္ပစ္ဖုိ႔ 
ဓားစက္ႀကီးတခု ရွိသင့္လား... 

စာေရာင္းသမားေတြ အလုိမရွိ 
ခုိဖမ္းသူေတြ အလုိမရွိ 
ငါးဖမ္းသူေတြ အလုိမရွိ 
သက္ေစ့လႊတ္သူေတြ အလုိမရွိ 
သတၱဝါခ်င္း ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ 
အဲဒီရာဇဝတ္ေကာင္ေတြကုိ 
သုိေလွာင္ထားဖုိ႔ 
အက်ဥ္းေထာင္ေတြ ရွိသင့္သလား 

ဘုရား (သစ္ေကာင္းအိမ္)

ဘုရားဆုိတာ ေၾကာက္ရြံ႕မႈရဲ႕ သေႏၶသား 
လူဖန္ဆင္းတဲ့ ခ်ာတိတ္တေယာက္ 
ပန္းပုဆရာရဲ႕ အႏုပညာ... 

လူရႊန္းရဲ႕ 
စိတၱဇဒုိင္ယာရီထဲ 
လမင္းကုိ မျမင္ရတာ 
အႏွစ္ ၃၀ ၾကာၿပီ... တဲ့ 

ဘုရား 
ခင္ဗ်ားကုိ 
နားၾကားျမင္ကပ္ခဲ့တာ 
၄၁ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာၿပီ 

မင္းတို႔ဗုဒၶကို ငါ မယုံဘူး 
မင္းတုိ႔ခရစ္ေတာ္ကုိ ငါ မယုံဘူး 
မင္းတုိ႔မို႔ဟာမက္ကုိ ငါ မယုံဘူး 

မုန္းသူမ်ားေန႔ ရွင္းတမ္း (သစ္ေကာင္းအိမ္)

က်ေနာ့္ကုိယ္ပုိင္ ျပကၡဒိန္ထဲတြင္ 
ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၅ သည္ 
မုန္းသူမ်ားေန႔ျဖစ္ပါသည္။ 

အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ 
အခ်စ္နဲ႔ အမုန္းသည္ကား 
ပဲနိစ္ျပားတျပားေပၚမွ 
သမၼတ႐ုပ္ပုံႏွင့္ တဖက္ျခမ္းကဲ့သုိ႔ႏွင့္ 
ေဒၚခ်ဳိျပံဳးသီဆုိေသာ သီခ်င္းတပုဒ္ထဲမွ 
ဇန္နဝါရီလကေလးနဲ႔ ေဖေဖာ္ဝါရီလကေလးမ်ားလုိ
ေက်ာခ်င္းကပ္နီးေပမယ့္ တသက္လုံးကြာေဝးဟု ဆုိသလုိ 

က်ေနာ့္၏ ျပန္မေတြ႔ႏုိင္ေတာ့ေသာအေမႏွင့္ 
က်ေနာ့္ ႏုိ႔ထိန္းသည္ တာယန္ေဟးမ်ား 
က်ေနာ္၏ ျပန္မၾကားႏုိင္ေတာ့ေသာ 
အမွတ္ ၁ အထကမွ ေခါင္းေလာင္းထုိးသံမ်ား 
သစ္ညိဳပင္ႀကီးတပင္၏ ေျခရင္းရြက္ေႂကြေတာအုပ္ေအာက္မွာ
ေဖ်ာက္ဖ်က္ခံလုိက္ရေသာ ႏွင္းဆီရနံ႔လုိ ခ်ဳိအီေသာ 
သူမ၏ ရယ္သံလြင္လြင္မ်ား... 

အိပ္မက္မွာ… (သစ္ေကာင္းအိမ္)

စြယ္ေတာ္ပန္းျခံဳေပၚ 
ပင္လုံးညႊတ္ေဖြးလႈပ္ေနေသာ 
စြယ္ေတာ္ပန္းမ်ား 
တပြင့္ခ်င္းစီ 
စိတ္လုိလက္ရ သူမ ခူးေႁခြခုိက္… 

ခုနစ္တန္းတုန္းက 
ငယ္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႔အတူ 
သူမတုိ႔ျခံေရွ႕ 
ငါ ရပ္တန္႔ေငးေမာေနမိ။     ။ 

၇ ေဖေဖာ္ဝါရီ၊ ၂၀၁၄ 
မနက္ ၅ နာရီ ၃၀