ဓာတ္ပံုေတြ ေရးတဲ့ ကဗ်ာမ်ား (ေမာင္လြမ္းဏီ)

က်မ လည္ပင္းကို
က်မ ဘာသာ စမ္းၾကည့္ေတာ့။

ကိုယ့္လည္ပင္းကုိ
ႀကိဳကြင္းက်စ္ သတ္ေသသလိုပဲေနာ္။

က်မတို႔မိသားစုအတြက္
အသက္နဲ႔ရင္း ထမင္းခ်က္ခ်င္တယ္။

ေတာ္ရာမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနရတယ္ - ဖိုးသံ (လူထု)

က်ေနာ္က က်ေနာ့္အေမေရးတဲ့’ရတနာပံုမႏၱေလး မႏၱေလး ကၽြန္မတို႔မႏၱေလး’ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကို ထြက္ၿပီး ေလးငါးႏွစ္ၾကာမွ ဖတ္ရပါတယ္။ ဖတ္ရင္းနဲ႔ ‘ေက်ာင္းႀကီးေရႊအင္ပင္’ ဆိုတဲ့ေဆာင္းပါးကိုေရာက္တဲ့အခါမွာ ‘ေက်ာင္းဒကာႀကီး ဦးစက္ရႊင္က ျပည္ႀကီးသားတ႐ုတ္အစစ္ပဲ။ သူ႔ဇာတိက ယူနန္နယ္ ထိမ္ရင့္လို႔ေခၚတဲ့ မုိးျမင္းၿမိဳ႕နားက ယိေလာ္ရြာ’ ဆိုတာကို သြားေတြ႔ပါတယ္။ က်ေနာ္ ဟာခနဲျဖစ္သြားပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အေမေျပာတဲ့ေနရာက က်ေနာ္ေရာက္ေနတဲ့ေနရာ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။

ဒီၿမိဳ႕ကို ေရွးတုန္းက ထိန္ယြဲ႔၊ ရွမ္းလို(ဒီခ႐ိုင္အတြင္းမွာ ရွမ္းရြာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္) မိုးျမဲလို႔ေခၚၿပီး အခုေတာ့ ထိန္ျခံဳးလို႔ေခၚပါတယ္။ ယိေလာ္႐ြာက အခု ထိန္ျခံဳးရဲ႕ဆင္ေျခဖံုးျဖစ္ေနပါၿပီ။ ျမစ္ႀကီးနားနဲ႔ အေရွ႕ေနာက္တန္းတန္း (ကားလမ္းနဲ႔) ကီလိုမီတာ၂ဝဝ ေတာင္ မေဝးပါဘူး။ လမ္းကလည္းေကာင္းေတာ့ ကားကိုျပင္းျပင္းေမာင္းရင္ သံုးနာရီသာသာနဲ႔ ေရာက္ပါတယ္။ ဒီကိစၥကိုထိန္ျခံဳးသားေတြ- သမိုင္းဆရာေတြေတာင္ မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေျပာျပမွ သိတာပါ။ ဦးစက္ရႊင္ရဲ႕အမ်ဳိးေတြလည္း ယိေလာ္မွာ ရွိၾကပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔လည္း မ်က္ေျချပတ္ေနတာ ၾကာပါၿပီတဲ့။

လူ႔ပုတ္သင္မ်ား ... (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

ငလ်င္ ... ... ဂီတ (ကမာပုလဲ)

အေမဟာ
ေသခါနီးမွာ အသက္ကယ္ေဆး ထိုးၿပီး က်ေနာ္ျပန္အလာကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမယ္လား ...
အေဖ ... အဲဒီေဆးဖိုးေလးေတာင္ တတ္ႏုိင္လိမ့္မယ္ မထင္ပါဘူးေလ...။

နာဂစ္ဆိုတဲ့ မီးလွ်ံမုန္တိုင္း က်ေနာ့္ဇာတိကို ေခ်ေတာ့
က်ေနာ့္ကို ခ်က္ျမဳပ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ကေလး ျပားက်သြားခဲ့တယ္ ... တစစီ။

အီရန္ ငလ်င္တုန္းကလည္း
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ခံစစ္ကုန္းကေလးဟာ ရန္သူရဲ႕ ယမ္းခိုးယမ္းေငြ႔ေတြ ေဝလို႔ ...။

ျပည္သူအမ်ားအတြက္ က်န္းမာေရးအာမခံ (ေမာင္ဝံသ)

ယခင္အပတ္ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ပါ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ‘ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူကို လက္ခံၾကၿပီဆိုလွ်င္ ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္း မေဝးေတာ့ပါၿပီ’ ေဆာင္းပါးကိုဖတ္ၿပီး သေဘာတူသူအေတာ္မ်ားမ်ားက စာတတန္ ဖုန္းတေထာက္ ဆက္သြယ္ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ားထဲမွာ အၿငိမ္းစား ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္းတစ္ဦးအမည္နဲ႔ ျပည္သူ႔ေခတ္မွာ ေဆာင္းပါးေတြ ေရးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မိတ္ေဆြရင္း အန္ကယ္ႀကီးက ေရွ႕ဆုံးက ပါပါတယ္။

အေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးေကာ္မတီ 

အန္ကယ္ႀကီးက ကြၽန္ေတာ္ေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ေလာက္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုလက္ထက္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးေကာ္မတီမွာ ထိုစဥ္က တရားေရးဌာနရဲ႕ အတြင္းဝန္ကေလးဘဝနဲ႔ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့သူ ျဖစ္လို႔ပါ။ ဥကၠ႒က ထိုစဥ္က တရားေရးဝန္ႀကီး ေဒါက္တာ ေအးေမာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အန္ကယ္ႀကီးက ခုဆို အဲဒီေကာ္မတီမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ ၃၃ ဦးအနက္ သူတစ္ေယာက္ပဲ က်န္စစ္သားျဖစ္ေနၿပီထင္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

လက္ပန္းေတာင္းေတာင္ သင္ခန္းစာ - ဖိုးသံ (လူထု)

လက္ပန္းေတာင္းေတာင္အရပ္ဆီက
လက္ခေမာင္း ေဖာင္ေဖာင္ခတ္သံၾကားေတာ့
ေျပေကာင္းေအာင္ ၾကံမယ့္သားေတြလာပဟ
ေရႊေဒါင္းေမာင္ ပ်ံႏိုင္ပါေပါ့လားလို႔
အေမ ေခါင္းေထာင္ လည္တံဆန္႔ၾကည့္ၿပီး
ၾကက္သီးမ်ားေတာင္ ျဖန္းျဖန္းထမိတယ္။

သလႅာေျမေတာင္ေျခဘက္မွာက
ဆရာစံေတြ ေထာင္ခ်ီထြက္လာၾကသမို႔
ဗမာႏိုင္ငံ ေရာင္နီျပက္ၿပီကြလို႔
ေအာင္စည္ႏွက္သံကို ၾကားေယာင္မိတဲ့ကာ
သားေမာင္ အမိေမပ်ဳိတို႔ဟာ
သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းကို ႀကိဳရွာခူးၿပီး
ပိုစတာ နဖူးစည္းေတြကို ျပင္ၾကသကြယ္
(အို) ဆိုစရာ အထူးစာလံုးႀကီးေတြနဲ႔ တင္ျပမဟယ္။

အိမ္ငတ္သူ (ကမာပုလဲ)

က်ေနာ္ဟာ ခုဆို ငယ္စာရင္းမဝင္ေတာ့တဲ့လူ
က်ေနာ္ဟာ အသက္ႀကီးကာမွ စာအုပ္ေတြၾကားထဲမွာ
က်ေနာ္ဟာ အဲဒီစာအုပ္ေတြၾကားထဲက ခေရပန္းေျခာက္ေတြ ေကာက္လို႔ေမႊးေနခဲ့
က်ေနာ္ဟာ …။

က်ေနာ္ဟာ ဒီအရြယ္ႀကီးထိ မိခင္ မႀကိဳက္တာေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ခဲ့
က်ေနာ္ဟာ ခုတိုင္ တမိႈင္မႈိင္တေတြေတြနဲ႔ ေန႔နဲ႔ညကို မွားယြင္းခံစား
က်ေနာ္ဟာ ခုလဲ အိမ္ျပန္ေနာက္က်ေနဆဲ လမ္းေပၚမွာ
က်ေနာ္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေခါက္႐ိုးမက်ဳိးႏိုင္တဲ့ ေခါင္းမာမာ လူစား
က်ေနာ္ဟာ …….။

ေမတၱာရွင္ စာေရးဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးရာ အစီအစဥ္မွာ ဘဝသ႐ုပ္ေဖာ္ စာေပေတြေရးသားၿပီး စာေပေလာကကို ေျခခ်ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာမ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ဟာ ခိုကိုးရာမဲ့တဲ့ အဖိုးအဖြားေတြအတြက္ ဆည္းဆာရိပ္ဘိုးဘြားရိပ္သာကို ကမၼကထလုပ္ၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ဖြင့္လွစ္ေပးထားပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ နာေရးကူညီမႈအသင္း ဒု-ဥကၠ႒လည္းျဖစ္တဲ့ ဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္ က အခု အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ေလ့လာေရးခရီး ေရာက္ရွိေနပါတယ္။ အေမရိကန္ခရီးစဥ္မွာလည္း အေမရိကေရာက္ ျမန္မာမိသားစုေတြနဲ႔အတူ ရခိုင္နဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ရန္ပံုေငြရွာေဖြေရးမွာလည္း အကူအညီေပးခဲ့ပါတယ္။ ဗီြအိုေအျမန္မာအသံကို လာေရာက္ေလ့လာခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာမ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ ကို ဗီြအိုေအဝိုင္းေတာ္သူ မေမၿငိမ္း က ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။

 ေဒၚေမၿငိမ္း ။ ။ အမ က်မတုိ႔ အတူတူစာေရးခဲ့ၾကတာ၊ အမရဲ႕ ဝတၳဳတိုေတြကို ေစာင့္ဖတ္ခဲ့ၾကရတာ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်မ ဒီလုိထြက္လာအခါၾကေတာ့လည္း အမ ပရဟိတေတြ အမ်ားႀကီးဆက္လုပ္ေနတယ္။ က်မ ဗမာျပည္မွာကတည္းက အမ လုပ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါေတြကို သိခ်င္လို႔ရွိရင္ က်မတို႔ကေတာ့ အမ ရန္ကုန္မွာ ေျပာေနတဲ့ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ နားမေထာင္ရဘူး။ နားမေထာင္ရတဲ့အခါၾကေတာ့ အမ ဝထၱဳထဲက အမေျပာျပတဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းေလးေတြကို က်မ ဖတ္ရတယ္။ ဖတ္တဲ့အခါၾကရင္ က်မကိုယ္တိုင္ စာေရးတဲ့သူျဖစ္ေပမဲ့ ဖတ္ရင္းနဲ႔ က်မမွာ မ်က္ရည္ေတြဘာေတြ လည္ရတယ္။

အံ့ၾသလြန္းလို႔ ေသေတာ့မယ္ (ေကာင္းဆက္ႏိုင္)

ပထမအေတြးနဲ႔ တတိယအေတြး

ေတြးေခၚသံုးသပ္မႈ တစ္ခုဟာ စ, ေတြးမိစဥ္မွာေတာ့ မွန္သလိုလိုနဲ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ေတြးၾကည့္ေတာ့ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္သြားတတ္တာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဒီအေတြးကိုပဲ ေနာက္ထပ္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ျပန္လွန္သံုးသပ္ၾကည့္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ရလဒ္က ပထမအႀကိမ္ရလဒ္နဲ႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္သြားတတ္တာမ်ဳိးလည္း ၾကံဳရဖူးပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးသူမ ပညာရွိေတြက ျပႆနာတစ္ခုကို တစ္ႀကိမ္တည္း စဥ္းစားဆံုးျဖတ္တာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ဆံုးမၾကပါတယ္။

ပထမဆံုးေတြးမိတာကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ျပည္သူေတြဟာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို အေသအခ်ာ မေလ့လာၾကဘဲနဲ႔ တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ျမင္ေတာင္မျမင္ဖူးပါဘဲနဲ႔ ၉၂.၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္းႀကီးမ်ားေတာင္ ေထာက္ခံမဲေတြ ထည့္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုေတာ့ (ေတာင္းပန္ပါတယ္) ေတာ္ေတာ္ ႏံုတာပဲလို႔ ေတြးခဲ့မိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာလာလို႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သံုးသပ္ၾကည့္ေတာ့ ျပည္သူေတြႏံုတယ္လို႔ ေတြးမိတာ ဟုတ္မွဟုတ္ပါ့မလားလို႔ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္လာၿပီဗ်ာ။

ခြင့္ျပဳမိန္႔ (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)