ပရေဆးဗံုး (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

ေနာက္ၾကည့္မွန္ (မင္းကိုႏိုင္) - ၁၄

ဒီေဒသတြင္ သူ႔လုိလူကိုမွ ဒီမိန္းကေလး မေရြးခ်ယ္လွ်င္ ဘယ္နတ္သားကို ေမွ်ာ္မည္နည္း။ အုန္းသိန္း ဘယ္လုိမွ စဥ္းစားမရ၊ ႐ုံပုိင္ႀကီးသမီးလုိ႔သာ ေခၚစရာရွိသည္၊ ေရႊထည္ပင္ တခါတရံ ေသးမွ်င္မွ်င္ဝတ္ႏိုင္သူက အုန္းသိန္းလုိ ေရႊႀကိဳးတုတ္တုတ္၊ ေငြေပါႂကြယ္ႂကြယ္ ၿပီးေတာ့ ဒီရြာနားတဝုိက္ အုတ္တုိက္ဆုိ၍ ဒီတလုံးသာရွိေသာ ေဂဟာကိုမွပုိင္သူကို ပုံမွန္ထက္မပုိတာ နားမလည္စရာျဖစ္ေန၏။

ညိဳက ဘာကို ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္မွန္းလုိ႔လဲ ဟူေသာ တခါက သူ႔အေမးကို မခင္ေအးက ပညာလည္းရွိဖုိ႔လုိမွာေပါ့ဟု မေရမရာ ေျဖဖူးသည္။ အုန္းသိန္း ပုိ၍ မေက်နပ္။

ပညာ ဟုတ္လား။ အဲဒီပညာတတ္ၿပီးေတာ့ ဘာလုပ္မွာလဲ၊ ပုိက္ဆံကို အဲဒီပညာနဲ႔ ရွာမွာပဲ မဟုတ္ဘူးလား … ပိုက္ဆံ ဥစၥာရွိၿပီးသားလူက ေရၾကည္တြင္းပုိင္ၿပီးသားပါ။ ပညာသင္တယ္ဆုိတာက ေရတြင္းကို အပင္ပန္းခံၿပီး တူးေနရတဲ့လူေတြ။ ေရထြက္ မထြက္ေတာင္ မေသခ်ာဘူး။

သူ နားလည္သလုိ စဥ္းစားမိသမွ် ပိုေခါင္း႐ႈပ္စရာျဖစ္လာသည္။

“တခုရွိတယ္ကြ မိန္းမဆိုတာ သူတုိ႔စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေျပာတတ္ လုပ္တတ္တဲ့လူအေပၚမွာ သာယာတတ္တယ္ … မင္းက ညိဳနဲ႔ နီးနီးစပ္စပ္ရေအာင္ လုိက္ေပါင္းေပါ့ကြာ … သူ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ထင္တာေတြ မ်ားမ်ားလုပ္ေပး၊ ၾကာေတာ့ သံေယာဇဥ္ျဖစ္လာေရာ ငါေျပာတာ မယုံရင္စမ္းၾကည့္” ဟုတ္ႏိုင္သည္ဟု အုန္းသိန္း ထင္ျပန္သည္။ ေျပာသူက မိန္းမႏွစ္ေယာက္ရၿပီးသူ ဘာအလုပ္မွလဲ ဟုတ္တိပတ္တိမရွိဆိုေတာ့ ဒါ မွန္ႏိုင္တယ္ဟု အုန္းသိန္း ယူဆလုိက္သည္။ ဝင္ပူးကြာ ဘယ္သူ႔မွ ဂ႐ုစိုက္မေနနဲ႔။ ႀကိဳက္မရွက္ ငိုက္မရွက္ဘဲဟု ထပ္ဆင့္တြန္းအားေပးလုိက္၏။ အုန္းသိန္း ေရြ႕သြားသည္။

xxxxx xxxxx xxxxx 

ဦးပိုင္ (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

မီဒီယာအပြင့္ႏွင့္ ခ်င့္ခ်ိန္ၾကစရာ (အုပ္စိုးႏိုင္)

"အခ်ဳိ႕မီဒီယာသမားမ်ားကား မာန္ႀကီးလြန္းလွသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားစီရင္ေရး ႀကိဳက္တဲ့က႑က မွားရဲလွ်င္ မွားၾကည့္ၾကစမ္း၊ တို႔နဲ႔ ေတြ႔သြားမယ္၊ ဘာမွတ္လို႔လဲ ဆိုေသာ မာန္မ်ဳိးျဖစ္ပါသည္။ ၎စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးသည္ မိမိကိုယ္ကို မ႑ိဳင္ႀကီးသံုးရပ္ရဲ႕ အထက္ကပဲ ရွိေနသလိုလို၊ အားလံုးက ကိုယ့္လက္ခုတ္ထဲက ေရလိုလို စဥ္းစားမႈမ်ဳိး ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ မီဒီယာသည္ ..."

လြန္ခဲ့ဲတဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္က အိုဘယ့္ တို႔မီဒီယာ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ကို ေရးခဲ့ဖူးသည္။ အဲ့ဒီတုန္းက ဖိႏွိပ္သူနဲ႔ အဖိႏွိပ္ခံတို႔ရဲ႕တုိက္ပြဲမွာ မီဒီယာသမားအခ်ဳိ႕ကို အဖိႏွိပ္ခံတို႔ဘက္က ရပ္တည္ေပးၾကဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့ဖူးသည္။ ဒါကလည္း အေျခအေန အခ်ိန္အခါရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။

တကယ္က မီဒီယာဆိုတာဘာလဲ၊ မီဒီယာ၏ သေဘာသဘာဝကဘာလဲ၊ အဘယ္ကဲ့သို႔ျဖစ္သင့္သည္ စသည့္ သီအိုရီလာ သေဘာတရားမ်ားကို က်ေနာ္တို႔ ေလ့လာတီးေခါက္မိၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေသာ ဝန္းက်င္တခုေအာက္တြင္ မီဒီယာ၏အခန္းက႑က မည္သို႔ျဖစ္သင့္သည္ ဆိုသည္ကိုလည္း အခြင့္သင့္တုိင္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကဖူးပါသည္။

က်ေနာ့္မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကေတာ့ မီဒီယာရဲ႕အသက္ဟာ ၾကားေနေရးဟု ခိုင္ခိုင္မာမာ ေႂကြးေၾကာ္ေလ့ရွိပါသည္။ သူ႔ဌာနရဲ႕အေရးအႀကီးဆံုးမူက ၾကားေနေရးျဖစ္သည္ဟုလည္း မၾကာခဏ ဆိုေလ့ရွိပါသည္။ ဘက္မလိုက္တာဟာ တကယ္ပဲ ဘက္မလိုက္ၾကဘူးလား၊ ဒါက က်ေနာ္ မၾကာခဏေတြးမိခဲ့ေသာ အေတြးျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ကမၻာေပၚမွာ ဘက္မလိုက္ေသာ မီဒီယာမ်ဳိးရွိေနသည္ဟု ခုခ်ိန္ထိ မသတ္မွတ္ဝ့ံေသးပါ။ က်ေနာ္ညံ့တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။

စမ္းၾကည့္တာ ... မဆိုးပါဘူး (ကာတြန္း ေစာငို)

သူတို႔ကေခၚေတာ့ ဒုကၡသည္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးသမား - ၄ (ကိုညိဳ)

ဒီေဆာင္းပါးေရးဖို႔ အတိတ္ကို စဥ္းစားေနခ်ိန္ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြ (ႏိုဝင္ဘာ၂၅) မွာ မႏၲေလးကေန အိႏိၵယနယ္စပ္အထိ တေလွထဲစီး တခရီးထဲအတူလာခဲ့တဲ့ ကိုၿဂိဳလ္တု (ကိုေအာင္ေက်ာ္ထူး) တေယာက္ အသဲအသန္ျဖစ္လို႔ အိႏိၵယနယ္စပ္ မိုးေရးၿမိဳ႕ကေန ဗမာျပည္အျပန္ ကေလးၿမိဳ႕ေဆး႐ံုမွာ တိမ္းပါးသြားတဲ့သတင္းဆိုးကို ၾကားလိုက္ရတယ္။ သူ႔ကို မႏၲေလး ခ်က္ခ်င္းေခၚသြားဖို႔ ခြင့္ျပဳခ်က္မရေသးတာကို ေစာင့္ဆိုင္းေနတုန္း ကေလးေဆး႐ံုမွာေသာင္တင္ၿပီး ေမြးဇာတိနဲ႔ ထာဝရ နႈတ္ဆက္သြားရတာလို႔လည္း သတင္းေတြထြက္လာတယ္။

ကိုၿဂိဳလ္တုဟာ လာျခင္းေကာင္းေပမယ့္ ျပန္ျခင္းမလွခဲ့သူလို႔ ဆိုရမလားပဲ။ ဇာတိေျမကို သံေယာဇင္ႀကီးၿပီး နယ္စပ္မွာပဲ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ကုတ္ကပ္ေနရင္း ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါ၊ အသဲေရာဂါေတြရခဲ့တာ။ စနစ္တက်နဲ႔ ေဆးဝါးလည္း မကုသႏိုင္ခဲ့ဘူး။ က်ေနာ္တို႔တေတြဟာ နယ္စပ္နဲ႔ၿမိဳ႕ေပၚ ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္ေတြမွာ ဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ျဖစ္သလိုေန၊ ျဖစ္သလိုစားနဲ႔ ဘဝမွာ ေပေပေတေတနဲ႔ ပစၥလကၡေနခဲ့ၾကသူေတြမ်ားတယ္။ ခႏၶာကိုယ္မွာ မသိလိုက္မသိဖာသာ စဲြကပ္ေနတဲ့ ေဝဒနာေတြကို ေရာင့္ရဲသီးခံၿပီး ရိွသမွ်အင္အားေလးနဲ႔ တြန္းလွန္ခဲတာ အရြယ္ေကာင္းစဥ္က မသိသာေပမယ့္ အသက္ ၅၀ နားကပ္လာတာနဲ႔ ခံႏိုင္ရည္က မရိွေတာ့ဘူး။

အားနာရင္း … ေၾကာက္ရင္းနဲ႔ (ကာတြန္း ေစာငို)

ဘယ္မွာလဲ ဘာလုပ္ေနၾကလဲ (ေဇာ္မင္း)

“ျပည္ပက တခ်ဳိ႕ေသာ ေခါင္းေဆာင္ဆိုသူမ်ား၊ လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူမ်ား တေလာက ျမန္မာျပည္ကို ျပန္သြားၾကည့္ၾကသည္။ ေရႊတိဂံုဘုရားႀကီး ဖူး႐ံုသက္သက္ ျပန္လည္တာမ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္တန္ေကာင္းေပ။ ဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း ေဆာင္ရြက္ေပးလို႔ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ဗီဇာရ၍ သြားလမ္းလာလမ္း ေျဖာင့္ျဖဴးခဲ့ၾကသည္ဟု ၾကားရသည္။ အခု လက္ပန္းတန္းေတာင္ကိစၥမွာ ဘာသံမွ မထြက္ရျခင္း၊ ဘာေအာ္ခ်က္မွ မထုတ္ရျခင္းကား ေနာင္တခါ အျပန္မွာ ဗီဇာမရမွာစိုးလို႔ ၿငိမ္ေနတာလားလို႔ ေမးဖို႔ ျဖစ္လာသည္။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ရန္ကုန္မွာ ႐ံုးခြဲေလးဘာေလး ထူေထာင္ဖို႔အေရးမွာ အၿငိဳအညင္ခံရမွာ စိုးတာေၾကာင့္ တုတ္တုတ္မွမလႈပ္ ျဖစ္ေနတာလားလို႔ ေမးရေတာ့မည္ …” 

လက္ပန္းေတာင္းေတာင္ ေၾကးနီစီမံကိန္းကို ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပသူမ်ား အၾကမ္းဖက္ႏိွမ္နင္းခံရသည္။ သံဃာေတာ္မ်ား အပါအဝင္ ဆႏၵျပသူတခ်ဳိ႕ အျပင္းအထန္ ဒဏ္ရာရသည္ဟု ၾကားရသည္။ အစိုးရသစ္ရဲ႕ ရက္စက္သည့္လုပ္ရပ္ဟု ေျပာလိုသည္။ စစ္ယူနီေဖာင္းမွ အရပ္ဝတ္ေျပာင္း၍ ဝတ္ထားေသာ္လည္း ဇာတိ႐ုပ္အစစ္ကို ၾကာၾကာ မဖံုးႏုိင္ပါ။ အင္အားသံုး ႏိွမ္နင္းသည့္အက်င့္ကား ရိွျမဲပင္။ မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ထားတာ ကြာက်လာၿပီလို႔ေတာင္ ေျပာႏုိင္သည္။

စစ္မွန္တဲ့ မ်က္ရည္ယိုဗံုး ... (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

ကြယ္လြန္သူ ႏွင္းမ်ား ... (သစ္ေကာင္းအိမ္)

လူ႔အျဖစ္ဆိုတာ
တရက္တရက္ ကုုိယ္ေသတြင္းကိုယ္နက္ေအာင္
တူးေနရတဲ့ ရက္စြဲေတြေပါ့ …

ရန္သူကို မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႔ ေႂကြးေၾကာ္ရင္း
ရန္သူျဖစ္သြားတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကုုိပဲ
မနက္လင္းတိုင္း
ေဆးလိပ္မီးခိုးေတြၾကား
ဟာသ တခုလို
ငါ ေကာက္ရ