ငလ်င္ ... ... ဂီတ (ကမာပုလဲ)

အေမဟာ
ေသခါနီးမွာ အသက္ကယ္ေဆး ထိုးၿပီး က်ေနာ္ျပန္အလာကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမယ္လား ...
အေဖ ... အဲဒီေဆးဖိုးေလးေတာင္ တတ္ႏုိင္လိမ့္မယ္ မထင္ပါဘူးေလ...။

နာဂစ္ဆိုတဲ့ မီးလွ်ံမုန္တိုင္း က်ေနာ့္ဇာတိကို ေခ်ေတာ့
က်ေနာ့္ကို ခ်က္ျမဳပ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ကေလး ျပားက်သြားခဲ့တယ္ ... တစစီ။

အီရန္ ငလ်င္တုန္းကလည္း
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ခံစစ္ကုန္းကေလးဟာ ရန္သူရဲ႕ ယမ္းခိုးယမ္းေငြ႔ေတြ ေဝလို႔ ...။

ျပည္သူအမ်ားအတြက္ က်န္းမာေရးအာမခံ (ေမာင္ဝံသ)

ယခင္အပတ္ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ပါ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ‘ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူကို လက္ခံၾကၿပီဆိုလွ်င္ ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္း မေဝးေတာ့ပါၿပီ’ ေဆာင္းပါးကိုဖတ္ၿပီး သေဘာတူသူအေတာ္မ်ားမ်ားက စာတတန္ ဖုန္းတေထာက္ ဆက္သြယ္ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ားထဲမွာ အၿငိမ္းစား ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္းတစ္ဦးအမည္နဲ႔ ျပည္သူ႔ေခတ္မွာ ေဆာင္းပါးေတြ ေရးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္မိတ္ေဆြရင္း အန္ကယ္ႀကီးက ေရွ႕ဆုံးက ပါပါတယ္။

အေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးေကာ္မတီ 

အန္ကယ္ႀကီးက ကြၽန္ေတာ္ေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ေလာက္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုလက္ထက္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးေကာ္မတီမွာ ထိုစဥ္က တရားေရးဌာနရဲ႕ အတြင္းဝန္ကေလးဘဝနဲ႔ အတြင္းေရးမွဴး အျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့သူ ျဖစ္လို႔ပါ။ ဥကၠ႒က ထိုစဥ္က တရားေရးဝန္ႀကီး ေဒါက္တာ ေအးေမာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အန္ကယ္ႀကီးက ခုဆို အဲဒီေကာ္မတီမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ ၃၃ ဦးအနက္ သူတစ္ေယာက္ပဲ က်န္စစ္သားျဖစ္ေနၿပီထင္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

လက္ပန္းေတာင္းေတာင္ သင္ခန္းစာ - ဖိုးသံ (လူထု)

လက္ပန္းေတာင္းေတာင္အရပ္ဆီက
လက္ခေမာင္း ေဖာင္ေဖာင္ခတ္သံၾကားေတာ့
ေျပေကာင္းေအာင္ ၾကံမယ့္သားေတြလာပဟ
ေရႊေဒါင္းေမာင္ ပ်ံႏိုင္ပါေပါ့လားလို႔
အေမ ေခါင္းေထာင္ လည္တံဆန္႔ၾကည့္ၿပီး
ၾကက္သီးမ်ားေတာင္ ျဖန္းျဖန္းထမိတယ္။

သလႅာေျမေတာင္ေျခဘက္မွာက
ဆရာစံေတြ ေထာင္ခ်ီထြက္လာၾကသမို႔
ဗမာႏိုင္ငံ ေရာင္နီျပက္ၿပီကြလို႔
ေအာင္စည္ႏွက္သံကို ၾကားေယာင္မိတဲ့ကာ
သားေမာင္ အမိေမပ်ဳိတို႔ဟာ
သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းကို ႀကိဳရွာခူးၿပီး
ပိုစတာ နဖူးစည္းေတြကို ျပင္ၾကသကြယ္
(အို) ဆိုစရာ အထူးစာလံုးႀကီးေတြနဲ႔ တင္ျပမဟယ္။

အိမ္ငတ္သူ (ကမာပုလဲ)

က်ေနာ္ဟာ ခုဆို ငယ္စာရင္းမဝင္ေတာ့တဲ့လူ
က်ေနာ္ဟာ အသက္ႀကီးကာမွ စာအုပ္ေတြၾကားထဲမွာ
က်ေနာ္ဟာ အဲဒီစာအုပ္ေတြၾကားထဲက ခေရပန္းေျခာက္ေတြ ေကာက္လို႔ေမႊးေနခဲ့
က်ေနာ္ဟာ …။

က်ေနာ္ဟာ ဒီအရြယ္ႀကီးထိ မိခင္ မႀကိဳက္တာေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ခဲ့
က်ေနာ္ဟာ ခုတိုင္ တမိႈင္မႈိင္တေတြေတြနဲ႔ ေန႔နဲ႔ညကို မွားယြင္းခံစား
က်ေနာ္ဟာ ခုလဲ အိမ္ျပန္ေနာက္က်ေနဆဲ လမ္းေပၚမွာ
က်ေနာ္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေခါက္႐ိုးမက်ဳိးႏိုင္တဲ့ ေခါင္းမာမာ လူစား
က်ေနာ္ဟာ …….။

ေမတၱာရွင္ စာေရးဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးရာ အစီအစဥ္မွာ ဘဝသ႐ုပ္ေဖာ္ စာေပေတြေရးသားၿပီး စာေပေလာကကို ေျခခ်ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာမ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ဟာ ခိုကိုးရာမဲ့တဲ့ အဖိုးအဖြားေတြအတြက္ ဆည္းဆာရိပ္ဘိုးဘြားရိပ္သာကို ကမၼကထလုပ္ၿပီးေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ဖြင့္လွစ္ေပးထားပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ နာေရးကူညီမႈအသင္း ဒု-ဥကၠ႒လည္းျဖစ္တဲ့ ဆရာမ သန္းျမင့္ေအာင္ က အခု အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ေလ့လာေရးခရီး ေရာက္ရွိေနပါတယ္။ အေမရိကန္ခရီးစဥ္မွာလည္း အေမရိကေရာက္ ျမန္မာမိသားစုေတြနဲ႔အတူ ရခိုင္နဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ရန္ပံုေငြရွာေဖြေရးမွာလည္း အကူအညီေပးခဲ့ပါတယ္။ ဗီြအိုေအျမန္မာအသံကို လာေရာက္ေလ့လာခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာမ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္ ကို ဗီြအိုေအဝိုင္းေတာ္သူ မေမၿငိမ္း က ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားပါတယ္။

 ေဒၚေမၿငိမ္း ။ ။ အမ က်မတုိ႔ အတူတူစာေရးခဲ့ၾကတာ၊ အမရဲ႕ ဝတၳဳတိုေတြကို ေစာင့္ဖတ္ခဲ့ၾကရတာ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်မ ဒီလုိထြက္လာအခါၾကေတာ့လည္း အမ ပရဟိတေတြ အမ်ားႀကီးဆက္လုပ္ေနတယ္။ က်မ ဗမာျပည္မွာကတည္းက အမ လုပ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါေတြကို သိခ်င္လို႔ရွိရင္ က်မတို႔ကေတာ့ အမ ရန္ကုန္မွာ ေျပာေနတဲ့ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ နားမေထာင္ရဘူး။ နားမေထာင္ရတဲ့အခါၾကေတာ့ အမ ဝထၱဳထဲက အမေျပာျပတဲ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းေလးေတြကို က်မ ဖတ္ရတယ္။ ဖတ္တဲ့အခါၾကရင္ က်မကိုယ္တိုင္ စာေရးတဲ့သူျဖစ္ေပမဲ့ ဖတ္ရင္းနဲ႔ က်မမွာ မ်က္ရည္ေတြဘာေတြ လည္ရတယ္။

အံ့ၾသလြန္းလို႔ ေသေတာ့မယ္ (ေကာင္းဆက္ႏိုင္)

ပထမအေတြးနဲ႔ တတိယအေတြး

ေတြးေခၚသံုးသပ္မႈ တစ္ခုဟာ စ, ေတြးမိစဥ္မွာေတာ့ မွန္သလိုလိုနဲ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ေတြးၾကည့္ေတာ့ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္သြားတတ္တာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဒီအေတြးကိုပဲ ေနာက္ထပ္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ျပန္လွန္သံုးသပ္ၾကည့္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ရလဒ္က ပထမအႀကိမ္ရလဒ္နဲ႔ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္သြားတတ္တာမ်ဳိးလည္း ၾကံဳရဖူးပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးသူမ ပညာရွိေတြက ျပႆနာတစ္ခုကို တစ္ႀကိမ္တည္း စဥ္းစားဆံုးျဖတ္တာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ဆံုးမၾကပါတယ္။

ပထမဆံုးေတြးမိတာကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ျပည္သူေတြဟာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို အေသအခ်ာ မေလ့လာၾကဘဲနဲ႔ တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ျမင္ေတာင္မျမင္ဖူးပါဘဲနဲ႔ ၉၂.၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္းႀကီးမ်ားေတာင္ ေထာက္ခံမဲေတြ ထည့္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုေတာ့ (ေတာင္းပန္ပါတယ္) ေတာ္ေတာ္ ႏံုတာပဲလို႔ ေတြးခဲ့မိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာလာလို႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သံုးသပ္ၾကည့္ေတာ့ ျပည္သူေတြႏံုတယ္လို႔ ေတြးမိတာ ဟုတ္မွဟုတ္ပါ့မလားလို႔ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္လာၿပီဗ်ာ။

ခြင့္ျပဳမိန္႔ (ကာတြန္း ေအာင္ေမာ္)

ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူကို လက္ခံၾကၿပီဆိုရင္ ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းမေဝးေတာ့ပါၿပီ (ေမာင္ဝံသ)

အခုေလာေလာဆယ္မွာ ‘အဆိုးထဲက အေကာင္း’ ဆိုသလို တစ္ဖက္မွာ ေသမိန္႔က်ေရာဂါတစ္ခုအျဖစ္ အမ်ားနားလည္ထားၾကတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲေနရေပမယ့္ အျခားတစ္ဖက္မွာေတာ့ အရင္ကနဲ႔စာရင္ အခ်ိန္ပိုရသလို ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ စာေတြ ပိုၿပီး ဖတ္ျဖစ္ေနတယ္ဗ်။ အထူးသျဖင့္ ဒီကေန႔ စာဖတ္သူအမ်ားစုကို သူ႔ထက္ငါေကာင္း အၿပိဳင္အဆိုင္ စည္း႐ုံးဆဲြေဆာင္ေနၾကတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြကို ပိုၿပီးေတာ့လည္း မ်ားမ်ား၊ ပိုၿပီးေတာ့လည္း စူးစူးနစ္နစ္ ဖတ္ျဖစ္ေနမိတယ္ဗ်ာ။

ဦးခြန္ထြန္းဦးရဲ႕စကား 

အခုရက္ပိုင္းအတြင္း ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဂ်ာနယ္ပါ သတင္းေဆာင္းပါး ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းခန္းေတြထဲက ကၽြန္ေတာ့္အာ႐ုံမွာ လာၿငိတာေတြထဲက တစ္ခုကေတာ့ The Voice ဂ်ာနယ္ထဲက ရွမ္းအမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဥကၠ႒ ဦးခြန္ထြန္းဦးရဲ႕ စကားတစ္ခြန္း ျဖစ္တယ္ဗ်။ ဂ်ာနယ္ထဲမွာပါတဲ့ သူ႔စကားက ဒီလိုဗ်ာ။

ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ သုိ႔မဟုတ္ ရွားရွားပါးပါး သံမဏိ ႏုိင္ငံေရးသမား (ဝင္းထြဋ္ေဇာ္)

ကမၻာေက်ာ္ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး လီယုိနာဒုိ ဒါဗင္ခ်ီက သူ႔ရဲ႕အႏုပညာ ေအာင္ျမင္မႈအျဖစ္ ‘မုိနာလီဇာ အျပံဳး’ လုိ႔ လူေတြေခၚၾကတဲ့ ပန္းခ်ီကားကုိ ေဖာ္ျပႏုိင္ပါတယ္။ ကမၻာေက်ာ္ ႐ုရွားစာေရးဆရာႀကီး လီယုိေတာ္လ္စတြိဳင္း က သူေရးသားခဲ့တဲ့ စစ္နဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဝတၳဳႀကီးကုိ လက္ညႇဳိးထုိးျပၿပီး “ေဟာဒါက ငါ့ရဲ႕အႏုပညာ ေအာင္ျမင္မႈကြ” လုိ႔ ရဲရဲတင္းတင္း ေျပာႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမွာ ရွိခဲ့တယ္။

သိပၸံပညာေက်ာ္ အုိင္းစတုိင္းက ရီေလတီဗီတီ သီအုိရီ စာအုပ္ႀကီးကုိ ေထာင္ျပၿပီး “ေဟာဒါကေတာ့ ငါ့ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈပဲကြ” လုိ႔ လက္မေထာင္ၿပီး ေျပာမယ္ဆုိရင္ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။

သုိ႔ေပမဲ့ ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္ကုိ ယံုၾကည္ခ်က္ ခုိင္ခုိင္မာမာနဲ႔ ဆင္ႏႊဲေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမား တစ္ေယာက္အဖုိ႔ကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးတစ္ခု ေအာင္ျမင္ခဲ့သည့္တုိင္ေအာင္ “ဒါဟာ ငါ့ရဲ႕စြမ္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္တာကြ” လုိ႔ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးတစ္ရပ္ ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာ ထုိႏုိင္ငံရွိ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈသာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္လုိ႔သာ မိမိ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးႀကီး က်႐ႈံးသြားခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ထုိေတာ္လွန္ေရးသမားအတြက္ ျပစရာေအာင္ျမင္မႈဆုိလုိ႔ သူ႔ရဲ႕ႏွလံုးသားနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ဘဝမွာ ထင္က်န္ခဲ့တဲ့ ေသရာပါ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြသာ ျဖစ္မွာပါ။

ကၽြန္ေတာ္သိကၽြမ္းခဲ့တဲ့ ထုိသူမ်ဳိးေတြထဲက တစ္ဦးကေတာ့ ျပည္သူ႔တုိးတက္ေရးပါတီရဲ႕ ဥကၠ႒ျဖစ္ခဲ့သူ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ ပါပဲ။

လ (ကမာပုလဲ)

က်ေနာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္မက္ခဲ့တဲ့ … အခ်စ္ပဲ ။

သူ႔ေၾကာင့္ပဲ က်ေနာ္ အိမ္ကုိ ခ်စ္တတ္ခဲ့
သူ႔ေၾကာင့္ပဲ အိမ္နဲ႔ ခြဲခြာခဲ့
သူ႔ေၾကာင့္ပဲ …. ။

က်ေနာ္ဟာ ဘယ္လို သတၱဝါေလးလဲ
က်ေနာ္ ခုထိ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ မသိေသးပါဘူး … ေမေမ …။