ေခ်ေဂြဗားရား... (ခရမ္းျပာထက္လူ)

လူတုိင္း ေသရမယ္ဆုိတာ သိၿပီးသားမုိ႔ ဘာဆန္းလ႔ုိတုန္း 
ဘယ္လုိေသရမလဲဆုိတာသာ ဆန္းရတယ္။ 

မင္းတုိ႔ ငါ့ကို သတ္ပစ္မယ္ဆုိတာ 
ေတာ္လွန္ေရး မစခင္ကတည္းက ငါ သိခဲ့တာပဲ။ 

လူဆုိတာ က်ည္ဆံနဲ႔ မေသလည္း 
ေနာက္တစ္နည္းနဲ႔ ေသခ်ာေပါက္ေသရမွာ ေသခ်ာ။ 
ဥပမာ 
ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း 
ေခါင္းေပၚ ပန္းအုိးတစ္အုိး ျပဴတ္က်လာၿပီး ေသြးအုိင္ထဲ ႏွင္းဆီေတြ ပြင့္ထြက္သြားသလုိေပါ့။ 
ဥပမာ 
ပင္လယ္ရဲ႕ ညေနဆည္းဆာကို ထုိင္မွ်ားေနရင္း 
ဧရာမလိႈင္းလုံးႀကီးရဲ႕ ခုန္အုပ္စားေသာက္ျခင္းကို ခံလုိက္ရတဲ့ လူအုပ္ႀကီးလုိေပါ့။ 
ဥပမာ 
ဒဏ္ခတ္ခံထားရတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ဒဏ္ခံႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းဆီက ျပတ္ထြက္ 
ညဘက္ ေဒတာတစ္ခုလုံး နံရံတစ္ခုထဲ ေျပးဝင္ ျပဲထြက္သြားသလုိေပါ့။ 

ေရႊဧည့္သည္ ... ေငြဧည့္သည္ (ကာတြန္း Mr Burma)

ခြပ္ေဒါင္းတို႔ရဲ႕ မိုင္ေထာင္ခ်ီခရီး… ဘယ္ေလာက္နီးၿပီလဲ (ခင္ၿငိမ္းသစ္)

နဖူးႏွင့္လက္ေမာင္းတို႔တြင္ အနီေရာင္အဝတ္စမ်ားပတ္ထားၿပီး လည္ေထာင္အက်ႌ အျဖဴေရာင္၊ ကခ်င္႐ိုးရာဆင္ပုဆိုးတို႔ကို ဝတ္ဆင္ထားသည့္ အသက္ ၂၀ ဝန္းက်င္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အနီေရာင္ ခြပ္ေဒါင္းအလံတို႔ကို ေဝွ႔ရမ္းရင္း ခ်ီတက္လာၾကသည္။ ထိုစစ္ေၾကာင္းအတြင္း လူငယ္က အမ်ားစုျဖစ္ေသာ္လည္း သက္လတ္ပိုင္း၊ လူႀကီးပိုင္းမ်ားလည္း ပါဝင္ၿပီး “တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္ အလိုမရွိ၊ မဆလပါတီ က်ဆံုးပါေစ၊ ဒီမိုကေရစီ ခ်က္ခ်င္းေပး၊ စိန္လြင္ ခ်က္ခ်င္းထြက္” ဆိုသည့္ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ားကို မိုးလံုးညံမွ် ေႂကြးေၾကာ္လာခဲ့ၾကသည္။ 

မဟာရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ အထင္ကရျဖစ္ေသာ ဆူးေလလမ္းမႀကီးတစ္ခုလံုး အနီေရာင္အလံတို႔က ဖံုးလႊမ္းေနသည္။ လိႈင္းလံုးတမွ် ႀကီးမားလွသည့္ လူအုပ္ႀကီးကလည္း ဆူးေလလမ္းမထက္တြင္ ျပည့္က်ပ္ေနသည္။ ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားလွေသာ္လည္း ေပ်ာ္ပြဲရြင္ပြဲက်င္းပေနျခင္းေတာ့ မဟုတ္ပါ။ အသက္ကိုေလာင္းေၾကးျပဳရင္း ဒီမိုကေရစီရရွိေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကသူမ်ားသာျဖစ္သည္။ လမ္းေဘးဝဲယာမွာေတာ့ လူသတ္လက္နက္မ်ားကို ကိုင္ေဆာင္ထားသည့္ ပုခံုးတြင္ အနီေရာင္စည္းထားသည့္ အေသခံ တပ္မေတာ္သားမ်ား၏ မ်က္ႏွာသြင္ျပင္က တင္းမာေနသည္။ 

ရင္ၾကားေစ့ေရး... (ကာတြန္း ေစာငို)

ကိုကိုးကၽြန္းမွာ အနီေရာင္လႊမ္းခဲ့စဥ္က - ဖိုးသံ (လူထု)

၁၉၆၉ ခုႏွစ္၊ ကိုကိုးကၽြန္းေပၚကိုေရာက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေတြထဲမွာ တခ်ဳိ႕က နာၾကည္းခ်က္၊ တခ်ဳိ႕က ေဒါသ၊ တခ်ဳိ႕က လြမ္းဆြတ္မႈ၊ တခ်ဳိ႕က ေၾကာက္ရြံ႕မႈ၊ တခ်ဳိ႕က စူးစမ္းလိုမႈ၊ တခ်ဳိ႕က စြန္႔စားလိုမႈ စသျဖင့္ ခံစားခ်က္အမ်ဳိးမ်ဳိး ပါလာၾကပါတယ္။ လူတေယာက္ထဲမွာကိုပဲ တမ်ဳိးမက ပါလာတာေတြ ရွိပါတယ္။ 

အဲဒီလို ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြဟာ ကၽြန္းေပၚကို ေျခခ်လိုက္တယ္ဆိုတာနဲ႔ သူတို႔ လံုးဝ ထင္မထားတဲ့၊ ဗမာႏိုင္ငံသမိုင္းမွာ မရွိခဲ့ဖူးတဲ့ ေထာင္စနစ္တခုနဲ႔ ဝင္ေဆာင့္ပါတယ္။ လူေတြကို သဲေသာင္ျပင္ေပၚမွာ ေနလွန္းထိုင္ခိုင္းၿပီး ကိုယ္ထူကိုယ္ထလုပ္ရမယ္လို႔ အက်ဥ္းေထာင္ အထူးအရာရွိ ဗိုလ္ထြန္းရင္ေလာက မိန္႔တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္တဦးခ်င္းရဲ႕ေခါင္းထဲမွာေတာ့ ဒါဟာ ငံု႔ခံေနရမယ့္ဟာ မဟုတ္ဘူးလို႔ပဲ တခါတည္း ေတးထားလိုက္မိပါတယ္။ 

ဒို႔ဟာ ဒို႔.. (ကာတြန္း ေစာငို)

အူလဒူ၊ တယ္လေနာ နဲ႔ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတလြဲ (ေက်ာ္ေက်ာ္ၿငိမ္းခ်မ္း)

ထင္ေတာ့ ထင္ပါတယ္... ေျပာခ်င္တာ တျခား နားလည္တာ တျခား ျဖစ္ေတာ့မယ္လုိ႔...။ အူလဒူေတြ... တယ္လေနာ.. အမ္ပီတီေတြ.. ေထာက္ခံတယ္... ကန္႔ကြက္တယ္ဆုိတဲ့ ေပၚပင္ကိစၥေတြ ေျပာခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး...။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေပၚက ရည္ၫႊန္းပုိ႔စ္ရဲ႕ေအာက္ဆုံးမွာ ေဈးႏႈန္းေလးေတာင္ ထည့္ထားေသးတယ္... ၂၅ သိန္း နဲ႔ ေထာင့္ငါးရာ...။

လက္ေတြ႔အရ ေျပာရရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးဝန္ေဆာင္မႈကုိ ေဈးအသက္သာဆုံးနဲ႔ေပးႏုိင္တဲ့ ကုမၸဏီကုိ သုံးမွာပဲ...။ အစုိးရ၊ ပုဂၢလိက၊ ဖက္စပ္၊ ျပည္တြင္း/ပ ဘယ္သူပုိင္ပုိင္... ကုလားျဖစ္ျဖစ္၊ တ႐ုတ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ကျပားျဖစ္ျဖစ္ (တကမၻာလုံးမွာ) စားသုံးသူဘက္ကၾကည့္ရင္ အေရးမႀကီးပါဘူး။ (ဒီေနရာမွာ အရပ္သုံးလုိ႔ သေဘာထားၿပီး “လုံျခံဳေရး” ဖက္တာကုိ ကိန္းေသထားလုိက္ၾကပါစုိ႔ ...)

ထားပါေတာ့၊ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါဘူး...။

ေရတိမ္နစ္ေတာ့မယ္ ... (ကာတြန္း Mr Burma)

ဘယာနက ဟင္းတခြက္ (အရွင္ဇဝန)

အစားေကာင္းစားရရင္ မိတ္ေဆြေတြကို သတိရတတ္တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ တကယ္က အစားေကာင္း မစားရရင္ မိတ္ေဆြေတြကို ပိုသတိရတတ္ပါတယ္ဆိုတာကိုပါ ဆက္ေျပာရမယ္ ထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ငရဲခန္းက ဒုကၡ ဒိုင္ယာရီေတြကို ျပန္လွန္ေလွာလိုက္ရင္ ငန္တူးေနတဲ့ ပုံစံငပိ ပါမယ္၊ ေရတမ်ဳိးတည္းနဲ႔ျပဳတ္ထားတဲ့ ဟင္းႏုနယ္ အ႐ိုးစင္း တာလေပါဆိုတာ ပါမယ္။ စပါးလံုးႏိုင္းျခင္းနဲ႔ ထမင္း မာဂေလာက္လည္း ပါမယ္။ ဒါပဲလားဆိုေတာ့ ၾကံဖန္ၿပီး ဟင္းခ်က္စားရတဲ့ ဒုကၡလည္း ပါမယ္။ ဟင္းခ်က္စားတာကိုမ်ား ဒုကၡဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ႔ ဘာလို႔မ်ား တြဲသံုးတာလည္းလို႔ ေမးရင္ ဟင္းတစ္အိုးအတြက္ ေဒါက္နဲ႔ စိန္ေခၚ တိုက္ပိတ္တာနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္၊ ဂန္းပိုက္နဲ႔ ရြယ္မိုးခံရမယ့္ ေဘးကေန စြန္႔စြန္႔စားစားလုပ္ရတဲ့ ကိစၥမဟုတ္လား။ 

ဒါေၾကာင့္ ဟင္းခ်က္ရတဲ့ဒုကၡလို႔ ဒုကၡနဲ႔ ဟင္းခ်က္တာကို တြဲသံုးလိုက္ရတာပါ။ ဒီလို ဒုကၡေတြနဲ႔ရင္းရတိုင္း အတူစား အတူသြားေနခဲ့ရတဲ့ ေထာင္ျပင္ပကရက္ေတြကို ေျပာမဆံုးဘူး။ သတိတရ ျပန္ေျပာအျဖစ္ဆံုးထဲမွာ ပါမယ္ထင္တယ္။ ေထာင္ဝင္စာ ပံုမွန္မလာတဲ့သူေတြကေတာ့ ေထာင္ကေပးတဲ့ ပံုစံငပိရယ္၊ တာလေပါရယ္ကို စားဝင္ေအာင္ ျပင္ရတာေပါ့။ ျပင္တယ္ဆိုလို႔ အေထြအထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ၾကံဖန္ရွာလို႔ရထားတဲ့ အခ်ဳိမႈန္႔ကို သင့္႐ံုခတ္လိုက္တာပါပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒုကၡေတြကို ဟာသနဲ႔ေဆးခ်လိုက္ေတာ့ ေသာကေတြ ရင္ထဲက ကြာက်ကုန္ရတာပါပဲ။

ေထာင္ဝင္စာ ပံုမွန္မလာႏိုင္တဲ့ အခန္းတစ္ခန္းမွာ ဟာသေျပာတတ္တဲ့သူ တစ္ေယာက္မ်ားရွိရင္ သူ႔အခန္းထဲကေန စားေသာက္ခ်ိန္ဆို ဒီစကားေလးေတြ ၾကားၾကရႏိုင္တယ္။ 

လႊတ္ေတာ္ ... (ကာတြန္း ေစာငို)