စိတ္လိုလက္ရ ခုန္ခ်လိုက္တဲ့
ေရာ္ဝါေရႊရီ သစ္ရြက္ကေလး ...။
စိုးထိတ္ဗ်ာေပြ ပင္စည္မႀကီး
လာလမ္းအတိုင္း လွည့္ျပန္သြားတဲ့
အေရွ႕ေျမာက္ျပန္ေလ ...။
ခပ္ေႏွးေႏွး ၾကည္လင္လာစ
ဘဝအေမာေျပ စမ္းေခ်ာင္းကေလး
တားဆီး ေက်ာက္ဆိုင္ထုေတြ အၾကား
အေျပးႏႈန္းကို ရပ္ပစ္ခဲ့ ...။
ငွက္ကေလးေရ
သင္ ဆိုေနက်
ေၾကကြဲေတးနဲ႔
ဘဝကုိ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသူေတြပါ ...
ေျခလွမ္းမွားတဲ့ ေျမပံုညႊန္းမွာ
(ငါတို႔အားလံုး)
ပင္လယ္ျပာနဲ႔ ေဝးခဲ့တယ္။ ။
ကမာပုလဲ
၂၊ ၂၊ ၂၀၁၂
No comments:
Post a Comment