tag:blogger.com,1999:blog-45437603272506947372012-01-27T18:54:36.482-08:00Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.comBlogger16971100tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-53017460969955674592012-01-27T16:44:00.000-08:002012-01-27T16:44:44.613-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-dJ_yE7pYm44/TyNE1hs9XLI/AAAAAAAAOgw/TCKVx1co7t4/s1600/KMPL_fish.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://3.bp.blogspot.com/-dJ_yE7pYm44/TyNE1hs9XLI/AAAAAAAAOgw/TCKVx1co7t4/s320/KMPL_fish.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: left;">မႏွစ္တုန္းဆီက ေဆာင္းသည္ ေရာက္ရွိမလာႏိုင္ခဲ့။ ႏွင္းသည္ စိတ္လက္ေကာက္ကာ အရိပ္အေယာင္ကေလးပင္ မျမင္ရ။ မေတြ႔ရ။ မခံစားခဲ့ရ။ အေရွ႕ေလတို႔၊ ေျမာက္ျပန္ေလတို႔သည္ ေဝလာေဝးခဲ့။ ရာသီပ်က္ကာလႀကီးႏွင့္ မခ်စ္မႏွစ္သက္ဘဲ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ခဲ့ရေလသည္။</div><br /><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">ေကာင္းကင္တခုလံုး မည္းမည္းေမွာင္။ ထစ္ခ်ဳန္း လွ်ပ္စစ္ လက္သည္းကုတ္ရာမ်ား။ အေနာက္ ေတာင္ဘက္ဆီက မုတ္သံုေလႏွင့္ အၿငိဳးတႀကီး ရြာသြန္းေနေသာ မိုးမ်ား။ ရာသီ အစဥ္လိုက္ အလြမ္းတို႔ သည္လည္း ကေယာင္ကတမ္း၊ ကတိမ္းကပါး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဂ်ပန္ျပည္မွာ အင္အားႀကီး ငလ်င္လႈပ္ခဲ့သည္။ ဆူနာမီ ဧရာမ ေရလႈိင္းလံုးႀကီးေတြရဲ႕ ေရွ႕ေတာ္ေျပး အင္အားျပင္းထန္ ငလ်င္ႀကီး လႈပ္ခဲ့သည္။ ျႏဴကလီးယား စက္႐ံုေတြ ဆက္တိုက္ ေပါက္ကြဲခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ျပည္သူမ်ားအဖို႔ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ႀကီးေအာက္မွာ။ ေႏြေခါင္ေခါင္ႀကီး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တကူးတက ထမ္းပိုး ခပ္ယူထားေသာ အတာေရမ်ားကား မည္သို႔ေသာ ေရပက္ခံ သႀကၤန္ေပ်ာ္သူေတြကို ပက္ေလာင္းရမည္ မသိ။ သႀကၤန္မ႑ပ္တို႔ခမ်ာ ရာသီပ်က္ မိုးႀကီးေအာက္မွာ ေရနစ္လ်က္။ လမ္းေစ်းမွာ ခ်ေရာင္းေနေသာ တခက္စ၊ ႏွစ္ခက္စ ပိေတာက္ပြင့္ေရႊဝါမ်ား။ ဇာတိရပ္ေျမ အေနာက္ဟုိမွာ ဘက္ကမ္းဆီမွ တကူးတက ေရာက္ရွိ ေမႊးျမေနသည္ကို။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><a name='more'></a>သည္ႏွစ္ေတာ့ ေဆာင္းက အရြဲ႕တိုက္လို႔ မင္းမူေနသည္။ ႏွင္ေတာင္ ျပန္မည့္ပံု မေပၚသည့္ ဧည့္သည္မ်ဳိး။ ေအးလိုက္သည္ကလည္း ခိုက္ခိုက္တုန္ မက။ အေႏြးျခံဳေစာင္ထဲ ေရခဲျမစ္ေတြ ဝင္စီးေနသလို။ အသက္႐ႈရၾကပ္လာသည္။ အိပ္စင္ေအာင္ ထင္းမီးဖို ထည့္လႈံေသာ္လည္း သူ႔အေအးဓာတ္က မျဖံဳ။ ဝလံုးသဖြယ္ ေကြးေကာက္ေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ကို မနည္းဆန္႔ယူေနရသည္။ သည္ၾကားထဲ အေအးလႈိင္းက ျဖတ္ေနသည္။ အေရွ႕ႏွင့္ အေနာက္ နီးကပ္စြာ ကပ္လ်က္တည္ရွိေနသည့္ ျမင့္ေမာက္ေတာင္တန္းႀကီးမ်ားေၾကာင့္ အေအးဓာတ္က ဘယ္မွထြက္မသြား။ ေက်ာက္ခ် ရပ္နားေနသည္။ ေတာင္တန္းႏွစ္ခုၾကားမွာ ညအခါ တိတ္တခိုး စီးဆင္းေနသည့္ ျမစ္က ေလွာင္ရယ္သံကိုျပဳလ်က္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">မိုးေသာက္ခ်ိန္ ... အ႐ုဏ္ဦး ႏွင္းစက္မ်ားကား ႏွင္းမွ ဟုတ္ပါေလစ။ မိုးသီး မိုးေပါက္ေတြ ရြာက်ေနသလို။ ဖိုထားေသာ မီးပံုကေလးမ်ားပင္ အသက္မရွင္ႏိုင္။ ၿငိမ္းေပ်ာက္ ေသဆံုးကုန္ၾကသည္။ ကမၻာေလာကတြင္ အၿငိဳးႀကီးတတ္သည္မွာ လူႏွင့္ သတၱဝါေတြကိုသာ သိထားခဲ့သည္။ ခုေတာ့ သည္လို မဟုတ္။ အရြဲ႕တိုက္ေနသည့္ ေဆာင္းႏွင့္ သူ၏ ႏွင္းမ်ား ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဝဋ္ေၾကြးရွိခဲ့လွ်င္ သည္ေဆာင္းမွာ သည္အေအးေလာက္ႏွင့္ ေက်နပ္ပါေတာ့လို႔ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါသည္။ ညစဥ္ အိပ္ပ်က္လာေတာ့ လူက ႏြမ္းလ်လာသည္။ ေဆာင္းကို ေျပာျပလိုက္ပါ ႏွင္း။ အေအးဓာတ္ကို စည္းစိမ္အျဖစ္ ခံစားႏိုင္တဲ့ လူတန္းစားထဲမွာ ကိုယ္တို႔ ဘယ္လိုမွ မပါဝင္ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းကို ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">သည္ေလာက္ ေအးရသည့္အထဲ မနာလိုစရာေကာင္းေအာင္ ေပ်ာ္ပါးျမဴးတူး ကူးခတ္ေနသည္ကား ငါးကေလးေတြ။ ရိပ္သာေရွ႕တြင္ ေရကန္တကန္ ရွိသည္။ အုန္းပင္မ်ားက ပတ္ပတ္လည္ဝိုင္းရံလ်က္။ ေန႔အခါ ၾကာပန္းေတြ ပြင့္ၾကသည္။ ေနညိဳလွ်င္ ပြင့္ခ်ပ္မ်ားကို အဖူးအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းလို႔ ညတြင္ အိပ္စက္ေနတတ္သည္။ ကန္စြန္းမ်ား၊ ထိက႐ုံးမ်ားလည္း ေပါက္ေရာက္ရွင္သန္ေနၾကသည္။ ထိုကန္ထဲ ေမြးျမဴထားေသာ ငါးကေလးမ်ား ... ပန္းၾကာ၊ ကန္းစြန္း၊ ထိက႐ုံးပင္မ်ားၾကားတြင္ ကူးခပ္ေပ်ာ္ပါးလ်က္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">သူတို႔ကို ေန႔စဥ္ အစာေကၽြးခဲ့သည္။ ေရာက္ရွိႏိုင္ငံမွာ တိရိစၧာန္ အစာမ်ဳိးစံု ေရာင္းသည္။ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ ငါး အစာမ်ဳိးစံုလ်က္ ဝယ္ယူရရွိႏိုင္ပါသည္။ မနက္တခါ၊ ညေနတခါ သူတို႔ကို အစာေကၽြးသည္။ အစာကို ဟပ္ကာ စားေနေသာ ငါးကေလးမ်ားကို ၾကည့္ရ၊ ျမင္ရသည္မွာ ရင္ထဲ ေဖာ္မျပႏိုင္ေသာ ခံစားမႈမ်ဳိးကို ရရွိသည္။ ၾကာေတာ့ သူတို႔ႏွင့္ တရင္းတႏွီးရွိလာသည္။ ထိုရင္းႏွီးမႈသည္ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈမွ ျမစ္ဖ်ားခံခဲ့သည္ဟုဆိုလွ်င္ မမွားႏိုင္ေပ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">သူတို႔ကို အစာေကၽြးခ်ိန္ ကန္ေပါင္ေပၚ ရပ္လိုက္သည္ႏွင့္ သူတို႔ ေရေပၚမွာ ေပၚလာၾကသည္။ မ်က္လံုးျပဴးျပဴးကေလးမ်ားျဖင့္ ကူးခတ္လ်က္၊ ကန္ေပါင္ေပၚကို ၾကည့္လ်က္။ ပက္ေကၽြးလိုက္ေသာ အစာကေလးမ်ားကို အငမ္းမရ ထိုးဟပ္ စားေသာက္လ်က္။ ၾကာေတာ့ အစာေကၽြးခ်ိန္မဟုတ္သည့္အခ်ိန္ နားနားေနေန လူလာရပ္ေနလွ်င္လည္း သူတို႔ ေရလႊာေပၚမွာ ကူးခတ္ေရာက္ရွိ ေပၚေနတတ္ၾကသည္။ အစာကေလးေတြ ေရျပင္ေပၚ က်ေရာက္မလာေတာ့မွ အရိပ္ရွိရာ ပန္းၾကာ၊ ထိက႐ံုး၊ ကန္စြန္းပင္မ်ား ေအာက္ေျခသို႔ ကူးခတ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္သည္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တခါတရံ လူက အစာေကၽြးခ်ိန္ကို ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္သည္။ လူ႔အပူ၊ လူ႔ေသာက၊ လူ႔ ဗာဟီရ အလုပ္ကိစၥတို႔ျဖင့္ မြန္းၾကပ္ေမ့ေလ်ာ့ကာ ကန္ေပါင္ကေလးအေပၚရပ္ကာ ေတာင္စဥ္ေရမရ ေငးေမာေနမိတတ္သည္။ ထိုအခါ အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ ေရျပင္ေပၚ ကူးခတ္လာေသာ ငါးကေလးမ်ားက သူတို႔ကို အစာေကၽြးခ်ိန္ျဖစ္ေၾကာင္း လူကို အသိေပးေနေလေတာ့သည္။ sorry ပါ ကိုေရႊငါးကေလးတို႔ေရ။ ခုပဲ သင္တို႔ကို အစာေကၽြးပါ့မယ္။ မလိမ္မိုး မလိမၼာ အၾကင္လူသားအား သင္တို႔ဘက္က နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါေလ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေမြးစတုန္းကေတာ့ ရိကၡာလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္သာ။ ၾကာေတာ့ လူက ငါးကေလးေတြႏွင့္ သံေယာဇဥ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ မိမိရင္ေသြးငယ္ေတြလို ျဖစ္လာသည္။ အခ်ိန္တန္ရင္ အစာေကၽြးရမွ။ အစာေကၽြးခ်ိန္ တေန႔တျခား အရြယ္ေရာက္လာေသာ ငါးကေလးေတြကို ၾကည့္ကာ ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္ရသည္။ ေတြ႔ေနက် ထူးျခားသည့္ ငါးကေလးေတြကို မွတ္မိေနတတ္သည္။ မွတ္မိေနသည့္ ငါးကေလးေတြအခ်ဳိ႕က အစာေကၽြးခ်ိန္ မေတြ႔မျမင္ရသည့္အခါ ရင္ထဲ တထိတ္ထိတ္။ စိတ္ထဲ စႏိုးစေနာင့္ျဖစ္ကာ သူတို႔အတြက္ ပူပန္စိတ္ေတြျဖစ္ရသည္။ ဘာမ်ား ျဖစ္ေနပါသလဲ။ ေနမေကာင္းဘူးလား။ အိပ္မက္ထဲ အထိ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">သူတို႔ကို အေရာင္းဆိုင္ကေန ဝယ္ယူ ေခၚေဆာင္လာခဲ့စဥ္က သူတို႔အားလံုး ပီဘိ ကေလးေလးေတြ။ အေသြးအသားေတြက ႏုညံ့လိုက္သည္မ်ား လက္ထဲတြင္ ပန္းပြင့္ကေလးလို ေၾကမြသြားမွာ စိုးရသည္။ တေန႔ႏွင့္ တေန႔ သူတို႔ အရြယ္ေရာက္လာပံုကိုၾကည့္ရင္း ပီတိႏွင့္အတူ ေဝဒနာလည္း ျဖစ္ရသည္။ စိုးထိတ္ ေဒါသေတြလည္း ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ သူတို႔အထဲတြင္ အခ်င္းအခ်င္း ကိုက္ျဖတ္ေခ်မႈန္းတတ္ေသာ အသားစား ငါးကေလးမ်ား ပါလာၾကသည္။ ထိုအသားစား ငါးမ်ားကား သူတို႔ထက္ ပို၍ အႀကီးျမန္ၾကသည္။ အစာေကၽြးလွ်င္လည္း အျခားငါးကေလးေတြအေပၚ အႏိုင္အထက္ ျပဳက်င့္ၾကသည္။ မ်က္ႏွာေတြကလည္း စိတ္ႀကီး၊ ေဒါသႀကီးသည့္ လကၡဏာမ်ားကို ေဖာ္ျပ မုန္ယိုလ်က္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တေန႔ႏွင့္ တေန႔ ငါးကေလးမ်ားအတြက္ စိုးရိမ္စိတ္က ႀကီးမားလာခဲ့သည္။ ငါးအခ်င္းခ်င္း ကိုက္ျဖတ္ စားေသာက္တတ္ေသာ အသားစားငါးမ်ားကို ဖမ္းဖို႔ဆီးဖို႔စိတ္က ေန႔စဥ္ အေတြးထဲ ဝင္ေရာက္လာသည္။ ပထမ မွ်ားၾကည့္သည္။ မရ။ သူတို႔က ငါးကေလးေတြထက္ ပိုလည္ေနသည္။ မႏူးမနပ္၊ မလည္မဝယ္ႏွင့္ ငါးမွ်ားတံမွာ ခ်ိတ္ပါလာေသာ အသားမစားသည့္ ငါးကေလးမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေပးေနရသည္။ ထိုသို႔ ျပန္လႊတ္လိုက္ေသာ္လည္း သူတို႔ခမ်ာ ဒဏ္ရာအနာတရႏွင့္။ ပိုက္ႏွင့္ ဖမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္ျပန္သည္။ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ရသည္။ ကိုေရႊအသားစား ငါးမ်ားကား လူ႔အရိပ္အကဲကုိ ေနာေက်ေနသည့္ႏွယ္။ အရိပ္အေယာင္ပင္ မေတြ႔ရေတာ့ေပ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ခရီးထြက္ဖို႔ ျဖစ္လာသည္။ ငါးကေလးမ်ားကို ခြဲကာ ခရီးတခုထြက္ရမည္။ တပတ္၊ ဆယ္ရက္ ၾကာမည္ျဖစ္သည္။ ခရီးမထြက္ခင္ အသားစားငါးမ်ားကို ဖမ္းဆီးမည့္ ဌာေနအေပ်ာ္တန္း ငါးဖမ္းသမားတဖြဲ႔ ေရာက္လာသည္။ သူတို႔က အသားစားငါးေတြကိုသာ ဖမ္းဆီးပါမည္ဟု ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကသည္။ အသားစားငါးမ်ားကို မဖမ္းလို႔ မျဖစ္ေတာ့။ သမင္ေမြးရင္း က်ားစားရင္းဆိုသလို ငါးေမြးရင္း ငါးအခ်င္းခ်င္းစားကာ ငါးကေလးမ်ားကုန္ေတာ့မည္။ ယာယီႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္ ငါးကေလးတို႔ေရ။ ျပန္လာတဲ့အခါက်မွ အစာေကၽြးရင္း ဆံုၾကတာေပါ့ေနာ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ခရီးက နယ္စိမ္းပယ္စိမ္း မဟုတ္။ တခါက ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေနထိုင္ခဲ့သည့္အရပ္။ သင္တိုင္းျဖဴမေလးမ်ား၏ ဖလံေတာင္ႏွင့္ ဖားစည္ေျမ။ ေရာက္ၿပီး ေနာက္တညမွာ အေအးလႈိင္းႏွင့္ တိုးေတာ့သည္။ သင္တိုင္းျဖဳမေလးမ်ား၏ ဒံုးယိမ္းအကကိုလည္း ၾကည့္ခြင့္မရခဲ့။ ကၽြဲခ်ဳိမႈတ္သံ မၾကားရ။ ဖားစည္သံတိတ္ကာ ေအးလိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။ သူတို႔၏ ႏွစ္ပရိေစၧဒ ေတာင့္တျခင္း ေတးသံကိုနာခံရင္း ရိပ္သာကေလးဆီ ျပန္ခဲ့ပါသည္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အစာကေလးေတြယူငင္ၿပီး ရိပ္သာကန္ေပါင္ကေလးေပၚ ရပ္လို႔ ငါးကေလးေတြကို ေငးၾကည့္ ရွာေဖြေနမိသည္။ တေကာင္တေလမွ် အရိပ္ကေလးပင္ မေတြ႔ရ။ ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းလိုက္တာ။ အစာပက္ေကၽြးရင္ေတာ့ အလုအယက္ ေပၚလာၾကမယ္ ထင္မိသည္။ ေနႏွင့္ဦးေပါ့။ ပက္ေကၽြးလိုက္ေသာ အစာကေလးမ်ား ကန္လံုးျပည့္ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္။ ငါးကေလးတို႔သည္ကား တေကာင္မွ် ေပၚမလာ။ အရိပ္အေယာင္ကိုမေျပာႏွင့္ ငါးပြက္ရာ ေရပူေပါင္းကေလးေတြပင္ မေတြ႔ရ။ အလို ငါးကေလးေတြ ရွိမ်ား ရွိေနေသးပါစ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ငါးကေလးေတြ ရွိေနပါသည္။ တခုတ္တရ ေမြးျမဴထားေသာ ငါးကေလးေတြ ရွိေနပါေသးသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ အသားစားငါးမ်ားကို ဖမ္းယူစဥ္က ငါးမွ်ားတံတြင္ ခ်ိတ္ပါသြားေသာ ငါးမ်ား၏ ဘဝနိဂံုးခ်ဳပ္ခ်က္ကို ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႔ခဲ့ၾကသည္။ အသားစားငါးမ်ားကိုသာ ဖမ္းခဲ့သည္ကို သူတို႔ မသိ။ သူတို႔သိသည္မွာ လူသားသည္ အစာေကၽြးရင္း ငါတို႔အမ်ဳိးအႏြယ္ ငါးမ်ားကို ဖမ္းဆီးခဲ့ေလသည္။ သည္ေတာ့ လူသားႏွင့္ သူတို႔ ငါးကေလးမ်ားၾကားတြင္ ထားရွိခဲ့ေသာ သံေယာဇဥ္ႏွင့္ ေမတၱာတရားတို႔သည္ ပ်က္ျပယ္သြားခဲ့ၿပီ။ တခါက ယံုၾကည္မႈေနရာတြင္ အသက္ႏွင့္ ရွင္သန္မႈကို အေလးထားသည့္ မယံုၾကည္မႈက အစားထိုး ခိုင္မာျဖစ္တည္သြားခဲ့ေလၿပီလား ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ႏွင္းေရ ... ငါးကေလးေတြ၏ ဘဝေပးအသိကို ေလွ်ာ့တြက္လိုက္မည္ဆိုရင္ျဖင့္ ...။ ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>ကမာပုလဲ</i></div><div style="text-align: left;"><i>၂၇၊ ၁၊ ၂၀၁၂</i></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-5301746096995567459?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-87579747607724292972012-01-27T16:41:00.000-08:002012-01-27T18:54:36.502-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jwEAihB70NQ/TyNEEgzbdWI/AAAAAAAAOgo/mdjkoKiq7FI/s1600/nyein+wai.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-jwEAihB70NQ/TyNEEgzbdWI/AAAAAAAAOgo/mdjkoKiq7FI/s320/nyein+wai.jpg" width="250" /></a></div>မနက္မိုးလင္း<br />က်ေနာ္ အိပ္ယာကႏိုးေတာ့<br />ၿငိမ္းေဝက မရွိေတာ့ဘူး။<br /><br />က်ေနာ္ ေျပာတယ္<br />မင္း ဘယ္မွ မသြားရဘူး<br />မင္း ဘာမွ မလုပ္ရဘူး ေပါ့<br />ဒါ မအိပ္ခင္<br />သူ႔ကို ထိန္းခ်ဳပ္စက္ခလုပ္ကို ျပ<br />မွာထားတဲ့ စကား။<br /><br />ဒီေကာင့္အေၾကာင္း<br />က်ေနာ္ ေကာင္းေကာင္း သိတာေပါ့<br />ပထမ<br />လက္ဘက္ရည္ဆိုင္<br />ဒုတိယ<br />ေၾကာင္ႏွစ္ေကာင္ စာအုပ္ဆိုင္<br />တတိယ<br />ပန္းခ်ီဆရာမေလး စိန္စိန္လင္း<br />စတုတၳ<br />မာနယ္ပေလာ ...။<br /><br /><br /><a name='more'></a>က်ေနာ္<br />လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေရာက္ေတာ့<br />ၿငိမ္းေဝကို<br />“ဂန္တာဂရပ္စ္္” နဲ႔<br />တစားပြဲထဲ ထိုင္ေနတာ ေတြ႔ရေတာ့တာပဲ<br />ထုံးစံအတိုင္း<br />ဒီေကာင္က ေဆာင့္ႂကြားႂကြား<br />က်ေနာ့္ကို<br />တခါမွ မျမင္ဘူးသလို ၾကည့္<br />က်ေနာ္<br />အားနာတယ္ေလ<br />“ဂန္တာဂရပ္စ္” ဆိုတာ<br />ကမာၻေက်ာ္ ဂ်ာမန္ကဗ်ာဆရာပဲ<br />ဒါနဲ႔<br />စိတ္ကို ေလ်ာ့<br />ေဒါသကို ထိန္း<br />လက္ထဲက ထိန္းခ်ဳပ္စက္ခလုပ္ကို ျပ<br />မင္း ျမန္ျမန္ ျပန္လာခဲ့ေပါ့<br />လွည့္ျပန္မယ္အလုပ္<br />“ဂန္တာဂရပ္စ္” ကိုၾကည့္ေတာ့<br />“ဂန္တာဂရပ္စ္” က<br />သူ႔ရဲ႕ ဆယ့္တေခ်ာင္းေျမာက္<br />လက္ေခ်ာင္းကေလးနဲ႔ စားပြဲကိုေခါက္ေနတာ<br />ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ <br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္<br />တနာရီ ႏွစ္နာရီ<br />ငနဲက ေပါက္မလာေသးဘူး<br />ဒါနဲ႔<br />စာအုပ္ဆိုင္ဆီ ခ်ီရျပန္တာေပါ့<br />ဆိုင္ထဲမွာ<br />“ေအာင္ခ်ိမ့္” “ေဖာ္ေဝး”<br />ၿငိမ္းေဝနဲ႔ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးေနၾက<br />ဆိုင္ထဲအဝင္<br />ၿင္ိမ္းေဝက “ေနျပည္ေတာ္ မာနယ္ပေလာ” ဆိုလား<br />နားစြန္နားဖ်ား ၾကားလိုက္ရ<br />က်ေနာ္<br />အားနာတယ္ေလ<br />သူ႔ေဘးက လူေတြက ျမန္မာ ကဗ်ာဆရာေက်ာ္ေတြပဲ<br />ဒါနဲ႔ပဲ<br />စက္ခလုပ္ကိုျပ<br />မင္း ျမန္ျမန္ ျပန္လာခဲ့ေပါ့<br />လွည့္ျပန္မယ္ အလုပ္<br />ဆိုင္ထဲကို ၾကည့္ေတာ့<br />မ်က္လုံး သံုးလံုးနဲ႔ “ေအာင္ခ်ိမ့္”<br />နား သုံးဖက္နဲ႔ “ေဖာ္ေဝး”<br />က်ေနာ္ ေတြးလို႔ မရခဲ့ဘူး။<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္<br />တနာရီ ႏွစ္နာရီ<br />ဒီေကာင္ ျပန္မလာ<br />ဒါနဲ႔<br />ပန္းခ်ီဆရာမေလး “စိန္စိန္လင္း” ဆီ<br />သြားရျပန္တာေပါ့<br />ဒီေကာင္ေလ ပီဘိ ကေလးတေယာက္လို<br />႐ိုက်ဳိးေနလိုက္တာ<br />ဆရာမေလးက အိပ္ဇစ္ဆိုလား လိပ္ျဖစ္ဆိုလား ဆာရီယယ္လစ္ဆိုလား<br />ေျပာေန ေဟာေန<br />က်ေနာ္<br />အားနာတယ္ေလ<br />ဆရာမေလးဆီမွာ တခါတရံ<br />က်ေနာ္<br />ထမင္း ဝင္စားခဲ့ဖူးတယ္မို႔လား<br />ဒါနဲ႔ပဲ<br />စက္ခလုပ္ကို ငနဲျမင္သာေအာင္ ထပ္ျပၿပီး<br />အိမ္ျပန္မယ္အလုပ္<br />အိမ္ထဲကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေတာ့<br />ပန္းခ်ီဆရာမေလးက<br />လက္ သံုးဖက္နဲ႔ ပန္းခ်ီဆြဲေနတာ ေတြ႔ခဲ့<br />က်ေနာ္<br />နေဝတိမ္ေတာင္ ျဖစ္ျပန္ရ။<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္<br />တနာရီ ႏွစ္နာရီ<br />ဒီေကာင္ ေရာက္မလာျပန္ဘူး<br />ဒါနဲ႔<br />“မာနယ္ပေလာ” ဘက္ ထြက္ခဲ့ရ<br />ေတြ႔ပါတယ္<br />ဒီေကာင္ ေျပးမလြတ္ပါဘူး<br />ဒါေပမယ့္<br />သူ႔ေဘးမွာ ဘယ္သူေတြလဲ<br />“ဦးဝင္းတင္” မ်ားလား<br />“ေမာင္ေသာ္က” မ်ားလား<br />“ေမာင္ေလးေအာင္” မ်ားလား<br />ေခါင္းေပါင္းစ တလူလူနဲ႔<br />လူေတြ<br />ေတြ႔ပါၿပီ<br />ၿငိမ္းေဝေလ ၿငိမ္းေဝ<br />ေအာင္မယ္ေလး ...<br />သူက ႐ံုးလုလင္ ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္<br />ၿပီးေတာ့<br />ကဗ်ာဆရာဆိုတာ<br />စင္ၿပိဳင္အစိုးရ ဆိုလား<br />ဖင္ထုိင္အစိုးရ ဆုိလား<br />ေအာ္လား ဟစ္လား<br />သူ႔ေဘးက လူေတြအားလုံး<br />ေခါင္း ႏွစ္လံုး ကိုယ္စီ<br />ဘုရား ဘုရား<br />ဒီေကာင္က ဒီလိုထိုင္<br />ဘာဆိုင္လို႔တုန္း<br />ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္<br />အိမ္ျပန္လာခဲ့<br />သူ႔ေဘးကလူေတြ က်ေနာ္ အားနာ<br />သူ႔ကိုပဲ စက္ခလုပ္ကိုေျမႇာက္ျပ<br />ျပန္လာခဲ့ရ။<br /><br />ေနေစာင္းေတာ့<br />ေခါင္းငုံ႔ၿပီး<br />အိမ္ျပန္လာတဲ့ ၿငိမ္းေဝ<br />အိမ္ အဝင္ဝမွာ<br />ေျခေထာက္သံုးေခ်ာင္းနဲ႔ ရပ္ေနတာေတြ႔ရ<br />ဒါနဲ႔ပဲ<br />သူ႔ကို ထိန္းခ်ဳပ္<br />စက္ခလုပ္<br />ဝက္အူ ျပဳတ္ေနတာ ျပန္တပ္လိုက္ရတယ္။ ။<br /><br /><i>ၿငိမ္းေဝ</i><br /><i>၇၊ ၉၊ ၂၀၀၉</i><br /><br /><div style="color: blue;">မွတ္ခ်က္။ ။ (၁) ဂ်ာမန္ကဗ်ာဆရာ “ဂန္တာဂရပ္စ္” က “ဆယ့္တေခ်ာင္းေျမာက္ လက္ေခ်ာင္းကေလး” ဆိုၿပီး ကဗ်ာတပုဒ္ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။</div><div style="color: blue;">(၂) “မာနယ္ပေလာ” ဆိုတာ တခ်ိန္က ေတာ္လွန္ေရးဌာနခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ေနရာပါပဲ။<br /><br />&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8757974760772429297?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-85178871399241243622012-01-27T16:37:00.001-08:002012-01-27T17:37:55.507-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QaZa0YtPx0E/TyNDR_n2sPI/AAAAAAAAOgg/pQl5R7An8zI/s1600/military+representatives+_AP.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://1.bp.blogspot.com/-QaZa0YtPx0E/TyNDR_n2sPI/AAAAAAAAOgg/pQl5R7An8zI/s400/military+representatives+_AP.jpg" width="400" /></a></div>က်ပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဒီေန႔ ေတြ႔ရတဲ့ အခြင့္ထူးခံ တမတ္သား ကိုယ္စားလွယ္ေတြပါ။<br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">(ဓာတ္ပံု - ေအပီ)<br /><br />&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8517887139924124362?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-65379967471392588202012-01-27T16:35:00.000-08:002012-01-27T18:52:56.184-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-fTHwTIRYJoY/TyNCuTq7Q2I/AAAAAAAAOgY/aElL3XA8gOc/s1600/for+voa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="286" src="http://2.bp.blogspot.com/-fTHwTIRYJoY/TyNCuTq7Q2I/AAAAAAAAOgY/aElL3XA8gOc/s320/for+voa.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;">ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပါလီမန္အတုိက္အခံေတြကို အစိုးရက တန္တူအခြင့္အေရးေပးၿပီး ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံေရး ေပၚထြန္းေရးစနစ္ဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ အဓိက စံတရပ္ျဖစ္တယ္လို႔ ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူ အေမရိကန္ပါေမာကၡ Dr. Josef Silverstein က ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။ ဦးေက်ာ္ဇံသာ က ဒီတပတ္ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ သတင္းသံုးသပ္ခ်က္ အစီအစဥ္မွာ Dr. Josef Silverstein ကို ဆက္သြယ္ ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အခုအခါမွာ ဒီမုိကေရစီျဖစ္ထြန္းေရးဆီကို ဦးတည္ေရြ႕လ်ားေနတယ္လို႔ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားက ယူဆေနၾကပါတယ္။ ဒီကိစၥအေပၚ ဆရာႀကီးရဲ႕သေဘာထားကို သိခ်င္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">Dr. Josef Silverstein ။ ။</span> က်ေနာ္တို႔ နားလည္းထားရမယ့္ ကိစၥ ႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။ ပထမတခ်က္က ျမန္မာအစိုးရဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အတိုက္အခံအင္အားစုျဖစ္တဲ့ ကရင္ ေကအန္ယူနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ေနပါတယ္။ ရွမ္း အပါအဝင္ တျခား တုိင္းရင္းသားအင္အားစုေတြနဲ႔လည္း အပစ္အခတ္ ရပ္စဲခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကခ်င္နဲ႔ေတာ့ သိပ္တိုးတက္မႈ မရွိေသးပါဘူး။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ သိရွိထားတဲ့ အေျခအေနပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;"></span></div><a name='more'></a>ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ တိုင္းရင္းသားအတိုက္အခံေတြ ျပႆနာအျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ေျမေပၚအင္အားစုေတြအေပၚ သေဘာထားေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြေပၚ ဆရာႀကီး ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">Dr. Josef Silverstein ။ ။</span> ဒီဘက္မွာေတာ့ အေျခအေန ပိုေကာင္းတဲ့ပံု ေပါက္ေနပါတယ္။ ဧၿပီလမွာလုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္ က်ေနာ္တို႔ ပိုၿပီး တိတိက်က် ေျပာလာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရြးေကာက္ပြဲႏိုင္ၿပီး ပါလီမန္မွာ ေနရာရလာတဲ့အခါ အစိုးရက ဘယ္လိုတုံ႔ျပန္မလဲ။ မဲဆြယ္ခ်ိန္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဟာေျပာခြင့္ ေပးမလား။ လူထုက သူကို တခဲနက္ ေထာက္ခံၿပီး အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ သတ္မွတ္လာၾကရင္ေကာ စစ္တပ္က၊ ဒါမွမဟုတ္ အစိုးရက အဲဒါကို သေဘာတူခြင့္ျပဳမလားဆိုတာေတြကို ၾကည့္ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ သတိထားပါတယ္။ အေကာင္းျမင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သတိနဲ႔ အေကာင္းျမင္တာပါ။ အခုေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ ရွိခဲ့ၿပီ။ အမည္ခံ ဒီမုိကေရစီ။ ဒါမွမဟုတ္ ပြင့္လင္းတဲ့ အစိုးရဆိုတာ ရွိေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ တကယ္ စမ္းသပ္ဖို႔ လိုေနပါေသးတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္အေနနဲ႔ ေပၚထြက္လာမွ လူထုဆႏၵကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာဆိုႏိုင္ခြင့္ ရွိမရွိနဲ႔ စမ္းသပ္ရပါလိမ့္မယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ </span>လူေတြက ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥကို အေတာ္ေလး အေလးထားေျပာေနၾကပါတယ္။ ဒီ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တမႈရွိဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဒါကို ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးမွ ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈကိစၥကို စဥ္းစားမယ္ ဘာညာ ေျပာၾကတာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဘယ္ေလာက္မ်ား အေရးႀကီးလိုလဲ။ ဒီ ေရြးေကာက္ပြဲႏုိင္႐ံုနဲ႔ ယူနီေဖာင္း ေျပာင္းထားတဲ့ အစိုးရရဲ႕ အာဏာကို စိန္ေခၚလာႏိုင္မွာလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးနဲ႔ စစ္တပ္ဟာ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္လံုးမွာ အမ်ားႀကီး အေပၚစီးယူထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကိုေတာ့ မွ်မွ်တတ လုပ္ေပးဖို႔က အစိုးရအတြက္ သိပ္ဝန္ေလးမယ္ မထင္ပါဘူး။ လြတ္လပ္မႈ ေပးသြားမယ္ ထင္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">Dr. Josef Silverstein ။ ။</span> ဒါကေတာ့ ခင္ဗ်ား က်ေနာ္ရဲ ႔ မွတ္ခ်က္စကားကို နိဂံုးမွားဆြဲတယ္ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာလိုတာက သူဟာ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္မႈရာထူး ဒါမွမဟုတ္ အစိုးရယႏၱယားရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတခုခုကို ရယူမယ့္ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ အစိုးရက သူအေပၚ မွ်မွ်တတ တန္တူထားၿပီး ဆက္ဆံမယ္၊ မဆက္ဆံဘူးဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လႈပ္ရွားေျပာဆိုခြင့္ မေပးဘဲ ခ်ဳိးႏိွမ္ထားအံုးမလားဆိုတာကို ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပါ။ သူ႔ကို ျပည္သူတရပ္လံုးက က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေထာက္ခံၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ ပါလီမန္မွာ ေနရာယူတဲ့အခါ အေရြးခံရမယ္လို႔ က်ေနာ္က ယံုၾကည္ထားၿပီသားပါ။ အေရြးခံရၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္လာတဲ့အခါ က်န္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြက သူ႔ကို ေခါင္းေဆာင္တင္ၾကရင္ ဒါမ်ဳိးကို ခြင့္ျပဳမလား။ လူထုေခါင္းေဆာင္၊ အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အစိုးရက ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံမလား။ ပါလီမန္မွာ သူ ဘယ္အတိုင္းအတာအထိ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ခြင့္ရွိမယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တို႔ မသိရေသးပါဘူး။ သူ အေရြးခံရမယ္၊ ပါလီမန္ ေရာက္လာမယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ ခန္႔မွန္းလို႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမတ္ျဖစ္လာတာနဲ႔ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္တေယာက္ ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာ မတူပါဘူး။ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကိုလည္း က်ေနာ္ ယံုၾကည္ေနပါတယ္။ အဲဒီလို အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာရင္ အာဏာပိုင္ေတြက ဘယ္အတိုင္းအတာအထိ ခြင့္ျပဳမလဲ၊ စစ္တပ္ဘက္က ဘာအရိပ္အႁမြက္မွ မေျပာေသးပါဘူး။ တုိင္းျပည္အႏွံ႔ ခရီးထြက္ခြင့္ ျပဳမလား။ ျပည္ပသြားရင္ ျပန္လာခြင့္ေပးမလား ဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္သြားရမွာပါ။</div><div style="color: blue; text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> ေဝဖန္သူတခ်ဳိ႕ကေတာ့ အစိုးရဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သူတုိ႔အက်ဳိးအတြက္ အသံုးခ်ေနတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႔အတြက္ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြက လြတ္ကင္းဖို႔အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေရွ႕တန္းထုတ္ အသံုးခ်ေနတယ္လို႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">Dr. Josef Silverstein ။ ။</span> က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီလုိ ထင္တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အင္မတန္ ဉာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးတဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း အစိုးရရဲ႕အက်ဥ္းသားအျဖစ္ ႏႈတ္ပိတ္ခံေနရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရင္ထဲမွာ မုန္းတီးခံစားမႈေတြ မထားရွိခဲ့ပါဘူး။ ေမတၱာတရားကို လက္ကိုင္ထားၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ညႇိႏိႈင္းအေျဖရွာေရးကို ဦးတည္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ ပါလီမန္ကို ဦးတည္လာတာကလည္း မွန္ကန္ေသာ သေဘာထားနဲ႔ လာေနတာပါ။ ေမးခြန္းေမးဖို႔ရွိတာက သူကို စစ္တပ္က ဘယ္လိုဆက္ဆံမလဲဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ ရလာမယ့္ အေနအထားမွာ ထိုက္တန္သလို ေလးေလးစားစား မဆက္ဆံရင္၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာခြင့္ မျပဳရင္ သူရရွိတဲ့ အခန္းက႑အတိုင္း လႈပ္ရွားမႈကို တနည္းနည္းနဲ႔ ဟန္႔တားထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ လုပ္လာရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့၊ ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ တုိးတက္မႈဟာ တကယ္ မျဖစ္လာေသးဘူးလို႔ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အေရြးခံရရင္ လူထုနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဆက္ဆံၿပီး လူထုဆႏၵကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဖာ္ထုတ္ေျပာၾကားႏိုင္မႈေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး တုိးတက္မႈကို ဆံုးျဖတ္မွာပါ။ ဒါ က်ေနာ္တိုင္းတာတဲ့ စံျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ </span>အဲဒီဟာေတြကို အခု မေတြ႔မျမင္ရေသးဘဲနဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကအစ လိုက္ေလ်ာမႈတခ်ဳိ႕ လုပ္လာတာ။ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဆက္သြယ္ေနၾကတာ။ တခါ သံအမတ္ႀကီးအဆင့္ တုိးျမႇင့္လုပ္ေဆာင္လာတာေတြကို ဆရာႀကီး ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။ ဒီလူေတြ နည္းနည္းမ်ား အျဖစ္သည္းေနၾကတယ္လို႔ မထင္ဘူးလား။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">Dr. Josef Silverstein ။ ။</span> ဘာေတြျဖစ္ေနၾကတယ္ဆိုတာကို သူတုိ႔က သတိႀကီးႀကီးနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာပါ။ စစ္အစိုးရကို ေထြးပိုက္ဖို႔ အေလာတႀကီး လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စစ္အစိုးရကို ဘယ္လို ဆက္ဆံၾကရမယ္ဆိုတာကို သူတုိ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေတြ႔အၾကံဳရွိၾကပါတယ္။ ေရွ႕ကို ခရီးဆက္တဲ့ေနရာမွာ အရွိန္ေလွ်ာ့ၿပီး လႈပ္ရွားၾကရမွာပါ။ အခု က်ေနာ္တို႔ဘက္က ေျခလွမ္းတိုင္းဟာ အနာဂတ္ျမန္မာအစိုးရကို ႐ုိက္ခတ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပထမအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ မွ်မွ်တတ ရွိမလားဆိုတာကို ၾကည့္ရမယ္။ မွ်တမယ္ဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္လာမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ ဘယ္လို ဆက္ဆံလာမလဲဆိုတာကို ၾကည့္ရမယ္။ မွ်တမႈ၊ ေျဖာင့္မတ္မႈ၊ ေလးစားမႈ အျပည့္အဝ ျပသမလား။ သူတုိ႔က အဲဒီလို ဆက္ဆံမယ္။ သူကလည္း လူထုကိုေပးထားတဲ့ ကတိအတုိင္း အေကာင္းအထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ္။ လူထု ေျပာေစ၊ လုပ္ေစခ်င္တဲ့အတုိင္း လုပ္ႏုိင္ေဆာင္ရြက္ ႏိုင္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေတြဟာ တကယ့္ လြတ္လပ္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ လုပ္ေနတဲ့ကိစၥေတြပါ။ ပါလီမန္အမတ္ေတြ လုပ္ေနၿပီး ေထာင္က်မွာစိုးလုိ႔၊ အဖမ္းခံရမွာစိုးလို႔ မေျပာရဲ၊ မလုပ္ရဲ ျဖစ္ေနတာမ်ဳိး မရွိေစရပါဘူး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> ဆိုေတာ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြအဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ထားရွိတဲ့ ဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈကို ႐ုတ္သိမ္းဖို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အဓိကျဖစ္ထြန္းမႈက ဘာလဲခင္ဗ်ား။ ဘယ္လိုအခ်က္ေတြကို ျမင္ရေတြ႔ရရင္ ႐ုတ္သိမ္းသြားၾကမလဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">Dr. Josef Silverstein ။ ။</span> ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ေနၿပီဆိုၿပီး အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ ခ်ီးက်ဴးေနၾကပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ လံုးဝဥႆံုအေကာင္းျမင္တဲ့လူေတာ့ ဘယ္သူမွ မရွိေသးပါဘူး။ သတိထားေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတုန္း ရွိပါေသးတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လႊတ္ေတာ္တက္လာမယ့္အခ်ိန္မွာ သူကို အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အာဏာပိုင္ေတြက ဘယ္လိုဆက္ဆံၾကမလဲဆိုတာကို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာပါ။ ဒါက တကယ္ေတာ့ ဒုတိယအဆင့္ပါ။ ပထမအဆင့္ကေတာ့ တုိင္းရင္းသားျပႆနာ ေျဖရွင္းပံုေျဖရွင္းနည္းပါ။ တုိက္ပြဲေတြ လံုးဝ ရပ္ဆုိင္းသြားျခင္း ရွိမရွိကို ေစာင့္ၾကည့္ရပါမယ္။ အတိုေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔က ပထမအဆင့္ကေန ဒုတိယအဆင့္ကို ေျပာင္းေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပထမအဆင့္လည္း မေျပလည္ေသးပါဘူး။ ကခ်င္ေဒသမွာ တုိက္ပြဲေတြ ရွိေနဆဲပါ။ ဒုတိယအဆင့္ကေတာ့ အတိုက္အခံရွိေသာ ပါလီမန္တရပ္ ထြန္းကားေရးပါ။ အဲဒီ ပါလီမန္မွာ အစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံ တန္းတူ ေျပာဆိုခြင့္ ရွိရမယ္။ တူညီမွ်တတဲ့ ေလးစားမႈ ရရွိေစရမယ္။ မဲဆႏၵရွင္ေတြနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရရွိဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တာကေတာ့ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ဒီလို အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာရတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီး ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။</div><div style="color: blue; text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">Dr. Josef Silverstein ။ ။</span> အေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ မႏွစ္တုန္းက တ႐ုတ္ကို ဧရာမ ေရကာတာႀကီး စၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးလိုက္ၿပီးေနာက္ သူတုိ႔ျပည္သူေတြအတြက္ ဘာမွ ေျပာခြင့္ဆိုခြင့္ မရွိေတာ့ပါလားလို႔ အထူးစိုးရိမ္လာတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ျပည္သူလူထုဟာ အဲဒီ စီမံကိန္းကို မလိုလား မႏွစ္သက္ဘူးဆိုတာကို ျပသၿပီး စစ္အစိုးရကို ထြက္ေပါက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာဏာပိုင္ေတြဟာ တ႐ုတ္တို႔နဲ႔ေတြ႔ဆံုၿပီး လူထု မေက်မနပ္ ျဖစ္ေနရတာမို႔ ျပန္ျပင္ပါရေစလို႔ ေျပာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ အေျပာင္းအလဲရဲ ႔ တကယ့္ ကနဦးစျဖစ္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ အဲဒီ ျဖစ္ရပ္ဟာ စစ္တပ္ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးက ႀကိဳဆိုေထာက္ခံခဲ့တဲ့ ပထမဦးဆံုး ျဖစ္ရပ္ပါ။ ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္း ပိတ္ဆို႔ေစမယ့္ တ႐ုတ္တုိ႔လုပ္ရပ္ကို မလိုလားၾကဘူးလို႔ ျပသၾကတဲ့ေနရာမွာလည္း ျပည္သူေတြဟာ အင္မတန္ ခိုင္မာျပတ္သားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါကိုလည္း တ႐ုတ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတဲ့အခါမွာ အစုိးရအေနနဲ႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ အသံုးခ်ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တ႐ုတ္တုိ႔ကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးရပါလိမ့္မယ္။ သူတုိ႔မွာ ျမန္မာအစိုးရရဲ႕တင္ျပခ်က္ကို လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေျခအေနကို အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္ဆိုေတာ့ စစ္တပ္နဲ႔ ျပည္သူလူထု ပဋိပကၡျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းစစ္မီး အရွိန္အဟုန္ ႀကီးထြားလာမယ့္အေရးကို မလိုလားၾကပါဘူး။ အစိုးရကလည္း ဒါကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အသံုးခ်ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကစၿပီး ဒုတိယေျခလွမ္းကို လွမ္းႏိုင္ခဲ့တာပါ။ အဲဒါကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သူတို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ စီစဥ္ေပးလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ သူတုိ႔လုပ္ျပမယ့္ ပါလီမန္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ Liberal Democracy ဆန္ေသာ ပါလီမန္ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">ဗြီအိုေအ (ျမန္မာပိုင္း) အစီအစဥ္မွ …</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-6537996747139258820?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-79744713838844965262012-01-26T19:23:00.000-08:002012-01-26T19:23:44.604-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-fDL7zftrXrQ/TxTyQ6eu0qI/AAAAAAAAOUM/COKikPvXk80/s1600/mahn+kyaw+thaung8.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="238" src="http://2.bp.blogspot.com/-fDL7zftrXrQ/TxTyQ6eu0qI/AAAAAAAAOUM/COKikPvXk80/s320/mahn+kyaw+thaung8.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">တရြာလံုးကို လိုက္ေျပာမယ္</div><br />မိုးလင္းေတာ့ ေအးရွင္ အဖိုးအိမ္ကို ေရာက္ခ်လာတာပဲ။<br /><br />“ေဟ့ ေက်ာ္ေသာင္း။ တင္တင္က နင့္ကို ေျပာခိုင္းလိုက္တယ္။ နင့္ကို သူ မႀကိဳက္ေတာ့ဘူး တဲ့”<br /><br />အဖိုးက သိတယ္။ “ေအး ေအး သူ မႀကိဳက္ရင္ ေနပါေစ။ နင္ မတင္တင္ကို ျပန္ေျပာလိုက္။ သူ ငါ့ကို မႀကိဳက္ရင္ သူ႔ပါးကို ငါနမ္းတာကို တရြာလံုး ငါလုိက္ေျပာမယ္” လို႔။<br /><br />ေအးရွင္ကလည္း ျပန္ေျပာတာေပါ့။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ဒီေတာ့မွ မတင္တင္က “အဲဒီလုိေတာ့ မေျပာပါနဲ႔ဟာ။ သူ႔ကို ငါ ႀကိဳက္ပါတယ္။ အဲဒီလို အဖိုးတို႔ ႀကိဳက္သြားၾကတာ။<br /><br />ႀကိဳက္သြားၾကေတာ့ မတင္တင္အိမ္ အဖိုး သြားသြားလည္တာေပါ့။ သူတို႔အိမ္က အဖိုးကို သေဘာေတာ့က်တယ္။ အဖိုးက မဟုတ္ရင္သာ မခံတာ။ စိတ္ရင္းက ေကာင္းတာကိုး။ သူ႔ အေဖ အေမ၊ အဖိုး အဖြားေတြက အဖိုးကို ခ်စ္ၾကတယ္။ မတင္တင္ကေတာ့ သိပ္သေဘာမက်ဘူးေပါ့။ အဖုိးက အရက္ေသာက္တယ္။ သူမ်ားေတြကို ႐ိုက္တယ္။ ဒါကို သူက သေဘာမက်တာ။<br /><br />မတင္တင္အိမ္ အဖိုးသြားလည္ရင္ သူ႔အိမ္က ေခြးက သိပ္ဆိုးတာ။ အဖိုးလာရင္ ထိုး ေဟာင္ေတာ့တာပဲ။ အဖိုးကလည္း မိန္းမ ေနာက္ပိုးတာဆိုေတာ့ ညဘက္ေတြမွာ လည္တာ မ်ားတာေပါ့။<br /><br />ဒါဆိုရင္ ေခြးက ေဟာင္ၿပီ။ ေနာက္ေတာ့ အဖုိး အၾကံထုတ္ရတယ္။ ဒီေခြးကို ဘယ္လိုေပါင္းရမလဲေပါ့။<br />ေနာက္ေတာ့ ထန္းလ်က္ခဲတို႔။ ထမင္းၾကမ္းခဲတို႔ အဖိုး ယူယူသြားတာေပါ့။ အဖိုးကိုေတြ႔လို႔ ထိုးေဟာင္တာနဲ႔ ထန္းလ်က္ခဲေလး ပစ္ေကြၽးလိုက္၊ ထမင္းခဲ ပစ္ေကြၽးလိုက္ ဒီလိုလုပ္ေတာ့ ေနာက္ အဖိုးလာရင္ ေခြးက ဘယ္ေဟာင္ေတာ့မလဲ။ အဖိုးကို ျမင္တာနဲ႔ အၿမီးေလးတႏွံ႔ႏွံ႔နဲ႔။ မတင္တင္က အဖိုးကို ေျပာတယ္။<br /><br />“နင္က ေတာ္ေတာ္ဉာဏ္မ်ားတယ္” တဲ့။<br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">ကူပါ ကယ္ပါ</div><br />ေနာက္ေတာ့ အဖိုးက မတင္တင္ကို ယူမယ္ေပါ့။ မတင္တင္က ေျပာတယ္။<br /><br />“ငါ့ကုိ ယူရင္ လူႀကီးေတြကို လာေျပာ” တဲ့။<br /><br />အဖိုးက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႔ တိုင္ပင္တာေပါ့။<br /><br />“ငါ မတင္တင္ကို ယူခ်င္တယ္ကြ။ အဲဒါ သူ႔အိမ္ကို မင္း သြားေျပာေပးပါလား”<br /><br />“ဟာကြာ မင္းကလည္းကြာ မတင္တင္ကိုယူမွာ မင္းပဲ။ မင္းကိုယ္တိုင္ သြားေျပာေပါ့”<br /><br />“ဟာ ငါ မေျပာရဲဘူးကြ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းကို သြားေျပာခိုင္းတာ”<br /><br />“မင္းက ေတာင္းေတာ့ ေတာင္းႀကိဳက္ၿပီး ဒါက်ေတာ့ မေျပာရဲဘူးလား”<br /><br />“မေျပာရဲလို႔ ေျပာခုိင္းတာေပါ့ကြာ။ ေတာင္းႀကိဳက္တာက သူနဲ႔ ငါနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲ၊ အခုဟာက သူ႔မိဘေတြ၊ အမ်ဳိးေတြကို အသိေပးရမွာ”<br /><br />သူကလည္း သိပ္မသြားရဲဘူး။ အဖိုးက သူ႔ကို မရမက အတင္းခိုင္းတာပဲ။ အဖိုးက သူ႔ကို အရက္ႏွစ္ခြက္ေလာက္ တိုက္လိုက္တယ္။ သူ နည္းနည္းရဲသြားတယ္။ တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္နဲ႔ သူ သြားတာပဲ။ ခဏၾကာေတာ့ ဒီေကာင္ ျပန္လာတာပဲ။ ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႔။<br /><br />သူ႔မ်က္ႏွာၾကည့္ၿပီး အဖိုးက သိလိုက္ၿပီ။<br /><br />“ဘယ္လိုလဲ ေဟ့ေကာင္ အဆင္ေျပလား”<br /><br />“အဆင္ေျပတယ္။ ငါ့ကို သူ႔မိဘေတြက ဘယ္လိုေျပာလဲ မင္း သိလား”<br /><br />“ဘယ္လိုေျပာလဲ ေဟ့ေကာင္”<br /><br />“သူ႔အဖြားကို သြားေမးလို႔ ေျပာတယ္”<br /><br />အဲဒါနဲ႔ မတင္တင္အဖြားကို သြားေမးရျပန္တာေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းကိုပဲ အဖိုး သြားေမးခိုင္းတယ္။ ဒီေကာင့္ကို အဖိုး အရက္ႏွစ္ခြက္ ထပ္တိုက္လိုက္တယ္။ သူ သြားေမးတာပဲ။<br /><br />ဟိုမွာေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ႀကိဳက္ေနၾကၿပီး။ သူ႔ အေဖအေမကို သြားေမးေတာ့ အဖြားကို သြားေမးလို႔ ေျပာတယ္။ အဖြားက ဘယ္လိုသေဘာရလဲေပါ့။<br /><br />မတင္တင္ အဖြားကလည္း သူတို႔ လူငယ္အခ်င္းခ်င္းပဲ ႀကိဳက္ၾကရင္ယူၾကပါေစလို႔ ျပန္ေျပာတယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ အဆင္ေျပသြားတယ္။ သူ႔အေမေတြ အစ္မေတြက ဘာမွမေျပာဘူး။ သူ႔အေဖက အဖိုးကို သိပ္ခ်စ္တာ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အဖိုးတို႔ အိမ္ေထာင္က်တာ ဘယ္သူမွ မသိဘူး။<br /><br />ရြာက ကာလသားေတြက မဂၤလာေဆာင္ေတြ၊ ရွင္ျပဳေတြဆို ပိုက္ဆံေတြ သိပ္ေတာင္းတယ္။ အရက္ေတြ ဘာေတြ ေတာင္းေသာက္ၾကတယ္။ အဖိုးကိုေတာ့ ဘယ္ေတာင္းေသာက္ရဲမလဲ။ အဖိုးက ဆိုးတာကိုး။ သူတို႔ အဖိုးကို ေၾကာက္တယ္။<br /><br /><div style="color: blue; text-align: right;">ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမယ္။&nbsp;</div><br /><br />&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-7974471383884496526?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-6795123286471259782012-01-26T19:16:00.000-08:002012-01-26T19:18:08.121-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OZj-PwJXzx8/TyIXEPcTcBI/AAAAAAAAOgQ/1hWR4d0JFac/s1600/kmpl_green+bio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-OZj-PwJXzx8/TyIXEPcTcBI/AAAAAAAAOgQ/1hWR4d0JFac/s1600/kmpl_green+bio.jpg" /></a></div><br />လမ္း<br />ဆံုခ်က္ ေရာက္မွ<br />ခြဲခြာသြားတဲ့ အမွတ္တရမ်ား ...။<br /><br />ေနကြယ္ကုန္းက<br />အမုန္း တေစၧ ...။<br /><br />ရာဇဝင္ ေတာေျခာက္သံေတြနဲ႔<br />လေရာင္ေပ်ာက္တဲ့ ည ...။<br /><br /><br /><a name='more'></a>အစိမ္းလိုက္ မီးတင္႐ႈိ႕ၾက<br />အရွင္လတ္လတ္ ကားစင္တင္ၾက<br />သင္တို႔ဟာ<br />ေခတ္ပ်က္ ရထားတစင္းရဲ႕<br />မႏိုင္ဝန္ ဇလီဖားတုံးေတြ ...။<br /><br />ခြင့္မလႊတ္ပါနဲ႔ဗ်ာ<br />တကယ္လို႔မ်ား<br />ဒီကဗ်ာ<br />ေဒါသအဆိပ္ေတြ သင့္ခဲ့ရင္ ...။ ။<br /><i><br /></i><br /><i>ကမာပုလဲ</i><br /><i>၂၆၊ ၁၊ ၂၀၁၂။</i><br /><br /><br /><i>&nbsp; </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-679512328647125978?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-2444252812746836642012-01-26T17:10:00.000-08:002012-01-26T17:11:40.666-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Bbdfx13E_c8/TyH5RdwQGnI/AAAAAAAAOgI/eerfReuweiU/s1600/hl_mother.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="201" src="http://3.bp.blogspot.com/-Bbdfx13E_c8/TyH5RdwQGnI/AAAAAAAAOgI/eerfReuweiU/s320/hl_mother.jpg" width="320" /></a></div>“သား .. အေမ့ကို ကန္ေတာ့သြား”<br /><br />႐ုတ္တရက္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီစကားရပ္က ခရီးသြားမယ့္ သားတစ္ဦးကို မိခင္ျဖစ္သူ ေျပာလိုက္တဲ့စကားလို႔ ယူဆစရာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အဖို႔ေတာ့ ကိုယ္သြားလိုရာ သြားခါနီး ႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ျမန္မာစစ္ေထာက္လွမ္းေရးက လာေရာက္ဖမ္းဆီးတာကို ခံခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္သာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိခင္ျဖစ္သူက သူ႔ရင္ထဲမွာရွိေနတဲ့ စိုးရိမ္ေသာကေတြ၊ ပူေလာင္မႈေတြကို ဖံုးကြယ္ရင္း တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ျဖစ္ေအာင္ အသံကိုထိန္းရင္း ေျပာလိုက္တဲ့စကား ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပံုကာလအတြင္း စစ္တပ္က ျပည္သူလူထုကို ပစ္ေနခတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္ကို တစ္ည ျပန္မေရာက္လာတာနဲ႔ အိပ္ရာထဲလဲခဲ့တဲ့ အေမက ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားေခၚေဆာင္ရာကိုလုိက္မယ့္ သားအတြက္ ပူေဆြးေသာက မျဖစ္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ မယူဆျဖစ္ခဲ့ပါ။ မျမင္ရေပမယ့္ အေမ့စိတ္အတြင္းထဲက စကားလံုးေတြကို ၾကားေနရပါတယ္။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ဒုတိယအႀကိမ္ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံရတဲ့အခါ က်ေနာ္ အေမ့ကို မကန္ေတာ့ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး မိသားစုနဲ႔ ေဝးရာ၊ ကိုယ့္ေမြးရပ္ေျမ တိုင္းျပည္နဲ႔ ေဝးကြာတဲ့အရပ္ကို ထြက္လာရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အေမ့ေရွ႕မွာ ထိုင္ၿပီး ဦးခ်ကန္ေတာ့ဖို႔ ေဝးလို႔ ႏႈတ္ေတာင္မဆက္ျဖစ္ဘဲ ထြက္လာခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီလို ဖြင့္ေျပာဖို႔ ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ အခြင့္အေရးမရခဲ့သလို၊ ရခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း ေၾကကြဲပူေဆြးမႈေပါင္းမ်ားစြာ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနမယ့္ မိခင္ရဲ႕မ်က္ႏွာကို က်ေနာ္ ၾကည့္ရက္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ႕ အက်ဥ္းစခန္းမွာ ဘယ္ေန႔ဘယ္ရက္ ျပန္လႊတ္ေပးမွန္းမသိ၊ ဘယ္လို အေရးယူမႈေတြ ဆက္ၿပီးခံစားရမယ္မသိဘဲ ေနထိုင္ခဲ့ရစဥ္ေတြမွာ ပူပင္ေသာကေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေနထိုင္ရင္း သားျဖစ္သူ ျပန္ေရာက္လာမယ့္ေန႔ကို ေစာင့္စားခဲ့ရတဲ့ အေမဟာ ဒီကေန႔ ဘယ္လိုခံစားေနလိမ့္မလဲဆိုတာ က်ေနာ္ မေတြးဝံ့ပါ။ ဒါဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုဆန္႔က်င္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ က်ေနာ့္အျဖစ္ထက္ ဆိုးရြားတဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြ မ်ားစြာရွိေနပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကစၿပီး ဒီကေန႔အထိ မဆံုးႏိုင္တဲ့ အျဖစ္ဆိုးေတြက က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚေနဆဲပါ။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈနဲ႔ တစံုတရာပတ္သက္မႈရွိတဲ့ သားသမီးမ်ားရဲ႕ မိခင္ေတြဟာ စိတ္ဆင္းရဲကုိယ္ဆင္းရဲမႈေတြကို မလြဲမေသြရင္ဆိုင္ၾကရမွာပါပဲ။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုဘိုၾကည္က သူ႔မိခင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေျပာခဲ့တာေလးကို ေဖာ္ျပပါရေစ။<br /><br />“က်ေနာ့္ကို စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက သူတို႔နဲ႔လာေတြ႔ဖို႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ေန႔မွာေပါ့။ အဲဒီမနက္မွာ အေမက အေစာႀကီးကတည္းက ျခင္ေထာင္ကေလးကိုလွပ္ၿပီး က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို ထိုင္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ဘာမွလည္း မေျပာဘူး။ က်ေနာ္က အိပ္ရာမထေသးေပမယ့္ သိေနတယ္။ သူက ဘုရားရွိခိုးၿပီးေတာ့ တစ္ခါထပ္ၿပီး ေစာေစာကလို ၾကည့္ေနျပန္တယ္။ ဘုရားရွိခိုးတာေတာင္ စိတ္ေျဖာင့္မယ့္ပံု မရွိဘူး။ က်ေနာ္အိပ္ရာက ထေတာ့ ဟုိေရာက္တဲ့အခါ ေျပေျပလည္လည္ ေဆြးေႏြးခဲ့ဖို႔ တရရ မွာတယ္။ သူ႔မ်က္လံုးထဲမွာေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ ဝဲလို႔ .. ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီေန႔ သြားေတြတဲ့အခါ အဆင္မေျပခဲ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို လာဖမ္းေရာ ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီလို လာဖမ္းတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္အေမက အံ့အားသင့္ ၾကက္ေသေသၿပီး ဘာမွ မေျပာဘဲ ေတြေတြႀကီး ၾကည့္ေနတယ္။ အဲဒီမ်က္ႏွာကို က်ေနာ္ ဒီကေန႔အထိ ေမ့လို႔မရဘူး”<br /><br />ဒါကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတစ္ဦးရဲ႕ မိခင္ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခံစားခ်က္ပံုရိပ္တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ေသာမိခင္မ်ားဟာ သားသမီးမ်ားအက်ဥ္းက်ေနစဥ္မွာပဲ ကြယ္လြန္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ သာဓကအားျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္အဖြဲ႔ဝင္ ကိုဝင္းလႈိင္ရဲ႕ မိခင္၊ မခင္မိမိခိုင္ရဲ႕ မိခင္၊ ကိုဇာဂနာရဲ႕ မိခင္တို႔ဟာ ၎တို႔ သား၊ သမီး အက်ဥ္းက်စဥ္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ဘဝေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြမွာ သားသမီးေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္ ပူေဆြးေသာက ေရာက္ခဲ့ေလမလဲဆိုတာ ေတြးၾကည့္႐ံုနဲ႔ သိႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီမိခင္ ၂ ဦးက နမူနာအျဖစ္ ေဖာ္ျပျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ဒီလိုျဖစ္ရပ္မ်ဳိးေတြ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ မိခင္မ်ားရဲ႕ အေရအတြက္က အဆမတန္ မ်ားျပားလွပါတယ္။<br /><br />ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ႏွစ္ရွည္အက်ဥ္းက်ခဲ့တဲ့ ကိုေက်ာ္စြာမိုးရဲ႕ မိခင္ဆိုရင္လည္း တကယ့္ကို စိတ္မေကာင္းစရာ အျဖစ္အပ်က္ကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါတယ္။ ခင္ပြန္းသည္ ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီးေနာက္မွာ သား ၂ ေယာက္တည္းေမြးထားတဲ့ မိခင္တစ္ေယာက္အဖို႔ သူ႔သားေတြအေပၚ ဘယ္ေလာက္သံေယာဇဥ္ႀကီးေလမလဲဆိုတာ သံသယ ရွိစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီး ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒီ သံေယာဇဥ္ေတြကို ေသာကအျဖစ္ ေျပာင္းလဲခံစားခဲ့ရရွာပါတယ္။ သားႀကီးျဖစ္သူက စစ္အာဏာရွင္ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ေမြးရပ္ေျမကို စြန္႔ခဲ့ရခ်ိန္ေနာက္ပိုင္းမွာ သားငယ္ျဖစ္သူ ကိုေက်ာ္စြာမိုးက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဘဝ ရပ္တည္ေရး၊ သားငယ္ေထာင္ဝင္စာ ပို႔ႏိုင္ေရး စတဲ့ ႐ုန္းကန္ရင္ဆိုင္မႈေတြၾကားမွာပဲ ႏိုင္ငံတကာ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ေတြထံ အက်ဥ္းေထာင္တြင္း လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ သတင္းေတြကို ပို႔ေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ယာဥ္တိုက္မႈတစ္ခုေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ခဲ့ရရွာပါတယ္။ သူ႔အေနနဲ႔ အျခားေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအေပၚမွာပါ ဂရုတစိုက္ ပံ့ပိုးကူညီမႈေတြ လုပ္ေပးခဲ့တာမို႔ အားလံုးက ယူက်ဳံးမရ ျဖစ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဒါဟာ မိသားစု တကြဲတျပားျဖစ္ရင္း ကြယ္လြန္ခဲ့ရတဲ့ မိခင္တစ္ဦးရဲ႕ ျဖစ္အင္ပါ။<br /><br />၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပံုကာလအၿပီး ထိုင္း - ျမန္မာ နယ္စပ္ေဒသကို ထြက္ခြာလာသူ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတစ္ဦးရဲ႕ မိခင္ဆိုရင္ သူ႔သားက ဘယ္အရပ္ေဒသကို ထြက္သြားမွန္း မသိဘဲ၊ ဘာသတင္းအစအနမွ မရဘဲ မေတြ႔ေတြ႔ေအာင္ လိုက္ရွာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ဒီလိုလုပ္ေဆာင္မႈဟာ အႏၲရာယ္ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ တစ္ဦးကို ေခတၱလာေရာက္တည္းခိုတာ လက္ခံမိခဲ့တာနဲ႔ ေထာင္က်ႏိုင္တဲ့အေျခအေနမ်ားၾကားမွာ နယ္စပ္ေဒသက ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြရွိရာအထိ လိုက္လံရွာေဖြခဲ့တဲ့ မိခင္တစ္ဦးရဲ႕ ေမတၱာတရားဟာ ဘယ္ေလာက္ႀကီးမားေလမလဲ။ တြက္ဆ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီမိခင္ဟာ အသက္အရြယ္ တစံုတရာႀကီးရင့္ေနၿပီျဖစ္ေပမယ့္ သားေဇာနဲ႔ သူမေရာက္ဖူးတဲ့ အရပ္ေဒသေတြဆီကို မနားတမ္းလိုက္ရွာခဲ့ရွာပါတယ္။ လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ေအာင္ တပင္တပန္း ရွာေဖြၿပီးေတာ့မွ သူ႔သားကို ေတြ႔သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သားျဖစ္သူက ေခတ္စနစ္မေျပာင္းမခ်င္း ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ျပန္တာနဲ႔ စစ္အစိုးရရဲ႕ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံရမယ္ဆိုေတာ့ သူပါ သားျဖစ္သူနဲ႔အတူ ေနလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ကို စဥ္းစားၾကည့္ရင္း သားေပ်ာက္ကို ရွာေဖြဖို႔ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္တဲ့ မိခင္မ်ားဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ခံစားေနၾကေလမလဲ ဆိုတာ ေတြးမိပါတယ္။<br /><br />ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ကာလ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္က ျမန္မာျပည္အတြင္းမွာ မိခင္ေပါင္းမ်ားစြာဟာ သူတို႔ရဲ႕ သားသမီးမ်ား၊ ခင္ပြန္းမ်ားအတြက္ ငိုေႂကြးခဲ့ၾကရပါတယ္။ ပူေဆြးေသာကေပါင္းမ်ားစြာကို ခံစားၾကရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သားသမီးေတြနဲ႔ ေဝးကြာေနတုန္းမွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္ေတြ၊ အခ်ိန္ေတြ၊ ေနရာေတြကေတာ့ အစံုပါပဲ။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုကာလ စစ္တပ္ရဲ႕ ရက္ရက္စက္စက္ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ေသဆံုးခဲ့ရသူေတြ၊ ေနာက္ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမကို ထြက္ခြာရင္း ေသဆံုးခဲ့ရသူေတြ၊ အသက္ရွင္လ်က္ အဆက္အသြယ္မရသူေတြ၊ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ အက်ဥ္းက်ေနသူေတြ၊ အက်ဥ္းက်ခံေနရရင္း ေသဆံုးခဲ့ရသူေတြ .. အဲဒီလူေတြရဲ႕ မိခင္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ တနံတလ်ားမွာ ရွိေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ တိုင္းတပါးကို ထြက္ေျပးခဲ့ရသူေတြ၊ အဓမၼခိုင္းေစခံရၿပီး လူမသိသူမသိ ေသခဲ့ရသူေတြ၊ အာဏာပိုင္ေတြ အႏိုင္က်င့္ႏွိပ္စက္လို႔ ဘဝပ်က္ခဲ့ရသူေတြရဲ႕ မိခင္ေတြဆိုရင္လည္း အလားတူ ပူေဆြးဝမ္းနည္းမႈေတြကို ခံစားၾကရမွာ မလြဲပါဘူး။<br /><br />ကြယ္လြန္ခဲ့သူေတြရဲ႕ မိခင္မ်ားက လွဴဒါန္းမႈေတြျပဳလုပ္ရင္း အမွ်အတန္းေပးေဝေနခဲ့ၾကခ်ိန္မွာ သားသမီးေတြနဲ႔ ေဝးကြာေနရတဲ့ မိခင္မ်ားက သားသမီးေတြရွိေလာက္မယ္ထင္ရတဲ့ ေနရာေတြကို မွန္းဆရင္း မွန္းေမွ်ာ္ေစာင့္စား ေနၾကရရွာပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ဆိုးေတြက အခ်ိန္ၾကာျမင့္လာေလ ပိုမိုဆိုးရြားလာေလပါပဲ။ အေျခအေနေကာင္းတစ္ခု တစ္နည္းအားျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခု သိသာထင္ရွားေအာင္ မျဖစ္ေပၚမခ်င္း မိခင္မ်ားရဲ႕ ငိုေႂကြးသံနဲ႔ မ်က္ရည္ေတြက ျမန္မာျပည္တစ္ခုလံုးကို စြတ္စိုထိုင္းမႈိင္းေအာင္ လႊမ္းျခံဳဖံုးအုပ္ထားဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သမိုင္းထဲက မိခင္မ်ားဟာ ေခတ္ဆိုး စနစ္ဆိုးႀကီးကို မွတ္တမ္းတင္ ကမၸည္းထိုးေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ အကၡရာတင္တဲ့ ေနရာက သူတို႔ရဲ႕ႏွလံုးသားေပၚမွာျဖစ္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ၊ ပူေဆြးေသာကေတြနဲ႔ ကမၸည္းတင္ေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္ကာလကေတာ့ စကၠန္႔နဲ႕အမွ်ပါပဲ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ေခတ္စနစ္ဆိုးႀကီးက ႐ိုက္ပုတ္လိုက္လို႔ တကြဲတျပားျဖစ္သြားရတဲ့ မိသားစုေတြဟာ သမိုင္းတစ္ခုကို ေရးထိုးေနၾကသူေတြလည္းျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ေကာင္းမြန္သာယာတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ ကို ေစာင့္စားရင္း ေလာကဓံဆိုးကို အံႀကိတ္ခံေနၾကရတာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအျဖစ္ေတြ ဘယ္ေတာ့ ၿပီးမွာလဲ။ ဘယ္သူကမွ တိတိက်က် မသိႏိုင္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးကေတာ့ ေခတ္ေကာင္း စနစ္ေကာင္းကို လိုလားေတာင့္တေနၾကပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူ႔အခြင့္အေရးကင္းမဲ့လို႔၊ အာဏာရွင္စနစ္ ႀကီးစိုးလို႔ မိခင္ေပါင္းမ်ားစြာဟာ သူတို႔ရင္တြင္းက သားေတြနဲ႔ ကြဲကြာခဲ့ၾကရပါတယ္။ အဲဒီလို အိပ္မက္ဆိုးေတြက ႏိုးထဖို႔၊ စိုေနတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ေပးဖို႔ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းဟာ ျမန္မာျပည္မွာ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားၿပီး လူတိုင္း ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ လြတ္လပ္စြာ ဖန္တီးခြင့္ရရွိတဲ့ ေခတ္ေကာင္းစနစ္ေကာင္း လႊမ္းမိုးေနဖို႔က လြဲလို႔ အျခားလမ္း မရွိပါ။ အဲဒီလို အေျခအေနေကာင္းေတြ ရရွိခဲ့ပါမွ က်ေနာ္တို႔လည္း ကာလၾကာျမင့္စြာ လစ္ဟာေနခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႔ မိခင္မ်ားရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲကို ျပန္လည္ခုိဝင္ႏိုင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ က်ေနာ့္မိခင္က က်ေနာ့္ကို ဘယ္လိုႀကိဳေနမွာလဲ၊ က်န္တဲ့သူေတြရဲ႕ မိခင္ေတြကေရာ သူတို႔သားသမီးေတြကို ဘယ္လိုႀကိဳေနၾကမွာလဲ။ ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း တကယ္မျဖစ္ခင္မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ေတြ အိပ္မက္ မက္ေနရဦးမွာပါ။ ။ <br /><br /><i>ထိန္လင္း</i><br /><br /><br /><i>&nbsp; </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-244425281274683664?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-91006571684168072292012-01-25T19:34:00.000-08:002012-01-25T19:34:24.394-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wbuKIRljFNo/TyDJiGV6NFI/AAAAAAAAOf4/edzOJ0PdHr8/s1600/cartoon+gawpyar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="296" src="http://3.bp.blogspot.com/-wbuKIRljFNo/TyDJiGV6NFI/AAAAAAAAOf4/edzOJ0PdHr8/s400/cartoon+gawpyar.jpg" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-9100657168416807229?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-11129379298546490072012-01-25T19:20:00.000-08:002012-01-25T19:20:38.655-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZrHN4nMhtMo/TyDGXn99p9I/AAAAAAAAOfw/h6_wfP2W08k/s1600/dn_pages.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZrHN4nMhtMo/TyDGXn99p9I/AAAAAAAAOfw/h6_wfP2W08k/s320/dn_pages.jpg" width="320" /></a></div><br />အခ်ိန္ နဲ႔ ေနရာ<br />ေသခ်ာ ေရြးခ်ယ္<br />မရည္ရြယ္တာ ေဘးဖယ္ပါ၊<br /><br />အစစ္နဲ႔ အတု<br />လုယူ လွည့္စား<br />ဆုံး႐ႈံးထားတာ မွတ္ထားပါ၊<br /><br /><br /><a name='more'></a>အမွားနဲ႔ အမွန္<br />ရန္သူ အမာခံ<br />လူထုအသံသာ နားေထာင္ပါ၊<br /><br />ခြပ္ေဒါင္းနဲ႔ က်ီးပုတ္<br />ခြဲထုတ္ သ႐ုပ္<br />ေတးတပုဒ္သာ က်ဴးထုတ္ပါ၊<br /><br />တဒဂၤနဲ႔ ထာဝရ<br />ကမၻာ သက္ေသျပဳ<br />တိုက္ပြဲလမ္းမွာ လက္ေတြ႔ျပပါ။ ။<br /><br /><i>ေဒါင္းနီ</i><br /><br /><br />&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-1112937929854649007?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-18841170465483351312012-01-25T19:14:00.000-08:002012-01-25T19:14:23.212-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-j09M7e9DgbU/TyDD3N-rXqI/AAAAAAAAOdg/qEhH_2wtZD8/s1600/economic+reforms_R.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-j09M7e9DgbU/TyDD3N-rXqI/AAAAAAAAOdg/qEhH_2wtZD8/s320/economic+reforms_R.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/-J3uMIt58nxQ/TyDD3s6HROI/AAAAAAAAOdo/6au4dQKKyzU/s1600/economic+reforms_R1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-J3uMIt58nxQ/TyDD3s6HROI/AAAAAAAAOdo/6au4dQKKyzU/s320/economic+reforms_R1.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp;ျမန္မာ့စီးပြားေရး တိုးတက္မႈကို ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ စီးပြားေရး မူဝါဒေတြကုိ ျပင္ဆင္လာတဲ့အတြက္ တုိးတက္မႈ လကၡဏာေတြကုိ ေတြ႔ျမင္လာေနရၿပီလုိ႔ ႏုိင္ငံတကာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြအဖဲြ႔ (IMF) က ေျပာလုိက္တဲ့အေၾကာင္း<a href="http://www.voanews.com/burmese/news/IMF_Burma_Jan25_2012-138082348.html"> ဗြီအုိေအ သတင္းတပုဒ္မွာ</a> ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။<br /><br /><a name='more'></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2iYgNNRv_g8/TyDD1MeK33I/AAAAAAAAOc4/qpSdNuLQmqk/s1600/economic+reforms_R15.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://4.bp.blogspot.com/-2iYgNNRv_g8/TyDD1MeK33I/AAAAAAAAOc4/qpSdNuLQmqk/s320/economic+reforms_R15.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/-N789RvuL5iY/TyDD1s_MPaI/AAAAAAAAOdA/fLlmJd5becw/s1600/economic+reforms_6.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-N789RvuL5iY/TyDD1s_MPaI/AAAAAAAAOdA/fLlmJd5becw/s320/economic+reforms_6.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/--PXm0MiGKQg/TyDD130FajI/AAAAAAAAOdI/LFiv3jAR5q8/s1600/economic+reforms_ap.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="206" src="http://1.bp.blogspot.com/--PXm0MiGKQg/TyDD130FajI/AAAAAAAAOdI/LFiv3jAR5q8/s320/economic+reforms_ap.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/-3MOI8bSTAgM/TyDD2bVZDTI/AAAAAAAAOdQ/vE4BXBRMS38/s1600/economic+reforms_ap1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-3MOI8bSTAgM/TyDD2bVZDTI/AAAAAAAAOdQ/vE4BXBRMS38/s320/economic+reforms_ap1.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://3.bp.blogspot.com/-QzfdPBx61Gg/TyDD2ulTY4I/AAAAAAAAOdY/xIpFautpTp4/s1600/economic+reforms_ap2.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="197" src="http://3.bp.blogspot.com/-QzfdPBx61Gg/TyDD2ulTY4I/AAAAAAAAOdY/xIpFautpTp4/s320/economic+reforms_ap2.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">အခုေဖာ္ျပထားတဲ့ ပံုေတြကေတာ့ ႐ိုက္တာ နဲ႔ ေအပီ သတင္းဌာနေတြက တင္ထားတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ က်ပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္နဲ႔ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း ရန္ကုန္က အေျခခံလူတန္းစားေတြရဲ႕ လတ္တေလာ ဘဝ ပံုရိပ္တခ်ဳိ႕ပါ။ ေမးလိုက္ခ်င္ပါ့ရဲ႕ အိုင္အမ္အက္ဖ္ ... ဟုတ္ပါ့မလား လို႔။ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-CKC_3QuYhWo/TyDD35s3xhI/AAAAAAAAOdw/QQXMzuble0E/s1600/economic+reforms_R2.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://4.bp.blogspot.com/-CKC_3QuYhWo/TyDD35s3xhI/AAAAAAAAOdw/QQXMzuble0E/s320/economic+reforms_R2.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/--bdPjdSoegY/TyDD4AW30RI/AAAAAAAAOd4/d1DsomR6bDs/s1600/economic+reforms_R3.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/--bdPjdSoegY/TyDD4AW30RI/AAAAAAAAOd4/d1DsomR6bDs/s320/economic+reforms_R3.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://3.bp.blogspot.com/-ZfaJRA48IWI/TyDD45OThOI/AAAAAAAAOeA/kojSwoB_GtA/s1600/economic+reforms_R4.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZfaJRA48IWI/TyDD45OThOI/AAAAAAAAOeA/kojSwoB_GtA/s320/economic+reforms_R4.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://3.bp.blogspot.com/-HwTMVwnEVXo/TyDD5Cmu9MI/AAAAAAAAOeI/gFCyzBeDLiU/s1600/economic+reforms_R5.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-HwTMVwnEVXo/TyDD5Cmu9MI/AAAAAAAAOeI/gFCyzBeDLiU/s320/economic+reforms_R5.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/-0Ko_qhkuP4o/TyDD5tItKeI/AAAAAAAAOeQ/rCTjNfWKUW0/s1600/economic+reforms_R6.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-0Ko_qhkuP4o/TyDD5tItKeI/AAAAAAAAOeQ/rCTjNfWKUW0/s320/economic+reforms_R6.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/-z99FCAgqMm0/TyDD6DKUzvI/AAAAAAAAOeY/-_Z3-P7xEUE/s1600/economic+reforms_R7.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-z99FCAgqMm0/TyDD6DKUzvI/AAAAAAAAOeY/-_Z3-P7xEUE/s320/economic+reforms_R7.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://4.bp.blogspot.com/-lcGYYeS2BLQ/TyDD6t6RLlI/AAAAAAAAOeg/gObIROV4lPM/s1600/economic+reforms_R8.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://4.bp.blogspot.com/-lcGYYeS2BLQ/TyDD6t6RLlI/AAAAAAAAOeg/gObIROV4lPM/s320/economic+reforms_R8.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/-8U8GGavtHzM/TyDD6wUtQII/AAAAAAAAOeo/Z57vniNW3lI/s1600/economic+reforms_R9.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/-8U8GGavtHzM/TyDD6wUtQII/AAAAAAAAOeo/Z57vniNW3lI/s320/economic+reforms_R9.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://4.bp.blogspot.com/--AaTh5SnfFs/TyDD7owohAI/AAAAAAAAOew/T5qoe3-Hrc4/s1600/economic+reforms_R10.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://4.bp.blogspot.com/--AaTh5SnfFs/TyDD7owohAI/AAAAAAAAOew/T5qoe3-Hrc4/s320/economic+reforms_R10.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://3.bp.blogspot.com/-fY0ezBHKiC4/TyDD7w660QI/AAAAAAAAOe4/jIVe-MJN_6Y/s1600/economic+reforms_R11.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-fY0ezBHKiC4/TyDD7w660QI/AAAAAAAAOe4/jIVe-MJN_6Y/s320/economic+reforms_R11.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/-6eMj8QZ-xwY/TyDD8aP16BI/AAAAAAAAOfA/I5nYWiVEPYo/s1600/economic+reforms_R12.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="205" src="http://1.bp.blogspot.com/-6eMj8QZ-xwY/TyDD8aP16BI/AAAAAAAAOfA/I5nYWiVEPYo/s320/economic+reforms_R12.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://3.bp.blogspot.com/-v53SlNPFOO8/TyDD8rJZkqI/AAAAAAAAOfI/Z7We_AUneSY/s1600/economic+reforms_R13.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-v53SlNPFOO8/TyDD8rJZkqI/AAAAAAAAOfI/Z7We_AUneSY/s320/economic+reforms_R13.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://3.bp.blogspot.com/-Yyc03Bxexpw/TyDD9M_uF3I/AAAAAAAAOfQ/egpeAow40No/s1600/economic+reforms_R14.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-Yyc03Bxexpw/TyDD9M_uF3I/AAAAAAAAOfQ/egpeAow40No/s320/economic+reforms_R14.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="color: blue; text-align: center;"><i>&nbsp;ဓာတ္ပံုမ်ား - ႐ိုက္တာ ႏွင့္ ေအပီ</i></div><br /><br />&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-1884117046548335131?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-68804992138578625042012-01-25T18:55:00.000-08:002012-01-25T18:58:21.231-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9C9pyazwL50/TyDAXdJ-rEI/AAAAAAAAOcw/ZO4iVPUGRHU/s1600/hl_women.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" src="http://1.bp.blogspot.com/-9C9pyazwL50/TyDAXdJ-rEI/AAAAAAAAOcw/ZO4iVPUGRHU/s320/hl_women.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="color: blue; text-align: left;">A woman is like a tea bag - you can't tell how strong she is until you put her in hot water.<br /><br /></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">အမ်ဳိးသမီးဆိုတာ လက္ဖက္ေျခာက္ထုပ္ကေလးနဲ႔ တူပါတယ္။ ေရေႏြးပူထဲကို ထည့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္က်မွ သူ႔ရဲ႕ ခြန္အား ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာ သိရမွာပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အထက္ပါ အဆိုအမိန္႔ကေလးက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု သမၼတေဟာင္း ရုစ္ဗဲ့ရဲ႕ဇနီး အီလန္ႏို ႐ုစ္ဗဲ့ (Eleanor Roosevelt) ေျပာဆိုခဲ့တဲ့ စကားရပ္ကေလးပါ။ တစ္ခြက္စာ လက္ဖက္ရည္ထုပ္ကေလးေတြကို ဘယ္ေလာက္ပူတဲ့ ေရေႏြးထဲပဲထည့္ထည့္ အပူဒဏ္ကို ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္သလိုပဲ မိန္းမသားေတြဟာလည္း တကယ့္အေရးၾကံဳလာတဲ့အခါ ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ေတြ ရွိေနတယ္လို႔ ဆိုခ်င္ပံုရပါတယ္။ ဒါဟာ မလြဲမေသြ သေဘာတူရမယ့္အယူအဆျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><a name='more'></a>ပင္ကိုသဘာဝအားျဖင့္ မိန္းမသားမ်ားဟာ ေယာက်္ားမ်ားထက္ ခြန္အားနည္းတယ္ဆိုေပမယ့္ အဲဒီလို အားႏြဲ႔တယ္လို႔ ယူဆထားသူ မိန္းမသားမ်ား စိတ္ဓာတ္ခြန္အားႀကီးမားမႈေတြကို ေတာ္႐ံုေယာက်္ားသားမ်ား လိုက္မမီႏိုင္တာေတြကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ဒီလို မိန္းမသားမ်ဳိးေတြကို မိသားစုမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူမႈေရး စီးပြားေရးနယ္ပယ္ေတြမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႔ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ယံုၾကည္ခ်က္တစ္ခုအတြက္ ဘဝေတြ၊ အသက္ေတြစြန္႔ၿပီး ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္သြားသူမ်ားကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ နာမည္ကို ေနာင္္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ ကမၸည္းတင္သူမ်ားသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို ကမၸည္းတင္ႏိုင္သူေတြ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ရွိေနပါတယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အာဏာရွင္စနစ္ကို ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ လွည့္ဖ်ားအုပ္ခ်ဳပ္ခံခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အုပ္စိုးသူအဆက္ဆက္ရဲ႕ အႏိုင္က်င့္ႏွိပ္စက္မႈေတြကိုလည္း ခံရတာပါပဲ။ ဒီလိုခံစားရတဲ့အခါ အားႏြဲ႔ပါတယ္ဆိုတဲ့ မိန္းမသားမ်ားက ခြန္အားႀကီးလွတဲ့ အာဏာရွင္ေတြကို စိတ္ဓာတ္အင္အားနဲ႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ကိုလိုနီေခတ္ကေန ယေန႔အခ်ိန္ထိပါပဲ။</div><div style="text-align: left;">ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဥကၠ႒ သခင္ဇင္ရဲ႕ ဇနီး ေဒၚၾကည္ၾကည္ဟာ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္က စလုိ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းေထာင္တြင္းမွာ အက်ဥ္းက်ခံရတဲ့ကာလ အားလံုးေပါင္းလိုက္မယ္ဆိုရင္ ၁၈ ႏွစ္ေက်ာ္ေတာင္ရွိတယ္လို႔ မွတ္တမ္းတင္သူတစ္ဦးက ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ေထာင္ကျပန္လြတ္တာဟာ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္အတြင္းမွာျဖစ္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ မွတ္တမ္းကို ဘဝနဲ႔ရင္းၿပီး ေရးသြားတာပါပဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဗိုလ္စက္ေရာင္ ေခၚ ဦးခင္ေမာင္ဟာ အသက္ ၈ဝ မွာ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈနဲ႔ အဖမ္းခံခဲ့ရၿပီး အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ရပါတယ္။ သူကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ သူ႔ရဲ႕အေလာင္းကို သူ႔ဇနီး ေဒၚခင္ရီက ၾကည့္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဇနီးျဖစ္သူဟာလည္း အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာပဲ သမီးျဖစ္သူနဲ႔အတူ အက်ဥ္းက်ေနရတာျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္တိုင္က အက်ဥ္းက်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ခင္ပြန္းက အက်ဥ္းက်ရင္း ေသဆံုးခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အျဖစ္ဟာ တကယ္ေၾကကြဲစရာ အျဖစ္ဆိုးတစ္ခုပါ။ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆိုရင္လည္း ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ တားျမစ္မႈေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ေတာ့မယ့္ ခင္ပြန္းသည္ကို ေတြ႔ခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးအမ်ားအျပား အက်ဥ္းက်ရတာဟာ လက္ရွိအာဏာပိုင္ေတြရဲ႕လက္ထက္မွာ အဆိုးရြားဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာမႈနယ္ပယ္မွာ ဖိုနဲ႔မ ကို အႀကီးမားဆံုး စည္းတားသလို ပိုင္းျခားေနတဲ့ အရွက္တရားကိုလည္း အက်ဥ္းေထာင္ေတြက ၿဖိဳခြဲဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသူေတြအေနနဲ႔ သာမန္ရာဇဝတ္မႈနဲ႔ အက်ဥ္းက်သူေတြထက္ အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြကို ခံစားၾကရပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေတြထက္ ဗာဟီရမ်ားတဲ့ အမ်ဳိးသမီး ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသူေတြအေနနဲ႔ တစ္ကိုယ္ေရသန္႔ရွင္းေရးအတြက္ေတာင္ ေကာင္းမြန္သန္႔ရွင္းတဲ့ေရကို လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရခဲ့ပါဘူး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">လူလြတ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေတာင္ ရပ္တည္ေနထိုင္ဖို႔ ခက္ခဲလွတဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ဘဝနဲ႔ အဖမ္းခံခဲ့ရသူေတြလည္း ေနထိုင္ခဲ့ၾကရတာပါပဲ။ သူတို႔အေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးရြားတဲ့အေျခအေနေတြကို ရင္ဆိုင္ရမယ္ဆိုတာကိုလည္း ေတြးဆၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသူေဟာင္းျဖစ္တဲ့ ေဒၚခင္စန္းႏြယ္ဆိုရင္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ျဖစ္သလို မီးဖြားခဲ့ရတဲ့အတြက္ အူကြၽံတဲ့ေဝဒနာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆက္လက္ခံစားခဲ့ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လူမမယ္ ကေလးကိုေတာင္ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ ထားခြင့္မရွိေၾကာင္း ခုလို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">“ကေလးကို ေရခ်ဳိးေပးဖို႔လည္း ေရမရွိဘူး။ အႏွီးေလွ်ာ္ဖို႔လည္း ေရမရွိဘူး။ ေရကို သပ္သပ္သံုးခြင့္မရဘူး။ လူေတြအားလံုး ခ်ဳိးလိုက္လို႔ က်တဲ့ေရကိုပဲ သံုးရပါတယ္။ ေရအသန္႔တစ္ခြက္ကို ခပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ က်မ ေက်ာကုန္းကို တုတ္နဲ႔႐ိုက္တာ ခံခဲ့ရပါတယ္”</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ရန္ကုန္ အလံုၿမိဳ႕နယ္က အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚစန္းစန္းဝင္းဆိုရင္လည္း ကင္ဆာေရာဂါကို ခံစားေနရၿပီး စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားရဲ႕ အမ်ဳိးမ်ဳိးၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြၾကားက သူ႔ရပ္တည္ခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ကို ေသသည္အထိ ကိုင္စြဲသြားတယ္လို႔ သူ႔မိတ္ေဆြ ေဒၚခင္စန္းႏြယ္က ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဒဂံုတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ မႏွင္းေမေအာင္ဟာ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ဖမ္းဆီးၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၄၅ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကို ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ ေထာင္ဒဏ္ဟာ အမ်ဳိးသမီး ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသူေတြထဲမွာ အျမင့္မားဆံုး ျပစ္ဒဏ္ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ သူ႔မိခင္ ေဒၚေအးျမင့္သန္းဟာ ေထာင္ဒဏ္ ၇ ႏွစ္ အျပစ္ေပးျခင္းခံခဲ့ရပါတယ္။ မႏွင္းေမေအာင္ဟာ အင္းစိန္ေထာင္ကေန သရက္ေထာင္၊ အဲဒီကေန အင္းစိန္ေထာင္၊ ၿပီးေတာ့ ေျမာင္းျမေထာင္ကို အပို႔ခံခဲ့ရပါတယ္။ ေဒၚေအးျမင့္သန္းကိုလည္း ေျမာင္းျမေထာင္ကေန ပုသိမ္ေထာင္၊ အဲဒီကမွ ေျမာင္းျမေထာင္ကို ျပန္ပို႔ခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာေနထိုင္တဲ့ အျပင္က မိသားစုေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ကို ေထာင္ဝင္စာေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ ဘယ္ေလာက္ထိ ခက္ခဲမယ္၊ သူတို႔အေနနဲ႔လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ေထာင္ေျပာင္းခံခဲ့ရတဲ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္ဒုကၡေရာက္ရမယ္ဆိုတာ မွန္းဆၾကည့္႐ံုနဲ႔ သိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ အဲဒီလို အျဖစ္ဆိုးေတြကို ရင္ဆိုင္ေနၾကရတဲ့ အမ်ဳိးသမီး ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသူ အမ်ားအျပား ရွိေနပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ေသာ အမ်ဳိးသမီးေတြဆိုရင္ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္းမွာ က်န္းမာေရးဆိုးဝါးမႈေတြကို ခံစားေနရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အက်ဥ္းေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက ထိေရာက္တဲ့ ပံ့ပိုးမႈေတြ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ျခင္း မရွိပါဘူး။ လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတစ္ဦးကို ေကာင္းမြန္စြာ ဆက္ဆံတယ္၊ လိုအပ္တဲ့ က်န္းမာေရး လူမႈေရးေဆာင္ရြက္မႈေတြ လုပ္ေပးတယ္ဆိုတာက ဒ႑ာရီပံုျပင္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ အက်ဥ္းက်ေတြက ေတာင္းဆိုလြန္းလို႔ မျဖစ္မေန လိုက္ေလ်ာရရင္ေတာင္ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းနဲ႔ လုပ္ေပးတယ္ လို႔ ကိုယ္ရည္ေသြးခ်င္တဲ့အေနအထားမ်ဳိးေတြ ရွိေနတယ္ မဟုတ္ပါလား။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">မိခင္ေလာင္းလ်ာေတြ၊ မိခင္ေတြ၊ လူသားမ်ဳိးဆက္ကို ဖန္တီးႏိုင္သူေတြစတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြနဲ႔အတူ အားႏြဲ႔ပါတယ္လို႔ ကာလရွည္လ်ားစြာ သတ္မွတ္ျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ မိန္းမသားမ်ားဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအက်ဥ္းေထာင္အတြင္းက သံတိုင္ေတြၾကားမွာ သူတို႔ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္၊ သူတို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ အနာဂတ္ တိုင္းျပည္အတြက္ ဘဝေတြ၊ အခ်ိန္ေတြကို ရင္းႏွီးေနၾကပါတယ္။ ဒါကို ကမာၻကေရာ ျမန္မာျပည္သူေတြကပါ မေမ့ေလ်ာ့ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သံတိုင္ၾကားက မိန္းမသားမ်ားဟာ မလြဲမေသြ ဂုဏ္ျပဳအပ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္မ်ားျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>ထိန္လင္း</i></div><div style="text-align: left;"><i>၁၉၊ ၅၊ ၂ဝဝ၃</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ေခတ္ၿပဳိင္ဂ်ာနယ္တြင္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္အတြင္း ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ တိုက်ဳိအေျခစိုက္ Burma office - Japan မွ ဂ်ပန္ဘာသာျဖင့္ထုတ္ေဝေသာ Burma Journal တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။</div><div style="color: blue; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-6880499213857862504?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-82750959861993765952012-01-25T18:39:00.000-08:002012-01-25T18:44:34.835-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Zyumwu8R-Cw/TyC8h5S-_3I/AAAAAAAAOcY/LXveScbeZE4/s1600/Lunar+New+Year_AP.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="207" src="http://1.bp.blogspot.com/-Zyumwu8R-Cw/TyC8h5S-_3I/AAAAAAAAOcY/LXveScbeZE4/s320/Lunar+New+Year_AP.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp; <a href="http://2.bp.blogspot.com/-IhqcywNxUsc/TyC8i_7x5KI/AAAAAAAAOco/HFq2_zOKnvE/s1600/Lunar+New+Year_AP2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="224" src="http://2.bp.blogspot.com/-IhqcywNxUsc/TyC8i_7x5KI/AAAAAAAAOco/HFq2_zOKnvE/s320/Lunar+New+Year_AP2.jpg" width="320" /></a></div>ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း ရန္ကုန္က တ႐ုတ္ႏွစ္သစ္ကူး ပံုရိပ္တခ်ဳိ႕ပါ။<br /><br /><br /><a name='more'></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LvVXXfCaLR8/TyC8ibiE3NI/AAAAAAAAOcg/YQIJ0QWYtNQ/s1600/Lunar+New+Year_AP1.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="253" src="http://3.bp.blogspot.com/-LvVXXfCaLR8/TyC8ibiE3NI/AAAAAAAAOcg/YQIJ0QWYtNQ/s320/Lunar+New+Year_AP1.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/-eBn9WoKs--0/TyC8hi2s8vI/AAAAAAAAOcQ/sWL_7AFSzeY/s1600/Lunar+New+Year_AP3.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="224" src="http://1.bp.blogspot.com/-eBn9WoKs--0/TyC8hi2s8vI/AAAAAAAAOcQ/sWL_7AFSzeY/s320/Lunar+New+Year_AP3.jpg" width="320" /></a> </div><br /><div style="color: blue; text-align: center;"><i>ဓာတ္ပံု - ေအပီ</i><br /><br /><br /><i>&nbsp; </i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8275095986199376595?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-88401859086729678222012-01-24T16:39:00.000-08:002012-01-24T17:35:16.043-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-8hjLtri6IcE/Tx9O4iNl2qI/AAAAAAAAOcI/fpcYGTLZFks/s1600/88_GS_BBC.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180" src="http://3.bp.blogspot.com/-8hjLtri6IcE/Tx9O4iNl2qI/AAAAAAAAOcI/fpcYGTLZFks/s320/88_GS_BBC.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: blue; text-align: center;">“လမ္းေပၚႏိုင္ငံေရးေခတ္ကုန္သြားၿပီလို႔ သူေျပာလိုက္တာကလည္း သူမ်ားေယာင္လို႔လုိက္ေယာင္၊ အေမာင္ေတာင္မွန္း ေျမာက္မွန္းမသိဆိုသလို ကိုယ္ေျပာတဲ့စကား ဘယ္အဓိပၸာယ္ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာမသိဘဲ၊ သူမ်ားေျပာတဲ့အတိုင္း လုိက္ေျပာေနတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီစကားဟာ ျပည္သူေတြကို ႏွိမ္တဲ့စကားျဖစ္တယ္။ ၿမိဳ႕ေနပညာတတ္ ေရေပၚဆီလူတန္းစား (အီလစ္)ေတြက ဆင္စြယ္ရဲတိုက္ႀကီးေတြေပၚကေနၿပီး လမ္းေပၚျပည္သူေတြကို ငံု႔ၾကည့္ရင္းေျပာခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို သူက သံေယာင္လိုက္ေျပာေနတာ။ တကယ္ေတာ့ လမ္းေပၚက ျပည္သူေတြဟာ ဒီမုိကေရစီရဲ႕အသက္ေသြးေၾကာ ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ လမ္းေပၚႏုိင္ငံေရးေၾကာင့္ …”</div><br />မင္းကိုႏိုင္တို႔လြတ္လာၿပီးေနာက္တစ္ရက္မွာ မိတ္ေဆြတစ္ဦးေရာက္လာၿပီး စကားေျပာပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ဟာ မင္းကိုႏိုင္တို႔ အားလံုးအတြက္ တစ္ဘဝစာအေရးႀကီးတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု မျဖစ္မေနခ်ရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆေၾကာင္း စေျပာပါတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ေျပာခ်င္တာ မရပ္မနားေျပာ</div><br />သူတို႔အားလံုးဟာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေလးမ်ားအရြယ္ကို ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီး၊ လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ အနာဂတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ဆက္လက္ပါဝင္မယ္ မပါဝင္ဘူးဆိုတာကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ရေတာ့မယ္။ မပါေတာ့ဘဲ ေအးေအးပဲေနေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေျပာစရာမရွိေပမယ့္၊ ႏိုင္ငံေရးဆက္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ပါတီမွာ ပါဝင္ပူးေပါင္းမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္တိုင္ပါတီေထာင္မလား စဥ္းစားရေတာ့မယ္။ ဒီအတိုင္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ဆိုၿပီး လုပ္ေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ အခင္းအက်င္းက ေျပာင္းသြားၿပီ။ လႊတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးေခတ္ ျဖစ္ေနၿပီ။ လမ္းေပၚႏုိင္ငံေရးေခတ္ ကုန္သြားၿပီ။ ဒါကို နားမလည္ရင္ ေျမာင္းထဲေရာက္သြားလိမ့္မယ္။ သူ ေျပာခ်င္တာေတြ အၾကာႀကီး မရပ္မနားေျပာၿပီးမွ စကားရပ္သြားတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;"></div><a name='more'></a><div style="color: blue;">ပုတ္သင္ညိဳ ႏိုင္ငံေရးသမား</div><br />သူက ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္လို႔ ေျပာရင္ရတယ္။ ဆိုရွယ္နီ လုပ္ဖူးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မဆလ ျဖစ္သြားတယ္။ လမ္းစဥ္လူငယ္တို႔ ဘာတို႔မွာ ပါခဲ့တယ္။ ၈၈ ေနာက္ပိုင္းေရာက္ေတာ့ အစပိုင္းမွာ ဒီခ်ဳပ္ထဲဝင္လုပ္တယ္။ ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား အဖမ္းခံရေတာ့၊ ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ေဘးထြက္ထုိင္ေနခဲ့တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း အစိုးရကိုယ္တိုင္က ဒီမိုကေရစီစကားေတြ ေဖာေဖာသီသီႀကီးေျပာလာခ်ိန္မွာ၊ သူက ႏိုင္ငံေရးဂု႐ုႀကီးလုပ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီဖတ္စာေတြ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေရးတယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ေတာ့ ပုတ္သင္ညိဳ ႏုိင္ငံေရးသမားလို႔ ေျပာရမွာပဲ။ သူ႔ဟာသူ ပုတ္သင္ညိဳပဲလုပ္လုပ္၊ အိမ္ေျမႇာင္ပဲလုပ္လုပ္ သူ႔သေဘာသူေဆာင္တာမို႔ ဘာမွေျပာစရာမရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူက ၿငိမ္ၿငိမ္မေနဘဲ လူတိုင္းကို သူ႔လိုပုတ္သင္ညိဳျဖစ္ေအာင္လႈံ႔ေဆာ္ေနတာေတာ့ မ်က္ေစ့ေနာက္တယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ဘာမွန္းညာမွန္း သိပံုမရ</div><br />ဒီမိုကေရစီဂု႐ုႀကီးလုပ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ ဖတ္စာေတြသာ လူတက္ႀကီးလုပ္ၿပီးေရးေနတာ၊ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ဘာမွန္းညာမွန္း သိပံုမရဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ရင္ ဒီမိုကေရစီပဲလို႔ သူက တစ္ထစ္ခ်မွတ္ထားတယ္နဲ႔ တူတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔တက္လာတဲ့ အာဏာရွင္ေတြလည္း ကမၻာမွာအမ်ားႀကီးရွိတယ္ဆိုတာ သူ သိဟန္မတူဘူး။ ဒါေၾကာင့္သာ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးေခတ္ ျဖစ္ေနၿပီး၊ လမ္းေပၚႏိုင္ငံေရးေခတ္ကုန္သြားၿပီလို႔ေျပာတာ ျဖစ္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔ လႊတ္ေတာ္တို႔ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းေလးေတြသာ ျဖစ္တယ္။ မျပည့္စံုေသးဘူး။ ယံုၾကည္အားကိုးေလာက္တဲ့ တရားစီရင္ေရးစနစ္၊ လံုးဝလြတ္လပ္တဲ့ ပုဂၢိကသတင္းစာ၊ လြတ္လပ္တဲ့ အရပ္ဘက္အသင္းအဖြဲ႔မ်ား၊ သမဂၢမ်ား၊ စတဲ့ စတဲ့ အဂၤါရပ္ေတြအားလံုးနဲ႔ညီညြတ္မွ စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီလို႔ သတ္မွတ္ႏိုင္တယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ႏွိမ့္ခ်ေစာ္ကားတာ</div><br />လမ္္းေပၚႏိုင္ငံေရးေခတ္ကုန္သြားၿပီလို႔ သူေျပာလိုက္တာကလည္း သူမ်ားေယာင္လို႔လုိက္ေယာင္၊ အေမာင္ေတာင္မွန္း ေျမာက္မွန္းမသိဆိုသလို ကိုယ္ေျပာတဲ့စကား ဘယ္အဓိပၸာယ္ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာမသိဘဲ၊ သူမ်ားေျပာတဲ့အတိုင္း လုိက္ေျပာေနတာ ျဖစ္တယ္။ ဒီစကားဟာ ျပည္သူေတြကို ႏွိမ္တဲ့စကားျဖစ္တယ္။ ၿမိဳ႕ေနပညာတတ္ ေရေပၚဆီလူတန္းစား (အီလစ္)ေတြက ဆင္စြယ္ရဲတိုက္ႀကီးေတြေပၚကေနၿပီး လမ္းေပၚျပည္သူေတြကို ငံု႔ၾကည့္ရင္းေျပာခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို သူက သံေယာင္လိုက္ေျပာေနတာ။ တကယ္ေတာ့ လမ္းေပၚက ျပည္သူေတြဟာ ဒီမုိကေရစီရဲ႕အသက္ေသြးေၾကာ ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ လမ္းေပၚႏုိင္ငံေရးေၾကာင့္ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္က လြတ္လပ္ေရးရခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ဂူဂဲမွာ ရွာၾကည့္မယ္</div><br />ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ အရာရာကို ျပည္သူက ဆံုးျဖတ္တယ္။ အျမင့္ဆံုး ႏုိင္ငံအာဏာဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕လက္ထဲမွာ ရွိတယ္။ အဲဒီျပည္သူေတြဟာ ဆင္စြယ္ရဲတိုက္ႀကီးေတြမွာ ေနၾကတာမဟုတ္ဘူး။ လယ္ေတာေတြမွာ ေနၾကတယ္။ စက္႐ံု အလုပ္႐ံုေတြထဲမွာ ေနၾကတယ္။ လမ္းေတြေပၚမွာ ေနၾကတယ္။ လမ္းေပၚႏုိင္ငံေရးဆိုၿပီး ႐ႈပ္ခ်တာဟာ ျပည္သူေတြကို ေစာ္ကားတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို မိတ္ေဆြ ပုတ္သင္ညိဳ ႏုိင္ငံေရးဂု႐ုႀကီးက သိတာမဟုတ္ဘူး။ ျပန္ေျပာလည္း ေလကုန္႐ံုပဲ ျပံဳးေနလိုက္တယ္။ ပုတ္သင္ညိဳတစ္ေကာင္ဟာ အေရာင္ဘယ္ႏွစ္ေရာင္ထိ ေျပာင္းသလဲဆိုတာသိရေအာင္ ‘ဂူဂဲ’မွာ ရွာၾကည့္ဦးမွပဲလို႔ စိတ္ထဲမွတ္ထားလိုက္တယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ကိုယ္စားျပဳ ဒီမိုကေရစီ</div><br />တကယ္ေတာ့ သူ လံုးလံုးမသိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆုိရွယ္နီေတာင္ လုပ္ခဲ့ဖူးေသးတာပဲ။ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ရာႏႈန္းျပည့္ ဒီမိုကေရစီစစ္စစ္ မဟုတ္ေသးဘူး၊ “ကိုယ္စားျပဳ ဒီမိုကေရစီ” ဘာသာျပန္တယ္။ တိုင္းေရးျပည္သူ႔ကိစၥအဝဝကို ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္ တိုက္႐ိုက္ပါဝင္ဆံုးျဖတ္တဲ့ “ျပည္သူ႔ဒီမုိကေရစီ” စနစ္ မလုပ္ႏိုင္ခင္ကာလမွာ အေကာင္းဆံုးအျဖစ္ အသံုးျပဳေနရတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီလိုအခ်ိန္မွာ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ လုပ္ငန္းသဘာဝအေလ်ာက္ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ သမဂၢမ်ားရဲ႕အခန္းက႑က အင္မတန္အေရးႀကီးတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ဝမ္းသာႀကိဳဆို</div><br />လႊတ္ေတာ္ ျပင္ပအဖြဲ႔အစည္းေတြအားေကာင္းမွ လႊတ္ေတာ္ထဲက ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ သူတို႔ကိုယ္စားျပဳတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို၊ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္းသြားေအာင္ တည့္မတ္ေပးႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။ ေထာင္ကလြတ္လာတဲ့ မင္းကိုႏိုင္တို႔လူငယ္ေတြက ပါတီလည္း မေထာင္ဘူး၊ ေရြးေကာက္ပြဲလည္း မဝင္ဘူး၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေရးကိစၥမွန္သမွ်ကိုေတာ့ ေရွးယခင္ကအတိုင္း ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို႔ေျပာၾကတာဟာ မွန္ကန္တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္လို႔ ယူဆတယ္။ အားရဝမ္းသာ ႀကိဳဆိုပါတယ္။<br /><br /><i>လူထုစိန္ဝင္း</i><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">The Hot News Weekly မွ ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။<br /><br /><br />&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8840185908672967822?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-33071965641093831502012-01-23T18:51:00.000-08:002012-01-23T18:51:16.469-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jm7WmBIDU94/TuV-j6_RO9I/AAAAAAAANDw/p3n-H0NOW8g/s1600/BTS.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="114" src="http://4.bp.blogspot.com/-jm7WmBIDU94/TuV-j6_RO9I/AAAAAAAANDw/p3n-H0NOW8g/s320/BTS.jpg" width="320" /></a></div>ဦးရင္ေမာင္က လူေတြကုိ အရမ္းမယုံဖုိ႔ မွာေၾကာင္း၊ ကုိယ့္အတြင္းလူ သတိထားရန္ သတိေပးလုိက္ေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္က ေျပာျပလုိက္သည္။<br /><br />“သတိေတာ့ ထားရမွာေပါ့ ကုိယ့္ထိလာရင္ ျပန္ခ်ရမွာပဲ။ စုိးရိမ္ၿပီး အလုပ္မလုပ္ဘဲ ေနလုိ႔မျဖစ္ဘူး” … တဲ့။<br /><br />တရက္ ညေနမွာ ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ရြာထဲသြားၾကသည္။ လမ္းမွာေတြ႔သည့္ ရြာသူရြာသားေတြက ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ကုိ ခရီးဦးႀကိဳ ခင္ခင္မင္မင္ ႏႈတ္ဆက္ၾကတာ ေတြ႔သည္။ “ဆရာ … လူထုေတြနဲ႔ အေတာ္ရင္းႏွီးတာပဲ” လုိ႔ ကြၽန္ေတာ္က ေျပာေတာ့ …<br /><br />“ရင္းႏွီးမွ ျဖစ္မွာေပါ့။ အခုလုိ သြားလာႏုိင္တာ ျပည္သူလူထု အကာအကြယ္ေၾကာင့္ ရန္သူသတင္းၾကားတာနဲ႔ ေျပာၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ေျပာၾကတာ။ ျပည္သူဟာ သံမဏိတံတုိင္းအစစ္ ဆုိတယ္ မဟုတ္လား” တဲ့။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေက်းရြာလူႀကီးအိမ္ ေရာက္တာႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိ ရြာလူႀကီးေတြ႔သည့္အခါ ကြၽန္ေတာ့္ကုိျပၿပီး “ ဒါ ကြၽန္ေတာ့္ ညီေလး … သူ အခက္အခဲရွိလုိ႔ ရြာဝင္လာရင္ အကူအညီ ေပးလုိက္ပါ” … တဲ့။<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္ကုိ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ ေနာက္ ငွက္ေပ်ာပင္ေတြႏွင့္ ယာတဲတခု ေရာက္သြားသည္။ အဲဒီမွာလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကုိ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ တဲရွင္ေတြက မုန္းက ျပန္ေရာက္စလား မသိဘူး၊ ဝတ္စားပုံေတြကလည္း သားသားနားနားပဲ၊ ယာတဲေလးက ေခ်ာင္းႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိသည္။ ေနစရာေကာင္းသည္။ အဲဒီမွာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေရေႏြးၾကမ္း ေသာက္ၾကသည္။ ေနာက္ ေခ်ာင္းေဘးက ရြာတရြာ ေရာက္ေသးသည္။ လုပ္စရာ ကုိင္စရာေတြ ေဆြးေႏြးၿပီးသည္ႏွင့္ ေနာက္တရက္မွာ ေအာင္ခ်မ္းသာရြာနားအထိ ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ကုိယ္တုိင္ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ လုိက္ပုိ႔သည္။<br /><br />“ရြာအဝင္ ေမးတဲ့သူေတြ႔ရင္ ဘာလုပ္ခ်င္လုိ႔ ေမးတာလဲလုိ႔သာ ျပန္ေမး။ ဘာမွ မစုိးရိမ္နဲ႔၊ ဒီတဝုိက္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔လူ မ်ားပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးရဟန္းေတာင္ ေထာက္ခံမႈရွိတယ္” … ဆုိတာ ေျပာျပသည္။ ေနာက္ အထူးမွာၾကားသည္မွာ …<br /><br />“လုပ္စရာရွိတာ ရဲရဲလုပ္ပါ။ မရဲတရဲမုိ႔ အလုပ္မျဖစ္တာမ်ဳိး မျဖစ္ေစနဲ႔” … တဲ့။<br /><br />ဆရာေအာင္ေဝ သုိ႔မဟုတ္ ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ႏွင့္ ဤအႀကိမ္ေတြ႔ဆုံျခင္းသည္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ပထမဆုံးႏွင့္ ေနာက္ဆုံးအႀကိမ္ လူခ်င္းေတြ႔ဆုံျခင္းသာ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ စီစဥ္ထားခဲ့ၾကသည့္အတုိင္း ၿမိဳ႕ေပၚမွ ရဲေဘာ္မ်ားေခၚ၍ ကြၽန္ေတာ္ ႏွစ္ႀကိမ္ သုံးႀကိမ္အထိ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အဖြဲ႔ႏွင့္ ျပန္မဆုံျဖစ္ေတာ့ေပ။<br /><br />ကြၽန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ႏွင့္သာ တႀကိမ္ ေတြ႔ရေတာ့သည္။ ထုိသူငယ္ခ်င္းက သူႏွင့္ေတြ႔ၿပီး အားတက္သေရာျဖစ္၍ ေၾကာက္စိတ္ကင္းၿပီး ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္က ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ရန္ သတၱိေတြေပးလုိက္ေၾကာင္း ဂုဏ္ယူဝမ္းေျမာက္စြာ ေျပာျပသည္။ ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ႏွင့္ စီစဥ္ထားသည့္အတုိင္း ကြၽန္ေတာ္ ရဲေဘာ္ ၄ ေယာက္ႏွင့္အတူ ေဒသခံ ရြာသားမ်ား အကူအညီႏွင့္ ပဲခူး႐ုိးမ အေရွ႕ျခမ္း ကြၽန္းခင္းႀကီးဟုတြင္သည့္ ေတာႀကီးထဲမွာ ရက္တခ်ဳိ႕ ခုိေအာင္း၍ ေစာင့္ၾကေသးသည္။ ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ ေပၚမလာ။<br /><br />ရြာခံလူ၏ ေတာင္ယာေတာမွာ ေတာင္ယာခုတ္ကူ၍ အခ်ိန္ဆြဲ ေစာင့္ၾကသည္၊ ေပၚမလာ။ ကရင္ေဒသ လက္နက္ကုိင္ ဒုိင္နယ္မွဴး၊ ေတာေခါင္းတုိ႔ႏွင့္အတူ ေတာစခန္းမွာ ရက္တခ်ဳိ႕ၾကာေအာင္ စခန္းႏွစ္ေနရာ ေျပာင္းေနသည္အထိ အခ်ိန္ယူ ေစာင့္ၾကေသးသည္။ ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ ေပၚမလာေတာ့ေပ။<br /><br />ေနာက္ဆုံး ကရင္ေဒသခံ ရြာသားမ်ား အကူအညီႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ၿမိဳ႕ေပၚ ျပန္တက္၍ လာၾကရေတာ့သည္။ အခ်ိန္ကာလ အေတာ္ၾကာေသာအခါ ဆရာေအာင္ေဝ ေခၚ ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္တေယာက္ ၎၏ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ ကုိကုိးကြၽန္းျပန္ ရဲေဘာ္ ၃ ဦးႏွင့္အတူ သူ၏ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီး၍ နားလည္မႈရွိလွပါသည္ဆုိေသာ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔တခုမွ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္လုိက္ေၾကာင္း အလြန္စိတ္ထိခုိက္ဖြယ္ သတင္းဆုိး ၾကားသိလုိက္ရေတာ့သည္။ ကြၽန္ေတာ့္အေနျဖင့္ တဒဂၤအတြင္း ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္အား တႀကိမ္သာ လူခ်င္းေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး လုပ္ကုိင္ခြင့္ရေသာ္လည္း တသက္မေမ့ႏုိင္စရာ ရဲေဘာ္ႀကီးပါတကား။ ။<br /><br />ရဲေဘာ္ ရဲေအာင္ႏွင့္တကြ က်ဆုံးသူမ်ားအား အေလးနီျပဳလ်က္ -<br /><br /><i>၈- ၈- ၂ဝ၁၁။</i><br /><i>ဗတုိးရွိန္</i><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">အေရးေတာ္ပံုဂ်ာနယ္ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ ၇ မွ ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။&nbsp;</div><br /><br />&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-3307196564109383150?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-20241462527676836012012-01-23T18:42:00.000-08:002012-01-23T18:43:08.879-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-4hGH_mn7u6w/Tx4ahR9Y3GI/AAAAAAAAOb4/yZtMDQlGM28/s1600/kmpl_guilter.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-4hGH_mn7u6w/Tx4ahR9Y3GI/AAAAAAAAOb4/yZtMDQlGM28/s320/kmpl_guilter.jpg" width="320" /></a></div>အစိတ္အပိုင္းေပါင္းမ်ားစြာ<br />ေပးဆပ္ ျပတ္ေတာက္သြားရတဲ့<br />အေႏွာင္အဖြဲ႔ ႀကိဳးစကေလးမ်ား ...။<br /><br />လက္သည္းဆိတ္ေတာ့<br />လက္ထိပ္ဖ်ားက နာက်င္မယ္<br />ေသြးစက္ေခၚရာ<br />ကမၻာမေၾက ေတးတပုဒ္ ...။<br /><br /><br /><a name='more'></a>လမ္းေဘး အုတ္ခံုကေလးမွသည္<br />ေက်ာင္းစာသင္ခန္း<br />ရာဇဝင္ ရင္ခြဲ႐ံု အစည္းအေဝး<br />ပုိင္းျဖတ္ ဆက္ခ်ီ လူထု လမ္းမမ်ားဆီသို႔ ...။<br /><br />ေမ့ေလ်ာ့ခ်င္လည္း ရတယ္<br />စြန္႔ပစ္လိုက္လည္း ျဖစ္တယ္<br />ကိုယ့္တန္ဖိုးကို<br />ကိုယ္ျပဌာန္းေနတဲ့<br />ပဥၥလက္ ညေတြမွာ ...။<br /><br />ဂစ္တာကေလး တလက္ပါ<br />ေသြးစစြန္းေပ<br />တိုက္ပြဲဝင္ အလံကေလး အုပ္လို႔ ...။ ။<br /><br /><i>ကမာပုလဲ</i><br /><i>၂၃၊ ၁၊ ၂၀၁၂</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-2024146252767683601?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-79023112427741902432012-01-23T18:40:00.000-08:002012-01-23T18:41:07.963-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-JNJS9TtJGq8/Tx4Z-zd2HsI/AAAAAAAAObw/F63w-FAap7I/s1600/nw_dream1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-JNJS9TtJGq8/Tx4Z-zd2HsI/AAAAAAAAObw/F63w-FAap7I/s320/nw_dream1.jpg" width="320" /></a></div>ဒီရက္ေတြအတြင္း<br />ငါ့ အိပ္ခတ္ထဲ<br />အိပ္မက္ေတြ တခၽြင္ခၽြင္ ျမည္လြန္းေနတယ္။<br /><br />ကုလားထိုင္တစ္လံုး ဘတ္ ၅၀<br />စားပြဲတစ္လံုး ဘတ္ တစ္ရာ<br />ထမင္းေပါင္းအိုးက ဘတ္ တစ္ရာ့ငါးဆယ္<br />အဲသလိုနဲ႔<br />ရြာျပန္စရိတ္ ကြက္တိ ဘတ္ ေလးေထာင္<br />ဒါေပမယ့္<br />ဒီရက္ေတြအတြင္း<br />ငါ့အိပ္ခတ္ထဲ<br />အိပ္မက္ေတြ တခၽြင္ခၽြင္ ျမည္လြန္းေနတယ္။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ဒီရက္ေတြအတြင္း<br />ေတာင္တန္းေတြရွိရာ<br />အုပ္ဖြဲ႔ပ်ံၾကတဲ့ အိပ္တန္းပ်ံ ငွက္တအုပ္ကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း<br />ငါ့ အိပ္ခတ္ထဲ အိပ္မက္ေတြ တခၽြင္ခၽြင္ ျမည္လြန္းေနတယ္။<br /><br />ငါဟာ<br />လက္ဗလာနဲ႔ပဲ<br />အိမ္ျဖဴေတာ္ကို ေရာက္လာခဲ့ၿပီး<br />လက္ဗလာနဲ႔ပဲ<br />အိမ္ျဖဴေတာ္က ျပန္လာႏိုင္ခဲ့တယ္ <br />အေမရိကန္ သမၼတ တစ္ဦး ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားပါ။<br /><br />မေဒဝီေရ<br />ငါဟာ<br />လက္ဗလာနဲ႔ ရြာက ထြက္ခြာ<br />လက္ဗလာနဲ႔ပဲ<br />ရြာကို ျပန္ႏို္င္ခဲ့သည့္တိုင္<br />ငါ့ အိပ္ခတ္ထဲ<br />အိပ္မက္ေတြ တခၽြင္ခၽြင္ ျမည္လြန္းေနတယ္။<br /><br />ေကြခ်ီ အင္ဒီယန္း တိုင္းရင္းသူ<br />‘ရီကို ဘာထရာ မင္ခ်ဴးရာ’ က<br />တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သူ႔ရြာကေလးဟာ<br />တဖန္ ျပန္လည္ သာယာလာမွာပါ တဲ့<br />အဲဒီအခါ<br />ရြာက ကေလးေတြအတြက္<br />ပ်ားရည္အိုးေတြ ခ်ိပ္ဆြဲေပးရလိမ့္ဦးမယ္ တဲ့။<br /><br />ငါလည္းပဲ<br />ရြာထိပ္က ေညာင္ပင္အို သစ္ကိုင္းမွာ<br />ခ်ိပ္ဆြဲဖို႔<br />ငါ့ အိပ္ခတ္ထဲ အိပ္မက္ေတြ တခၽြင္ခၽြင္ ျမည္ေနတယ္။<br /><br />ရြာက ထြက္ေျပးလာခ့ဲစဥ္က<br />ငါ့ မိုးေကာင္းကင္မွာ<br />အိပ္မက္ေတြ<br />အခု ရြာျပန္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့လည္း<br />ငါ့အိပ္မက္ေတြ အိပ္ခတ္ထဲ တခၽြင္ခၽြင္ ျမည္လြန္းေနဆဲပဲ။<br /><br />အိပ္မက္ေတြ …<br />အိပ္မက္ေတြသာ မရွိေတာ့ရင္<br />ဘဝဆိုတာ ေျဖသိမ့္စရာေနရာ ရွိမယ္ကို မထင္မိေတာ့ဘူး မေဒဝီ။<br /><br /><i>ၿငိမ္းေဝ</i><br /><i>၂၂၊ ၁၊ ၂၀၁၂</i><br /><br /><br /><i>&nbsp; </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-7902311242774190243?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-17951522562374402702012-01-23T18:37:00.000-08:002012-01-23T18:38:29.697-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-KcfiPSgy9OM/Tx4Ys2_HU3I/AAAAAAAAObo/Os4xqnM0jo0/s1600/for+voa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/-KcfiPSgy9OM/Tx4Ys2_HU3I/AAAAAAAAObo/Os4xqnM0jo0/s320/for+voa.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: blue; text-align: center;">“လက္ရွိ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြ၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္အသစ္ေတြ အကုန္လံုးကို အကာအကြယ္ေပးထားတဲ့ ဥပေဒျဖစ္ေနတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဆက္လက္ တည္တံ့ေစမယ့္ ဥပေဒျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီ ဥပေဒကို နည္းနည္းသြားထိလိုက္တာနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို သြားထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္တာနဲ႔ သူတုိ႔က အခ်ိန္မေရြး အေၾကာင္းျပၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ ႔ အေရးေပၚအေျခအေနတခုခုကို ဖန္တီးၿပီးေတာ့ တရားဝင္အာဏာ သိမ္းပိုင္ခြင့္ရွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဲဒီလို အေျခအေနမ်ဳိးကို ေရာက္လာရင္ေတာ့ …”</div><br />ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ လက္ရွိ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ျဖစ္ထြန္းတုိးတက္မႈေတြ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္သြားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနရွိမရွိဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဒီမုိကေရစီနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအင္အားစုမွ သုေတသီ ဦးေဌးေအာင္ နဲ႔ ဦးစံမိုးေဝ ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ တင္ျပထားပါတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။</span> မၾကာခင္က ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့ အက်ဥ္းသားေတြထဲမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ပါသလို။ အမိန္႔မနာခံမႈ၊ အာဂတိလိုက္စားမႈ ျပစ္မႈေတြနဲ႔ ရာထူးက ဖယ္ရွားခံရၿပီးေနာက္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားခံရတဲ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း၊ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲေဟာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔လည္း ပါဝင္ပါတယ္။ အခုဆုိရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔နဲ႔ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္း သတင္းေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြဟာ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ အြန္လိုင္းမီဒီယာေတြမွာ ဆက္တိုက္ဆိုသလို ေတြ႔ေနရပါတယ္။ အစိုးရက ဦးခင္ညြန္႔ကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ လူထုရဲ႕ စိတ္ဝင္စားမႈအရွိန္ ေလ်ာ့သြားေအာင္ ထိန္းညႇိလိုတဲ့သေဘာနဲ႔ လႊတ္ေပးလိုက္တာျဖစ္တယ္လို႔ ခန္႔မွန္းတြက္ဆခ်က္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဒီမုိကေရစီနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အင္အားစုရဲ ႔ သုေတသန ဌာနမွဴးတဦးျဖစ္သလို၊ ျမန္မာတပ္မေတာ္ေရးရာေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေနသူ ဦးေဌးေအာင္ ကို ေမးၾကည့္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;"></span><br /><a name='more'></a><span style="color: blue;">ဦးေဌးေအာင္ ။ ။ </span>က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီလို မယူဆဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔ကို ဖမ္းဆီး အေရးယူစဥ္ကာလတုန္းက လာဘ္စားမႈ၊ အမိန္႔မနာခံမႈ စတဲ့ စြဲဆိုခ်က္ (၈) ခုနဲ႔ အေၾကာင္းျပထားေပမယ့္ တကယ္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ဦးခင္ညြန္႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊလက္က အာဏာကို လႊဲေျပာင္းရယူဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊက သံသယရွိတာေၾကာင့္ သူနဲ႔ သူ႔စစ္ေထာက္လွမ္းအုပ္စုကို အဲဒီလို အေရးယူတာေတြ၊ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ခ်တယ္လို႔ က်ေနာ္က ျမင္တယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔ကို ျပန္လႊတ္ေပးတဲ့ဟာကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ ႔ အရွိန္အဝါကို ထိန္းဖို႔ဆိုတာမ်ဳိးကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။</span> တျခား ေထာက္လွမ္းေရးက ဗို္လ္မွဴးခ်ဳပ္သိန္းေဆြ၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္သန္းထြန္း စတဲ့လူေတြကိုေတာ့ ျပန္မလႊတ္ေပးဘဲနဲ႔ ဦးခင္ညႊန္႔ကို ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာ ဘယ္လိုသေဘာေဆာင္ပါသလဲ။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးေဌးေအာင္ ။ ။ </span>အခု ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာေတြကို ကာလံုလို႔ေခၚတဲ့ သူတို႔အေခၚကေတာ့ အကလ ေပါ့။ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးေကာင္စီမွာ ဒီကိစၥေတြကို စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ေနတာ။ အဲဒီေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အခုလက္ရွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔ အပါအဝင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးတခ်ဳိ ႔ကို ျပန္ၿပီးလႊတ္ေပးလိုက္တာက ဒီကာလံုအဖြဲ႔ကေန ႏိုင္ငံေတာ္မွာ အႏၱရာယ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ယူဆလို႔ လႊတ္ေပးတာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို အခုလက္ရွိ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာတက္ေနတဲ့ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကိုယ္၌ကလည္း အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ သူတုိ႔ရဲ ႔ ဘဝတူ တပ္မေတာ္သားေတြကို လႊတ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့တာေတြရွိတယ္။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ လႊတ္ေပးရတယ္လို႔ ထင္တယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။</span> ေနာက္တခုက စိုးရိမ္ေနၾကတဲ့အခ်က္။ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ကိစၥ။ အဲဒါကို သူရဦးေရႊမန္းက စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ တကယ္ေကာ အဲဒီအေျခအေန ရွိပါသလား။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးေဌးေအာင္ ။ ။ </span>ဒါက ဦးေရႊမန္းက ေျပာလို႔မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႔ အတင္းအၾကပ္ ေရးဆြဲၿပီး အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒမွာကို စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းစရာမလိုေလာက္ေအာင္ စစ္တပ္ကို လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာေတြ အျပည့္အဝေပးထားတာရွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္အထိ ေပးထားသလဲဆိုရင္ စစ္တပ္က ေနာက္ဆံုး ကာလံုအဖြဲ႔ရဲ ႔ သေဘာတူညီခ်က္နဲ႔ တရားဝင္အာဏာ ရယူပိုင္ခြင့္ကိုယ္ေတာင္ သူတို႔ေပးထားတဲ့ အေနအထားရွိတယ္။ အခု ဒီေန႔ အေနအထားကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကာလံုအဖြဲ႔ထဲမွာ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္နဲ႔ ဒုတိယ ဦးစီးခ်ဳပ္အျပင္ စစ္တပ္က ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဝန္ႀကီးေတြ - အထူးသျဖင့္ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး၊ နယ္စပ္ေရးရာဝန္ႀကီး။ ေနာက္တခုက စစ္တပ္ရဲ ႔ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္တဲ့ ဒု သမၼတတဦး။ ဦးသီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦး စတဲ့ စစ္တပ္ကိုယ္စားလွယ္ (၆) ဦးက အသားစီးနဲ႔ ကိုင္တြယ္ဆံုးျဖတ္ေနတဲ့ အေနအထား။အဲဒီေတာ့ ဒီအဖြဲ႔အေနနဲ႔ အခ်ိန္မေရြး အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာႏိုင္တယ္။ အေရးေပၚအေျခအေန ေၾကညာၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို တရားဝင္ အခ်ိန္မေရြး ယူႏိုင္တဲ့အေနအထား ရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးေရႊမန္း ေျပာမွ၊ သူတုိ႔အေနနဲ႔ အာဏာထပ္သိမ္းမယ့္ အလားအလာ မရွိဘူးဆိုတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဒီ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ စစ္တပ္က အာဏာကို သိမ္းစရာမလိုေတာ့ဘူး။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။ </span>ဒီေနရာမွာ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ အစိုးရရဲ႕ လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြကို သေဘာမက်တဲ့ တင္းမာတဲ့သေဘာထားရွိသူေတြ စစ္တပ္ထဲ၊ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီထဲမွာ ရွိေနတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အဲဒါက ဘယ္ေလာက္မွန္ႏိုင္ပါသလဲ။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးေဌးေအာင္ ။ ။ </span>က်ေနာ္ကေတာ့ မွန္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အခုလက္ရွိ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၂၀၁၁၊ ၇ ေအာက္တိုဘာလေလာက္ကတည္းက သတင္းေတြ အခုလက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအဖြဲ႔တြင္းမွာ သေဘာထား တင္းမာေနသူေတြ ရွိေနတာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြက ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္သြားႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အသံေတြ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေပၚထြက္လာတာရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္း၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဒု ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းတို႔က ဒါေတြက မဟုတ္ပါဘူး၊ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္မလႊတ္ပါဘူးလို႔ သူတို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေျပာဆိုခဲ့တာေတြ ရွိတယ္။ေနာက္တခုက အခုလက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအဖြဲ႔တြင္ကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ သမၼတရဲ႕အမိန္႔ကို ေအာက္ေျခက လက္မခံဘဲနဲ႔ ကလန္ကဆန္လုပ္ေနတဲ့ အခ်က္ေလးေတြ ရွိေနတာ ရွိတယ္။ အထင္ရွားဆံုးကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္က သမၼတက ဒီ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာလုပ္ေနတဲ့ ထုိးစစ္ေတြ ရပ္တန္႔ဖို႔ တရားဝင္ အမိန္႔စာ ထုတ္ျပန္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က လက္မခံတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီေန႔ ဒီတုိက္ပြဲေတြ ဆက္ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ေနရတယ္။ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္နဲ႔ အမ်ဳိးသား လူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္တို႔က ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ အကုန္လႊတ္ေပးဖို႔ သမၼတႀကီးထံ ေမတၱာရပ္ခံေပမယ့္ ဇန္နဝါရီလ ၂ ရက္ေန႔ လႊတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔မွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အနည္းအက်င္းပဲပါခဲ့တဲ့ အေနအထားမ်ဳိး။ ဒါေတြလည္း ေတြ႔ရတာရွိတယ္။ ဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔ အျပန္အလွန္ ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါၾကေတာ့ အကလ လို႔ေခၚတဲ့ ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးအဖြဲ႔ - လံုျခံဳေရးေကာင္စီ က စစ္တပ္ကိုယ္စားလွယ္အမ်ားစုက လံုျခံဳေရးအျမင္တခုတည္းကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြအားလံုးကို လႊတ္ေပးခ်င္တယ့္ အေနအထားမရွိဘူးလို႔ သိရတာ ရွိတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအတြင္းမွာလည္း တခ်ဳိ႕ဟာေတြမွာ သေဘာထားေတြ ကြဲလြဲမႈေတြ ရွိေနတယ္။ မတုိက္ဆိုင္မႈေတြ ရွိေနတာကို က်ေနာ္တို႔ ေလ့လာမႈေတြမွာ ေတြ႔ရတာေပါ့။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။ </span>အဲဒီလို သေဘာထား တင္းမာသူေတြဘက္ကေန အာဏာသိမ္းမႈမ်ဳိး လုပ္လာမွာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးေဌးေအာင္ ။ ။</span> အဓိကကေတာ့ အခု ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို အေျခခံဥပေဒအရ စစ္တပ္ကို ေပးထားတဲ့ အခြင့္အဏာေတြကို ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲဖို႔ မႀကိဳးစားဘူးဆိုရင္ေတာ့ လက္ရွိအေနအထားမွာ တပ္မေတာ္ဘက္က ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အေနနဲ႔ ဘာမွ ထင္ထင္ရွားရွား အတိုက္အခံ လုပ္လာမယ့္သေဘာ က်ေနာ္ကေတာ့ မရွိဘူးလို႔ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္လို႔ အဲဒါကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ တနည္းအားျဖင့္ စစ္တပ္ရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ တနည္းနည္းနဲ႔ ႀကိဳးစားလာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ သူတုိ႔က ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို ကာကြယ္ဖို႔ တပ္မေတာ္မွာ အဓိက တာဝန္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကလည္း ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမွာ ပါတယ္။ အဲဒါကိုအေၾကာင္းျပၿပီးေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုကို ကာကြယ္ရပါတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ တရားဝင္အာဏာသိမ္းမယ့္ အေနအထားမ်ဳိး ျဖစ္လာႏိုင္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။ </span>၁၉၈၈ တုန္းကလို တိုင္းျပည္ေခ်ာက္ထဲက်လုဆဲဆဲအခ်ိန္မွာ စစ္တပ္က ဝင္ၿပီးကယ္တင္ရပါတယ္ဆိုတာမ်ဳိး ေနာက္တခါ စစ္တပ္ရဲ႕အျမင္ ေခ်ာက္ထဲက်ႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားမ်ဳိး ရွိႏိုင္ေသးသလား။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးေဌးေအာင္ ။ ။ </span>ဗမာႏိုင္ငံရဲ႕အေနအထားကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေလာင္စာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတဲ့ အေနအထားမ်ဳိး ရွိတာကို ေတြ႔ရတယ္။ တိုင္းရင္းသားကိစၥေတြမွာပဲၾကည့္ၾကည့္ ႏိုင္ငံေရးအေနအထားကိုပဲၾကည့္ၾကည့္ လူထု မေက်နပ္မႈေတြ လူထုအံု႔ႂကြမႈေတြျဖစ္လာေအာင္ ဖန္တီးလို႔လည္း ရတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္လာခဲ့ရင္လည္း အဲဒါေတြကို အေၾကာင္းျပၿပီးေတာ့ အရင္ ဦးေနဝင္း မဆလ အစိုးရ လက္ထက္တုန္းကလုပ္သလို တုိင္းျပည္က ေခ်ာက္ထဲက်ခါနီးမို႔ သူတို႔အေနနဲ႔ ကာကြယ္ရပါတယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားမ်ဳိးနဲ႔ အာဏာသိမ္းသလို အခုကလည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒကို ပ်က္စီးမယ့္အေနအထားမ်ဳိး၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒို႔အေရး (၃) ပါးကို မပ်က္စီးဖို႔။ ဒါေတြကို အဓိက ကာကြယ္ဖို႔ တာဝန္ရွိတဲ့ တပ္မေတာ္က မလႊဲမေရွာင္သာ အာဏာသိမ္းရပါတယ္လို႔ သူတုိ႔အခ်ိန္မေရြး အေၾကာင္းျပႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးရွိတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။</span> ႏိုင္ငံအာဏာကို တရားဝင္လႊဲေျပာင္းယူဖို႔ ျပဳထားတဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒအခ်က္ကိုက ဒီမုိကေရစီလမ္းေၾကာင္းကေန အခ်ိန္မေရြး ျပန္လွည့္သြားႏိုင္ေအာင္ လမ္းဖြင့္ေပးထားတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးေဌးေအာင္ ။ ။</span> ႏိုင္ငံေတာ္မွာ အေရးေပၚအေျခအေန တစံုတရာ ျဖစ္ေပၚလာလို႔ရွိရင္ အခုန ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးေကာင္စီရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကို အာဏာေတြ လႊဲေျပာင္းေပးရမယ္ဆိုတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု ျပဌာန္းခ်က္မ်ားအရ အေရးေပၚအေျခအေနဆိုတာက အခ်ိန္မေရြး အာဏာရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းက ဖန္တီးလို႔ရတဲ့ အေနအထားပါ။ အခုန က်ေနာ္ေျပာသလိုပဲ ဗမာႏိုင္ငံမွာ ေလာင္စာေတြက အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဒါကို လက္ရွိ အာဏာရရွိထားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ကိုယ္၌က ဒါေတြကို ေပၚေပါက္ေအာင္ ဖန္တီးယူလို႔ရတယ္။ အဲဒါကို အေၾကာင္းျပၿပီးေတာ့ အခ်ိန္မေရြး အာဏာသိမ္းခြင့္ တရားဝင္ အာဏာသိမ္းခြင့္ကို သူတုိ႔တေတြ လုပ္ယူလို႔ရႏိုင္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ လက္ရွိ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြ၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္အသစ္ေတြ အကုန္လံုးကို အကာအကြယ္ေပးထားတဲ့ ဥပေဒျဖစ္ေနတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဆက္လက္ တည္တံ့ေစမယ့္ ဥပေဒျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီ ဥပေဒကို နည္းနည္းသြားထိလိုက္တာနဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို သြားထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္တာနဲ႔ သူတုိ႔က အခ်ိန္မေရြး အေၾကာင္းျပၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ ႔ အေရးေပၚအေျခအေနတခုခုကို ဖန္တီးၿပီးေတာ့ တရားဝင္အာဏာ သိမ္းပိုင္ခြင့္ရွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဲဒီလို အေျခအေနမ်ဳိးကို ေရာက္လာရင္ေတာ့ အခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေရႊမန္းကပဲ ကတိျပဳျပဳ၊ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ကပဲ ကတိျပဳျပဳ။ ဘယ္သူကပဲ ကတိျပဳျပဳ ဒါဟာ အခ်ိန္မေရြး ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ဂငယ္ေကြ႔ ေကြ႔သြားႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေစာေမာင္ လက္ထက္တုန္းကလည္း အလားတူေျပာခဲ့တာပဲ တပ္မေတာ္က ျပည္သူလူထုက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္တဲ့ အရပ္သား အစိုးရလက္ထဲကို အာဏာလႊဲေျပာင္းၿပီးရင္ မူလေနရာျဖစ္တဲ့ ဘားတိုက္ကို ျပန္သြားမယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္ သူကို ဖယ္ရွားလိုက္တဲ့အခါမွာ သူေျပာထားတာေတြက သူနဲ႔ အတူတူ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့တယ္။ အခုလည္းပဲ ဦးသိန္းစိန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဦးေရႊမန္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္မလွည့္ပါဘူးလို႔ ကတိေပးေပမယ့္ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ပါ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရင္ သူတုိ႔ေျပာခဲ့တဲ့ စကားေတြကလည္း သူတုိ႔နဲ႔အတူ ပါသြားမယ္လို႔ က်ေနာ္က ထင္တယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">ဦးစံမိုးေဝ ။ ။</span> ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အင္အားစုရဲ႕ သုေတသန ဌာနမွဴး ဦးေဌးေအာင္ ကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ေဆြးေႏြးခဲ့တာပါ။<br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">ဗြီအိုေအ (ျမန္မာပိုင္း) အစီအစဥ္မွ ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-1795152256237440270?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-38830643336875733072012-01-22T13:48:00.000-08:002012-01-22T13:48:48.930-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-EmqaaIdYaEM/TxyDuMEutBI/AAAAAAAAObg/ygCcsC5ud3M/s1600/hl+for+tin+moe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-EmqaaIdYaEM/TxyDuMEutBI/AAAAAAAAObg/ygCcsC5ud3M/s320/hl+for+tin+moe.jpg" width="216" /></a></div>လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ကို ဆံုးျဖတ္တဲ့အခါ အခ်ိန္တိုခဏေလး အေပၚမွာ ၾကည့္ရႈၿပီး ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔မရပါဘူး။ အခ်ိန္ကာလ အပိုင္းအျခား တစံုတရာ ဒါမွမဟုတ္ သက္ဆိုင္ရာလူပုဂၢဳိလ္ရဲ႕ ဘဝတေလွ်ာက္လံုးကို ၾကည့္ရႈၿပီး ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ။ ဆရာတင္မိုးကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ရပ္တည္ခ်က္အေပၚမွာ ကြယ္လြန္သည္အထိ မယိမ္းမယိုင္ ရပ္တည္သြားခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရး ႀကိဳးပမ္းမႈမွာ ျပည္သူ႔ဘက္က ပါဝင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဆရာတင္မိုးဟာ စကားေျပေဆာင္းပါးေတြ အမ်ားအျပား ေရးသားခဲ့ေပမယ့္ ကဗ်ာေတြကိုေတာ့ မနားတမ္း ေရးဖြဲ႔ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ မကြယ္လြန္ခင္ ေနာက္ဆံုးညအထိ ကဗ်ာေရးဖြဲ႔ခဲ့သူ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆရာ့ကဗ်ာေတြ ေထာင္ခ်ီေအာင္ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကဗ်ာေတြကလည္း အမ်ဳိးအစား စံုလင္လွပါတယ္။ ကေလးကဗ်ာ၊ အခ်စ္ကဗ်ာ၊ ဘဝသရုပ္ေဖာ္ကဗ်ာ၊ ႏိုင္ငံေရးကဗ်ာ စသျဖင့္ အမ်ားအျပားေရးခဲ့ၿပီး ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းမွာ အမွတ္တရ ေရးသားခဲ့တာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဆရာ့လြယ္အိတ္ထဲမွာ သြားေလရာ ဗလာစာအုပ္တစ္အုပ္ ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္း အျမဲတမ္းပါေလ့ရွိပါတယ္။ ခရီးသြားရင္း ေပ်ာက္သြားတဲ့ လက္ေရးစာမူ ကဗ်ာစာအုပ္ေတြလည္း ရွိတယ္လို႔ ေျပာျပဖူးပါတယ္။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ျပည္တြင္းမွာ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပခြင့္မရွိလို႔ မေတြ႔ရတဲ့ ဆရာ့ကဗ်ာေတြကို ျပည္ပက စာေစာင္အမ်ားအျပားမွာ အျမဲမျပတ္ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ျပည္ပမွာ ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ဆရာ့ကဗ်ာစာအုပ္ ၅ အုပ္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီထဲက တစ္အုပ္ျဖစ္တဲ့ ‘သစ္ရြက္ေႂကြေလးေပၚမွာ ေရးတဲ့မွတ္တမ္း’ စကားေျပကဗ်ာ စာအုပ္ကေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ ထုတ္ေဝခြင့္မရခဲ့တဲ့ စာအုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းနဲ႔ ျပည္ပ ေပါင္းကူးလို႔ ေျပာႏိုင္တဲ့ ဆရာ့ကဗ်ာစာအုပ္ကေတာ့ ဆရာျပည္ပကို ေရာက္ၿပီး ပထမဆံုးထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ‘ဗုဒၶြႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္းႏွင့္ အျခားကဗ်ာမ်ား’ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီကဗ်ာစာအုပ္ကို သကၠရာဇ္ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္အေျခစိုက္ ‘လမင္းတရာစာေပ’ က ထုတ္ေဝခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ကဗ်ာ ၁၂ ပုဒ္ ပါဝင္ပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာေတြကို ရွစ္ေလးလံုး လူထုအေရးေတာ္ပံု လႈိင္းဂယက္ႀကီး ႐ိုက္ခတ္တဲ့အခ်ိန္ကေန သကၠရာဇ္ ၂ဝဝဝ အတြင္း ေရးဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲဝင္ ကဗ်ာစုေတြထဲက လက္ေရြးစင္ေရြးခ်ယ္ ထုတ္ေဝျခင္း ျဖစ္တဲ့ေၾကာင္း ဆရာက သူ႔ရဲ႕ အမွာမွာ ေရးထားပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီကာလအတြင္း ေရးဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြအျပင္ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မွာ ေရးဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ‘ကႏၲာရႏွစ္မ်ား’ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဆရာ ျပည္တြင္းမွာရွိစဥ္ ‘ကႏၲာရႏွစ္မ်ား’ ဆိုတဲ့အမည္နဲ႔ ကဗ်ာလံုးခ်င္းတစ္အုပ္ ထြက္ရွိခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာ စာအုပ္အမည္ျဖစ္တဲ့ ဒီကဗ်ာေတာ့ မပါခဲ့ပါဘူး။<br /><br />‘ဗုဒၶြႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္းႏွင့္ အျခားကဗ်ာမ်ား’ စာအုပ္မွာပါဝင္တဲ့ တျခားကဗ်ာေတြကေတာ့ ကြန္ျမဴနစ္ ဆန္႔က်င္ေရး လူႀကီးမင္းမ်ား၊ ဗုဒၶြႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း၊ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာက ဒဏ္ရာမ်ား၊ အိမ္လည္ၾကဴးတဲ့သား၊ တုႏႈိင္းမရတဲ့ တို႔သမိုင္းအလွ၊ တို႔ဗမာရဲ႕ ကံၾကမၼာ၊ စိတ္က်ေရာဂါရေနတဲ့ အထီးက်န္ကဗ်ာဆရာ၊ ေဟာလီးဝုဒ္က အျပန္၊ ဒီတခါ မင္းအလွည့္၊ သမိုင္းမွာ မင္းတရားခံျဖစ္မယ္၊ ခြပ္ေဒါင္းသို႔ ျပန္ၾကားခ်က္ တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအထဲက တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြကို ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပဖူးသလို ျပည္ပအသံလႊင့္ဌာနေတြနဲ႔ ေဟာေျပာပြဲေတြမွာ ရြတ္ဆိုခဲ့ဖူးတဲ့အေၾကာင္း ဆရာ့အမွာစာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့<br />“ဒီကဗ်ာေတြအတြက္လည္း စစ္အစိုးရက ၁၉၉၁ မွ ၁၉၉၅ ခုထိ အင္းစိန္ေထာင္မွာ အက်ဥ္းခ်ခဲ့ဖူးပါတယ္။<br />ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးတိုက္ပြဲအတြင္းမွာ ျမန္မာျပည္သူတို႔ဘက္က ကေလာင္နဲ႔ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခြင့္ရတဲ့အတြက္ မိမိကိုယ္ကို ဂုဏ္ယူမိပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။”<br />လို႔ ဆရာက သူ႔ရဲ႕ သေဘာထားကို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ သကၠရာဇ္ ၂ဝဝဝ၊ ဇြန္လ ၃ဝ ရက္စြဲနဲ႔ ေရးထားတဲ့ အမွာစကားရဲ႕အဆံုး ဆရာ့ရဲ႕ ဆုေတာင္းစကားက “ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီး ေအာင္ျမင္ပါေစ”တဲ့။<br /><br />အဲဒီအမွာစာ ေရးတဲ့အခ်ိန္ ဆရာက တခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္အေျပာင္းအလဲျဖစ္ၿပီး သူလည္း ဌာေနကို ျပန္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပံုရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အမွာစာရဲ႕ေအာက္ ေန႔စြဲနဲ႔ ေနရာ ေရးတဲ့အခါ သူေနာက္ဆံုး ေခါင္းခ်သြားရၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ၿမိဳ႕ကို ထည့္သြင္းေရးထားေပမယ့္ ‘ေခတၱ-ေလာ့အိန္ဂ်ယ္လိစ္’လို႔ သံုးႏႈန္းခဲ့ပါတယ္။<br /><br />‘ဗုဒၶြႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္းႏွင့္ အျခားကဗ်ာမ်ား’ စာအုပ္ထဲမွာပါဝင္တဲ့ ကဗ်ာေတြမွာ ျမန္မာျပည္ အေျခအေနဆိုးလို႔ ျပည္သူေတြ ဒုကၡေရာက္ရတဲ့အေၾကာင္း၊ ကြန္ျမဴနစ္ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြကို ႏွိပ္ကြပ္တဲ့ အာဏာရွင္ေတြအေၾကာင္း၊ အမွန္တရားဘက္ လူထုဘက္က မုခ် ေအာင္ပြဲရမယ့္အေၾကာင္းေတြ ပါဝင္ပါတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">သမိုင္းစာမ်က္ႏွာက ဒဏ္ရာမ်ား</div><br />(၁)<br />သမိုင္းစာမ်က္ႏွာမွာ<br />ရွက္စရာ အထုပ္အပိုးေတြနဲ႔<br />ဂုပ္က်ဳိးေအာင္ ထမ္းခဲ့ရ<br />ဘယ္လမ္းက ေလွ်ာက္<br />ဘယ္တံခါးေပါက္ကို ဝင္ၿပီး<br />ဘယ္ပလႅင္ ဘယ္လိုေဆာက္ရပါ့<br />စိတ္ေခ်ာက္ခ်ား ေနခဲ့ၿပီ။<br /><br />(၂)<br />အမွန္တရား အမွန္တရားနဲ႔<br />အသံသာၾကားရ<br />ဘယ္နားကမွန္း ငါမသိ<br />တံုးပိတဲ့ဖား ၿမွံဳးမိတဲ့ငါးပမာ<br />ရုန္းၾကည့္တဲ့ အားလည္း<br />ႏံုးခ်ိလို႔ သြားေရာထင့္။<br />တရားေတြ ေပ်ာက္<br />အမွားေတြ ေဖာက္သနဲ႔<br />က်ားေက်ာက္လို႔ ရွင္ႀကီးကိုး<br />ရွင္ႀကီးက်ားထက္ဆိုးသည့္ႏွယ္<br />အမ်ဳိးမ်ဳိးၾကံဳ<br />အဆိုးမ်ဳိး စံုခဲ့ၿပီ။<br />မႏုႆ ဘံုေပမို႔<br />ဒုကၡေတြ စံုေရာ့သလားကြယ္႐ို႕။<br /><br />(၃)<br />တေယာက္နဲ႔အမ်ား<br />တေယာက္က ဓားနဲ႔မို႔<br />အမ်ားက အရာမဝင္တာ<br />အာဏာရွင္စနစ္ပဲ။<br />ဒီ အာဏာရွင္စနစ္ဆိုးကို<br />ငါ မရွိခိုးႏိုင္။<br />လက္နက္တကားကား<br />ရက္စက္သလား မေမးနဲ႔<br />တို႔ေသြးမ်ား ေခ်ာင္းစီးလို႔<br />ေျမာင္းႀကီး ေျမာင္းငယ္ ေဖာက္ၾကတယ္။<br />ေကာက္က်စ္ယုတ္မာတဲ့ ႏွလံုးယုတ္ကို<br />ထံုးသုတ္လို႔ ျဖဴမတဲ့လား။<br />လိမ္လံုးညာလံုးေတြကို ငါ အင္မတန္မုန္းတယ္<br />ငါ အ႐ႈံး မေပးႏိုင္။<br />စစ္အာဏာရွင္ေသနတ္ကို ေၾကာက္လို႔<br />ငါတို႔ လက္ေျမႇာက္ရရင္<br />ေဖာက္ျပန္သူေတြ ရာသက္ရွည္ၿပီး<br />တို႔ႏိုင္ငံ အသက္ေသလိမ့္မယ္။<br />ကမာၻေျမေပၚက ကြယ္ေပ်ာက္ၿပီး<br />တို႔တေတြ ငရဲေရာက္လိမ့္မယ္။<br />အ႐ူးငေပါက္ေတြကို<br />ဒူးမေထာက္ၾကနဲ႔ေဟ့။<br />ခြပ္ေဒါင္းအလံကို ကိုင္စြဲၿပီး<br />ရဲရဲႀကီး ေရွ႕တက္ရင္<br />သင္းတို႔တေတြ ေသြးပ်က္မယ္။<br /><br />ေရွ႕တက္ၾကေဟ့<br />တလက္မမွ် ေနာက္မဆုတ္ၾကနဲ႔<br />အဓမၼသမား လူရမ္းကားေတြကို<br />လားလားမွ် လက္မေျမႇာက္နဲ႔။<br /><br />(၄)<br />လက္နက္နဲ႔လူသား<br />လူသားက လက္နက္ကို အ႐ႈံးပြဲနဲ႔<br />ဘံုးဘံုးလဲရရင္<br />သမိုင္းစာမ်က္ႏွာမွာ<br />အရိုင္း ဒဏ္ရာေတြ ပါေရာ့မယ္<br />အမွန္ဟာ အင္အား<br />အခ်ဳိဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မခါး<br />အမွန္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မမွား<br />တရားသည္သာ ဓား<br />ကိုယ့္အားကို ယံုၾကည္<br />ဒီမိုကေရစီ တံခါးဖြင့္ရင္း<br />တရားႏွင့္ ေစာင့္မယ္။ ။<br /><br /><i>ဒီဇင္ဘာလ ၂၆ ရက္ ၁၉၈၈</i><br /><br />ဒီကဗ်ာကုိ ၾကည့္ရင္ ဆရာတင္မိုးရဲ႕ စိတ္ဓာတ္၊ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ အားမာန္ေတြကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေၾကာင့္ ျပည္ပမွာ ဆရာကြယ္လြန္ခဲ့ေပမယ့္ ဆရာ့ရဲ႕စာ၊ ဆရာ့ရဲ႕ ကဗ်ာေတြက တိုင္းျပည္ရဲ႕သမိုင္းနဲ႔အတူ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br />ျမန္မာျပည္သူမ်ား ေအးခ်မ္းတဲ့အရိပ္ေအာက္မွာ ေနထိုင္ခြင့္ရရွိပါေစ။ ။<br /><br /><i>ထိန္လင္း</i><br /><i>၂၃၊ ၁၊ ၂ဝဝ၉</i><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၃ ရက္ ေနာ္ေဝအေျခစိုက္ ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ၏ ထုတ္လႊင့္ခ်က္အား ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။</div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-3883064333687573307?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-35223655305830240802012-01-22T13:42:00.000-08:002012-01-22T13:43:47.237-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QWnXcTcA2dM/TxyCotiP6rI/AAAAAAAAObY/uZSrbaso4OM/s1600/u+tin+moe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-QWnXcTcA2dM/TxyCotiP6rI/AAAAAAAAObY/uZSrbaso4OM/s320/u+tin+moe.jpg" width="207" /></a></div>ကုိဘဂ်မ္း ေသတယ္<br />(သူ မေပ်ာ္တဲ့ အေမရိကားမွာ)<br />ေခတ္ကုိက မေကာင္းတာပါ<br />အုိႀကီးအုိမနဲ႔ လူထုေဒၚအမာက လြမ္းတယ္<br />သူ႔ကုိ ပုိ႔ခ်င္၊ ျမင္ခ်င္၊ သၿဂဳႋဟ္ခ်င္လုိ႔<br />သူခ်စ္တဲ့ဇာတိေျမမွာပဲ ေသေစခ်င္သတဲ့<br />ဖုိးသံကလည္း သူရွစ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝ<br />ကုိတင္မုိးနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ရပံုကုိ လြမ္းတယ္။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ဖုိးသံရဲ႕ Auto (အမွတ္တရ) စာအုပ္ထဲမွာ<br />သူ (ဦးဘဂ်မ္း) က ဒီလုိေရးခဲ့တယ္<br />“႐ိုးသားမႈသာ ခ်စ္စရာ” တဲ့<br />တိုက္ဆုိင္တာလား ဘာလားေတာ့မသိဘူး<br />သူ႔သူငယ္ခ်င္း ေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕ “ဘာလဲဟဲ့” စာအုပ္ထြက္တယ္<br />အဲဒီညက ေဆာင္းတြင္း၊ ဇန္နဝါရီလ မုိးအႀကီးအက်ယ္ရြာတယ္<br />အိပ္မက္ေတြ မေကာင္းဘူး<br />နိမိတ္ေတြလည္း မလွဘူး<br />ထင္တယ္<br />အင္းစိန္ရဲ႕မင္းႀကီးလမ္းဟာ အေသအခ်ာေၾကကြဲေနမွာပဲ<br />အညာေက်းလက္ ကန္ျမဲေဒသမွာ<br />ထီးကေလးနဲ႔ မနီေက်ာင္းတက္ႏုိင္ပါ့မလား<br />သူ (ကုိဘဂ်မ္း) ေရာ<br />ႏွင္းဆီနီနီပြင့္ေပၚ<br />စိတ္ခ်လက္ခ် အိပ္ေပ်ာ္ႏုိင္ပါ့လား။ ။<br /><br /><i>ကမာပုလဲ (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)</i><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">ဝန္ခံခ်က္။ ။ ဆရာတင္မိုး ဆံုးသည္ကို ၾကားသိရသည္ႏွင့္ ဒီကဗ်ာကို ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေခတ္ၿပိဳင္ online မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။&nbsp;</div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;"><span style="color: black;">သ႐ုပ္ေဖာ္ - ကိုမ်ဳိး </span></div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-3522365530583024080?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-57085477563658554292012-01-22T13:35:00.000-08:002012-01-22T13:36:21.644-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-kX1sXT_pv9c/TxyA96vHRoI/AAAAAAAAObA/AChmSrGIqRE/s1600/maung+wun+tha.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-kX1sXT_pv9c/TxyA96vHRoI/AAAAAAAAObA/AChmSrGIqRE/s320/maung+wun+tha.jpg" width="212" /></a></div><div style="color: blue; text-align: center;">“ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့တာဝန္တစ္ခုကေတာ့ မိမိတို႔ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အစိုးရရဲ႕ လုပ္ရပ္မ်ားကို မ်က္ျခည္မျပတ္ သတိနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ပဲ ျဖစ္တယ္ဗ်။ အေၾကာင္းကေတာ့ အဲသလို မလုပ္ရင္ အစိုးရေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေအာက္ေျခလြတ္လာၿပီး ေရြးေကာက္ခံ အာဏာရွင္စနစ္ အဲဒီကမွတစ္ဆင့္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း အာဏာရွင္စနစ္ဆီသုိ႔ ေလွ်ာက်သြားႏုိင္တာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္တယ္ဗ် …”&nbsp;</div><br />ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အဂၤလိပ္ေဝါဟာရတစ္ခုျဖစ္ေပမယ့္ အခုအခ်ိန္မွာ ေရဒီယိုတို႔၊ ကက္ဆက္တို႔၊ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္တို႔၊ ေမာ္ေတာ္ပီကယ္တို႔ကို ေမြးစား စကားလံုးတစ္လံုးအျဖစ္ ျမန္မာ့ေဝါဟာရဘဏ္တိုက္ထဲသို႔ တေရြ႕ေရြ႕ သက္ဆင္းေရာက္ရွိလာေနၿပီ ျဖစ္တယ္ဗ်။ ဒီမိုကေရစီလို႔ဆိုလုိက္တာနဲ႔ အဂၤလိပ္စာ မေျပာနဲ႔ ျမန္မာစာေတာင္မတတ္တဲ့ ေက်းလက္ေဒသက ေတာသူေတာင္သားေတြကေတာင္ ‘အေရးကိစၥမွန္သမွ်မွာ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးရဲ႕ဆႏၵက အခရာျဖစ္တဲ့စနစ္’ ဆိုတာကို သိေနၾကပါၿပီ။<br /><br /><div style="color: blue;">နားရည္ဝေနပါၿပီ&nbsp;</div><br />အထူးသျဖင့္ မၾကာမီလပိုင္းေတြအတြင္း ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့စကားလံုးဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ၾကားရလြန္း ဖတ္ရလြန္းလို႔ လူတိုင္း လူတိုင္း ကိုယ့္အိမ္ေထာင္စုဝင္တစ္ေယာက္ရဲ႕နာမည္ကို သိသလိုမ်ဳိး သိေနၾကတဲ့အမည္ (household name) တစ္ခုျဖစ္ေနပါၿပီ။ ႐ုပ္သံလႊင့္မီဒီယာေတြ၊ ပံုႏွိပ္မီဒီယာေတြကတစ္ဆင့္ နားလည္တတ္ကြၽမ္းသူေတြရဲ႕ ဖြင့္ဆိုရွင္းလင္း ပညာေပးမႈေတြေၾကာင့္လည္း ျပည္သူေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ဂ်ာနယ္ေတြ အေရာက္အေပါက္ရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ေနျပည္သူေတြဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေတာ္ကေလး နားရည္ဝေနၾကၿပီျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆႏိုင္တယ္ဗ်။<br /><br /><div style="color: blue;"></div><a name='more'></a><div style="color: blue;">ျပည္သူက အရွင္သခင္</div><br />ဒီမိုကေရစီဟာ ျပည္သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ ျပည္သူေတြဟာ သူတို႔ လြတ္လပ္ၿငိမ္းခ်မ္းလံုျခံဳစြာ စီးပြားရွာေဖြလုပ္ကိုင္ေနထိုင္ ႏိုင္ေရးကို ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး လူ႔အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုရဲ႕ ပင္မလုပ္ငန္းေဆာင္တာႀကီး သံုးခုျဖစ္တဲ့ ဥပေဒျပဳေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ တရားစီရင္ေရးတို႔ကို သူတို႔ကိုယ္စား လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ အစိုးရဆိုတာကို ေရြးခ်ယ္ၾကတာျဖစ္တယ္ဗ်။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ ျပည္သူက အရွင္သခင္ အစိုးရက အေစခံ၊ အဲသလို သံုးႏႈန္းတာ ရင့္သီးတယ္ဆိုရင္ ျပည္သူက အလုပ္ရွင္ အစိုးရ အလုပ္သမားျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ အစိုးရက မိဘ ျပည္သူက သားသမီးဆိုတဲ့ တင္စားခ်က္မ်ိဳးဟာ သက္ဦးဆံပိုင္ ပေဒသရာဇ္စနစ္အတြက္သာျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ႔ လားလားမွ မသက္ဆိုင္ မဆီေလ်ာ္တဲ့ တင္စားခ်က္ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။<br /><br /><div style="color: blue;">အခြင့္အေရးနဲ႔ တာဝန္</div><br />ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ အင္မတန္ အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္တစ္ခုက ကြၽန္ေတာ္တို႔ လမ္းေလွ်ာက္ရာမွာ ဘယ္ေျခနဲ႔ညာေျခ ဟန္ခ်က္ ညီညီလွမ္းမွ လိုရာခရီးကို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ဟန္က်ပန္က်ေရာက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္သလို အခြင့္အေရးနဲ႔တာဝန္ တိုက္႐ိုက္အခ်ဳိးနဲ႔ တည္ရွိေနတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ျပည္သူေတြ သေဘာေပါက္ နားလည္က်င့္ၾကံလုပ္ကိုင္ၾကမွသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ပီျပင္စြာ အေကာင္အထည္ေပၚလာႏိုင္မယ္ဆိုတာျဖစ္တယ္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ပါတီစံု လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့ခ်ိန္ကစလို႔ ဒီကေန႔အထိ၊ (တစ္နည္း) ၁၉၆၂ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ အေရးအခင္းကစလို႔ ၂၀၀၇ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ေမတၱာပို႔ႂကြခ်ီတဲ့ အေရးအခင္းအထိ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ ျပည္သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ေတာင္းဆိုလာခဲ့ၾကတာရဲ႕ အဓိပၸာယ္ အစစ္အမွန္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းရွိသူေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာကို လူသိရွင္ၾကား ေၾကညာလာခဲ့ၾကတာပဲ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။<br /><br /><div style="color: blue;">တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ</div><br />အခုေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ႏိုင္ငံတို႔ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ၾကာ လက္ဆင့္ကမ္း အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့ၾကတဲ့ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ျပည္သူေတြရဲ႕ အဲဒီေၾကညာစကားကို ၾကားလည္းၾကား အသိအမွတ္လည္း ျပဳခဲ့ၿပီျဖစ္ပံုရတာေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုလည္း ဦးေဆာင္မႈေနရာကေန စတင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၿပီ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။<br /><br /><div style="color: blue;">ေမြးရာပါ အခြင့္အေရး</div><br />လူတစ္ေယာက္ သူ႔ဘဝသူ အုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္႔ခဲြတဲ့ကိစၥဟာ ဘယ္သူမွ လုယူလို႔မရတဲ့ အဲဒီလူရဲ႕ေမြးရာပါ ကိုယ္ပိုင္အခြင့္အေရးျဖစ္တဲ့ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ သူ မလဲြမေသြထမ္းေဆာင္ရမယ့္တာဝန္လည္း ျဖစ္တယ္ဗ်။ တာဝန္ဆိုတာကို သိမွသာ သူဟာ အဲဒီအခြင့္အေရးကိုရမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။<br />အခုအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြ ရာစုတစ္ဝက္ေလာက္ ဆံုး႐ႈံးခဲ့ၾကရတဲ့ အခြင့္အေရးတခ်ိဳ႕ ျပန္ရၾကၿပီျဖစ္ေပမယ့္ မရေသးတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားအျပားရွိေနေသးတယ္ဆိုတာ အားလံုးအသိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြရလာေစဖို႔ ဆက္လက္ ေတာင္းဆိုေရးဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ တာဝန္ျဖစ္တယ္ဗ်။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြနဲ႔ ထိုက္တန္သူေတြျဖစ္ေၾကာင္း ျပသဖို႔ကိစၥဟာလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕တာဝန္ပဲျဖစ္တယ္ဗ်။<br /><br /><div style="color: blue;">ေရဆန္ကို ကူးခတ္ေနရသလို</div><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အေတြ႔အၾကံဳေတြအရေရာ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳေတြအရပါ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းဟာ ေရဆန္ကို ကူးခတ္ေနရတဲ့လုပ္ငန္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ကူးခတ္တာ ရပ္လိုက္တာနဲ႔ ေအာက္ဘက္ကို ျပန္ေမ်ာပါသြားၿပီး အဆံုးတစ္ေန႔မွာ အာဏာရွင္စနစ္ဆိုတဲ့ ေရေအာက္ကို ျပန္ျမဳပ္သြားမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။<br /><br /><div style="color: blue;">မ်က္ေျခမျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ရမယ္</div><div style="color: blue;"><br /></div>ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့တာဝန္တစ္ခုကေတာ့ မိမိတို႔ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အစိုးရရဲ႕ လုပ္ရပ္မ်ားကို မ်က္ျခည္မျပတ္ သတိနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ပဲ ျဖစ္တယ္ဗ်။ အေၾကာင္းကေတာ့ အဲသလို မလုပ္ရင္ အစိုးရေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေအာက္ေျခလြတ္လာၿပီး ေရြးေကာက္ခံ အာဏာရွင္စနစ္ အဲဒီကမွတစ္ဆင့္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း အာဏာရွင္စနစ္ဆီသုိ႔ ေလွ်ာက်သြားႏုိင္တာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္တယ္ဗ်။<br /><br /><div style="color: blue;">ဟန္ေဂရီမွာ စလာၿပီ</div><br />အဲဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မၾကာေသးခင္က ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းတခ်ိဳ႕အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ တစ္ခုက ဟန္ေဂရီ ႏိုင္ငံကလာတဲ့ သတင္းဗ်။ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ႏွစ္ဆယ္ရာစုအေစာပိုင္းမွာ ဟန္ေဂရီဟာ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ပတ္လမ္းေၾကာင္းအတြင္း ကြန္ျမဴနစ္ တစ္ပါတီ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္တယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စု ၿပိဳကဲြသြားခဲ့ၿပီးေနာက္မွာ ဟန္ေဂရီဟာလည္း အျခား အေရွ႕ဥေရာပႏိုင္ငံ အမ်ားအျပား နည္းတူ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္က်င့္သံုးတဲ့ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့တယ္ဗ်။ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးဆဲြခဲ့တဲ့ အေျခခံဥပေဒမွာလည္း ဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ႔အညီ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ေဖာ္ျပခ်က္ေတြ ထည့္သြင္းခဲ့တယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ မၾကာေသးခင္က ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ အႏိုင္ရၿပီး အစိုးရျဖစ္လာတဲ့ပါတီက အဲဒီအေျခခံဥပေဒထဲက ျပည္သူေတြနဲ႔ အေျခခံရပိုင္ခြင့္ေတြကို အကာအကြယ္ေပးထားတဲ့အခ်က္ေတြကို ပယ္ရွားပစ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းလာတာေၾကာင့္ အတိုက္အခံပါတီေတြက ဝိုင္းၿပီး ကန္႔ကြက္ေနၾကရတယ္ဗ်ာ။<br /><br /><div style="color: blue;">ပီႏိုေခ်းေခတ္ကို ျပင္ဖို႔ ႀကိဳးစားလာတယ္</div><br />ေနာက္တစ္ခုက ခ်ီလီကလာတဲ့ သတင္းဗ်။ ခ်ီလီမွာ အာဏာရေနတဲ့ ဗဟိုလက္်ာယိမ္းအစိုးရက ၁၉၇၃ က ၁၉၉၀ အထိ အုပ္ခ်ဳပ္သြားခဲ့တဲ့ လက္်ာဝါဒီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေအာ္ဂတ္စတို ပီႏိုေခ်း အစိုးရလက္ထက္ကာလကို ေက်ာင္းသင္႐ိုး သမိုင္းစာအုပ္ေတြမွာ အစဥ္အဆက္ ‘အာဏာရွင္ေခတ္’ ကို သံုးႏႈန္းလာခဲ့တာကို ‘သာမန္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခတ္ကာလ’ တစ္ခုလို႔ပဲ ျပင္ဆင္သံုးႏႈန္းေရးသားဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းျဖစ္တယ္ဗ်။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ခ်ီလီႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ အေတာ္ဂယက္ရိုက္ၿပီး အျငင္းပြားမႈေတြ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ႏိုင္ငံျခားသတင္းေတြမွာ ဖတ္ရတယ္ဗ်။<br /><br /><div style="color: blue;">စိတ္ခ်လက္ခ်ေနလို႔မရ</div><br />ႏိုင္ငံတကာသတင္းေလာကမွာ အဲဒီလိုမ်ိဳးသတင္းေတြ မၾကာမၾကာ ေပၚထြက္လာေလ့ရွိတာကို ကြၽန္ေတာ္ သတိျပဳမိတယ္ဗ်။ ဒီသတင္းေတြကိုၾကည့္ရင္ အာဏာရွင္စနစ္က အသြင္ကူးေျပာင္းယူလာရတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဟာ ရန္သူပတ္လည္အဝိုင္းခံေနရတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ အျမဲတမ္း ေအးေအးလူလူ စိတ္ခ်လက္ခ်ေနလို႔ရတဲ့ အေနအထားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သတိျပဳမိၾကတယ္ ထင္တယ္ဗ်။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အမွန္တကယ္ မယံုၾကည္ေပမယ့္ အေျခအေနအရ မတတ္သာလို႔ ဒီမိုကေရစီလိုက္ရတဲ့လူေတြ၊ အစကေတာ့ ဒီမိုကေရစီပါပဲ ေနာက္ေတာ့မွ ကုလားထိုင္ေပၚမွာ အေနၾကာၿပီး တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေအာ္တိုကေရစီျဖစ္သြား တတ္တဲ့လူေတြရဲ႕ အႏၲရာယ္ေတြက အျမဲရွိေနတာ ျဖစ္တယ္ဗ်။<br /><br /><div style="color: blue;">ေစာင့္ၾကည့္ေနရမယ္</div><br />ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေဆာက္ထားတဲ့ အေဆာက္အဦကို ေရရွည္ခံေအာင္ အျမဲျပဳျပင္မြမ္းမံေနရသလိုပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္သူေတြဟာလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေရာ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ကိုယ္က အသိအမွတ္ျပဳထားရသူေတြကိုပါ ဒီမိုကေရစီစနစ္ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ အျမဲမျပတ္ တစ္ရံမလပ္ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ေစာင့္ေရွာက္ စစ္ေဆး ေလ့လာ သံုးသပ္ေနၾကဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္းပါဗ်ာ။<br /><i><br /></i><br /><i>maungwuntha@gmail.com</i><br /><br /><div style="text-align: center;">Messenger ဂ်ာနယ္ ယခုအပတ္ထုတ္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">ဒီမိုကေရစီ အရိပ္အေရာင္ေလး ျမင္ခါရွိေသး၊ စိတ္မေအးႏိုင္စရာေတြ စဥ္းစားမိလို႔ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ေနသင့္ပုံကို ေရးထားတာပါ။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-5708547756365855429?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-65457221263263650142012-01-22T13:30:00.000-08:002012-01-22T13:30:02.940-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Q3Zg2e4oTRk/Txx_Dy7fXNI/AAAAAAAAOa4/_LQZRMqtTyw/s1600/w7_1612.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-Q3Zg2e4oTRk/Txx_Dy7fXNI/AAAAAAAAOa4/_LQZRMqtTyw/s320/w7_1612.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: blue; text-align: center;">“ႏိုင္ငံေရးပါတီဆိုတာက လိုက္နာေစာင့္ထိန္းရမယ့္ စည္းကမ္းက်င့္ဝတ္ေတြရွိတယ္။ ဒစ္ပလိုေမစီ က်င့္သံုးရတာေတြ ရွိတယ္။ မွန္တိုင္းေျပာမျဖစ္ဘဲ ထိန္းခ်ဳပ္ရတာေတြရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ အခ်ိန္မေရြး သူတို႔ေရွ႕က မားမားမတ္မတ္ရပ္ၿပီး ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္ေပးမယ့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိး လိုအပ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီေခတ္ေရာက္ရင္ ႏုိင္ငံသားအားလံုးရဲ႕ အေရးကိစၥအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လူထုအေျချပဳ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႔အစည္းေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိလာဖို႔ လိုအပ္လိမ့္မယ္။ ၈၈ မ်ဳိးဆက္လူငယ္ေတြက နဂိုကတည္းက ျပည္သူခ်စ္တဲ့အဖြဲ႔ျဖစ္ေတာ့ ေရွ႕လာမယ့္ကာလေတြမွာလည္း ျပည္သူလူထု အားကိုးအားထားျပဳႏိုင္မယ့္ အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ ရပ္တည္ႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိေၾကာင္း …”</div><br />၁၃-၁-၂၀၁၂ ေန႔ဟာ အင္မတန္ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ေန႔ ျဖစ္တယ္။ ႏုိင္ငံတစ္ဝန္းလံုးက ျပည္သူအားလံုးလည္း အုန္းအုန္းကြၽက္ကြၽက္ျဖစ္ေအာင္ ေပ်ာ္ၾကတယ္။ ဒီလိုေပ်ာ္စရာေကာင္းတာမ်ဳိး ကမၻာေပၚက ဘယ္ႏုိင္ငံ ဘယ္လူမ်ဳိးမွ ခံစားဖူးလိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူးလို႔ ေတြးၾကည့္မိတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">တစ္ႏုိင္ငံလံုးေပ်ာ္</div><br />အင္းစိန္ေထာင္ႀကီးေရွ႕မွာ လူေတြေထာင္နဲ႔ခ်ီ စုေဝးေရာက္ရွိေနၿပီး ေထာင္ထဲကထြက္လာသူေတြကို လက္ခုပ္သံေတြ ညံေနတဲ့ၾကားက ေျပးဖက္သူက ဖက္၊ ပန္းစည္းေပးသူက ေပး၊ ျပံဳးမ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ေငးသူက ေငးျဖစ္ေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းမ်ဳိးလည္း ဘယ္ႏုိင္ငံမွ ၾကံဳဖူးၾကမယ္မထင္ပါဘူး။ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြအဖို႔ေတာ့ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါသာ မဟုတ္ဘူး ဒီလိုေပ်ာ္စရာေန႔မ်ဳိးေတြ ခဏခဏကို ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ၾကဖူးတယ္။ ရွည္လ်ားတဲ့ ႏွစ္ငါးဆယ္ကာလကို ထည့္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ဒီသံုးႏွစ္ေလာက္အတြင္းမွာကို အႀကိမ္ေတြ မနည္းလႇဘူး။ မွတ္မွတ္ရရဆို ဦးဝင္းတင္လြတ္တုန္းက တစ္ႀကိမ္ ဒီလိုေပ်ာ္ခဲ့ၾကရတယ္။ မႏွစ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္တုန္းကလည္း တစ္ႏိုင္ငံလံုး အုန္းအုန္းကြၽက္ကြၽက္ျဖစ္ေအာင္ အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;"></div><a name='more'></a><div style="color: blue;">ရင္ထဲက အလံုးႀကီးက်</div><br />အခု ဇန္နဝါရီ ၁၃ ရက္က်ေတာ့ မနက္အိပ္ရာကထလိုက္တာနဲ႔ က်က္သေရမဂၤလာရွိလွတဲ့သတင္းကို အရင္ဆံုး စၾကားလိုက္ရတယ္။ ခြန္ထြန္းဦးနဲ႔ မင္းကိုႏုိင္ အပါအဝင္ အႏွစ္ ႏွစ္အလလ ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနရသူေတြအားလံုး ျပန္ထြက္လာၿပီတဲ့။ နားနဲ႔ၾကားရတာကိုအားမရလို႔ ကြန္ပ်ဴတာကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ အားလံုးလြတ္တဲ့အေၾကာင္း ဝက္ဘ္ဆိုက္သံုး ေလးခုမွာ ေရးထားတာေတြ႔ေတာ့မွ စိတ္ခ်သြားတယ္။ ၁၂ ရက္ေန႔က ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတရဲ႕ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေၾကညာခ်က္ထြက္ၿပီးကတည္းက ဒီတစ္ခါပါမွာလား ေသခ်ာၿပီလားနဲ႔ ရင္တမမျဖစ္ေနခဲ့တာ အခုမွရင္ထဲက အလံုးႀကီးက်သြားေတာ့တယ္။ ညကဆို တစ္ညလံုး မေပ်ာ္တစ္ခ်က္ ေပ်ာ္တစ္ခ်က္ ျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ဘယ္က လူႀကီးလဲ</div><br />နံနက္ ၁၀ နာရီေလာက္ သတင္းေထာက္ေတြရဲ႕အေမးကို ေျဖေနတဲ့ မင္းကိုႏုိင္ရဲ႕အသံကိုၾကားလုိက္ရေတာ့ စိတ္ခ်သြားၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာ္သြားတယ္။ သာယာဝတီ ေထာင္ကလြတ္တဲ့ မနီလာသိန္းက သမီးေလးကိုျပန္ေတြ႔ရေတာ့ အရမ္း ေပ်ာ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သမီးေလးကေတာ့ သူ႔ကိုစိမ္းေနေသးတယ္လို႔ ေျပာတာၾကားလိုက္ရေတာ့ ရင္ထဲမွာ မေကာင္းဘူး။ ဆုိ႔သြားတယ္။ ကိုယ္လည္း သူ႔လို ႏွစ္ခါၾကံဳဖူးခဲ့တာကိုး။ ပထမအႀကိမ္မွာသားကို သံုးလအရြယ္နဲ႔ ထားခဲ့ရတယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္က်ေတာ့ သမီးက ၁၀ လသမီး။ ႏွစ္ေတြ အၾကာႀကီးေနမွ ျပန္ေတြ႔ၾကရေတာ့ အစမွာ ခပ္စိမ္းစိမ္းပါပဲ။ “အေမ ဘယ္ကလူႀကီးလဲ” လို႔ အေမးမခံရတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ေနရေသးတယ္ေလ။<br /><br /><div style="color: blue;">႐ုပ္သံနဲ႔ မ်က္စိမခြာ</div><br />၁၃ ရက္ေန႔တစ္ေန႔လံုး ႐ုပ္သံ စက္ေရွ႕မွာပဲ ထုိင္ေနတယ္။ လာသမွ်လူေတြကိုလည္း ဒီဗီဘီနဲ႔ပဲ ဧည့္ခံလိုက္တယ္။ တဂြမ္ဂြမ္နဲ႔ ဆက္သမွ် ဖုန္းေတြကိုလည္း ႐ုပ္သံၾကည့္ရင္း ေျဖလိုက္တယ္။ အသက္ႀကီးလာေတာ့ လူကပိုၿပီး ပူတတ္တယ္။ ဘာေျပာေျပာ အိမ္ေရာက္ၿပီဆိုမွ စိတ္ခ်ႏိုင္မွာမို႔ ႐ုပ္သံနဲ႔ မ်က္စိမခြာဘဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ႐ုပ္သံ ဖန္သားျပင္ေပၚက ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးေနၾကတဲ့ လူေတြကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔ စာအစမွာေရးခဲ့တဲ့ ‘ဒီလိုေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတာမ်ဳိးကမၻာေပၚက ဘယ္ႏုိင္ငံ ဘယ္လူမ်ဳိးမွ ခံစားဖူးလိမ့္မယ္မဟုတ္ဘူး’ ဆိုတဲ့အေတြး ဝင္လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">အက်ဥ္းစခန္းေတြထဲက</div><br />အဲဒီလို ေတြးမိတာနဲ႔တစ္ဆက္တည္း ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးၿပီးခ်င္း အက်ဥ္းစခန္းေတြထဲက အသက္မေသဘဲ က်န္ရစ္ေနသူေတြထြက္လာတာကို မိဘေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြနဲ႔ ဇနီးသားမယားေတြက ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေစာင့္ႀကိဳေနၾကတဲ့ျမင္ကြင္းေတြ မ်က္စိထဲျပန္ျမင္လာတယ္။ ကိုယ္ရွာေနသူကို ေတြ႔လိုက္ရတဲ့အခါ သူတို႔မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ဝမ္းသာျခင္းနဲ႔ ဝမ္းနည္းျခင္း ခံစားမႈႏွစ္မ်ဳိး တစ္ၿပိဳင္တည္းျဖစ္ေပၚလာတာကို အရအမိ ႐ိုက္ယူထားႏုိင္တဲ့ ဓာတ္ပံုဆရာရဲ႕လက္ရာ ဓာတ္ပံုစာအုပ္ကို ေသတၱာေတြထဲမွာ ျပန္ရွာဦးမွပဲလို႔ ေခါင္းထဲမွာ မွတ္ထားလုိက္တယ္။<br /><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;">ခြပ္ေဒါင္းေအာင္လံ တလူလူ</div><br />႐ုပ္ျမင္သံၾကားေရွ႕မွာ တစ္ေန႔လံုးထုိင္ေနတယ္လို႔ဆိုရေပမယ့္ အာ႐ံုကေတာ့ အျပည့္မေရာက္ပါဘူး။ ဧည့္သည္ေတြ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္၊ ဖုန္းသံ တဂြမ္ဂြမ္ျမည္လိုက္ျဖစ္ေနေတာ့ အာ႐ံုေတြလည္း ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ပါပဲ။ အေသအခ်ာ မ်က္စိထဲမွာစြဲသြားတဲ့ျမင္ကြင္းကေတာ့ သရက္ေထာင္ကထြက္လာတဲ့ မင္းကိုႏုိင္ကို သရက္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားက ခြပ္ေဒါင္းအလံတလူလူလႊင့္ၿပီး ႀကိဳဆိုတဲ့ျမင္ကြင္းျဖစ္တယ္။ သရက္လိုၿမိဳ႕ငယ္ေလးမွာေတာင္ လူစုလူေဝးက ရာနဲ႔ခ်ီၿပီး ရွိတယ္။ သရက္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားရဲ႕သတၱိကို ေလးစားမိသလို မင္းကိုႏိုင္ကိုခ်စ္ၾကတာကိုလည္း ေက်နပ္အားရျဖစ္မိတယ္။ ေအာင္လံဘက္ကုိကူးေတာ့ ပရိသတ္က ကမ္းလံုးညြတ္မတတ္ရႇိၿပီး ခြပ္ေဒါင္းအလံေတြလည္း ေလမွာ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ လြင့္ပ်ံေနၾကေတာ့တယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">သည္းသည္းလႈပ္ေအာင္ ခ်စ္ၾက&nbsp;</div><br />မင္းကိုႏုိင္ခမ်ာ အိမ္ျပန္ခရီးကို အေသာ့ႏွင္မသြားႏုိင္ဘူး။ ျပည္သူေတြက ဟိုကထြက္တား၊ ဒီကထြက္တားနဲ႔ တစ္တားတည္းတားေနၾကလို႔ ေရာက္ေလရာအရပ္မႇာ ႏႈတ္ဆက္စကားေတြ ေျပာရတယ္။ ပန္းကံုးစြပ္တာ ခံရတယ္။ ေအာင္သေျပေတြ ကမ္းတာယူရတယ္။ ျပည္သူေတြက ခ်စ္ၾကတာကိုး။ အသက္ထင္ရွားရွိေနဆဲမွာ တစ္တုိင္းတစ္ျပည္လံုးက ‘သဲသဲလႈပ္’ ေအာင္ခ်စ္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုလို႔ တစ္သက္မွာႏွစ္ေယာက္ပဲ ေတြ႔ဖူးတယ္။ တစ္ဦးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္။ ေနာက္တစ္ဦးက မင္းကိုႏုိင္။<br /><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;">ငါတေကာေကာတတ္</div><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အခုသမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရနဲ႔ လက္တြဲၿပီး လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးလုပ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီ ျဖစ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီလမ္းခရီးမွာ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔၊ လႊတ္ေတာ္တို႔ဆိုတာ မရွိမျဖစ္ အဂၤါရပ္ေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၿပီးျပည့္စံုၿပီလို႔ေတာ့ မဆိုႏုိင္ဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔၊ လႊတ္ေတာ္တို႔နဲ႔ တက္လာၿပီးမွ အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားတဲ့ အစိုးရမ်ဳိးေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လက္ရွိ ကမၻာ့ႏုိင္ငံတုိင္းမွာ က်င့္သံုးေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီက ‘ကိုယ္စားျပဳဒီမုိကေရစီ’ စနစ္ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ျပည္သူလူထုက ေရြးေကာက္ၿပီး လႊတ္ေတာ္ထဲ ပို႔လိုက္ေပမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ၿပီးတဲ့အခါ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ဦးထိပ္ပန္ဆင္ျခင္း မျပဳေတာ့ဘဲ ငါ တေကာေကာတာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ေလ့ရွိတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီ</div><br />အေကာင္းဆံုးကေတာ့ တိုင္းေရးျပည္ရာ ကိစၥမွန္သမွ်မွာ ျပည္သူျပည္သားေတြအားလံုး ပါဝင္ေဆြးေႏြးဆံုးျဖတ္တဲ့ ‘တိုက္႐ိုက္ဒီမိုကေရစီ’ ဒါမွမဟုတ္ ‘ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီ’ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါက လက္ေတြ႔လုပ္ဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ေသးဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာ ျပည္သူရဲ႕အေရးကိစၥမွန္သမွ်ကို ျပည္သူေတြအလိုက် လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္မယ့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိး မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါတယ္။ ေထာင္ကလြတ္လာတဲ့ မင္းကိုႏုိင္တို႔ လူငယ္အားလံုးက သူတို႔ဟာ ပါတီမေထာင္ဘူး၊ ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္ဘူး။ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေရးကိစၥမွန္သမွ်ကို ျပည္သူေတြရဲ႕ ေရွ႕ကရပ္ၿပီး ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္သြားမယ္လို႔ ေျပာၾကတာကို ၾကားရေတာ့ အမ်ားႀကီး စိတ္ခ်မ္းသာသြားတယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">အဖြဲ႔အစည္းေတြ အမ်ားႀကီး</div><br />သူတို႔လူငယ္ေတြကို ျပည္သူေတြက ခ်စ္ၾကတယ္။ ယံုၾကည္အား ကိုးၾကတယ္။ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္မယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အရင္ကအတိုင္း ဝန္းရံေပးရင္း ျပည္သူေတြရဲ႕အသံကို ကိုယ္စားျပဳေပးမယ့္ အင္အားေတာင့္တင္းတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးအျဖစ္ ျမင္ေတြ႔လိုၾကတယ္။ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအျပင္ တျခားအသင္းအပင္း အဖြဲ႔အစည္းေတြလည္း မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ရွိျမဲျဖစ္တယ္။ လိုအပ္လာရင္ သူတို႔လူငယ္ေတြဟာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္လူငယ္မ်ားဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အရပ္ဘက္ လူထုအဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္အျဖစ္ရွိေနရင္ သိပ္ေကာင္းပါလိမ့္မယ္။<br /><br /><div style="color: blue;">အားကိုးအားထားျပဳႏိုင္တဲ့</div><br />ႏိုင္ငံေရးပါတီဆိုတာက လိုက္နာေစာင့္ထိန္းရမယ့္ စည္းကမ္းက်င့္ဝတ္ေတြရွိတယ္။ ဒစ္ပလိုေမစီ က်င့္သံုးရတာေတြ ရွိတယ္။ မွန္တိုင္းေျပာမျဖစ္ဘဲ ထိန္းခ်ဳပ္ရတာေတြရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ အခ်ိန္မေရြး သူတို႔ေရွ႕က မားမားမတ္မတ္ရပ္ၿပီး ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္ေပးမယ့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိး လိုအပ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီေခတ္ေရာက္ရင္ ႏုိင္ငံသားအားလံုးရဲ႕ အေရးကိစၥအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လူထုအေျချပဳ အရပ္ဘက္ အဖြဲ႔အစည္းေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိလာဖို႔ လိုအပ္လိမ့္မယ္။ ၈၈ မ်ဳိးဆက္လူငယ္ေတြက နဂိုကတည္းက ျပည္သူခ်စ္တဲ့အဖြဲ႔ျဖစ္ေတာ့ ေရွ႕လာမယ့္ကာလေတြမွာလည္း ျပည္သူလူထု အားကိုးအားထားျပဳႏိုင္မယ့္ အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ ရပ္တည္ႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိေၾကာင္း သိေစလိုက္ရပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: blue;">Eleven Media Group မွ ျပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။&nbsp;</span></div><br /><br /><span style="color: blue;">&nbsp;&nbsp;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-6545722126326365014?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-30492027835574867792012-01-21T16:16:00.000-08:002012-01-21T16:20:16.133-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gIhJDTLucQY/TxtVSh7RKBI/AAAAAAAAOao/qeHKrngtIHI/s1600/kp_freedom.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-gIhJDTLucQY/TxtVSh7RKBI/AAAAAAAAOao/qeHKrngtIHI/s320/kp_freedom.jpg" width="320" /></a></div>နိမိတ္ပံု ဆိုတာ<br />ကဗ်ာဆရာ၏<br />ပုလဲျဖစ္သြားတဲ့ ခံစားမႈ မ်က္ရည္<br />ေမွာ္ဝင္ေနတဲ့<br />ႏွလံုးသား ႐ုပ္ပံုလႊာျဖစ္တယ္ ...။<br /><br />အနႏၵသူရိယ အမတ္ရဲ႕<br />သမုဒၵရာျပင္ထက္<br />တခဏ တက္တဲ့<br />ေရပြက္ပမာ<br />ဘဝ နိမိတ္ပံု ...။<br /><br />စေလ ဦးပုညက<br />အစြယ္လိုသူ မိဖုရား<br />ေစခိုင္းသူ မင္းဧကရာဇ္<br />ေလးပစ္သူက က်ေနာ္ရယ္ပါတဲ့<br />မိန္းမလွတဦးရဲ႕<br />အမုန္း နိမိတ္ပံု ...။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ပ်ဥ္းမငုတ္တို<br />ေဗဒါ<br />သေျပခက္<br />ပိေတာက္ေရႊဝါ ...<br />ပတၱျမားရည္<br />လင္းအ႐ုဏ္ဦး<br />ငါး႐ိုးနင္ ေငြလမင္းနဲ႔<br />စသည္ ... စသည္<br />ဂႏၳဝင္ေျမာက္<br />မ႐ိုးႏိုင္တဲ့ ကဗ်ာသေကၤတ နိမိတ္ပံု ...။<br /><br />ေခတ္ဆိုး စနစ္ဆိုးရဲ႕<br />နိမိတ္ပံု သေကၤတကို ... ည<br />လူထုဘက္မွ<br />လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲဝင္<br />သူရဲေကာင္းေတြအတြက္ေတာ့ ... ၾကယ္စင္။<br /><br />ေခ်ေဂြဗားရား<br />ေမာ္<br />ကိုဗဟိန္း<br />ကိုေအာင္ဆန္း<br />ဝင္းေမာ္ဦး<br />..............<br />..............<br />သူတို႔ ... သူတို႔ ... သူတို႔ေတြဟာ<br />ကမၻာ<br />ဗမာ<br />ရာဇဝင္ရဲ႕<br />သမိုင္းဝင္ သူရဲေကာင္း သေကၤတ<br />လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲတို႔၏<br />ေအာင္ပြဲ နိမိတ္ပံု<br />ထာဝရ ၾကယ္စင္ေတြ ...။<br /><br />တန္ဖိုးကို နားလည္ခံစားတတ္တဲ့အခါ<br />ၾကယ္စင္တို႔၏ ေနရာ ...<br />မည္သည့္ေခတ္မွာမွ နိမ့္က်မသြားခဲ့ဘူး ...။<br /><br />ကဗ်ာ<br />ႏွလံုးသား<br />ေက်ာင္းသား<br />အလုပ္သမား<br />လယ္သမား<br />လူသားမ်ား၏<br />ဦးေခါင္း အထက္မွာ ...။ ။<br /><br /><i>ကမာပုလဲ</i><br /><i>၂၁၊ ၁၊ ၂၀၁၂</i><br /><br /><br /><i>&nbsp; </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-3049202783557486779?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-88952781306898030312012-01-21T16:14:00.000-08:002012-01-21T16:28:14.829-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-PrgORu6Rx5Y/TxtYCAQAeII/AAAAAAAAOaw/se1JenCSgLg/s1600/1988+Generation+Students+group++press+conference_G1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-PrgORu6Rx5Y/TxtYCAQAeII/AAAAAAAAOaw/se1JenCSgLg/s320/1988+Generation+Students+group++press+conference_G1.jpg" width="201" /></a></div><div style="color: blue; text-align: center;">“ေရွးေဟာင္း မာယာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ျပကၡဒိန္အရ ကမၻာပ်က္မယ့္ႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူျပန္ျဖစ္ခြင့္ရတယ္။ ကမၻာပ်က္မယ့္ႏွစ္မွ ႏိုင္ငံသစ္ျပန္တည္ရမယ့္ဘဝျဖစ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီလိုလားတဲ့ အင္အားစုေတြ တကယ္တန္းသာ ညီညြတ္မယ္ဆိုရင္ ကမၻာပ်က္မယ့္ႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံသစ္တစ္ခု မကဘူး။ ကမၻာသစ္တစ္ခုပါ တည္လို႔ရမယ္လို႔ …”</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာျပင္ပကို ေရာက္သလို ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအိမ္ အျပန္လမ္းမွာ ဒီကေန႔ဆိုရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃ ႏွစ္ေက်ာ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့သမွ် ပဲ့တင္သံေတြ ျပန္ထပ္တဲ့ေန႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိုက္ပ်ဳိးခဲ့သမွ် ေကာက္ပင္စိမ္းေတြ ယိမ္းကတဲ့ေန႔ပါ။ ေလာကဓမၼတာ မိခင္ဟာ ထိုက္တန္တဲ့ တံု႔ျပန္မႈနဲ႔ ရလဒ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပန္ရတဲ့ေန႔ပါ။&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆိုလိုတာကေတာ့ အခုလို သတင္းမီဒီယာသမားေတြရဲ႕ေရွ႕မွာ တစ္ဖ်တ္ဖ်တ္ ေတာက္ေနတဲ့ ဓာတ္ပံုမီးေတြရဲ႕ေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ႏိုင္တာ၊ စကားေျပာႏိုင္တယ္ဆိုတာ လမ္းမေပၚမွာ ကစဥ့္ကလ်ားနဲ႔ က်န္ခဲ့တဲ့ ဖိနပ္ပိုင္ရွင္ေတြ၊ လူမသိ၊ သူမသိဘဝနဲ႔ အသက္စြန္႔ခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြ ဘဝရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းမ်ားစြာကို ဖဲ့ေကၽြး၊ ခ်ေကၽြးခဲ့ရၿပီးေတာ့ လူ႔ေလာကကို ႏႈတ္ဆက္သြားၾကရတဲ့ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြရဲ႕ ကိုယ္စား ကြ်န္ေတာ္တို႔ မတ္တပ္ရပ္ႏိုင္ေသးတဲ့သူေတြ ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ ဒီအခင္းအက်င္းမ်ဳိးမွာ ေျပာႏိုင္တာပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><a name='more'></a>အခု သတင္းေလာကမွာေရာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ျပန္ၾကားေရးေလာကမွာ အင္မတန္ ေခတ္စားေနတဲ့ ေမးခြန္းေတြရွိပါတယ္။ အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို ဘယ္လိုသံုးသပ္လဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပါ။ ဖန္ခြက္ထဲမွာ ေရတစ္ဝက္ရွိတာကို ဘယ္လိုျမင္သလဲဆိုတဲ့ကိစၥဟာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ၾကားေနရပါတယ္။ အေကာင္းျမင္လား၊ အဆိုးျမင္လား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဖန္ခြက္ထဲမွာ ေရတစ္ဝက္ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြ ပကတိ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို ဘယ္လိုျမင္သလဲဆိုတာ တစ္ဝက္ႀကီးမ်ားေတာင္လို႔လည္း အေကာင္းမျမင္ႏိုင္ဘူး။ တစ္ဝက္ထဲ နည္းလိုက္တာလို႔လည္း အဆိုးျမင္တာ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ေရရွိမွ အသက္ရွင္ ႏိုင္တဲ့ ငါးေတြလိုပဲ။ ငါးေတြအတြက္က်ေတာ့ တစ္ဝက္ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ အသက္ ကိစၥပါ။ ေရမ်ားဖို႔ လိုပါတယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သတင္းသမားေတြ၊ မီဒီယာသမားေတြ သိပါတယ္။ ၂၃ ႏွစ္တာ ေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့ ေနာက္မွာ ရလာတဲ့ အသီးအပြင့္ေတြအေနျဖင့္ အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ၾကဖို႔ သတင္းမီဒီယာသမားေတြ တာဝန္ကိုထမ္းခ်င္ေနၾကၿပီ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကားသေလာက္ကေတာ့ ျပည္တြင္း သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ျပႆနာမွာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုဆိုပါေတာ့ ၂၀ဝ၈၊ ၂၀၁၀ အဲဒီတုန္းကဆိုရင္ သတင္းမီဒီယာေတြရဲ႕ေဖာ္ျပႏိုင္စြမ္း ဘက္တစ္ဖက္တည္းကိုပဲတင္ျပရသလို အဲဒီအခါက်ေတာ့ မတူကြဲျပား ျခားနားတဲ့ အျမင္ေတြ၊ အေတြးေတြကို ေဖာ္ျပခြင့္ မရတဲ့အခါမွာ တစ္ဖက္သတ္ နားထဲ၊ မ်က္စိထဲထည့္တဲ့ အရာသာလွ်င္ အမွန္တရားဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြသာလွ်င္ အမွန္တရား ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာင္းခ်င္ၿပီဗ်ာ။ ဒီကေန႔ သတင္းသမားေတြအားလံုး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆႏၵကို နားလည္ၾကမယ္ ထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔အတူ အဲဒီအေျပာင္းအလဲကို လိုက္ပါႏိုင္ၾကမယ္လို႔ ရည္ရြယ္တဲ့ဆႏၵနဲ႔ ဒီကေန႔ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ အခ်က္တစ္ခ်က္အေနနဲ႔ ပါပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ထပ္ၿပီးေတာ့ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။ စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာ လိုအပ္ပါတယ္လို႔ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ရွိဖို႔လိုတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ဒီ ေလာက ထပ္တက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေပးဆပ္ထားရတာေတြ အဲဒီလို တစ္ဖက္သက္အျမင္ကိုပဲ ေဖာ္ျပဖို႔ မႀကိဳက္တာေတြ၊ မိမိနဲ႔သေဘာ ထားမတူတာေတြ ဖယ္ရွားဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ပါဘူး။ သေဘာထားေတြ၊ အယူအဆေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးတင္ျပႏိုင္ၾကပါေစဆိုတဲ့ လြတ္လပ္မႈမ်ိဳးကို စာေပေလာကသားေတြ ထပ္ၿပီး ေျခတစ္လွမ္းတိုးဖို႔၊ ထပ္ၿပီးေတာ့ သတိၲေတြေမြး ၿပီးေတာ့ ေရးၾက ထည့္ၾကဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ တိုက္တြန္းပါရေစ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တစ္ခ်ဳိ႕က ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၈၈ မ်ိဳး ဆက္ေက်ာင္းသားေတြ ဘယ္ကေန ဘယ္လိုစၿပီးေတာ့ ၈၈ ဘာလဲ၊ ၈၈ ဘယ္လဲ ေမးခြန္းေတြ ရွိပါတယ္။ ၁၉၈၈ အားလံုးသိခဲ့တဲ့ ၈၈၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ ပါဝင္ဆင္ႏြဲခဲ့တဲ့ မ်ဳိးဆက္ အားလံုးေတြက ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြပါ။ အဲဒီမ်ဳိးဆက္ႀကီးဟာ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးၿပီးတဲ့အခါမွာ နယ္ပယ္အသီးသီးကို စိမ့္ၿပီး ျဖာၿပီးေတာ့ ဝင္ေရာက္သြားပါတယ္။ ဒီအခ်က္ အေရးႀကီပါတယ္။ စီးပြားေရးေလာက၊ အႏုပညာေလာက၊ သတင္းမီဒီယာေလာက၊ ႏိုင္ငံေရး သီးသီးသန္႔သန္႔ လုပ္ရမယ့္ေလာက ဒီလိုပဲ အမ်ား ျပည္သူေတြရဲ႕အက်ဳိးအတြက္ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ၊ ပရဟိတေလာကေတြထဲကို ေရာက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဝန္ထမ္းေလာကေတြထဲအထိ ေရာက္ပါတယ္။ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကို အင္နဲ႔အားနဲ႔ဆင္ႏႊဲခဲ့တဲ့ အဲဒီမ်ဳိးဆက္ရဲ႕အသီးသီးေသာ အစိတ္အပိုင္းေတြဟာ ေနာက္ဆံုး လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြထဲအထိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေကာင္းပါၿပီ။ အဲဒီအင္အားစုေတြရဲ႕စိတ္ေတြ၊ အဲဒီတုန္းက ဝိညာဥ္ေတြ၊ ၈၈ ရဲ႕ေသြးေတြဟာ ေဟာဒီ အမိျမန္မာျပည္ထဲမွာ ဧရာဝတီဆိုတဲ့ ပင္မ ေသြးေၾကာႀကီးထဲကေန တစ္ဆတ္ဆတ္ ခုန္ေနတုန္းပါပဲ။ ႏွလံုး အသည္းပြက္ထဲမွာ ေႏြးေထြးစြာ လွန္႔ေနဆဲပါပဲ။ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီေန႔ဒီမွာလာၿပီးေတာ့ သတင္းသမားေတြေရွ႕မွာရပ္ၾကတဲ့ ၈၈ ေတြဟာ ဘာလဲဆိုေတာ့ မၾကာခင္ကမွ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာရွိတဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ေတြက ျပန္လာၾကတဲ့ ၈၈ ေတြပါ။ ဒါျဖစ္ရင္ အဲဒီ ၈၈ ေတြ ဘာလုပ္မွာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းထြက္လာတယ္။ အရွင္းဆံုး ေျပာရရင္ေတာ့ ၁၉၈၈ တုန္းက နယ္ပယ္အသီးသီးကို ျဖန္႔က်က္သြားသလိုပဲ။ အခု ေထာင္ေတြက တစ္ဖန္ ျပန္ထြက္လာၿပီးေတာ့ ပန္းပဲဖိုေတြထဲမွာ တစ္ႀကိမ္နဲ႔အားမရ ႏွစ္ႀကိမ္၊ ႏွစ္ႀကိမ္နဲ႔အားမရ သံုးႀကိမ္ဆိုသလို ကံေကာင္းႏိုင္ရင္ မီးျပင္းျပင္းနဲ႔ ထပ္ၿပီးေတာ့ အတိုက္အခံ၊ ထပ္ၿပီးေတာ့ ေပမွာ အထုခံ အႏွက္ခံတဲ့ ဓားေကာင္းေတြအျဖစ္ ေလာကခရီးစဥ္ကို ျပန္ေရာက္လာတာပါပဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အဲဒီေတာ့ ၈၈ ေတြဘာဆက္လုပ္မွာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမွာနယ္ပယ္ အသီးသီးမွာရွိၿပီးသားျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြနဲ႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ လက္တြဲၾကဖို႔ ထပ္မံ ျဖန္႔က်က္ၿပီးေတာ့ အမ်ားအက်ဳိး၊ တိုင္းျပည္ အက်ဳိး၊ ေလာကပါလ တရားသံုးပါးကို ထြန္းကားဖို႔အေရးေတြကို ဆက္ၿပီးေတာ့ ေဆာင္ရြက္သြားမွာပါ။ အဲဒါကို ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာပါ။ အရာရာတိုင္းမွာ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ၾကားေနရမယ္၊ ဘက္မလိုက္ရဘူး ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ မွန္ခ်င္မွန္ပါလိမ့္မယ္။ ခၽြင္းခ်က္အေနနဲ႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ေလာကပါလတရား သံုးပါးျဖစ္တဲ့ တရားမွ်တျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္း၊ တန္းတူညီမွ်ျခင္းဆိုတဲ့ အခ်က္သံုးပါးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ေတာ့ ေလာကပါလတရား သံုးပါးကို တည္ေထာင္သူေတြနဲ႔ ဖ်က္ဆီးသူေတြရဲ႕အၾကားမွာေတာ့ ဘက္မလိုက္ဘဲ မေနႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလာကပါလတရား သံုးပါးတည္ေထာင္သူဖက္ကေနၿပီးေတာ့ ျပတ္ျပတ္သားသား ဘက္လိုက္မွာပါ။ အဲဒါေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အသိေပးပါရေစ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္မွာလည္း အားလံုး ကိုယ္စား ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္လိုသူေတြနဲ႔ လက္တြဲေဆာင္ရြက္ရမယ့္ကိစၥပါ။ ဒါ ေနာက္ဆံုးစကားပါ။ ၂၃ ႏွစ္တာ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ ေပးဆပ္မႈနဲ႔ ေနာက္ ဘဝမ်ားစြာ၊ အသက္မ်ားစြာ စေတးၿပီးတဲ့ေနာက္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကို ျငင္းပယ္လို႔မရတဲ့ ပကတိမ်က္ ေမွာက္တရားအေျဖရဲ႕ ေနာက္ဆံုးလက္ရွိ အစိုးရကိုယ္တိုင္ လက္ခံရပါၿပီ။ အဲ ဒါ ျပည္သူ႔ေအာင္ပြဲ ဆိုတာကို ေအာင္စိတ္နဲ႔ မွတ္ပါ။ အဲဒီအတြက္ ဆက္ၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္လိုသူေတြနဲ႔ အေဟာင္းအေဆြးႀကီးျဖစ္တဲ့ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္း၊ အခြင့္ထူးခံျခင္း ဆိုတဲ့ အေဟာင္းႀကီးကို ဖက္တြယ္ထားခ်င္တဲ့သူေတြကေတာ့ ေနရာတကာမွာရွိဦးမွာပါပဲ။ လြန္ဆြဲပြဲတစ္ခု လိုပါ။ လြန္ႀကီး ႏွစ္ဖက္ပဲရွိပါတယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ခ်င္တဲ့သူေတြနဲ႔ အင္အားစုေတြ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းကျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔က တစ္ဖက္ အေျပာင္းအလဲကို ျငင္းဆန္ၿပီးေတာ့ အေဟာင္းထဲမွာပဲ ေနမယ္ဆိုတဲ့သူေတြက တစ္ဖက္ပါ။ အဲဒီလြန္ပြဲဆြဲမွာလဲ ၈၈ ဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဘက္ကပဲ လြန္ဝင္ဆြဲဦးမယ္ဆိုတာကိုလည္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အသိေပးထားခ်င္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အဆံုးသတ္အေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၈၈ ေတြ အခုလိုရပ္ၿပီး စကားေျပာရတဲ့ကာလဟာ ဘာျဖစ္ေနသလဲဆိုေတာ့ ေရွးေဟာင္း မာယာလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ျပကၡဒိန္အရ ကမၻာပ်က္မယ့္ႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူျပန္ျဖစ္ခြင့္ရတယ္။ ကမၻာပ်က္မယ့္ႏွစ္မွ ႏိုင္ငံသစ္ျပန္တည္ရမယ့္ဘဝျဖစ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီလိုလားတဲ့ အင္အားစုေတြ တကယ္တန္းသာ ညီညြတ္မယ္ဆိုရင္ ကမၻာပ်က္မယ့္ႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံသစ္တစ္ခု မကဘူး။ ကမၻာသစ္တစ္ခုပါ တည္လို႔ရမယ္လို႔ ယံုပါတယ္လို႔ေျပာရင္း ကၽြန္ေတာ္ စကားကို အဆံုးသတ္ပါရေစ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8895278130689803031?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-59800332981516068942012-01-21T16:09:00.000-08:002012-01-21T16:09:59.429-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uNOi7-m2FsY/TxtTvMjfMqI/AAAAAAAAOaY/VYcuoZMSh9Y/s1600/88GS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="304" src="http://2.bp.blogspot.com/-uNOi7-m2FsY/TxtTvMjfMqI/AAAAAAAAOaY/VYcuoZMSh9Y/s320/88GS.jpg" width="320" /></a></div>၁။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ တိုင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၈၈၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမွစတင္၍ အစဥ္တစိုက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။<br /><br />၂။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးမူဝါဒအမွားမ်ား ဒီမိုကေရစီ ဆိတ္သုန္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးနိမ့္က်မႈစသည့္ လူမႈဒုကၡ အဝဝကို ဆယ္စုႏွစ္ ငါးခုေက်ာ္ ခံစားခဲ့ၾကရၿပီးျဖစ္သည္။<br /><br />၃။ ယေန႔အခ်ိန္အထိ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီေဖာ္ေဆာင္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔အတြက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ ဦးတည္ ႀကိဳးပမ္းၾကရမည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည္ဟု ယံုၾကည္သည္။<br /><br /><br /><a name='more'></a>၄။ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ လာမည့္ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဝင္ေရာက္ယႇဥ္ၿပိဳင္ရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အား ေထာက္ခံသည္။ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ အားေပး ဝန္းရံသြားမည္။<br /><br />၅။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏႇင့္ပတ္သက္၍ လက္ရွိေဆာင္ရြက္ေနေသာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္စဥ္မ်ားမွတစ္ဆင့္ ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔ျပည့္စံုေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္ အမ်ဳိးသားအင္အားစုအားလံုးႏွင့္ လက္တြဲ ေဆာင္ရြက္သြားမည္။<br /><br />၆။ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ လူ႔စြမ္းအားအရင္းအျမစ္မ်ားအား ျပန္လည္စုစည္းႏိုင္ရန္၊ ႏိုင္ငံေရးအရ ထိန္းသိမ္းခံထားရသည့္ က်န္ရွိေနေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလံုး ျပန္လည္လႊတ္ေပးေရး၊ ႏိုင္ငံေရးအရ တိုင္းျပည္မွ ထြက္ခြာခဲ့ရေသာ ျပည္ပေရာက္ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား ဂုဏ္သိကၡာရႇိရႇိ ျပန္လာႏိုင္ေရးတို႔အတြက္ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရမွ အျမန္ဆံုးေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔မွ အေလးအနက္ တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။<br /><br />၇။ အမ်ဳိးသားစီးပြား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဂုဏ္သိကၡာျမင့္မားလာေစေရးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာ ႏႈန္းစံမ်ားႏွင့္အညီ က်င့္သံုးေဆာင္ရြက္မႈမ်ား၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ား အပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရး တိုးျမင့္လာေစရန္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားအား အားေပးေထာက္ခံသြားမည္။<br /><br />၈။ ဒီမိုကေရစီအေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရအဖြဲ႔၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္၊ တပ္မေတာ္အင္အားစု၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီအသီးသီး၊ တိုင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ား အပါအဝင္ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔စည္းတစ္ရပ္လံုးရွိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အင္အားစုမ်ားႏႇင့္ ကိုယ္စြမ္း ဉာဏ္စြမ္းရွိသမွ် ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သြားမည္။<br /><br />၉။ ျမန္မာႏိုင္ငံဒီမိုကေရစီအေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားတြင္ အားေပးကူညီေထာက္ခံေနေသာ ျပည္တြင္းျပည္ပ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုမ်ားႏႇင့္ လက္ရႇိျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ယံုၾကည္ထက္သန္စြာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသူအားလံုးအား ကြၽႏ္ုပ္တို႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားမွ အေလးအနက္ တန္ဖိုးထားအပ္ပါသည္။<br /><br /><div style="color: blue;">၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား</div><br /><br />&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-5980033298151606894?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-83602249652932519622012-01-21T16:07:00.000-08:002012-01-21T16:07:03.494-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-znu9pO8mEK8/TxtS4s2k-tI/AAAAAAAAOaA/UtLJNiLp-N8/s1600/1988+Generation+Students+group++press+conference_G.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="191" src="http://3.bp.blogspot.com/-znu9pO8mEK8/TxtS4s2k-tI/AAAAAAAAOaA/UtLJNiLp-N8/s320/1988+Generation+Students+group++press+conference_G.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://4.bp.blogspot.com/-xXul4gt0FMM/TxtS5FljLCI/AAAAAAAAOaI/pjSAJ9ECeLk/s1600/1988+Generation+Students+group++press+conference_G1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-xXul4gt0FMM/TxtS5FljLCI/AAAAAAAAOaI/pjSAJ9ECeLk/s200/1988+Generation+Students+group++press+conference_G1.jpg" width="125" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GRYEPWVKVBI/TxtS5afQEpI/AAAAAAAAOaQ/ydzvZdxQSvw/s1600/1988+Generation+Students+group++press+conference_G2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-GRYEPWVKVBI/TxtS5afQEpI/AAAAAAAAOaQ/ydzvZdxQSvw/s200/1988+Generation+Students+group++press+conference_G2.jpg" width="128" /></a></div><br /><div style="text-align: left;">ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းက အက်ဥ္းေထာင္ေတြကေန ျပန္လြတ္လာတဲ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာ္ဝင္စင္တာမွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲျပဳလုပ္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ အခ်က္ ၉ ခ်က္ပါ သေဘာထားေၾကညာခ်က္ကို ဒီကေန႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အဲဒီထုတ္ျပန္ခ်က္ထဲမွာ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ေထာက္ခံေၾကာင္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႔ ပံ့ပိုးကူညီေဆာင္ရြက္သြားမယ္ လို႔ ေဖာ္ျပထားၿပီး ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အမ်ဳိးသားအင္အားစုအားလုံးနဲ႔ လက္တြဲသြားမယ္လို႔လည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><a name='more'></a>ဒါ့အျပင္ ျပည္ပေရာက္ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြအားလုံး အမိျမန္မာျပည္ကို ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ ျပန္လာႏိုင္ေရးအတြက္ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကေန အျမန္ဆုံးေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ကိုလည္း ေၾကညာခ်က္ထဲမွာ တိုက္တြန္းထားပါတယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြအၾကား ပါတီ ေထာင္သင့္/ မေထာင္သင့္ ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အႀကိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြေးခဲ့ေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္ မဆုံးျဖတ္ရေသးေၾကာင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပုံသ႑ာန္နဲ႔ ဆက္ၿပီးေဆာင္ရြက္သြားမယ့္ အင္အားစုေတြက ဒီကိစၥကို ဆုံးျဖတ္ၾကမွာျဖစ္ေၾကာင္း အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ ကိုကိုႀကီးက ဘီဘီစီကို ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-H91bk6SV9uA/TxtS4G48ZAI/AAAAAAAAOZ4/5qmNZ852w3Y/s1600/1988+Generation+Students+group++press+conference_G3.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="209" src="http://2.bp.blogspot.com/-H91bk6SV9uA/TxtS4G48ZAI/AAAAAAAAOZ4/5qmNZ852w3Y/s320/1988+Generation+Students+group++press+conference_G3.jpg" width="320" /></a>&nbsp;</div><div style="text-align: left;">၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားအင္အားစုထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးကို ထဲထဲဝင္ဝင္ ေဆာင္ရြက္ခ်င္သူေတြရွိေနသလို လူထုအေျချပဳ အဖြဲ႔အစည္းကေန လူမႈေရးကိစၥရပ္ေတြကို အသားေပး ေဆာင္ရြက္သြားခ်င္သူေတြလည္း ရွိေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ျမစ္ဆုံဆည္ကိစၥလိုမ်ဳိး ျပည္သူေတြရဲ႕လိုလားခ်က္ေတြကို တိုက္႐ိုက္ဆႏၵေဖာ္ထုတ္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ခြဲျဖာ လုပ္သြားဖို႔ ရွိေနေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြအားလုံးအေနနဲ႔ေတာ့ မၿပီးဆုံးေသးတဲ့ ခရီးကို တစုတစည္းထဲ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားၾကမွာျဖစ္ေၾကာင္း ကိုကိုျကီးက ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အရင္ကထက္စာရင္ အခုလို သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ခြင့္ရတာကိုက လက္ရွိ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းမွာ တိုးတက္မႈတခုလို႔ ေျပာႏိုင္ၿပီး ဒီလိုပြင့္လင္းလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြကို အရင္ကထက္ ပိုၿပီး လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္လို႔လည္း ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ ကိုကိုႀကီးက ဘီဘီစီကို ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i>သတင္း - ဘီဘီစီ</i></div><div style="color: blue; text-align: center;">ဓာတ္ပံု - Getty images</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8360224965293251962?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-31180612510260725632012-01-20T22:00:00.000-08:002012-01-20T22:01:47.838-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7K4DUMtXp-A/TxpUEv6RaNI/AAAAAAAAOZw/5I85m3iifTw/s1600/utm_ah.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-7K4DUMtXp-A/TxpUEv6RaNI/AAAAAAAAOZw/5I85m3iifTw/s320/utm_ah.jpg" width="225" /></a></div>အခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၂ ရက္ေန႔ဆိုရင္ ကဗ်ာေတြေရးရင္း တိုင္းျပည္ကို လြမ္းခဲ့တဲ့၊ ကဗ်ာေတြသီရင္း တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈထဲမွာပါဝင္ခဲ့တဲ့ ဆရာ တင္မိုး ကြယ္လြန္ခဲ့တာ ၅ ႏွစ္ ျပည့္ပါၿပီ။ ႏွစ္ေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္ ကဗ်ာေတြ အပုဒ္ေရ ေထာင္ခ်ီေအာင္ ေရးဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ ဆရာဟာ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးကို အသက္ေသသည္အထိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုလို တိုင္းျပည္မွာ အျမဲတမ္း ပုဆိုးနဲ႔ သြားလာေနထိုင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြ ေကာင္းစားတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေတြၾကားရရင္ မုဒိတာပြား ၾကည္ႏူးတတ္သလို၊ ျမန္မာေတြနဲ႔ သိုက္သိုက္ဝန္းဝန္း ေနထိုင္လိုသူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br />ဒါေပမယ့္ ျပည္သူအေပၚ မတရား ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြကိုေတာ့ ရြံရွာမုန္းတီးသလို၊ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူဘက္က ရပ္တည္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာ့ရဲ႕ ကဗ်ာဆရာ သက္တမ္းအတြင္း စစ္အာဏာသိမ္းမႈ ၂ ႀကိမ္ ၾကံဳခဲ့ရၿပီး ၂ ႀကိမ္စလံုး အာဏာရွင္ေတြကို စာေပနဲ႔ ေတာ္လွန္ခဲ့ပါတယ္။ အာဏာရွင္ကို ဘယ္လိုဆန္႔က်င္တယ္၊ ျပည္သူဘက္က ဘယ္လိုရပ္တည္တယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ေပၚလြင္ေစဖို႔ ဆရာေရးခဲ့တဲဲ့ ကဗ်ာတခ်ဳိ႕အေၾကာင္း ေျပာျပလိုပါတယ္။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ပထမဆံုး ဆရာ့ရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲက ‘စစ္လူစု ႏွင့္ တို႔လူထု’ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို ေရြးခ်ယ္ေဖာ္ျပလိုပါတယ္။ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္မွာတင္ စစ္အစိုးရ နဲ႔ ျပည္သူကို ‘စစ္လူစု’၊ ‘တို႔လူထု’ လို႔ သံုးထားတဲ့အတြက္ ကဗ်ာေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို စတင္မွန္းဆႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း စစ္အာဏာသိမ္းၿပီး ေနာက္ ၁ ႏွစ္အၾကာ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔မွာ ေရးသားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">စစ္လူစုႏွင့္ တို႔လူထု</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">နယ္ခ်ဲ႕အ႐ုပ္၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္သည္</div><div style="text-align: center;">စစ္႐ုပ္ဆင္ကာ၊ စစ္ခရာျဖင့္</div><div style="text-align: center;">စစ္ဝါဒကို ျဖန္႔ေလၿပီ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">စစ္လက္ေဝခံ၊ လုပ္ၾကံေၾကညာ</div><div style="text-align: center;">သတင္းစာလည္း</div><div style="text-align: center;">‘စစ္ဝါဒသည္၊ တရားသည္’ဟု</div><div style="text-align: center;">လိမ္လည္ေထာက္ခံေနဘိ၏။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">စားကုန္ေသာက္ကုန္၊ လူသံုးကုန္တို႔</div><div style="text-align: center;">စုျပံဳသိုေလွာင္၊ ဂိုေဒါင္သြင္းၿပီး</div><div style="text-align: center;">ကုန္သည္ႀကီးလည္း</div><div style="text-align: center;">စစ္မီးလွ်ံတြင္၊ အျမတ္ျမင္၍</div><div style="text-align: center;">ျပံဳးရႊင္ေခါင္းညိတ္ ေနဘိ၏။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လက္နက္႐ံုမွ</div><div style="text-align: center;">ကုမၸဏီရွင္၊ ေငြသခင္လည္း</div><div style="text-align: center;">ၾကည္လင္ႏႈတ္သြက္၊ တအားတက္ၿပီး</div><div style="text-align: center;">စစ္မက္ေရးကို ႀကိဳဘိ၏။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေစ်းကြက္ကစား၊ နယ္ခ်ဲ႕မ်ားလည္း</div><div style="text-align: center;">စစ္အားေကာင္းမႈ၊ လံု႔လျပဳ၍</div><div style="text-align: center;">တပ္စုစည္း႐ံုး ေနဘိ၏။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တဖက္မွာမူ</div><div style="text-align: center;">သတင္းစာဖတ္၊ ပရိသတ္ကား</div><div style="text-align: center;">လွပ္လွပ္ရင္ဖို၊ စိတ္စက္ၿပိဳတည့္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဂိုေဒါင္ေစာင့္လည္း</div><div style="text-align: center;">မေျဖာင့္ပ်ံ႕လြင့္၊ စိတ္ထင့္ထင့္ႏွင့္</div><div style="text-align: center;">ဗံုးသင့္မည္ကို၊ ရင္ဖိုဖိုတည့္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လက္နက္႐ံုမွ၊ ကုန္ထုတ္သမား</div><div style="text-align: center;">စက္လုပ္သားလည္း</div><div style="text-align: center;">သားမယားေရး၊ စိတ္စက္ေလး၍</div><div style="text-align: center;">ေႏွာင့္ေႏွးစိုးခန္႔၊ တလန္႔လန္႔တည့္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">စားသံုးသူလည္း</div><div style="text-align: center;">ကုန္မူရွားပါး၊ ေစ်းႀကီးမား၍</div><div style="text-align: center;">စားဝတ္ဒုကၡ၊ မေအးရေအာင္</div><div style="text-align: center;">ေၾကာင့္ၾကမ်ဳိးစံု၊ ကိုယ္လံုးတုန္တည့္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">စစ္အျမတ္ထုတ္၊ လက္တဆုပ္သာ</div><div style="text-align: center;">မဟုတ္ပါေလာ ရဲေဘာ္တို႔ ..။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လူနည္းစုမွာ</div><div style="text-align: center;">လက္နက္သာရွိ အားမရွိ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">လူမ်ားစုမွာ၊ မဟာအင္အား</div><div style="text-align: center;">ႀကီးမားပါဘိ ႀကီးပါဘိ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဆန္႔ေလာ့ ဟန္႔ေလာ့ ..</div><div style="text-align: center;">မလန္႔မထိတ္၊ ရဲရင့္စိတ္ျဖင့္</div><div style="text-align: center;">စစ္ၿပိတၱာကို ေမာင္းထုတ္ေလာ့။ ။</div><br /><br />ဒီကဗ်ာကို ၁၉၆၇ ခုႏွစ္မွာ ပုဂံစာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေဝတဲ့ ဆရာ့ရဲ႕ ‘ပန္းေစ်းခင္း’ ကဗ်ာစာအုပ္မွာ ထည့္သြင္း ပံုႏွိပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာမွာ လက္တဆုပ္စာပဲ ရွိတဲ့ စစ္အုပ္စုမွာ လက္နက္ရွိေပမယ့္ အားမရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ လူမ်ားစုျဖစ္တဲ့ ျပည္သူလူထုမွာ အားရွိတဲ့အတြက္ မေၾကာက္မရြံ႕ တြန္းလွန္ၾကဖို႔ တိုက္တြန္းထားတာ ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပန္းေစ်းခင္း ကဗ်ာစာအုပ္ထဲမွာပဲ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္ ေမလ ၈ ရက္ေန႔မွာ ေရးသားခဲ့တဲ့ ‘အနာဂတ္ေရး’ ဆိုတဲ့ကဗ်ာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာထဲမွာ သူ႔စာသင္ေက်ာင္းက ထူးခြၽန္တဲ့ ေက်ာင္းသားသားေတြ ထြက္ေပၚေနတဲ့အတြက္ ပီတိျဖစ္ရတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေက်ာင္းအနီးမွာ ဆီးသီး၊ ခ်ဳိခ်ဥ္၊ ဆိတ္သားကင္ေတြ ေရာင္းၿပီး ေန႔စဥ္ဝမ္းေက်ာင္းေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအရြယ္ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ကို ျမင္ရလို႔ ကေလးနဲ႔ဆက္စပ္ၿပီး တိုင္းျပည္အနာဂတ္ကို ရင္ေလးမိတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲက ေဝဒနာကို ဖြဲ႔သီထားပါတယ္။ ဒါကို ၾကည့္ရင္ ဆရာ့ရဲ႕ အသက္ ၃ဝ ေလာက္က တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ကို မွန္းဆႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒုတိယအႀကိမ္ စစ္အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဆရာက ဒီမိုကေရစီေရး ဘက္ေတာ္သား အျဖစ္ပါ ရပ္တည္ရင္း ကေလာင္ အပိတ္ခံရ၊ အက်ဥ္းခ်ခံရတာေတြကိုၾကံဳရင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျပည္ပမွာတင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ပကို ေရာက္ၿပီး ဆရာ့ရဲ႕ စာမူေတြကို စာအုပ္အျဖစ္ ၅ အုပ္ ပံုႏွိပ္ျဖန္႔ခ်ိႏိုင္ခဲ့ၿပီး ပံုမႏွိပ္ျဖစ္ေသးတဲ့ ဆရာ့စာမူေပါင္းမ်ားစြာ ရွိေနပါေသးတယ္။<br /><br />၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ မတ္လမွာ ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ေရႊသဂၤဟာ-ျမန္မာအသင္း စာၾကည့္တိုက္က ဆရာ့ရဲ႕ ကဗ်ာအပုဒ္ ၁၄ဝ စုစည္းထားတဲ့ ‘အညာလမ္းက တမာတန္း’ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ကေလး ထုတ္ေဝပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာစုက ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ ‘ေဗဒါလမ္း’ ကဗ်ာမ်ားကို အမွီျပဳၿပီး ေရးျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဆရာေဇာ္ဂ်ီကို သတိတရ ဂါရဝျပဳလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ ေရးဖြဲ႔ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အမွာစာမွာ ဆရာက ဆိုထားပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာေတြကို ‘ေဗဒါလမ္း’ ကဗ်ာမ်ားလိုပဲ တစ္ပုဒ္ခ်င္းေခါင္းစဥ္မေပးဘဲ အမွတ္စဥ္နဲ႔ ေဖာ္ျပထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီထဲက ကဗ်ာပုဒ္ေရ ၅၅ မွာ ဆရာက ခုလိုေရးသားထားပါတယ္။<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကမာၻပတ္လို႔ အရပ္စံု</div><div style="text-align: center;">ဘယ္ဟာ ကိုယ့္နတ္ဘံု။</div><div style="text-align: center;">ကိုယ့္ျပည္ကိုယ့္ရပ္ ခပ္ႏံုႏံု</div><div style="text-align: center;">အဲဒါ ကိုယ့္နတ္ဘံု။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဆြစံုမ်ဳိးစံု ဆံုေတြ႔ၾက</div><div style="text-align: center;">စကား ဆိုမဝ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ကိစၥျမားေျမာင္ အတူရွင္း</div><div style="text-align: center;">ကိုယ့္ေသြးကိုယ့္သားခ်င္း။</div><div style="text-align: center;">သီခ်င္းသံၿပိဳင္ ဆိုလို႔ျမဴး</div><div style="text-align: center;">မေမ့တဲ့ႏိုင္ဘူး။ ။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i>၁၂၊ ၈၊ ၂ဝဝ၅</i></div><br />ဒီကဗ်ာကိုၾကည့္ရင္ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာေနတဲ့ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံအမ်ားအျပားကိုေရာက္ေပမယ့္ ဆင္းရဲတဲ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကိုသာ နတ္ဘံုနတ္နန္းလို ခံယူထားတဲ့ ဆရာ့စိတ္ဓာတ္ကို ျမင္ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာနဲ႔ပဲ ဆရာ့ရဲ႕ ေက်းဇူးတရားေတြကို ေအာက္ေမ့ရင္း ဦးညြတ္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္။<br />ျမန္မာျပည္သူမ်ား ေအးခ်မ္းတဲ့ အရိပ္ေအာက္မွာ ေနထိုင္ခြင့္ ရရွိပါေစ။ ။<br /><br /><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">သ႐ုပ္ေဖာ္ - ေအာင္ထက္</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-3118061251026072563?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-42002489908285117712012-01-20T21:54:00.000-08:002012-01-20T21:54:18.254-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SjULDoyE6ks/TxpS-fkBECI/AAAAAAAAOZo/vOTytsnlqJo/s1600/Hkun+Htun+Oo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="242" src="http://4.bp.blogspot.com/-SjULDoyE6ks/TxpS-fkBECI/AAAAAAAAOZo/vOTytsnlqJo/s320/Hkun+Htun+Oo.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: left;">တုိင္းရင္းသားမ်ား တန္တူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္အတြက္ အစဥ္တစိုက္ တင္ျပေတာင္းဆိုေနခဲ့တဲ့ SNLD ရဲ ႔ ဥကၠ႒ ဦးခြန္ထြန္းဦး ဟာ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ခံထားရမွ မၾကာခင္က လႊတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္နဲ႔ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ပါတယ္။ လက္ရွိ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္ထြန္းေျပာင္းလဲလာမႈအေပၚ သူ႔အျမင္ နဲ႔ ရွမ္းအမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္၊ ေရွ႕ခရီးေတြအေၾကာင္းကို ဦးေက်ာ္ဇံသာ နဲ႔ ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ထားပါတယ္။</div><div style="text-align: left;">&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> ပထမဦးဆံုးကေတာ့ ဦးခြန္ထြန္းဦး အခုလို က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာလို႔ အထူးဝမ္းေျမာက္ပါတယ္။ အစတုန္းကေတာ့ က်န္းမာေရးသတင္းေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကားသိခဲ့ရလို႔။ အခုကေတာ့ က်န္းက်န္းမာမာ ရွိတယ္ဆိုလို႔ အထူးဝမ္းသာပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ အခု ေမးခ်င္တာကေတာ့ အခုလြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ ဦးခြန္ထြန္းဦးအတြက္ နဲ႔ ရွမ္းအမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ အနာဂတ္ကို ေမးခ်င္ပါတယ္။ SNLD ဟာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD ၿပီးရင္ ဒုတိယမဲအမ်ားဆံုးရရွိ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ပါတီ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကေတာ့ အခုရလဒ္ကို ပစ္ပယ္ၿပီးေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒကို လက္ခံၿပီး ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မယ္ဆိုၿပီး လုပ္ေနပါတယ္။ SNLD ရဲ ႔ အနာဂတ္ကိုလည္း သိပါရေစ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;"></span></div><a name='more'></a>ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ မူတခုအေနနဲ႔ေတာ့ ဒီ ဥပေဒအရ က်ေနာ္တို႔ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ပါတီကေတာ့ ဆက္သြားရမယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုရင္ တရားဝင္ပါတီအျဖစ္ ရပ္တည္မွသာလွ်င္ တျခားပါတီနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ကိစၥေတြ လုပ္ေနမွာကို။ ဥပမာ ဧည္သည္ေတြ႔ျခင္း၊ လက္ခံျခင္း၊ တျခားလူေတြက လာေတြ႔ျခင္းတို႔ဘာတုိ႔။ ေနာက္ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ဆက္ဆံတာတို႔၊ ပါတီခ်င္း ဆက္ဆံတာတုိ႔၊ ပါတီ member ခ်င္း ဆက္ဆံတာတို႔ဘာတို႔က အကယ္၍ ပါတီ registration မလုပ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ တရားမဝင္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ေနအုန္းမယ္။ အခုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဗဟိုေကာ္မတီေတာ့ ေခၚထားၿပီ။ ဒီဟာေတြကို တင္ျပမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး။ မမီွေတာ့ဘူးလို႔ ထင္တယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> အခု ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနဟာ ဒီမုိကေရစီ ေပၚထြန္းေရးဘက္ကို ဦးတည္ေနၿပီလို႔ လူေတြက သံုးသပ္ၾကပါတယ္။ ဦးခြန္ထြန္းဦးအေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအေရးကို အရင္ေျပာတာ၊ တုိင္းရင္းသားအေရး မတိုင္ခင္။ ဒီမုိကေရစီေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးေနတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကို သေဘာတူပါသလား။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ </span>ဒီမိုကေရစီဘက္ကို ဦးတည္ေနတယ္ဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္ လက္ခံပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အခုဟာက ဒီမိုကေရစီေခတ္ေပါ့။ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရ ေျပာင္းလဲေနတာ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕အရွိန္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ႏႈန္းကေတာ့ အမ်ားေျပာသေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ ရာခိုင္ႏႈန္းအရ ေျပာရင္ေတာ့ ၅၅% ေလာက္ပဲ ေျပာင္းလဲႏိုင္ေသးတယ္လို႔ ထင္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရွ ႔မွာလည္း လုပ္စရာေတြက အမ်ားႀကီးရွိေနေသးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီမုိကေရစီေျပာင္းလဲတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ လက္ခံပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ </span>ဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ႔အေရးမွာ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားေရးနဲ႔ တန္တူအေရးကိစၥကေတာ့ တိုင္းရင္းသားအေရး ေျပလည္ေရး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကိစၥရဲ႕ အလားအလာကို ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။ အခုအခ်ိန္ထိေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးအဖြဲ႔ေတြ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ အစိုးရ ေဆြးေႏြးမႈေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီ အလားအလာကို ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ </span>ဒီဟာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း ေျပာေပါင္းမ်ားခဲ့ပါၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ၆၂ ခုႏွစ္တုန္းကလည္း ေျပာခဲ့တယ္။ Pill က ရွိၿပီသားပဲ။ အခု ေရာဂါသိ ေဆးသိ ေဆးရွိပဲ။ ရွိေပမယ့္ ေဆးက ႀကီးတယ္၊ ခါးတယ္ မေသာက္ခ်င္တဲ့သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ အမွန္ဆိုရင္ ဒီ တုိင္းရင္းသားေတြက ဘာရခ်င္တယ္ဆိုတာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေစာင့္ၿပီး ေျဖရွင္းတယ္ဆိုတာ အံ့ၾသလွေအာင္ အေတာ္ ဟိုဟာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အတုိင္ပင္ခံေကာင္စီ ဖြဲ႔တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ေတာ္လွန္ဖို႔ လုပ္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ယမယ္ရွာၿပီးေတာ့ ရွမ္းေတြကို ဖမ္းတယ္။ တျခားလူေတြၾကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ခြင့္ေပးတယ္ဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္။ ဒီမွာ အစိုးရရဲ႕ mind-set က မွားေနၿပီလို႔ ထင္တယ္။ အမွန္ဆိုလို႔ရွိရင္ ျဖစ္ႏိုင္တာက အကုန္လံုး တေျပးညီေအာင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကာလက ရက္ ၆၀၊ ရက္ ၉၀ တန္ေပးၿပီး လက္နက္ကိုင္အားလံုး စဥ္းစားၾက၊ ေဆြးေႏြးၾက။ ဘယ္ေန႔ဘယ္အခါမွာၿပီးၿပီ - ေတြ႔ၾကမယ္၊ ေဆြးေႏြးၾကမယ္ဆိုရင္ အခုအခ်ိန္အခါမွာ ပင္လံုညီလာခံထက္ စံုညီတဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြ ရွိေနၿပီးပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးကို က်ေနာ္တို႔ ဒီအတုိင္း ရပ္ၾကည့္ေနမယ့္အစား မယူဘဲ ေနမယ့္အစား လုပ္သင့္တယ္။ ကရင္ကိုေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကခ်င္ကိုေတာ့ တုိက္ေနတယ္။ ရွမ္းၾကေတာ့ ေတာင္မတင္ေရမက် ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိးနဲ႔ သြားေနလုိ႔ကေတာ့ ဒီ formula အတိုင္းသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္သြားလည္း တုိင္းရင္းသားအေရးက ေျပလည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ အကုန္လံုး လက္ခံႏိုင္မယ့္ mechanism တခုကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ေနၿပီပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ အဲဒီ mechanism နဲ႔ သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ </span>အခုလက္ရွိလည္း ပင္လံုညီလာခံလို ေဆြးေႏြးပြဲမ်ဳိး၊ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစံု ေဆြးေႏြးပြဲမ်ဳိး ေနျပည္ေတာ္မွာ လုပ္မယ္လို႔ အစိုးရဘက္ကေျပာတာကို ၾကားမိပါတယ္။ အဲဒီအေပၚ ဘယ္ေလာက္ အယံုအၾကည္ ရွိပါသလဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ </span>ဒါကေတာ့ ေခၚယူတဲ့လူရဲ ႔ mind-set ေပါ့။ ႐ိုးသားမႈ၊ တည္ၾကည္မႈ၊ ေျဖာင့္မတ္မႈေတြေပါ့။ အဲဒီ ေပတံနဲ႔ တိုင္းေပါ့။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ </span>သတင္းသမားတေယာက္အေနနဲ႔ ဘာၾကားသလဲဆိုရင္ တခ်ဳိ႕စစ္တပ္ထဲက တခ်ဳိ႕ခပ္ႀကီးႀကီး အရာရွိေဟာင္းေတြေျပာတာကို တဆင့္ၾကားရပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ လိုခ်င္တာ ဗမာေတြပဲ လိုခ်င္တာတဲ့။ တုိင္းရင္းသားေတြက ဖယ္ဒရယ္ပဲ ေတာင္းေနၾကတာပဲ ဒီမိုကေရစီမွ မေတာင္းတာဆိုေတာ့။ ဖယ္ဒရယ္ဆိုတာကလည္း ျပည္ေထာင္စုက ခြဲထြက္ဖို႔ ေတာင္းေနတာလို႔ သူတုိ႔ ေျပာေနၾကတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ </span>တုိင္းရင္းသားေတြ ရခ်င္တာက တန္တူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ပဲ။ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈကို ကိုယ္တိုင္ ထိန္းသိမ္းထားခ်င္တယ္။ ကိုယ့္စာေပ ကိုယ္တိုင္ထိန္းသိမ္းထားခ်င္တယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒေတြထဲမွာ ဒီ အာမခံခ်က္ မပါလို႔ NLD နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ညီလာခံ မတက္ဘဲ ထြက္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၁၇ ဖြဲ႔လို႔ ေျပာတယ္။ ၁၇ ဖြဲ႔က ၿပီးၿပီေရာကြာ ျပန္ၿပီး လက္နက္ျပန္ကိုင္တာေပါ့ဆိုတဲ့ ဒီလုိ idea မ်ဳိးလည္း ရွိခဲ့တာပဲ။ အဲဒါ အမွန္ဆိုရင္ အမ်ဳိးသားညီလာခံႀကီးက တကယ့္ political platform မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ဆိုလိုတာက ငါတုိ႔က ဒါပဲ ေပးႏိုင္တယ္။ သူတို႔ရခ်င္တာ ဒါမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါ က်ေနာ္ထင္တာကေတာ့ အားလံုးရဲ႕ ဘံုရပ္တည္ခ်က္ကို ရွာၿပီးေတာ့ လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ရမယ္။ မေပးခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲကေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ေအာင္ျမင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ အခုန က်ေနာ္ ေျပာခဲ့တယ္ အနာသိတယ္၊ ေဆးရွိတယ္။ ဘာအနာဆိုတာကေတာ့ အကုန္သိေနၿပီ။ အားလံုးကေတာ့ တန္တူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္။ အဓိကေတာ့ ဒီမုိကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ေနာက္ တန္တူေရး နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ရခ်င္တဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြ။ အဲဒါကိုမွ မေပးဘူး။ ေပးဖုိ႔ မေျပာနဲ႔အုန္း ဒါကို လက္ခံၿပီး မေဆြးေႏြးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး process က ဆက္မသြား႐ံု ရွိေတာ့မွေပါ့။ ဆက္လည္း မသြားႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ဳိး ေရာက္သြားလိမ့္မယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> အဲဒီမွာ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ဆိုတာကို နည္းနည္းေလး အက်ယ္ရွင္းျပပါလား။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ </span>ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ဆိုတာကေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိတာေပါ့။ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္က like culture autonomy တို႔ ဘာတို႔ညာတို႔ေပါ့။ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေတာ့ က်ယ္ျပန္႔တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္အေပၚမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ အေပးအယူလုပ္ၿပီး ေဆြးေႏြးလို႔ရတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။</span> ေနာက္တခုကလည္း ေကအိုင္အိုနဲ႔ျဖစ္ေနတယ့္ကိစၥမွာ ေကအိုင္ေအ ဘက္က စစ္ေရးအရ အသာစီးရေနတာေတြရွိတယ္။ အစိုးရစစ္တပ္ဘက္က ထိခိုက္တာ၊ နစ္နာတာေတြ မ်ားတယ္။ အဲဒီေတာ့ စစ္ေရးအရ အေပၚစီးရမွ ေဆြးေႏြးခ်င္တဲ့ ေလသံမ်ဳိးလည္း က်ေနာ္ ၾကားသိရပါတယ္။ သူတို႔က စစ္တပ္ရဲ႕ way of thinking စစ္ေရး႐ႈေထာင့္ကေနသာ ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒါ ဘယ္လိုေျပလည္စရာ အေၾကာင္းရွိပါသလဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ </span>အဲဒါကလည္း အဲဒီလိုမ်ဳိး ျဖစ္စဥ္ပဲ။ တုိက္ေနတာ ၾကာၿပီပဲ။ စစ္ေရးအရဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ အရပ္ထဲစကားနဲ႔ ေျပာရင္ေတာ့ သူတို႔ လိုင္ဇားက်မွ ေျပာမယ္ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာသက္ေရာက္ေနတယ္။ ကရင္နဲ႔ လက္မွတ္ထိုးေနၿပီ၊ တျခားလူေတြနဲ႔လည္း ထိုးေနၿပီ။ ဘာေၾကာင့္ ေကအိုင္ေအ နဲ႔ မထိုးႏိုင္သလဲ။ ဘာေၾကာင့္ အခုထိ ေပါင္းခနဲ႔ မထိုးႏိုင္ေသးသလဲ။ အဲဒီ double standard ေတြေၾကာင့္ ဒီျပႆနာႀကီးက ေျပာလို႔ရွိရင္ မၿပီးႏိုင္တာ အဲဒါေတြေၾကာင့္ပဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ </span>ဦးခြန္ထြန္းဦး က အစကတည္းကလည္း အခုေျပာတဲ့စကားေတြကိုပဲ တန္တူေရး နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္အတြက္ ရပ္တည္ၿပီး ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ပဲ သူတုိ႔ဟာ ဦးခြန္ထြန္းဦးတို႔ကို ဖမ္းဆီးၿပီး ေထာင္ခ်ခဲ့တယ္လို႔ နားလည္ပါတယ္။ အခုလည္း ဦးခြန္ထြန္းဦးရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္က ဒီအတုိင္းပဲဆိုေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြ ဆက္လက္လႈပ္ရွားေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေရစီးထဲမွာ ဦးခြန္ထြန္းဦး ကို အဆင္ေျပေျပ ပါဝင္လာခြင့္ ေပးလိမ့္မယ္။ ပါဝင္ ေဆြးေႏြးခြင့္၊ အလားတူ တင္ျပခြင့္ရလာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါသလား။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ </span>က်ေနာ္က ပါဝင္ခြင့္ ရေရးမရေရး အဓိက မဟုတ္ပါဘူး။ တုိင္းရင္းသားေတြ အခြင့္အေရးရဖို႔က အဓိကပါ။ မေပးခ်င္ဘဲနဲ႔လည္း ဖိတ္ၿပီးေတာ့ ပါၿပီးေျပာခိုင္းလည္း ဘာထူးမွာလဲ။ မိန္းမဆန္လွတဲ့ မေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ဒါေတာ့ က်ေနာ္လည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္ေျပာတာက ေျပလည္ရာေျပလည္ေၾကာင္းကို ရွင္းျပေနတာ။ ဒါရမွ တတ္မယ္ဆိုတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><span style="color: blue;">ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ </span>က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တာက အခု ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္မွာ အေရြးခံၿပီးေတာ့ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို လက္ခံၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြကို ဘယ္လိုသေဘာထားပါသလဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဦးခြန္ထြန္းဦး ။ ။ သူတို႔ကေတာ့ သူတို႔ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ လုပ္သြားတာကိုေတာ့ - အခုေတာ့ တက္ေတာ့တက္ေနၿပီးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ထင္တယ္ ေမွ်ာ္မွန္းတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈအထိ၊ ေျပလည္တဲ့အထိေတာ့ မေရာက္ေသးဘူး။ သူတို႔ ရပ္တည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္ကိုေတာ့ က်ေနာ္ ဘာမွေတာ့ ဆႏၵမေပးလုိပါဘူး။ ဒါကေတာ့ သူတုိ႔ရဲ ႔ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ လုပ္သြားတဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">ဗြီအိုေအ (ျမန္မာပိုင္း) အစီအစဥ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"> </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-4200248990828511771?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-59794950770095396562012-01-19T19:25:00.000-08:002012-01-19T19:26:01.375-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zGxbHW48PRw/TxjeWbVU_RI/AAAAAAAAOZY/V8Th0gXPmF0/s1600/kmpl_MR.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="248" src="http://4.bp.blogspot.com/-zGxbHW48PRw/TxjeWbVU_RI/AAAAAAAAOZY/V8Th0gXPmF0/s320/kmpl_MR.jpg" width="320" /></a></div>ႏွစ္ကာလမ်ား၏<br />ဒုကၡ ဧကရီ<br />နဒီအပ်ဳိမေရ ...<br /><br />မင့္ဆီကို လာရာလမ္းမွာ<br />ငါ့ေျခလွမ္းေတြ မင့္အတြက္<br />သူစိမ္းတရံ ဆန္ေနေလမလားပဲ ...။<br /><br />မင့္ႏႈတ္ခမ္းေပၚ<br />မဝံ့မရဲ ငါ ေျခစံုရပ္ရင္း<br />တခါက<br />တရင္းတႏွီး အျဖစ္အပ်က္ေတြ<br />ျပန္လည္ ျမင္မက္တယ္ ...။<br /><br /><br /><a name='more'></a>မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးလို႔<br />မင္းဘဝရဲ႕<br />ျပဳျမဲျဖစ္ေသာ စီးဆင္းျခင္း ေရအလ်ဥ္ကို<br />ငါ ထိုင္ေငးတယ္ ...။<br /><br />ငါ့ရင္ဟာ<br />အရင္လို ခုန္ေနဆဲပါ<br />အလြမ္းေတြကလည္း<br />တခ်ိန္ကလို သေဝမတိမ္း<br />ဒါကို<br />မင္းရဲ႕ စိမ္းျမရွင္သန္<br />အႏႈိင္းမဲ့ ခ်စ္ျခင္းမိုးမခပင္ေတြက<br />အသိသက္ေသ ...။<br /><br />စိမ္းရီ ညိဳေမွာင္ ေတာင္တန္းေတြရဲ႕ၾကားမွာ<br />ဥဒါန္း ဘယ္မေက်ႏိုင္တဲ့<br />ေသြးပ်က္ နာက်ည္းဘြယ္ ရာဇဝင္႐ိုင္းကိုမွ<br />ရင္ထဲ ငံုကာ စီးဆင္းခဲ့ရတဲ့ ...<br />ဧကရီမ<br />ဒုကၡျမစ္နဒီေရ<br />လျပည့္မင္းက<br />သူ႔အေသြးအသားေတြကို ခုတ္ထစ္ျပရင္း<br />မင့္ရဲ႕ ေရႊရင္အစံုေပၚ<br />အလင္းစေတြ မွ်ေဝေနတယ္ ...<br />ႏွစ္ရွည္လမ်ား<br />လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲဝင္ေတးေတြက<br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စစ္စစ္ကို<br />ေဆာင္ယူလာေတာ့မယ္လား<br />ေလညင္းရဲ႕<br />ေအးျမတဲ့ အထိအေတြ႔<br />မင့္ ကိုယ္ေငြ႔မွာ ...<br />ႏွလံုးသားဆတ္ဆတ္နဲ႔ ငါ ၾကားတယ္ ...။<br /><br />ငါဟာ<br />ယံုၾကည္ခ်က္ အိမ္တိုင္<br />ခရီးသြား တေယာက္ပါ ...<br />ငါ့ကို<br />မင့္ရင္ေသြးလို<br />ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့<br />ေႏြးေထြးလႈိက္လွဲ ေမတၱာညေတြကို<br />ေသြး႐ိုးသား႐ိုး ငါ တပ္မက္ခဲ့<br />ခုေတာ့<br />ငါ ျပန္ဦးမယ္<br />ငါ့မွာ ခရီးဆက္ဖို႔ ရွိေနပါေသးတယ္<br />ေနာက္ တေခါက္ ငါျပန္လာတဲ့အခါ<br />အလွဆံုး အျပံဳးေတြနဲ႔ ဆီးႀကိဳ<br />မင့္ရဲ႕<br />မဟူရာ ေကသာထက္မွာေတာ့<br />ေအာင္ပြဲရဲ႕ သရဖူ ...။ ။<br /><br /><i>ကမာပုလဲ</i><br /><i>၁၉၊ ၁၊ ၂၀၁၁။</i><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">( ၂၀၁၂၊ ဇန္နဝါရီလ ၁၀ - ၁၈ သူးမြဲ ... ေသာင္ရင္းျမစ္ ေဆာင္းညမ်ားသို႔ )<br /><br /><br />&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-5979495077009539656?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-87182581258659294362012-01-19T19:13:00.000-08:002012-01-19T19:17:12.564-08:00<div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dM1Dtz3caGs/TxjcsfnlnkI/AAAAAAAAOZQ/PY6dKbAHetE/s1600/HL_jail.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-dM1Dtz3caGs/TxjcsfnlnkI/AAAAAAAAOZQ/PY6dKbAHetE/s320/HL_jail.jpg" width="320" /></a></div>႐ူပေဗဒ ပညာရပ္မွာ ‘အင္နားရွား’ ဆိုတဲ့ သေဘာတရား တစ္ခုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အရာဝတၳဳေတြရဲ႕ ေနျမဲေနလိုတဲ့သေဘာကို ေဖာ္ျပခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အရွိန္တစ္ခုနဲ႔ သြားေနတဲ့ ကားကို စီးလာတုန္း ႐ုတ္တရက္ ဘရိတ္အုပ္လိုက္တဲ့အခါ ကားက ရပ္သြားေပမယ့္ လူက ေရွ႕ကိုငိုက္က်သြားတဲ့ သေဘာပါ။ အဲဒီလိုပဲ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့အရာေတြ၊ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရမႈေတြက ေနာက္ပိုင္းကာလေတြအထိ သက္ေရာက္မႈရွိေနတတ္တာကို ၾကံဳေတြ႔တတ္ၾကပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆိုၾကပါစို႔။ ခရီးေဝးတစ္ခုကို မီးရထားစီးၿပီး သြားရတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ ခရီးဆံုးလို႔ ေအးေအးလူလူေနရေပမယ့္ ရထားေပၚမွာ ထိုင္ၿပီး လိုက္ရတဲ့သေဘာမ်ဳိး၊ သေဘၤာစီးၿပီး သြားရတဲ့အခါမွာလည္း ခရီးဆံုးေပမယ့္ လႈိင္းပုတ္လို႔ သေဘၤာယိမ္းထိုးတဲ့အခါ ခံစားရပံုမ်ဳိးေတြကို ဆက္လက္ ခံစားၾကရတယ္ မဟုတ္ပါလား။ ဒါဟာ သက္ေရာက္မႈမ်ားကို ခံစားရပါမ်ားလို႔ အရွိန္မေသျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><a name='more'></a>ဒီဥပမာကေလးေတြကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ သက္ေရာက္မႈမ်ားမွာ ေနာက္ဆက္တြဲ ခံစားရမႈေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ဆိုတာ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါက ခႏၶာကိုယ္ျပင္ပ ခံစားမႈေတြသာျဖစ္ၿပီး အေျခခံအားျဖင့္ သိပ္ၿပီး ထူးျခားလွတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ထက္ဆိုးတာကေတာ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာပါ ထိခိုက္ခံရမႈေတြျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ကိုယ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခံစားခဲ့ရသူေတြအမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ အတိတ္က ခါးခါးသီးသီး ခံစားခဲ့ရမႈေတြက အျမဲေျခာက္လွန္႔ျခင္း ခံေနရသလို ပစၥဳပၸန္အခ်ိန္ေတြမွာလည္း ဆက္လက္ ေႏွာင့္ယွက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြကို ခံစားေနၾကရပါတယ္။ အဲဒီလိုခံစားေနရတဲ့ အထင္ရွားဆံုးပုဂၢဳိလ္မ်ားကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ႏွစ္ရွည္အက်ဥ္းက်ခဲ့ရသူေတြ မ်ားစြာရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ စစ္အစိုးရ လက္ထက္မွာတင္ ၂ ႀကိမ္ ၃ ႀကိမ္ အဖမ္းခံရ၊ အက်ဥ္းခ်ခံရသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားရဲ႕ အေရအတြက္က လက္ရွိအက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားရဲ႕ အေရအတြက္ထက္ မ်ားပါတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကင္းမဲ့လွတဲ့ စစ္အစိုးရလက္ေအာက္မွာ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာမ်ားကို ခဝါခ်ၿပီး အက်ဥ္းသားအျဖစ္ ေနထိုင္ရင္း စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ႏွိပ္စက္ခံခဲ့ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အက်ဥ္းသားဆိုတဲ့ ဘဝဟာ ဆိုးရြားတဲ့ အေနအထားျဖစ္ေပမယ့္ အက်ဥ္းေထာင္ကို မေရာက္ခင္မွာ ဒီထက္ဆိုးဝါးတဲ့ ျဖတ္သန္းမႈေတြကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကရပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရး စခန္းမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေထာက္လွမ္းေရးကို အားျပဳၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးခံရသူတိုင္း စစ္ေထာက္လွမ္းေရး စခန္းမ်ားကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာခ်ည္းပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးစခန္းမ်ားဟာ အတိုက္အခံ အင္အားစုမ်ားကို ေခ်မႈန္းဖို႔ တည္ေထာင္ထားတဲ့ အရာမ်ားသာျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚက ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ဳိးစံုကို အသံုးျပဳေလ့က်င့္ထားတယ္လို႔ ထင္မွတ္ရေလာက္ေအာင္ပဲ ျမန္မာစစ္ေထာက္လွမ္းေရးရဲ႕ စစ္ေၾကာေရးစခန္းမ်ားက အေတြ႔အၾကံဳမ်ားဟာ ခါးသီးလွပါတယ္။ “မင္းတို႔ကို ဒီမွာတင္ အသက္ေပ်ာက္သြားေအာင္ လုပ္လို႔ရတယ္”ဆိုတဲ့ စကားက စစ္ေၾကာေရးစခန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လက္သံုးစကားပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အမွတ္မဲ့ဆိုရင္ ဒီစကားဟာ ၿခိမ္းေျခာက္တဲ့စကားသာ ျဖစ္တယ္လို႔ထင္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း လက္ေတြ႔ခံစားခဲ့ရသူေတြရွိေနၿပီး တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ စစ္ေၾကာေရးကာလမွာတင္ အသက္ဆံုးပါးခဲ့ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သူေတြထဲက တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဦးေမာင္ကိုဟာ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးစခန္းမွာတင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ ထင္ရွားတဲ့ သာဓကတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေထာက္လွမ္းေရးစခန္းမ်ားကို ေရာက္ရွိသူမ်ားကို ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ဝင္ေတြက ရန္သူလို သေဘာထားၿပီး ေဒါသတႀကီး ဆက္ဆံတတ္ၾကပါတယ္။ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္သူေတြ၊ သာသနာ့ဝန္ထမ္းပုဂၢိဳလ္ေတြကအစ ႐ိုေသသမႈမရွိၾကဘဲ ရန္ၿငိဳးရန္စရွိသလို ဆက္ဆံတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းဆက္ဆံတဲ့ ေနရာေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးမွ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအျဖစ္ ေထာင္ကို အပို႔ခံရတာျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အက်ဥ္းေထာင္ထဲကို ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း သန္႔ရွင္းမႈမရွိျခင္း၊ ကူးစက္ေရာဂါ ေပါမ်ားျခင္း၊ အစာအာဟာရ ခ်ဳိ႕တဲ့ျခင္း၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ညံ့ဖ်င္းျခင္း စတဲ့အရာေတြေၾကာင့္ ယခင္က မျဖစ္ဖူးတဲ့ ေရာဂါဘယေတြ ကပ္ၿငိလာတတ္သလို၊ ျပင္ပမွာကတည္းက ရွိထားတဲ့ ေရာဂါဘယေတြလည္း ပိုမိုဆိုးဝါးလာတဲ့ အေနအထားေတြကို ေတြ႔ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ကိုယ့္ရပိုင္ခြင့္အတြက္ ေတာင္းဆိုတာကို အျပစ္လို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ ႏိုင္ထက္စီးနင္း ႐ိုက္ႏွက္မႈေတြ၊ တိုက္ပိတ္ျပစ္ဒဏ္ေပးမႈေတြကိုလည္း ရင္ဆိုင္ၾကရပါေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားအေနနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တည္ျမဲေစဖို႔ ႀကိဳးပမ္းတဲ့ေနရာမွာ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးကို လက္နက္တစ္ခုအျဖစ္ သံုးပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အတိုက္အခံအင္အားစုမ်ားက ေတာ္လွန္ဆိုတဲ့အရာကို ေၾကာက္လန္႔သြားေအာင္၊ စိတ္ပ်က္ရြံရွာသြားေအာင္လုပ္ေဆာင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို လုပ္ေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ အမနာပ စကားမ်ားကိုအသံုးျပဳၿပီး အမ်ားၾကည္ညိဳေနတဲ့ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ေတြကို အပုပ္ခ်တာေတြ၊ အခ်င္းခ်င္း ေသြးခြဲတာေတြ၊ အခြင့္အေရးျပၿပီး ျမႇဴဆြယ္တာေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ တခါတရံမွာေတာ့ သက္ဆိုင္ရာမိသားစု၊ ေဆြမ်ဳိးစုေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားေတြနဲ႔ အက်ပ္ကိုင္တာေတြ၊ ေျခာက္လွန္႔တာေတြ ျပဳလုပ္ပါတယ္။ အနိမ့္ဆံုးေတာ့ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အဖမ္းခံရရင္ ဒါမ်ဳိးေတြထပ္ၾကံဳရဦးမယ္ဆိုတဲ့ အသိကို စြဲျမဲေနေအာင္ လုပ္ေဆာင္လိုက္တာပါပဲ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြ၊ အေတြ႔အၾကံဳေတြက ဘယ္လိုမွ မေမ့ႏိုင္တဲ့အရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားအေနနဲ႔ ျပစ္ဒဏ္ေစ့လို႔ ျပင္ပျပန္ေရာက္လာျပန္ေတာ့လည္း အဆင္မေျပမႈေတြ ထပ္မံ ရင္ဆိုင္ၾကရျပန္ပါတယ္။ အဆင္မေျပမႈက ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး စတဲ့နယ္ပယ္စံုမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပညာေရးအေနနဲ႔ ေထာင္ကျပန္ထြက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ယခင္အတိုင္း ေက်ာင္းျပန္တက္ခြင့္မရၾကပါဘူး။ စီးပြားေရးကို ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္တဲ့အခါမွာလည္း ေထာင္ထြက္ဆိုတဲ့အျမင္နဲ႔ မခန္႔ရဲ၊ မေခၚရဲတာေတြၾကံဳရသလို လူမႈေရးနယ္ပယ္မွာပါ သီးျခားဆန္လာတဲ့ သေဘာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ကိုယ့္ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားကေတာင္ ခပ္ေရွာင္ေရွာင္ေနတာကို ၾကံဳၾကရပါတယ္။ ဒီအေနအထားဟာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း အားလံုး မဟုတ္ရင္ေတာင္ အမ်ားစု ရင္ဆိုင္ၾကရတဲ့ အေနအထားျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ကိုယ့္အဝန္းအဝိုင္းျပင္ပက ခပ္စိမ္းစိမ္းေနတဲ့အခါ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း အခ်င္းခ်င္း၊ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ အခ်င္းခ်င္း ေပါင္းၾကဖို႔ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခါက်ျပန္ေတာ့လည္း စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားရဲ႕ ေစာင့္ၾကည့္ျခင္းကို ခံရျပန္ပါတယ္။ ဒါထက္မက မၾကာခဏ ေခၚယူေမးျမန္းမႈေတြကိုေတာင္ ခံရတတ္ပါေသးတယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ေထာင္တြင္းက ပါလာတဲ့ ခႏၶြာကိုယ္ပိုင္းဆိုင္ရာေရာဂါေတြ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေရာဂါဘယေတြကို ခံစားၾကရပါေသးတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆိုရင္ စိတ္ေရာဂါကု ေဆး႐ံုကို သြားေရာက္ကုသေနၾကရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း အမ်ားစုဟာ ခႏၶြာကိုယ္ ကိုက္ခဲတဲ့ေရာဂါ၊ အစာအိမ္ လမ္းေၾကာင္းဆိုင္ရာေရာဂါေတြကို ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြတေလွ်ာက္လံုး ခံစားၾကရပါတယ္။ နာတာရွည္လိုျဖစ္တဲ့ အဲဒီေရာဂါေတြက ေသရာပါလိမ့္မယ္လို႔ သူတို႔က ဆိုပါတယ္။ ဒါဟာ အိပ္မက္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားရဲ႕ဘဝဟာ အျမဲတမ္း ေထာင္က်ေနသလိုပါပဲ။ မလြတ္လပ္တဲ့ ျပည္သူမ်ားထဲက မလြတ္လပ္ဆံုးေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>ထိန္လင္း</i></div><div style="text-align: left;"><i>၂၁၊ ၁၂၊ ၂ဝဝ၂</i></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8718258125865929436?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-87609364706960102932012-01-19T19:07:00.000-08:002012-01-19T19:09:20.215-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fktvxuxq1ig/TxjaSwkctFI/AAAAAAAAOZI/U8Gy29g7jv4/s1600/88.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-fktvxuxq1ig/TxjaSwkctFI/AAAAAAAAOZI/U8Gy29g7jv4/s320/88.jpg" width="232" /></a></div>သူတို႔ကို ျမင္တာနဲ႔ ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကို ျမင္လာတယ္ . . .<br />ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကိုျမင္ရင္ သူတုိ႔ကို ျမင္လာတယ္ . . .<br /><br />ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ ဆိုတာ . . .<br />ကိုလိုနီေခတ္က လူမ်ဳိးျခားကၽြန္ဘဝမွာ . . .<br />ငါတုိ႔သမဂၢအလံေတာ္ကို<br />ငါတို႔အမ်ဳိးသား ကေဒါင္းအလံ သံုးခြင့္မျပဳႏုိင္ဘူးလို႔<br />တားျမစ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခဲ့တဲ့အတြက္<br />ငါတို႔ဘုိးဘြားေတြက . . . ရတဲ့နည္းနဲ႔ ဖန္တီးဖီဆန္ခဲ့ၾကတဲ့ ခြပ္ေဒါင္း . . .။<br /><br /><br /><a name='more'></a>ခြပ္ေဒါင္း ဆိုတာ . . .<br />ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမွန္သမွ်<br />မတရားမႈမွန္သမွ်ကို<br />ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္တယ္. . .<br />အဲဒီအလံေတာ္ထဲမွာ ခြပ္ေဒါင္းက စက္ဝိုင္းကို ေဖာက္ထြက္ေနတာ . . .<br />ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမွန္သမွ် ေဖာက္ထြက္ဆန္႔က်င္မယ္ ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ပါပဲ . . . ။<br /><br />ဟုတ္တယ္ . . . သူတို႔ဟာ ငါတို႔ေခတ္ရဲ႕ ခြပ္ေဒါင္းေတြ . . .<br />ကာလမ်ားစြာ . . . သမိုင္းစာမ်က္ႏွာမွာ ေပ်ာက္ရွေနတဲ့<br />ခြပ္ေဒါင္းကို မန္းမႈတ္ . . .<br />အသက္သြင္းေပးခဲ့တဲ့သူေတြ . . .<br />အဲဒီ ခြပ္ေဒါင္းႀကီးက . . . ေက်ာင္းပရဝုဏ္ကေန ပ်ံဝဲ . . .<br />ျမန္မာျပည္ မႈိစြဲသလို စြဲေနတဲ့<br />အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆုတ္ျဖဲပစ္လိုက္ေစခဲ့တယ္ . . .<br />ရွစ္ေလးလံုး တဲ့ ေဟ့ ။<br /><br />၈ ၈ ၈ ၈ ဆိုတာ . ..<br />အဲဒီ ခြပ္ေဒါင္းေတြက ေမြးဖြားခဲ့တာ . . .<br />ခု ခြပ္ေဒါင္းေတြ ပ်ံလာၿပီ . . .<br />ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ အတားအဆီး<br />အဓမၼမွန္သမွ် အံတုၾကမယ့္<br />၈၈ မ်ဳိးဆက္ ခြပ္ေဒါင္းေတြ . . . . .။ ။<br /><div style="color: blue; text-align: center;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">မင္းေက်ာ္ခိုင္ ေဖ့ဘြတ္က ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-8760936470696010293?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-21533509807326239662012-01-19T19:03:00.000-08:002012-01-19T19:04:45.917-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-kCOv3Utsbto/TxjZcFR39HI/AAAAAAAAOY4/OO-sqsr64NA/s1600/fdb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-kCOv3Utsbto/TxjZcFR39HI/AAAAAAAAOY4/OO-sqsr64NA/s1600/fdb.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HyVxp7RXxLs/TxjZcBAb3UI/AAAAAAAAOZA/mum5Lj9BlG8/s1600/amz_bbc.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div style="text-align: left;">ျမန္မာအစိုးရ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ မီးရထား ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက ထိုင္းႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ျမန္မာ့အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြကို အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ေတြ႔ဆုံစကားေျပာဖို႔ ကမ္းလွမ္းလိုက္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">Myanmar Egress အဖြဲ႔က ကိုေက်ာ္ရင္လႈိင္ကေနတဆင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ အတိုက္အခံေတြကို ၾကာသပေတးေန႔မွာ အေၾကာင္းၾကားလာတာျဖစ္ၿပီး လာမယ့္ ေဖေဖာ္ဝါရီလထဲမွာ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ေတြဘက္က ေတြ႔ဆုံဖို႔ ဆႏၵရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"></div><a name='more'></a>ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကရက္တစ္အင္အားစု FDB အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္က အစိုးရအဖြဲ႔နဲ႔ ေတြ႔ မေတြ႔ဆိုတာ အဖြဲ႔အစည္းကို ျပန္တင္ျပၿပီး ေဆြးေႏြးဆုံးျဖတ္ရမွာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေနာက္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပဳျပင္မႈေတြရွိေနေပမယ့္လို႔ ေျပာင္းလဲမႈေတြအတြက္ အေျခခံလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ မရွိေသးေၾကာင္း ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္က ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ျပည္တြင္းျပန္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးလုပ္ႏိုင္မယ့္ အေျခအေနေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြအားလုံး လႊတ္ဖို႔၊ တႏိုင္ငံလုံး အတိုင္းအတာနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲဖို႔၊ စစ္မွန္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြအေပၚမွာ အားလုံးက သေဘာတူၿပီး ႏိုင္ငံေရး လြတ္လပ္ခြင့္ရွိဖို႔လိုအပ္ေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HyVxp7RXxLs/TxjZcBAb3UI/AAAAAAAAOZA/mum5Lj9BlG8/s1600/amz_bbc.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-HyVxp7RXxLs/TxjZcBAb3UI/AAAAAAAAOZA/mum5Lj9BlG8/s1600/amz_bbc.jpg" /></a>&nbsp;</div><div style="text-align: left;">လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ DPNS ဥကၠ႒ ဦးေအာင္မိုးေဇာ္ကလည္း တိုင္းျပည္ထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းေတြကို အေသအခ်ာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရမယ္၊ တျခား အင္အားစုေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္ေျပာင္းလဲေရးကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီအေနနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာရပ္တည္မွာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: left;">အခုသီတင္းပတ္ အကုန္ေလာက္မွာ ပါတီဝင္ေတြနဲ႔ေတြ႔ဆုံၿပီး အစိုးရကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ဘာေတြေဆြးေႏြးမယ္ဆိုတာ ဆုံးျဖတ္ဖို႔ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေနာက္ၿပီး လက္ရွိႏိုင္ငံေရး အခ်ဳိးအေကြ႔ဟာ အတိုက္အခံေတြအေပၚ ႐ိုက္ခတ္မႈ အေတာ္ႀကီးမားေၾကာင္းကိုလည္း သူက ေျပာၾကားပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">သတင္း၊ ဓာတ္ပံု - ဘီဘီစီ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-2153350980732623966?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-30375620115183772962012-01-19T18:57:00.000-08:002012-01-19T18:58:30.388-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-szLwdvCgCXc/TxjX60cB4cI/AAAAAAAAOYw/s61UWNIDLxk/s1600/a_land_mine_victim_in_angola.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-szLwdvCgCXc/TxjX60cB4cI/AAAAAAAAOYw/s61UWNIDLxk/s1600/a_land_mine_victim_in_angola.jpg" /></a></div>ေကာင္ေလးေရ ...<br />ဒီရြာကို ျပန္ေရာက္ေသးတယ္ေနာ္ ...<br />နင့္ဗိုက္က အေတာ္ထြက္လာေပါ့<br /><br />ၿမိဳ႕သားတ႐ုတ္ပံု ျဖဴျဖဴ ဝတုတ္တုတ္နဲ႔<br />အရင္လို ဝါးျခမ္းဖ်ား ငွက္ဖ်ား႐ုပ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။<br />အမိုး ေျပာတယ္ဟုတ္<br />ငါတို႔ ေတာင္ေပၚကလူေတြအတြက္ေတာ့<br />ဒုကၡ ခံမေနပါနဲ႔ ...<br />သင့္ရာေတာ္ရာမွာ<br />‘နင့္ဘဝ နင္ေက်ာင္းေတာ့’ ဆိုတာ။<br /><br />ေကာင္ေလးေရ ...<br />မင္းတို႔ ေက်ာင္းသားသူပုန္ေတြ အရင္ ၃ ရက္ လမ္းေလွ်ာက္လာရတဲ့<br />ငါတို႔ရြာ<br />အခု ဆိုင္ကယ္လမ္းေပါက္ပါပေကာ ...<br />ဒါေပသိ … ေတာေတြျပဳန္းလာလို႔<br />ေနေတာ့ေက်ာကုန္းေကာ့ေအာင္ ပူသေနာ့။<br /><br /><br /><a name='more'></a>စစ္ပြဲႀကီးေတြ ၿပီးကတည္းက ဆိုပါေတာ့ ...<br />တို႔ရြာမွာ ကုမၸဏီေတြ ေရာက္လာ ...<br />ေရႊေတြရွာ ... သစ္ေတြခုတ္ၾက<br />ျမစ္ႀကီးလည္း ပိတ္ပစ္မယ္ ေျပာတာပ<br />သူတို႔ သိမ္းသြားၾကတဲ့ ငါ့ကြမ္းသီးျခံထဲလည္း<br />႐ံုးေတြ၊ တန္းလ်ားေတြ၊ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ စည္စည္ပင္ပင္။<br /><br />စစ္ပြဲႀကီးက တို႔ ဖိုးခြား၊ တို႔ ဖိုးဒိုမူေတြကို စားခဲ့တယ္။<br />စစ္ပြဲႀကီးက ရြာေတြ၊ သစ္ေတာေတြကို စားတယ္။<br />စစ္ပြဲႀကီးက ငါတို႔ေတာင္ယာ၊ ငါတို႔ ဘုရားေက်ာင္းေတြကို စားတယ္။<br />စစ္ပြဲႀကီးက ငါ့ေယာက္်ားေျခတစ္ဖက္ကိုေတာင္ စားလိုက္ေသး<br />စစ္ပြဲမီးေတာက္ႀကီးက ေတာင္တန္းေတြကိုပါ စားပစ္ခဲ့တာေပါ့။<br /><br />ရြာေဟာင္းေတာ့ကြယ္ ... မွတ္မိစရာ ဘယ္ရွိမလဲ<br />လူေတြလည္းေျပာင္း၊ အိမ္သစ္ေတြလည္းေပါင္း<br />မီးစက္တေဂ်ာင္းေဂ်ာင္း ေမာင္းလို႔ ဗီဒီယိုၾကည့္ၾက<br />အရက္ ဘီယာ ေခ်ာင္းစီးၾက<br />ကမၻာ့ေဘာပြဲႀကီးကို ေလာင္းၾက<br />ခ်ဲသမားေတြလည္း တယ္ ေနရာက်သကြဲ႔။<br /><br />အရင္တုန္းက အမိုးတို႔ ေတာင္ယာခုတ္ေတာ့<br />ေရဆုတ္ ေတာျပဳန္းတယ္ နင္တို႔ပဲေျပာၾက<br />အခုစစ္ပြဲၿပီးေတာ့မွ ေတာင္ေတြက ကတံုးေတြခ်ည္း<br />စီမံကိန္းႀကီးေတြလည္း ေရာက္လာတယ္<br />ေျပာင္သလင္းခါေအာင္ ေတာေတြခုတ္<br />ငါတို႔ စပါးနဲ႔ျငဳတ္စိုက္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာ<br />အခုေတာ့ ရာဘာနဲ႔ ဝါခင္းေတြခ်ည္း<br />စက္မႈသီးႏွံဆိုၿပီး စိုက္ၾကတာပ<br />တ႐ုတ္ဆီက အေတာ္အဝယ္လိုက္ဆိုလား။<br /><br />အရင္က ေသာက္ေရခပ္တဲ့ စမ္းေတြ<br />ေခ်ာက္သြားၿပီေလ<br />ျမစ္ေရေတြေတာင္ ေနာက္က်ိေနပါေပါ့<br />ငါတို႔ဘဝကေတာ့ ပင္ပန္းတုန္း၊ ပင္ပန္းဆဲပါပဲ<br />တခ်ဳိ႕လည္း ရွမ္းျပည္သြား<br />တခ်ဳိ႕လည္း ၿမိဳ႕မ်ားမွာ အိမ္ေဖာ္လုပ္<br />ေတာပန္းအလွေလးေတြေတာင္<br />ရြာကိုႏႈတ္ဆက္ ထြက္သြားၾကတာၾကာေပါ့။<br /><br />အဖိုးႀကီး၊ အဖြားႀကီးနဲ႔ ကေလးေတြပဲ မ်ားေနတဲ့ရြာ<br />ၿမိဳ႕က သူတို႔ ပို႔စာလည္းစား<br />ကေလးကေလာင္လည္း ထိန္း<br />မိသားစု ေကာက္သိမ္းပြဲေတြလည္း လြမ္းစရာျဖစ္ကုန္ၿပီကြဲ႔။<br /><br />မင္းတို႔ တပ္မွဴးက်လို႔<br />ျမႇဳပ္ခဲ့တဲ့ေနရာလား<br />အဲသည္မွာ မေတြ႔လား<br />အခု ဘူဒိုဇာ ရပ္ထားတဲ့ေနရာေလ ....။<br /><br /><i>ေယာဟန္ေအာင္</i><br /><i>၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္ ၁၉။</i><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">တိုက္ဆိုင္မႈရွိလွ်င္ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္း၊ လူပုဂၢိဳလ္မွ မရည္ရြယ္ပါ။ စိတ္ကူးယဥ္ေရးဖြဲ႔ထားသည့္ စစ္ပြဲအေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-3037562011518377296?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-5386035221963190312012-01-19T18:50:00.000-08:002012-01-19T18:52:19.958-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AT7vkISxwfg/TxjWGDKSouI/AAAAAAAAOW8/8XL9c7VZgbY/s1600/hmn_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-AT7vkISxwfg/TxjWGDKSouI/AAAAAAAAOW8/8XL9c7VZgbY/s320/hmn_2012.jpg" width="296" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-CnvnKC-QX-U/TxjWGddVb8I/AAAAAAAAOXE/ETPIDpkS0Yg/s1600/jm_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-CnvnKC-QX-U/TxjWGddVb8I/AAAAAAAAOXE/ETPIDpkS0Yg/s320/jm_2012.jpg" width="198" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pRG_Nid3zmY/TxjWGwLI8KI/AAAAAAAAOXM/QgeCOH7fJ8c/s1600/khk_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-pRG_Nid3zmY/TxjWGwLI8KI/AAAAAAAAOXM/QgeCOH7fJ8c/s320/khk_2012.jpg" width="250" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-SHQ7FUuURdM/TxjWHOM61pI/AAAAAAAAOXU/LoSHmA7uBg4/s1600/kkk_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><a name='more'></a><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-SHQ7FUuURdM/TxjWHOM61pI/AAAAAAAAOXU/LoSHmA7uBg4/s1600/kkk_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-SHQ7FUuURdM/TxjWHOM61pI/AAAAAAAAOXU/LoSHmA7uBg4/s320/kkk_2012.jpg" width="252" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-UkfvT0KCif4/TxjWHjXnMpI/AAAAAAAAOXc/v1fwGdEsErQ/s1600/ma_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-UkfvT0KCif4/TxjWHjXnMpI/AAAAAAAAOXc/v1fwGdEsErQ/s320/ma_2012.jpg" width="249" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9LlAY3q7rF0/TxjWILmaUXI/AAAAAAAAOXk/s6CV7TmzjEg/s1600/mkn_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-9LlAY3q7rF0/TxjWILmaUXI/AAAAAAAAOXk/s6CV7TmzjEg/s320/mkn_2012.jpg" width="240" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EDpekZ2wPqo/TxjWIbhMCGI/AAAAAAAAOXs/h3IwWdHRUBY/s1600/mm_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-EDpekZ2wPqo/TxjWIbhMCGI/AAAAAAAAOXs/h3IwWdHRUBY/s320/mm_2012.jpg" width="258" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4brQkgsr84A/TxjWI84p5xI/AAAAAAAAOX0/DH6XVY_cA5E/s1600/mmo_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-4brQkgsr84A/TxjWI84p5xI/AAAAAAAAOX0/DH6XVY_cA5E/s320/mmo_2012.jpg" width="240" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1LBQpM65EJY/TxjWJJ5qqAI/AAAAAAAAOX8/TnXrN2TuMac/s1600/mzy_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-1LBQpM65EJY/TxjWJJ5qqAI/AAAAAAAAOX8/TnXrN2TuMac/s320/mzy_2012.jpg" width="259" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-sjEjiOi8K6k/TxjWJkk5LTI/AAAAAAAAOYE/vTpZK3DIVFY/s1600/nlt_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-sjEjiOi8K6k/TxjWJkk5LTI/AAAAAAAAOYE/vTpZK3DIVFY/s320/nlt_2012.jpg" width="257" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UlvjYMGMhuk/TxjWKNK3elI/AAAAAAAAOYM/DFu3WWmVzyw/s1600/pc_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-UlvjYMGMhuk/TxjWKNK3elI/AAAAAAAAOYM/DFu3WWmVzyw/s320/pc_2012.jpg" width="230" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hFR0Gur0FrE/TxjWKXb8RGI/AAAAAAAAOYQ/8cNKK-EtA1A/s1600/sdm_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-hFR0Gur0FrE/TxjWKXb8RGI/AAAAAAAAOYQ/8cNKK-EtA1A/s320/sdm_2012.jpg" width="267" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-K99mnG1dZ1o/TxjWKuYBj5I/AAAAAAAAOYg/MSdEK8BoiPQ/s1600/zzm_2012.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-K99mnG1dZ1o/TxjWKuYBj5I/AAAAAAAAOYg/MSdEK8BoiPQ/s320/zzm_2012.jpg" width="253" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-538603522196319031?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-73781628279879765042012-01-18T20:47:00.000-08:002012-01-18T20:49:45.938-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-IH7T9SCnccA/TxegJ-acBZI/AAAAAAAAOW0/ghSkTrX6VIA/s1600/dn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="207" src="http://2.bp.blogspot.com/-IH7T9SCnccA/TxegJ-acBZI/AAAAAAAAOW0/ghSkTrX6VIA/s320/dn.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="font-size: small;">ငရဲနံရံတစ္ခ်ဳိ႕က်ဳိးေၾက ခ်စ္သူတစ္စုပ်ံသန္း</span><br /><span style="font-size: small;">အဲ့ဒီ မိုးေျမသိမ့္ခါ တိုက္ငွက္ေတာင္ပံခတ္သံ</span><br /><span style="font-size: small;">အဲ့ဒါ ေသြးသားအ႐ုိးထဲက ေလဆန္က်ဴးရင့္ခ်က္</span><br /><span style="font-size: small;">တိတ္ဆိတ္ဆြံ႔အတဲ့ အေဝးအိပ္မက္ေတြ ရွင္ျပန္ႏိုးထ</span><br /><span style="font-size: small;">အေမ့မ်က္ရည္အိမ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ဖူးပြင့္သင္းေဝ</span><br /><span style="font-size: small;">အဓမၼ ေႁခြခ်ခံသားေတြအတြက္ အမွ်ေဝခက္ အံႀကိတ္ေနသတဲ့့။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><a name='more'></a><span style="font-size: small;">ရန္ငါ မိတ္ဖြဲ႔ ေမွာ္အဆိပ္ျပံဳးေအာက္ အတိတ္တေစၦအက</span><br /><span style="font-size: small;">ေတာေထာင္ ၿမိဳ႕ျပ ေက်းလက္ႏွလုံးသား ပြက္ဆူပြင့္အန္</span><br /><span style="font-size: small;">ေျမာက္ေတာင္ ေရွ႕ေနာက္ ေသြးအရိပ္ႂကြင္းမ်ား ႐ုန္းကန္ထႂကြ</span><br /><span style="font-size: small;">အို - ႏိုင္ငံေတာ္လမ္းေတြ ႐ႈိက္ငင္ငိုေႂကြး အေမ့ခံ ဒ႑ာရီ မျဖစ္ခဲ့။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">နရသိန္ျပန္ ယုံၾကည္ခ်က္အက်ဥ္းသားေတြ အိုးေဝေတးသံ</span><br /><span style="font-size: small;">ပက္ၾကားအက္ အနာဂတ္ရင္ထဲ ရဲရဲစီးဆင္း ေျမသစ္လႊမ္းေစ</span><br /><span style="font-size: small;">ေဟာ့ဒီ ႏွင္း႐ိုင္း အေနာက္မဲဇာမွာ ႐ုပ္ဇရာေဖ်ာ့ေလ်ာ့့ႏြမ္း စိတ္အေမာဒဏ္ပိ</span><br /><span style="font-size: small;">ရင္ခြင္ငတ္မိသားေတြ ခႏၶာလွပ္လွပ္ စြဲကပ္သေရြ႕ အေႂကြးေခ်ၾကရင္း</span><br /><span style="font-size: small;">အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ မကၽြတ္ မလြတ္ စြဲရစ္ေႏွာင္ဖြဲ႔ တိုက္ဘက္ေကာင္းကို ႀကိဳေနၾကရဲ႕။ </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><i>ေဒါင္းနီ</i></span><br /><span style="font-size: small;"><i>၀၁ - ၁၃ - ၁၂</i></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: blue; text-align: center;"><span style="font-size: small;">(ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ ယုံၾကည္ခ်က္အက်ဥ္းသား ႏိုင္ငံေရးသမားအေပါင္းအား ေလးစားစြာျဖင့္ ဂုဏ္ယူႀကိဳဆိုလွ်က္ ---)</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp; </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-7378162827987976504?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-47436174950158725502012-01-18T20:42:00.000-08:002012-01-18T20:42:06.497-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9oTG0xbt6uk/TxeesOAgJOI/AAAAAAAAOWs/SoR67mtF84E/s1600/Ludu+U+Sein+Win.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="222" src="http://2.bp.blogspot.com/-9oTG0xbt6uk/TxeesOAgJOI/AAAAAAAAOWs/SoR67mtF84E/s320/Ludu+U+Sein+Win.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: blue; text-align: center;">“ေလာေလာဆယ္ကေတာ့ လြမ္းရတာရွည္ခဲ့လို႔ အတိုးခ်ၿပီး ခ်စ္ျပေနၾကတာပါ။ ဒီလို အျမဲတမ္းျဖစ္ေနလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ထင္မထားနဲ႔။ ေစာေစာကေျပာခဲ့သလိုပဲ ျမန္မာေတြ ဒါေလာက္မညံ့ဘူး။ လမ္းေခ်ာ္သြားရင္ ေခ်ာ္သြားတဲ့အေလ်ာက္ သတိေပးၾကမွာ။ စိတ္ခ်သာေန။ သတိေပးေနတဲ့ၾကားက လမ္းမွားႀကီးအတိုင္း ဆက္လိုက္ၿပီး “ငါ့သမီးလိမၼာလွ၊ ေယာက္မ ျမင္းစီးထြက္” လုပ္ရင္ေတာ့ အခ်စ္ႀကီးခဲ့သေလာက္ အမုန္းလည္း ႀကီးတတ္တယ္။ ေအာင့္အည္းသီးခံၿပီး ဆက္ခ်စ္ေနမယ္ မထင္နဲ႔…”</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဖတ္သင့္ဖတ္ထိုက္တဲ့ စာမွန္သမွ် ဖတ္ပုံရတဲ့ မိတ္ေဆြရင္းတေယာက္ေရာက္လာၿပီး စကားေျပာရင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔သားအဖရဲ႕ဓာတ္ပုံေတြကို အပတ္တိုင္း အဖုံးတင္ၿပီး ဂ်ာနယ္ေရာင္းေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနၾကတာေတြ ျမင္မေကာင္း႐ႈမေကာင္း ျဖစ္ေနရေၾကာင္း ညည္းေျပာ ေျပာပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">ခ်စ္လို႔ေရာင္းတာ မွတ္ပါ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ခုတေလာ လာသမွ်လူတိုင္း ဒီအေၾကာင္းကို ေျပာၾကတယ္။ လမ္းေဘးက မင္းသား မင္းသမီးေတြရဲ႕ ဓာတ္ပုံေတြနဲ႔ ပိုစတာေတြ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြမွာလည္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔သားအဖပုံေတြ ပလူပ်ံျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ အမ်ားက မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ ထင္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။ ဒါမ်ဳိးက တားဆီးပိတ္ပင္ရမယ့္ကိစၥမွမဟုတ္တာ။ ဘယ္သူကိုမွ မထိခိုက္ရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္စားၾကပါေစ။ ဝယ္သူရွိလို႔ ေရာင္းသူရွိတာ ေစ်းကြက္သဘာဝပဲ။ လူေတြက ခ်စ္လို႔ဝယ္ၾကတာ ျဖစ္သလို ေရာင္းသူေတြကလည္း ခ်စ္လို႔ေရာင္းၾကတာပါ။ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူပုံကို ဘယ္သူမွ တင္မေရာင္းဘူး။ လူေတြကကလည္း အလကားေပးေတာင္ မယူဘူး။ ခ်စ္လို႔ဝယ္ၾက ေရာင္းၾကတာလို႔သာ မွတ္ပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;"></div><a name='more'></a>အတိုးခ်ၿပီး ခ်စ္ၾကတာ<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေစ်းကြက္အထဲမွာလတ္တေလာ ပလူပ်ံျဖစ္ေနရတာကလည္း ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ပိတ္ပင္တားဆီးလုပ္ထားတဲ့အတြက္ လံုးဝ ျမင္ကြင္းကေပ်ာက္သြားရာက အခုလို ျဗဳန္းစားႀကီးဖြင့္ေပးလိုက္လို႔ အတိုးခ်ၿပီး ခ်စ္လိုက္ၾကတာေၾကာင့္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆိုတာကလည္း ႐ိုးသားျဖဴစင္တဲ့ေနရာ၊ ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္တဲ့ေနရာ၊ ကိုယ္က်ဳိးမၾကည့္တဲ့ေနရာ၊ စြန္႔လႊတ္ စြန႔္စားတဲ့ေနရာ၊ ဘယ္ေနရာကၾကည့္ၾကည့္ အျပစ္ရွာမရေအာင္ သန္႔ရွင္းတဲ့သူ မဟုတ္လား။ မေသခင္ကတည္းက အခ်စ္ခံရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာ ကမၻာမွာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ရွားတာ။ တိုင္းျပည္အတြက္ သူ အသက္ေပးသြားခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ေပမယ့္ လူေတြက သူ႔ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးစိတ္နဲ႔ လြမ္းဆြတ္တမ္းတသ ေနၾကဆဲျဖစ္တယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">အေဖတူသမီး</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း အေဖတူသမီး။ သူ႔အေဖလိုပဲ ႐ိုးသားပြင့္လင္းတယ္။ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ၿပီး အမ်ားအက်ဳိး လုပ္တယ္။ ျပည္သူ႔အေရွ႕က မားမားရပ္ၿပီး ျပည္သူေတြအတြက္ပဲလုပ္တယ္။ ဒီေတာ့ ျပည္သူေတြက သူ႔အေဖကို ခ်စ္သလို သူ႔ကိုလည္း ခ်စ္ၾကတယ္။ သူေျပာသမွ်လက္ခံၿပီး သူ ဦးေဆာင္တဲ့ အေနာက္ကိုလိုက္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တုန္းကလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဂ်ပန္ေတြေခၚလာေတာ့လည္း လက္ခံႀကိဳဆိုလိုက္ၾကတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ဂ်ပန္ေတြကို ေတာ္လွန္ၾကဆုိေတာ့လည္း ေတာ္လွန္ၾကတယ္။ ခ်စ္ေတာ့လည္း ပံုၿပီးယံုလိုက္ၾကတာကိုး။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">ရွင္ႀကီးဝမ္းလည္း ဝင္ဖူး</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ထက္ေရာက္ေတာ့လည္း အဲ့ဒီလိုျဖစ္ေနတာပဲ။ အဲဒီလိုျဖစ္တာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသမီး ျဖစ္လို႔ပါလို႔ေတာ့ မထင္နဲ႔။ ျမန္မာေတြက ႏိုင္ငံေရးမွာ ရွင္ႀကီးဝမ္းလည္း ဝင္ခဲ့ဖူး၊ ရွင္ငယ္ဝမ္းလည္း ဝင္ခဲ့ဖူးလို႔ ေနာေက်ေနၿပီ။ ဒါေလာက္ မညံ့ပါဘူး။ တိုင္းျပည္အတြက္ သူ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံခဲ့တာေတြနဲ႔ သူ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ သူ႔ကိုခ်စ္ၾက ယံုၾကတာ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ သူ႔ဓာတ္ပံုေတြ၊ ပိုစတာေတြ ေနရာတကာမွာ ေဖြးေဖြးလႈပ္ျဖစ္ေနတာ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">ေယာက္မ ျမင္းစီးထြက္</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ယံုလို႔ပံုၾကေပမယ့္ ပံုၿပီးယံုတာ မေကာင္းမွန္း၊ အႏၱရာယ္ရွိမွန္း လူေတြမသိတာ မဟုတ္ဘူး။ သိၾကပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ကေတာ့ လြမ္းရတာရွည္ခဲ့လို႔ အတိုးခ်ၿပီး ခ်စ္ျပေနၾကတာပါ။ ဒီလို အျမဲတမ္းျဖစ္ေနလိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ထင္မထားနဲ႔။ ေစာေစာကေျပာခဲ့သလိုပဲ ျမန္မာေတြ ဒါေလာက္မညံ့ဘူး။ လမ္းေခ်ာ္သြားရင္ ေခ်ာ္သြားတဲ့အေလ်ာက္ သတိေပးၾကမွာ။ စိတ္ခ်သာေန။ သတိေပးေနတဲ့ၾကားက လမ္းမွားႀကီးအတိုင္း ဆက္လိုက္ၿပီး “ငါ့သမီးလိမၼာလွ၊ ေယာက္မ ျမင္းစီးထြက္” လုပ္ရင္ေတာ့ အခ်စ္ႀကီးခဲ့သေလာက္ အမုန္းလည္း ႀကီးတတ္တယ္။ ေအာင့္အည္းသီးခံၿပီး ဆက္ခ်စ္ေနမယ္ မထင္နဲ႔။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">စပ်စ္သီး ခ်ဥ္တယ္</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေရွးေခတ္ေဟာင္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္အျဖစ္ ျပန္ျပန္ေျပာေနၾကရတဲ့ (၁၉၄၈-၁၉၆၂) ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ အစပိုင္းက ပ်ဳိတိုင္းႀကိဳက္တဲ့ ႏွင္းဆီခိုင္ေတြအျဖစ္ ထြက္လာၾကေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးၾကေတာ့ ျပည္သူ႔ခ်ဥ္ဖတ္အျဖစ္ နိဂံုးခ်ဳပ္သြားၾကရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ နည္းနည္းေနာေနာ မဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ဳိ႕ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ထဖို႔ ႀကိဳးစားေပမယ့္ လူထုက လံုးလံုး လက္မခံေတာ့လို႔ စပ်စ္သီးဆိုတာ မေကာင္းဘူး။ ခ်ဥ္တယ္ျဖစ္သြားၾကေတာ့တယ္။ ဒီဘက္ ႏွစ္ ၅၀ ကာလအတြင္းမွာလည္း ျပည္သူေတြက ဒဏ္ခတ္လို႔ ေျမာင္းအထဲကကို တက္မလာႏိုင္ေတာ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">ငါ၊ ငါ၊ ငါ</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ျဖစ္တတ္တဲ့ လူ႔သဘာကိုၾကည့္ၿပီး ေျမႇာက္စားလြန္းရင္ မေကာင္းဘူးလို႔ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ ေျပာသူေတြက ေျပာၾကတယ္။ မွန္ပါတယ္။ လက္ခုပ္သံေတြကို သာယာတတ္တာ ပုထုဇဥ္တို႔ရဲ႕သဘာဝမို႔ ၾသဘာသံေတြအၾကားမွာ ေမ်ာပါသြားႏိုင္ပါတယ္။ ငါလုပ္သမွ် မွန္တယ္။ ငါ့ေနာက္မွာ လူေတြရွိတယ္။ ငါ့ကို အားလံုးေထာက္ခံၾကတယ္။ ငါက သူတို႔ေကာင္းဖို႔ လုပ္ေပးေနတာ ျဖစ္တယ္။ စသည္ျဖင့္ ငါ . ငါ . ငါ . ဆိုတဲ့ ငါစြဲေတြ ႀကီးမားလာႏိုင္ပါတယ္။ အဲ့ဒီငါစြဲေတြေၾကာင့္ သတိေပးေထာက္ျပတဲ့စကားေတြကို နားဝင္မခ်ဳိ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒါ သိပ္အႏၱရာယ္ႀကီးပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">ကင္းသမား</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ငါစြဲသိပ္လြန္ကဲလာတဲ့အခါ ဘာမဆို ငါမွသိတယ္။ ငါမွတတ္တယ္။ ငါမွလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ အဲ့ဒီစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတာနဲ႔တၿပိဳင္နက္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မယံုၾကည္ စိတ္မခ်ႏိုင္တဲ့စိတ္လည္း ျဖစ္လာေတာ့တာေၾကာင့္ ကိုယ့္ဟာကို တစ္ေယာက္တည္း စဥ္းစား၊ တစ္ေယာက္တည္း ဆံုးျဖတ္တဲ့ အက်င့္ျဖစ္သြားေလ့ ရွိတယ္။ အဲ့ဒီလိုနဲ႔ အာဏာရွင္ေတြေပၚ ေပါက္လာတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတြကိုတားဆီးဖို႔အတြက္ သတင္းမီဒီယာေတြက တာဝန္ယူၾကရတယ္။ အာဏာရိွသူေတြ ငါတေကာ မေကာႏိုင္ေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ေဝဖန္ၾကရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းသမားေတြကို “ကင္းသမား” (Watch dog) လို႔ေခၚ ၾကတာျဖစ္တယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: left;">ၾကက္ခိုးတဲ့ ကင္းသမားမျဖစ္ဖို႔</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ကင္းသမားက အျမဲႏိုးၾကားတက္ႂကြေနရင္ ရပ္ကြက္မွာ သူခိုး၊ သူဝွက္ ကင္းတယ္။ မီးေဘးအႏၱရာယ္ တားဆီးကာကြယ္ႏိုင္တယ္။ ကင္းသမားေတြ ကိုယ္တိုင္က ၾကက္ခိုးၿပီးခ်က္စားတဲ့ ကင္းသမားမ်ဳိးျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ရပ္ကြက္တခုလံုး ေျပာင္သြားမွာ ေသခ်ာတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ စတုတၳမ႑ိဳင္ ၾကံ႕ခိုင္ဖို႔လည္း အထူးဂ႐ုစိုက္ၾကဖို႔လိုေၾကာင္း သတိေပးႏိႈးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="color: blue; text-align: center;">ျပည္သူ႔ေခတ္ ဂ်ာနယ္ အတြဲ ၂၊ အမွတ္ ၇၇ မွ …</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-4743617495015872550?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-33362597674217299842012-01-17T20:53:00.000-08:002012-01-17T21:40:58.969-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-C8Y65WLskvw/TxZPR-GWRKI/AAAAAAAAOWc/OQ1RPqeXwkY/s1600/NW.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-C8Y65WLskvw/TxZPR-GWRKI/AAAAAAAAOWc/OQ1RPqeXwkY/s320/NW.jpg" width="307" /></a></div>ေဒဝီေရ<br />ေရႊျပည္ေတာ္ကို ေမွ်ာ္ရ<br />အနာဂတ္ကို ေမာ္ရ<br />ဒိုရာသန္းေအး ေလွကေလးကို<br />အေတြးထဲမွာ ေလွာ္ရ<br />တစ ... တစ။<br /><br />‘ဘဝဆိုတာ<br />လွပစြာ ဆင္းရဲျခင္း’ တဲ့လား။<br /><br />မင္းဟာ<br />ေလာကဓံကို ရန္သူလိုရင္ဆိုင္<br />ငါ့ေရွ႕မွာက်ေတာ့<br />ေဒဝီတပါးလို မင္းထိုင္ခဲ့။<br /><br /><br /><a name='more'></a>‘မ်ဥ္းေျဖာင့္မွာ<br />အေရာင္ရိွတယ္’ ဆိုတဲ့ စကား<br />မင္းနဲ႔ေတြ႔မွ<br />ငါ ပိုၿပီး ခံစားလို႔ ရခဲ့။<br /><br /><br />‘အင္ဒါဆင္း’ ရဲ႕ ေရသူမ<br />က်မပါေမာင္။<br />က်မ<br />‘က႑က လိုေပါ့<br />မီးလို ေလလိုက်င့္ ငါ့ျမင္း<br />မင္းသခင္ကိုသယ္<br />ဒါမွ ကမၻာကိုကယ္တင္မယ့္<br />ဒီႀကီးျမတ္တဲ့အမႈမွာ<br />မင္းေဝစုပါမယ္’<br /><br />က႑က ဇာတ္မဟာ<br />အေနာ္မာ တဖက္ကမ္းမွာဆံုးေတာ့<br />မင္း ျပံဳးရင္း ငိုတတ္ခဲ့ၿပီေနာ္ ...။<br /><br />‘ေဒဝီရယ္<br />ဘယ္လိုအက်ဳိးရိွမယ္ မသိရတဲ့<br />ေၾကကြဲဖြယ္ နိမ့္က်က်လမ္း<br />လိုက္ခ်င္လိုက္မယ္’ ဆိုတဲ့<br />ငါ့ရဲ႕ ကဗ်ာရြတ္သံ<br />မင္း ဘယ္လို ခံႏိုင္ရည္ ရွိခဲ့ပါလိမ့္။<br /><br />‘က်မနဲ႔ေမာင္<br />ခေလးေတြအတြက္<br />ဖိနပ္တရံလို႔ ယူဆရေအာင္’ ဆိုတဲ့<br />မင္းရဲ႕ မ်က္ရည္ပ်က္လံုး<br />ငါ့တသက္လံုး<br />ခံစားလို႔ မဆံုးဘူး။<br /><br />ေဒဝီေရ<br />ေရႊျပည္ေတာ္ကို ေမွ်ာ္ရ<br />အနာဂတ္ကို ေမာ္ရ<br />ဒိုရာသန္းေအး ေလွကေလးကို<br />အေတြးထဲမွာ ေလွာ္ရ<br />မင္းေျခဖဝါးက<br />ေသြးစက္စက္ က်ရသမွ်<br />မင္းမ်က္ရည္ က်ရသမွ်<br />.............................<br />..............................<br />ယံုေတာ္မူစမ္းေတာ့ ေမာင့္ေဒဝီ။ ။<br /><br /><i>ၿငိမ္းေဝ&nbsp;</i><br /><br /><div style="color: blue; text-align: center;">ဒီကဗ်ာ ေရးခဲ့တာ အခုဆိုရင္ ၁၉ ႏွစ္ ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ ကဗ်ာသ႐ုပ္ေဖာ္ပံုက က်ေနာ္ ဝယ္ယူသိမ္းထားခဲ့တဲ့ ေနာ္ေဝးပန္းခ်ီဆရာ အက္ဗတ္မြန္႔ခ္ရဲ႕ ပံုႏွိပ္ပန္းခ်ီကားေလး ျဖစ္ပါတယ္။ မေဒဝီ ကိုယ္စား ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိမ္းဆည္းထားခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီကားေလးပါ။&nbsp;</div><br /><div style="text-align: center;">(သူ႔ေဖ့ဘုတ္က ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္၊ ခြင့္ျပဳခ်က္ေပး မေပး မသိပါရေသးပါ)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-3336259767421729984?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-42992467469324642082012-01-17T20:44:00.000-08:002012-01-17T20:44:09.700-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-33Ac2RCJigs/TxZN7laHYlI/AAAAAAAAOWU/aAHvtIhiGBs/s1600/ZuLu+Nine1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="295" src="http://1.bp.blogspot.com/-33Ac2RCJigs/TxZN7laHYlI/AAAAAAAAOWU/aAHvtIhiGBs/s400/ZuLu+Nine1.png" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-4299246746932464208?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>Ko Oohttp://www.blogger.com/profile/10521592923095663456noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4543760327250694737.post-19810791122171815252012-01-17T20:17:00.000-08:002012-01-17T20:17:00.164-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KxJCL39CBAU/TxZHmkTLv9I/AAAAAAAAOV8/kXFkH1zcI-4/s1600/urz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-KxJCL39CBAU/TxZHmkTLv9I/AAAAAAAAOV8/kXFkH1zcI-4/s320/urz.jpg" width="252" /></a></div><div style="text-align: center;"><i>အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးရာဇတ္</i></div><div style="text-align: left;">&nbsp;</div><div style="text-align: left;">ျမန္မာျပည္ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈသမုိင္းကို ျပန္ၾကည့္တဲ့အခါ ႏိုင္ငံေရးလိုအပ္ခ်က္ ရွိတဲ့အခါ လူတန္းစား အလႊာေပါင္းစံုက တိုင္းျပည္ခ်စ္သူေတြမွန္သမွ် ပါဝင္လုပ္ေဆာင္ၾကတာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုလိုနီေခတ္ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲဆိုရင္လည္း ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္သူေတြက ပညာေရးနယ္ပယ္၊ စီးပြားေရးနယ္ပယ္၊ စာေပအႏုပညာနယ္ပယ္ စတဲ့ နယ္ပယ္မ်ဳိးစံုက ပါဝင္ခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၁၉၃၆-၃၈ ေက်ာင္းသားသပိတ္ေနာက္ပုိင္း ေပၚေပါက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္လႈပ္ရွားသူေတြကို ၁၉၂ဝ ေက်ာင္းသားသပိတ္မွာ ထြက္ေပၚလာတဲ့ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢဳိလ္ေတြက ဝိုင္းရံခဲ့တာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။</div><div style="text-align: left;">&nbsp;</div><div style="text-align: left;"></div><a name='more'></a>၁၉၂ဝ ပထမ ေက်ာင္းသားသပိတ္ကေန ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆရာမ်ားျဖစ္တဲ့ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း၊ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိ၊ ဦးဖိုးက်ား စတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြလိုပဲ အမ်ဳိးသားပညာေရးကို တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူေတြရွိပါတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ေတာင္ငူ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆရာႀကီး ဦးဖိုးကြန္း၊ ေရနံေခ်ာင္း အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းဆရာႀကီး ဦးဘဝင္း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ အစ္ကို)၊ ေပ်ာ္ဘြယ္ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆရာႀကီး ဦးျမ၊ ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕မေက်ာင္း ေက်ာင္းဆရာႀကီး ဦးဧသြယ္ စတဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အမ်ဳိးသားပညာေရး ျမင့္မားတိုးတက္ေစဖို႔ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခဲ့တဲ့ စံျပပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးကေတာ့ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးရာဇတ္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ အတၴဳပၸတၱိစာေပ သိပ္ၿပီး မထြန္းကားေတာ့ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ အမ်ားက အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ေလာက္သာ သိထားၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဆရာႀကီးက သပိတ္ေမွာက္ ေက်ာင္းသား၊ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆရာ၊ အမ်ဳိးသားေက်ာင္း ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး၊ စာေရးဆရာ၊ ဖဆပလ ဥကၠ႒၊ ပညာေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားစီမံကိန္းဌာနဝန္ႀကီး၊ ပညာေရးဝန္ႀကီး စသျဖင့္ ဂုဏ္ပုဒ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ အရည္အခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာ ျပည့္ဝသူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ကို ၁၈၉၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂ဝ ရက္ေန႔က မိတၳီလာၿမိဳ႕မွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တို႔မွာ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး အဂၤလိပ္စာ ထူးခြၽန္သူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပဲ တင္းနစ္၊ ခရစ္ကက္၊ လက္ေဝွ႔၊ ေဘာလံုး စတဲ့ အားကစားဘက္မွာလည္း ထူးခြၽန္သူျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၂ဝ ေက်ာင္းသားသပိတ္ ေပၚေပါက္တဲ့အခါ ဆရာႀကီးက သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ၿပီး သပိတ္ေမွာက္ေကာင္စီက သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသားေတြ ပညာေရး မနစ္နာဖို႔အတြက္ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းေတြ ဖြင့္လွစ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တဲ့အခါ ဆရာႀကီးက မႏၱေလးၿမိဳ႕ ဗဟိုအမ်ဳိးသားအထက္တန္းေက်ာင္းႀကီးမွာ အဂၤလိပ္နဲ႔ ပါဠိဘာသာ အထက္တန္းျပဆရာအျဖစ္ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္ကေန စတင္ၿပီး လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အဲဒီႏွစ္မွာပဲ အမ်ဳိးသားပညာေရးေကာင္စီက ႀကီးမွဴးက်င္းပတဲ့ ဘီေအစာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးဟာ ၁၉၂၃ ခုႏွစ္ကစၿပီး မႏၱေလး ဗဟိုအမ်ဳိးသားအထက္တန္းေက်ာင္းႀကီးမွာ ေက်ာင္းဆရာႀကီးအျဖစ္၊ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခ့ဲတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီးအေနနဲ႔ ၁၉၂၁ ကေန ၁၉၄၆ ခုႏွစ္အထိ ၂၅ ႏွစ္လံုးလံုး သူ႔ဘဝကို အမ်ဳိးသား ပညာေရးအတြက္ ျမႇဳပ္ႏွံထားသူျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္ ကိုလုိနီလက္ေအာက္ကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔ အဂၤလိပ္စာတတ္ဖို႔ လုိအပ္တယ္လို႔ ဆရာႀကီးက ယူဆပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕လက္စြဲစကားကေတာ့ “သူ႔ကြၽန္မခံခ်င္ရင္ သူ႔စာေပနဲ႔ သူ႔စကားကို ထံုးလိုေခ် ေရလိုေႏွာက္ၿပီး တဖက္ကမ္းခတ္ေအာင္ တတ္ကြၽမ္းရမယ္။ သူ႔အ႐ိုးနဲ႔ သူ႔ျပန္ထုိးရမယ္” ဆိုတဲ့စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးက ပညာေရးဘက္မွာ ေဇာက္ခ်လုပ္ကိုင္ေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ ေပၚေပါက္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း လိုအပ္တဲ့ဘက္ကေန ပါဝင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဥပမာအားျဖင့္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ေတြ ေပၚေပါက္တဲ့အခါတိုင္း သူ႔ရဲ႕အမ်ဳိးသားေက်ာင္းႀကီးကို သပိတ္စခန္းအျဖစ္ အသံုးျပဳေစၿပီး ေက်ာင္းသားေတြ သပိတ္ေမွာက္တဲ့အထဲ မပါရင္ ႀကိမ္လံုးကိုင္ၿပီး သပိတ္ထဲ ဝင္ေစတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ေလာက္မွာေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးေခတ္မွာလည္း သူ႔ရဲ႕ေက်ာင္းကို ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရး အထက္ျမန္မာျပည္ ဌာနခ်ဳပ္အျဖစ္ အသံုးျပဳဖို႔ ခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;">ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ စာေရးဆရာႀကီး လူထုဦးလွက အခုလို ေရးသားဖူးပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">“ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ကို အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆရာႀကီးတစ္ဦးအျဖစ္နဲ႔ တိုင္းျပည္က ျမင္ၾကပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆရာႀကီးတစ္ဦး ျဖစ္လာဖို႔က မလြယ္ပါဘူး။ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းဆရာ ျဖစ္လာသူမ်ားဟာ ပထမဆံုး နယ္ခ်ဲ႔ကို ဆန္႔က်င္တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕တို႔က သူတို႔ ၾကာရွည္အုပ္စုိးႏိုင္ေအာင္ သင္ေပးမယ့္ ပညာေရးစနစ္ကို ဆန္႔က်င္တယ္။ ကိုယ့္တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ခ်စ္တယ္။ လြတ္လပ္ေရး ျပန္လည္ရရွိေရးအတြက္ စိတ္အားထက္သန္တယ္။ အဲဒီလို ပုဂၢဳိလ္ေတြပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">၁၉၂ဝ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးတိုက္ပြဲေၾကာင့္ ျပည္သူတရပ္လံုး ပိုၿပီး ႏိုးၾကားတက္ႂကြလာတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ဟာ အဲဒီေခတ္က ေကာလိပ္ေက်ာင္းသား သပိတ္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္တယ္။ ဗဟို အမ်ဳိးသားအထက္တန္းေက်ာင္းကို ေထာင္ကာ ပညာသင္ၾကားေရးအဆင့္အတန္း မနိမ့္ေအာင္ လံုးပမ္းရတာ၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ထက္သန္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေမြးထုတ္ဖို႔ လံု႔လစိုက္တာေတြကလည္း အခုျပန္ၾကည့္ရင္ လြယ္မယ္လိုလိုရွိေပမယ့္ တကယ္ကေတာ့ အဲဒီေခတ္မွာ မလြယ္ဘူး၊ နည္းနည္းမွ မလြယ္ဘူး”</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဒါက ဆရာႀကီး လူထုဦးလွရဲ႕ ေရးသားခ်က္ပါ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆရာႀကီးရဲ႕ တျခားေလးစားစရာ အခ်က္ကေတာ့ ဘာသာေရးအစြဲအလမ္းေၾကာင့္ ဘာကိုမွ မထိခိုက္ေစတဲ့အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးက အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ဖခင္နဲ႔ ဗုဒၶြဘာသာဝင္ မိခင္တို႔က ေမြးဖြားခဲ့သူျဖစ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္က အစၥလာမ္ဘာသာကို သက္ဝင္ယံုၾကည္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းႀကီးမွာ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္တိုင္း ဗုဒၶြဘာသာဝင္ေတြ ဘုရားရွိခိုးေစၿပီး၊ တျခားဘာသာဝင္လို႔ လိမ္ေျပာတဲ့ ေက်ာင္္းသားေတြရွိလာလို႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေက်ာင္းသားအားလံုး ဘုရားရွိခိုးရမယ္လို႔ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့ေၾကာင္း ဝမ္းအိုဝမ္း ေက်ာ္ဝင္းေမာင္ရဲ႕ ‘ျမန္မာ့အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္’ စာအုပ္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ျမန္မာမြတ္ဆလင္ ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းဟာ ဆရာႀကီး စတင္သံုးစြဲခဲ့တဲ့ စကားရပ္ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆရာႀကီးရဲ႕ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းက ေမြးထုတ္ေပးလိုက္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ နယ္ပယ္စံုမွာ ရွိခဲ့ၿပီး စာေရးဆရာ သတင္းစာဆရာမႀကီး လူထုေဒၚအမာဟာလည္း ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းထြက္တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုေဒၚအမာရဲ႕ ပထမဆံုး စာအုပ္ျဖစ္တဲ့ ‘ျမန္မာျပည္တြင္ စစ္ေဆးခဲ့ေသာ အမႈအခင္းမ်ား’ စာအုပ္ဟာ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္ရဲ႕ တိုက္တြန္းမႈကေန ေပၚထြက္လာတဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆရာႀကီးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လူထုေဒၚအမာက အခုလို ေရးဖူးပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">“ကြၽန္မတို႔ မႏၱေလးက ျမန္မာဘုရင္ေတြလက္ထက္ကတည္းက ျမန္မာမြတ္ဆလင္ေတြကို ေနရာေပးခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ျဖစ္ေလေတာ့ ဗုဒၶြဘာသာဝင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးနဲ႔ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ ျမန္မာမြတ္စလင္ေတြနဲ႔ ေထြးေရာယွက္တင္ တျခားအရပ္မွာထက္ ပိုၿပီးရွိတဲ့ၿမိဳ႕။ ေရာေရာေႏွာေႏွာ ေနၾကထိုင္ၾကတဲ့ၿမိဳ႕ပါ။ အဲဒီလို ရွိရာမွာ ေပါင္းေတာ့ ေပါင္းတာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ဘာသာေရးခ်င္းက မတူေလေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈခ်င္းကလည္း ကြဲျပားတဲ့ေနရာမွာ ကြဲျပားတာမို႔ ခြဲျခားမႈေတာ့ ရွိေနပါတယ္။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">အဲဒီလိုရွိရာမွာ ဆရာႀကီးမစၥတာရာဇတ္နဲ႔ ဆက္ဆံရတာကေတာ့ ျမန္မာေတြကလည္း သူ႔ကို ျမန္မာတစ္ေယာက္လို၊ ညီရင္းအစ္ကိုလို ဆက္ဆံၾကတာပါပဲ။ ဆရာႀကီးကေတာ့ ျမန္မာမြတ္စလင္ဟာ သူ႔အဖို႔ ေခါင္းနဲ႔ပန္းပါ။ ကြၽန္မတို႔ ျမန္မာေတြ လူမ်ဳိးစုႀကီးက ဆရာႀကီးနဲ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရလို႔ ဘာသာေရးအရ၊ လူမ်ဳိးေရးအရ ကသိကေအာက္ ျဖစ္ရတာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိစဖူးပါဘူး” တဲ့။ ။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>ထိန္လင္း</i></div><div style="text-align: left;"><i>၁ ၊ ၇၊ ၂ဝဝ၉</i></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4543760327250694737-1981079112217181525?l=oothandar.blogspot.com' alt='' /></div>