အသက္ေပး ေရးဆက္
ဆိုခဲကတိ သစၥာစကားေတြ
ပ်က္သုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့အခါ ...။
Tuesday, July 31, 2012
မူ (ကမာပုလဲ)
အသက္ေပး ေရးဆက္
ဆိုခဲကတိ သစၥာစကားေတြ
ပ်က္သုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့အခါ ...။
ဒီမိုကေရစီတည္ေဆာက္ေရးကို ထိပါးေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၱရာယ္မွ ကာကြယ္သည့္ဥပေဒ (ေမာင္ဝံသ)
"ပုဒ္မ ၁၀ (က)ကေတာ့ ကာကြယ္ေရးပုဒ္မလို႔ ေခၚပါတယ္။ ဘာအမႈမွ
မက်ဴးလြန္ေသးေပမယ့္ ဒီလူကို အျပင္ေလာကမွာထားရင္ ႏိုင္ငံေတာ္အား
ထိပါးေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးမညိ့္ အႏၱရာယ္ရွိတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေထာင္ထဲ
ထည့္ထားရမယ္ဆိုၿပီး ဖမ္းထည့္ထားတဲ့ ပုဒ္မပါ။ အဲဒီဘက္မွာ အင္မတန္မွ
ဉာဏ္ႀကီးလွပါေသာ ဦးေနဝင္းက ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာ ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ဥပေဒပါ။ ေထာင္ထဲ ထည့္မထားသင့္တဲ့ အဆင့္အတန္းရွိပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကိုေတာ့ ပုဒ္မ ၁၀ (ခ)နဲ႔ အိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ေပါ့ခင္ဗ်ာ ..."
ပညာရွိခ်င္း ေခါင္းတိုက္မိတယ္ဆိုတဲ့စကား ၾကားဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ေဆာင္းပါးရွင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အဲသလို အေတြ႔အၾကံဳ မၾကာခဏ ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ အျခားသူတစ္ေယာက္ေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ဘာသာ သင့္မယ္ထင္လို႔ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေရးလိုက္တဲ့အေၾကာင္းအရာ တစ္ခ်ိန္တည္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ျဖစ္ေနတာကို ဆိုလိုတာပါ။ အဲဒါကို ပညာရွိခ်င္း ေတြးပုံခ်င္းတူတယ္၊ great men think alike လို႔ ဂုဏ္ယူၿပီး ေျပာေလ့ရွိတယ္။
ဝင္းထြဋ္ေဇာ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္
ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ထုတ္ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္မွာ ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဆရာ ဝင္းထြဋ္ေဇာ္က ‘ဒီမိုကေရစီ စီးပြားေရးမွာ ခ႐ိုနီေတြ လိုေသးသလား’ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးေရးတယ္။ သည္အေၾကာင္းအရာကို သူ ေရးထားမွန္းမသိဘဲ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ‘ခ႐ိုနီမ်ားရဲ႕ ေရွ႕ခရီး’ ဆိုၿပီး ေဆာင္းပါးေရးလိုက္တယ္။
မနက္ျဖန္ (ေကသြယ္)
အမွားေတြက ... အမွန္ေတြထက္ ပိုဆူညံတယ္ဆိုတာ ေတြ႔လာတဲ့အခါ ...
လြတ္လပ္မူေတြထဲက ... ထိန္းသိမ္းမူကို ရွာေတြ႔လာတဲ့အခါ ...
အခ်စ္ နဲ႔ ေမတၱာကို ခြဲျခားတက္လာတဲ့အခါ … မမုန္းတတ္ေအာင္ ... သင္ယူႏိုင္လာတဲ့အခါ ...
Monday, July 30, 2012
အရွိအတိုင္း ... ခံစားေၾကး (ကမာပုလဲ)
ဘဝ တခုစီရတယ္ ...
အဲဒီလို ရခဲတဲ့ လူ႔ဘဝမွာ
မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္း
အခက္အခဲဟူသမွ် ခုခံရင္ဆိုင္တယ္။
သဘာဝတရားႀကီးကိုလည္း တိုက္ပြဲဝင္ရတယ္
စားဝတ္ေနေရးကိုလည္း ေန႔စဥ္ေျဖရွင္းရတယ္
လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ တရားမႈ၊ မတရားမႈေတြနဲ႔လည္း
(မတရားမႈေတြက မ်ားပါတယ္)
ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ရတယ္
ႏို႔
လက္ေတြ႔မွာ ထြက္ေျပးလို႔မွ မရတာ ...။
Sunday, July 29, 2012
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေသာင္း ဘဝအစိတ္အပိုင္းမ်ား (၄၂)
ထမင္းငတ္တဲ့ ေန႔ရက္မ်ား
ပဲခူး႐ိုးမကို ေရာက္လာတာ အေတာ္ဒုကၡေရာက္တယ္။ ရဲေဘာ္ေတြဆို စစ္ခ်ည္းပဲ တိုက္ေနရတယ္။ ထမင္းက်ေတာ့ မစားရဘူး။ ၇ ရက္ ၈ ရက္ဆက္တိုက္ စစ္တိုက္ရၿပီး အစာက မရွိေတာ့ေမာတာေပါ့။ ရဲေဘာ္ေလးတေယာက္ က်သြားတာ။ ဗိုက္ကေလး ေဟာက္ပက္နဲ႔။ အဖိုး ေတာ္ေတာ္စိတ္ထိခိုက္တယ္။
ပဲခူး႐ိုးမမွာ အဖိုးတို႔ ခဏခဏ ထမင္းငတ္တယ္။ တခါတခါ တစ္လေတာင္ ေက်ာ္ေသးတယ္။ ဟုိအရြက္ခူးစား ဒီအရြက္ခူးစား ဒီလိုျဖစ္ၾကတာ။ က်သြားတဲ့ ဗိုလ္မွဴးေမာင္ခ်စ္ဆုိရင္ အေျခအေနမေကာင္းဘူးလုိ႔ ေျပာရင္ မႀကိဳက္ဘူး။ ထမင္းငတ္ေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္က ေတာ္ေတာ္ခိုင္တယ္။ အညံ့မခံ အ႐ံႈးမေပးဘဲ ရန္သူကို ႏိုင္ေအာင္တုိက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္က ခုိင္ခုိင္မာမာရွိတယ္။
“စိတ္ဓာတ္က်မယ့္ အေတြးအေခၚေတြ မင္းတုိ႔ဦးေႏွာက္ထဲမွာ တစက္မွမထားနဲ႔။ ဒီ အေတြးအေခၚေတြ ဝင္လာၿပီးဆိုရင္ မင္းတို႔ ေခါင္းထဲက ျမန္ျမန္ ထုတ္ပစ္လုိက္” သူက ဒီလိုေျပာတာ။
မေန႔ကအေၾကာင္း ျပန္ၿပီး ေျပာၾကဆိုၾကတဲ့အခါ (ကမာပုလဲ)
လမ္းကေလး အတိုင္း
ကတိစကား အတိုင္း
ဘဝကို ...
အရွိ ... အရွိအတိုင္း။
တိုက္ပြဲေတြဟာ
သံေယာဇဥ္ေတြအတြက္
မရွိမျဖစ္ ဆက္ထံုး
ယာယီ႐ႈံးနိမ့္ က်ဆံုးမႈေတြဟာ
မနက္ျဖန္အတြက္
ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ မွတ္မွတ္ရရ အနာတရေတြ ...။
Saturday, July 28, 2012
သူရဲေကာင္း ဒုိင္ယာရီထဲက လူထု ဦးစိန္ဝင္း (ခင္ေဆြဦး)
၁။
ေႏြ၊ မုိး၊ ေဆာင္း ရာသီ အလွည့္အေျပာင္း ႏွစ္၊ လ၊ နာရီေပါင္းေတြ ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားခဲ့ခ်ိန္၊ ကၽြန္မ ဆရာ ဦးစိန္ဝင္းႏွင့္ အသိအကၽြမ္းမက ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့တာ ကၽြန္မ အသက္ ၃၀ သာသာ ၃၂၊ ၃၃ အရြယ္၊ ဆရာက အသက္အစိတ္ ဝန္းက်င္။ ဆရာ ကၽြန္မထက္ ၈ ႏွစ္နီးပါး ငယ္ပါတယ္။
လူထု သတင္းစာ မပိတ္ခင္ကာလေတြ ကၽြန္မ မႏၲေလး ဦးေလးလွ၊ ေဒၚေဒၚမာတုိ႔ လူထုတိုက္ ခဏခဏေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြေပါ့။ ေျပာရရင္ မႏၲေလးမွာ ရီျမင့္ ႐ုပ္ရွင္ပုိင္ နယ္လီ (ရီရီ)ဆီ အထုပ္ခ်ၿပီး ေဒၚေဒၚမာတုိ႔ဆီ သြားတည္းခိုခဲ့တယ္။ ကၽြန္မဘဝ လူထုဦးလွ၊ ဦးေလးလွ ကၽြန္မရဲ႕ဒုတိယ ဖခင္၊ ေဒၚေဒၚမာက ဒုတိယ မိခင္။ ကၽြန္မေမေမနဲ႔ ေဒၚေဒၚမာတုိ႔ကလည္း အသက္ရြယ္တူေတြ။ လူထုတုိက္သြားတိုင္း၊ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ကိုယ္ဟန္သြယ္သြယ္ အသားျဖဴျဖဴ အေရပါးပါး၊ နဖူးက်ယ္၊ နားရြက္ကားႏွင့္ မ်က္လံုးအေရာင္ ေတာက္ေတာက္၊ အျမဲတမ္းလို ျပံဳးေနတဲ့မ်က္ႏွာကို ျမင္ေတြ႔ရပါတယ္။
စာအုပ္ (ကမာပုလဲ)
အရပ္ေဒသမေရြး မွတ္ေက်ာက္တင္ခံတယ္။
စကားလံုးေတြက သိပ္သည္းက်စ္လ်စ္
အနက္အဓိပၸာယ္ေတြက ႐ိုးရွင္း က်ယ္ျပန္႔ ... ။
သင္က သူ႔ကို တရြက္ျခင္း လွန္သြားစရာမလိုဘူး
သူကသာ သင္တို႔ကို တမ်က္ႏွာခ်င္း လွန္သြားလိမ့္မယ္။
Friday, July 27, 2012
သတင္းမ်ားက ေျပာတဲ့ ျမန္မာ့လယ္ယာက႑ (ေမာင္ဝံသ)
လူငယ္ေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီ ေျပးလာၿပီး အေကာင္းဆုံး သတင္း/ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရြးေပးပါလို႔ ခိုင္းတာပါပဲ။ သူတို႔ဘာသာ ေရြးရင္ အဂတိပါတယ္လို႔ အထင္ခံရမွာစိုးလို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ဒိုင္လုပ္ခိုင္းတာပါ။
ေခတ္စကား၊ ေခတ္တရား၊ ေခတ္ဓား နားမလည္ရင္ နားျပတ္လိမ့္မယ္ လည္ျပတ္မယ္ (ဟံသာဝတီ ဦးဝင္းတင္)
ခင္ေမာင္ရင္၊ သုခ၊ စိန္ႀကီး၊ ရန္ႀကီးေအာင္
ဒီေန႔ က်ဳပ္အသက္ ၈၃ ႏွစ္ ရွိၿပီ။ ႏွစ္ေပါင္း ၆ဝ ေက်ာ္ ၇ဝ နီးပါးေလာက္က အေၾကာင္းေတြကို တခါတခါ ျပန္ေတြးမိတယ္။ တျပည္လံုး ယူက်ဳံးမရ ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ေန႔။ အေမွာင္ႀကီး က်ခဲ့တဲ့ေန႔။ က်ဳပ္ အသက္ ၁၇ ႏွစ္သားေလာက္ရွိၿပီ။ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း တက္ေနတယ္။ တုိင္းျပည္ႀကီး ဒုကၡေရာက္ၿပီဆိုတာ သိတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ ေတာၿမိဳ႕ေလးလည္း ငရဲက်ၿပီဆုိတာ သိတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ လုပ္ၾကံခံၾကရတယ္။ တုိင္းျပည္ ဒုကၡေရာက္ၿပီေပါ့။ ဒီေလာက္ေတာ့ က်ဳပ္ သေဘာေပါက္ခဲ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ကို လုပ္ၾကံသူေတြထဲမွာ က်ဳပ္တို႔ၿမိဳ႕သားတေယာက္ ပါေနတယ္။ က်ဳပ္ထက္ အသက္ ၅ ႏွစ္ပဲ ႀကီးတဲ့သူ။ ေက်ာင္းေနဖက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္နဲ႔အတူ ျပည္သူ႔ ရဲေဘာ္အဖြဲ႔ဝင္။
အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ့ ... ကိစၥ (ကမာပုလဲ)
႐ိုးသားစြာ ႏိုးထလာတဲ့ ပန္းပြင့္ကေလး
အေမ့ ႏို႔ပိန္ပိန္ကို ရွာလို႔ မေတြ႔တဲ့အခါ ...။
ညက
ဟင္းစား ရွာရင္း
ပိုးထိသြားတဲ့လူနာ ... ။
Wednesday, July 25, 2012
ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ပေပ်ာက္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ (ျပည္သူ႔ေခတ္)
အစုိးရသက္တမ္း တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္းမွာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ေလ်ာ့ပါးသြားၿပီလား၊ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ေလ်ာ့ပါးေရးအတြက္ ဘာေတြ ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီလဲဟု ေမးခြန္းထုတ္လွ်င္ ေျဖဖုိ႔ ခက္ပါလိမ့္မည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆင္းရဲတြင္းထဲ ေရာက္ေနခဲ့ေသာ ျမန္မာျပည္သူလူထုအတြက္ ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း ေျပလည္သြားဖုိ႔ မလြယ္လွတာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ သည္လုိ မလြယ္ဘူးဆုိေသာ္လည္း ထိေရာက္သည့္ နည္းလမ္းမ်ားကုိ ၾကံဆ လုပ္ေဆာင္သင့္ေနပါၿပီ။
အမည္ေပးဖို႔ စကားလံုးေတြ ေၾကကြဲေနတဲ့ ... ကဗ်ာ (ကမာပုလဲ)
ေရညႇိ ဆင္ဝင္ေအာက္ကို ေရာက္မွ
သူ႔ အငို တိတ္သြားတယ္ ...။
ေလွကားထစ္ေတြအတိုင္း
အခ်ိန္ကာလဟာ ျပန္လည္ႏုပ်ဳိလာခဲ့ ...။
Tuesday, July 24, 2012
ခ႐ိုနီမ်ားရဲ႕ ေရွ႕ခရီး (ေမာင္ဝံသ)
အဘရာမိုဗစ္ခ်္ မားေဒါ့ တက္ဆင္
႐ုရွားႏိုင္ငံက ေခတ္ပ်က္သူေဌး၊ ခ်ယ္လ္ဆီး ေဘာလုံးအသင္းကို ဝယ္ၿပီး နာမည္ႀကီးေအာင္လုပ္ခဲ့သူ အဘရာမိုဗစ္ခ်္အေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္ ႏွစ္ႀကိမ္ သုံးႀကိမ္ေလာက္ ေရးခဲ့ဖူးတယ္။
အာဏာရသူေတြနဲ႔ တည့္ေအာင္ေပါင္းၿပီး သတင္းမီဒီယာလုပ္ငန္းေတြကို လက္ဝါးႀကီးအုပ္၊ အဲဒီေနာက္ ပိုက္ဆံရရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီး လူၿပိန္းပရိသတ္အႀကိဳက္သတင္းေတြနဲ႔ လုပ္စားေနတဲ့ ၾသစေၾတးလ်ျပည္ေပါက္ သတင္းစာသူေဌးႀကီး ႐ုပတ္မားေဒါ့အေၾကာင္းလည္း ကြၽန္ေတာ္ သုံးေလးႀကိမ္ထက္မနည္း ေရးခဲ့ၿပီးၿပီ။
ဒါတင္မက ျပည္သူ႔ဘ႑ာေတြကို တစ္ဖက္လွည့္နဲ႔သုံးစြဲၿပီး ဆင္းရဲသားေတြ ေကာင္းစားေရးလုပ္ေပးတယ္လို႔ နာမည္ေကာင္းယူကာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္စားခဲ့တဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျပဳတ္ တက္ဆင္အေၾကာင္းကိုလည္း အက်ယ္တဝင့္ ေရးခဲ့ေသးတယ္ဗ်ာ။
အဲသလို ေရးခဲ့တာေတြဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီမွာလည္း အလားတူ ဇာတ္ေကာင္ေတြ ရွိေနခဲ့ ရွိေနဆဲျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေျပာခ်င္လို႔ပဲဗ်။ အဲသလိုလူေတြ မရွိပါဘူးလို႔ ဘယ္သူမွ ျငင္းမယ္မထင္ပါဘူး။ ျငင္းလာရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီလူကို နားရြက္ဆြဲၿပီး လွည့္ျပမယ္ဗ်ာ။
အႏုပညာ ... ကိစၥ (ကမာပုလဲ)
စားအိုး၊ စားခြက္နဲ႔
လည္တိုင္မွာ ခ်ည္စြဲေနက်
ပခံုးထက္က တဘက္ကေလး
အေလ့က် သံုးရာသီမ်ား ...။
နာက်င္မႈေတြအေပၚမွာ
မခ်ိျပံဳးေတြ သိမ္းပိုက္ေနတဲ့ ကိစၥ ...
လက္ေတြ႔ေျဖရွင္းရမယ့္ ျပႆနာေတြေပၚမွာ
ဘာစတီးလ္ အက်ဥ္းေထာင္ကို ၿဖိဳဖ်က္ဖို႔ မဝံ့ရဲခဲ့ရင္ျဖင့္ ...။
Monday, July 23, 2012
ေျဖရွင္းရမယ့္ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး ပဋိပကၡ
“ဆိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ တရားမဝင္ လာေနထိုင္တယ္ဆိုၿပီး ထားပါဦး။ တရားမဝင္ လာေနထိုင္တယ္။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ သူတုိ႔က လူ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလား။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ က်မတို႔မွာရွိေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ဳိး သူတို႔အေနနဲ႔ မပိုင္ဆိုင္သင့္ဘူးလား။ မင္းက ငါနဲ႔ ဘာသာ မတူဘူး။ မင္း ဒီႏိုင္ငံက မဟုတ္ဘူးဆိုတာနဲ႔ သူတို႔ကို က်မတို႔ သတ္ေတာ့မလား။ ဒီလိုမ်ဳိး အၾကမ္းဖက္နည္းနဲ႔သြားမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ က်မတို႔က တိရစာၦန္ထက္ မျခားေတာ့ဘူးေလ …”
ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္ ပဋိပကၡေတြျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းခံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အဂၤလန္ႏိုင္ငံ လန္ဒန္ၿမိဳ ႔အေျခစိုက္ Burma Campaign UK အဖြဲ႔က မေဝႏွင္းပြင့္သုန္ ကို ဦးသန္းလြင္ထြန္းက ဆက္သြယ္ေမးျမန္း သံုးသပ္ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနာက္ျခမ္း ရခိုင္ျပည္နယ္မွာျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈနဲ႔ ပဋိပကၡျပႆနာေတြဟာ ရခုိင္ျပည္နယ္ရဲ႕ မူရင္းေဒသခံ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ရခိုင္တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ေနာက္မွာဝင္လာသူေတြဆိုတဲ့ ဘာသာကြဲျပား စကားမတူတဲ့ ဘဂၤါလီႏြယ္ဖြားေတြၾကားမွာ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာရွိေနခဲ့တဲ့ မုန္းတီးမႈနဲ႔ သံသယမီးပြားေတြ ထၿပီး ေတာက္ေလာင္ခဲ့တာပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႐ိုဟင္ဂ်ာလို႔ သတ္မွတ္ေခၚေဝၚေစခ်င္တဲ့ ဒီလူအစု၊ လူအေဝးကို ေဒသခံေတြက အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ခံစားမႈအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ သံသယႀကီးစြာနဲ႔ မယံုၾကည္ လက္မခံႏိုင္ခဲ့ၾကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
လူစိမ္းကား (မင္းကိုႏုိင္)
ေခၚေနေပမဲ့ ျပန္မထူးၾက
ေၾသာ္ နံရံက ထူလွတာကိုး
ေျမသား ကမၻလာ
ျမင္သာျမင္ရ
ေျခတဖဝါးစာ နင္းခြင့္မရခဲ့
ေၾသာ္ သံတိုင္က ခိုင္လွတာကိုး
သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ကြယ္လြန္ျခင္း ၄၈ ႏွစ္ေျမာက္ အခမ္းအနား
ဓာတ္ပံု - ေအပီ
Sunday, July 22, 2012
ရင္ခြဲ႐ံု (ကမာပုလဲ)
ေလညင္း မရွိဘူး
ပန္းပြင့္ကေလးေတြ မရွိဘူး
ဥယ်ာဥ္မွဴးစစ္စစ္ေတြ မရွိဘူး ...။
အဲဒီအရပ္မွာ
အခ်စ္ မရွိဘူး
ေမတၱာ၊ က႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာ
သံေယာဇဥ္ဆိုတာေတြလည္း မရွိဘူး ...။
Saturday, July 21, 2012
ခဝဲျခံ မ်က္မျမင္ေက်ာင္း
ဒီေက်ာင္းကို ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ကတည္းက တည္ေထာင္ထားတာျဖစ္ၿပီး ေလာေလာဆယ္မွာ ေက်ာင္းသား ၁၃၇ ဦးရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ေက်ာင္းစတင္ဖြင့္လွစ္ကတည္းက အခုအထိ ေက်ာင္းသား ၃၇ ဦးဟာ အစိုးရ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြကေန ဘြဲ႔ရသြားၾကၿပီလို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီမုိကေရစီႏွင့္ တရားဥပေဒ စုိးမုိးမႈ (ေဖျမင့္)
ထုိ႔ေၾကာင့္ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာအလုပ္ကုိ သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းထားသည့္ ဥပေဒမ်ားႏွင့္အညီသာ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္ ဟူေသာ အယူအဆ ေပၚေပါက္လာသည္။ သည္မွဆက္ကာ အုပ္ခ်ဳပ္သူသည္လည္း တရားဥပေဒကုိ ေက်ာ္လြန္၍မရ၊ အမ်ားနည္းတူ သူလည္း တရားဥပေဒ၏လက္ေအာက္မွာသာ ရွိရမည္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ရာ၌လည္း ဥပေဒမ်ား လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားႏွင့္အညီသာ အုပ္ခ်ဳပ္ရမည္ဟုခံယူကာ၊ ထုိအတုိင္းက်င့္သုံးႏုိင္ရန္ အားထုတ္လာၾကသည္။
ဒီမုိကေရစီႏိုင္ငံမ်ားတြင္မူ တရားဥပေဒစိုးမုိးေသာစနစ္ (rule of law) ခုိင္မာေအာင္ အထူးဂ႐ုျပဳ တည္ေဆာက္ၾကသည္။ အဓိက အေၾကာင္းရင္းကား တရားဥပေဒစုိးမုိးျခင္းကသာ ႏုိင္ငံသားတုိ႔၏ ႏုိင္ငံေရး စီးပြားေရး လူမႈေရးဆုိင္ရာ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကုိ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
Friday, July 20, 2012
Thursday, July 19, 2012
ျပဇာတ္ (ကမာပုလဲ)
ေဝးကြာျခင္းဟာ
လွမ္းလို႔ မမီေအာင္ နက္႐ိႈင္းတယ္။
ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမျပင္လႊာကို
ဘဝ ဘဝေတြနဲ႔ ရင္းၿပီး
ႀကိဳးစား ရင္ၾကားေစ့ခဲ့ ...။
Wednesday, July 18, 2012
၆၅ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔
(ဓာတ္ပံုမ်ား - ေအပီ၊ ႐ိုက္တာ)
ကၽြန္ေတာ္ မေမ့ႏုိင္ေသာ ဆယ့္ကုိးဇူလုိင္ (တကၠသုိလ္ေနဝင္း)
ေသေသာသူ ၾကာလွ်င္ေမ့”
ဤကား ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔ေျပာေနက် ဆုိ႐ုိးစကားပင္ျဖစ္သည္။ ေယ်ဘူယ်အားျဖင့္ မွန္ကန္ေသာ ဆုိ႐ုိးစကားလည္းျဖစ္ပါ၏။ အထူးသျဖင့္ အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္လာေသာ္ ေသေသာသူအား တျဖည္းျဖည္းေမ့ေလ်ာ့ကာ ေနာက္ဆံုး လံုးလံုး သတိမရေတာ့ေသာ အေျခအေနမ်ဳိးျဖစ္လာတတ္သည္။ ဤသုိ႔လွ်င္ ေယ်ဘူယ်အားျဖင့္ မွန္ကန္ေသာ ဆုိ႐ုိးစကားႏွင့္ပတ္သက္၍ ခၽြင္းခ်က္ေတာ့ရွိေနပါသည္။
ယင္းခၽြင္းခ်က္ကား လြန္ခဲ့ေသာ ၄၈ ႏွစ္၊ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္ စေနေန႔ကျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျမန္မာ့သမုိင္းတြင္ အလြန္အ႐ုပ္ဆုိးအက်ည္းတန္ၿပီး မည္သုိ႔မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္၍မရႏုိင္သည့္ အစြန္းအထင္း အမည္းကြက္ႀကီး (သုိ႔မဟုတ္) ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ၾကံမႈႀကီးျဖစ္ရာမွ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ အေပါင္းပါ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား အတံုးအ႐ံုးႏွင့္ ေရတိမ္နစ္က်ဆုံးခဲ့ရျခင္းသည္ အခ်ိန္ကာလာ မည္မွ်ပင္ၾကာျမင့္ေစကာမူ ေမ့ေပ်ာက္၍မရႏုိင္သည့္ ခၽြင္းခ်က္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိခ်င္ပါသတည္း။
အထူးသျဖင့္ ၁၉- ၇- ၄၇ ေန႔ကျဖစ္ရပ္ႏွင့္တကြ ယင္းျဖစ္ရပ္မတုိင္မီ တစ္လအတြင္းကျဖစ္ရပ္မ်ားကုိ အနီးကပ္သိရွိခဲ့ရသူ ကၽြန္ေတာ့္အဖုိ႔ မေမ့ႏုိင္႐ံုမက ျပင္းစြာ နာက်ည္းေၾကကြဲျခင္း၊ ယူက်ဳံးမရျဖစ္ျခင္း၊ ေျဖမဆယ္ႏုိင္ေအာင္ ပူေဆြး ဝမ္းနည္းျခင္း စေသာ စိတ္လႈပ္ရွားမႈဒဏ္ကုိ ႏွစ္စဥ္ဇူလုိင္လ နီးကပ္လာတုိင္း အလူးအလဲ ခံစားရတတ္ပါသည္။
ဘာေၾကာင့္ဤသုိ႔ဆုိရေၾကာင္းကုိလည္း ယခုဆက္လက္ေဖာ္ျပလတၱံ႔ေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားက အေျဖေပးႏုိင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။
*********
ဟန္ခ်က္ (ခင္ၿငိမ္းသစ္)
က်ဳပ္လက္ထက္ေရာက္ေတာ့ ကုန္သယ္ေတြေဈးကစားတာေရာ၊ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္တာေရာေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႔မိသားစု အေႂကြးပင္လယ္ေဝေနတာပဲဗ်ဳိ႕။ ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႔ရြာမွာ အရြယ္ေကာင္းေလးေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ မေလး သြားတဲ့လူနဲ႔၊ ထိုင္းဘက္ကမ္း ကူးတဲ့လူနဲ႔ လယ္စိုက္သူဘယ္မွာ က်န္ေတာ့လို႔လဲ။ က်ဳပ္ဇနီးကေတာ့ က်ဳပ္ကို ထိုင္းဘက္သြားခိုင္းေနတာ ၾကာလွေပါ့။ က်ဳပ္က မသြားခ်င္လို႔ အခ်ိန္ေတြ ဆြဲေနတာ။ ၁၃၇၀ အကုန္၊ ၇၁ အကူးမွာေတာ့ က်ဳပ္ မသြားလို႔မရေတာ့ဘူး။ ကေလးကလည္း ၃ ေယာက္ေတာင္ ရွိလာၿပီကိုး။
Tuesday, July 17, 2012
စိမ္းစိမ္းစိုစို အိပ္မက္ေစရာ လမ္းကေလး (ကမာပုလဲ)
သူ႔ေတာင္ပံမွာ သူ႔ရင္ခုန္သံေတြအျပည့္ ...
တိမ္တိုက္ေတြဖံုးအုပ္ထားတဲ့ မိုးေကာင္းကင္
အလင္း၊ အေမွာင္ ... ေရာင္စံုေဆးစက္မ်ား ...။
ဆရာႀကီး ဆႏၵကား မျပည့္ေသး ... (ဆူးငွက္)
‘ကြမ္းအစ္တစ္လံုး ...၊ ေသွ်ာင္တစ္ထံုးႏွင့္
ရင္ဖံုးအက်ႌ၊ ဖ်င္ပင္နီႏွင့္
ေယာထည္ပုဆိုး၊ မင္ေၾကာင္ထိုးႏွင့္
အဘိုးကဝိ ပညာရိွ ...’
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားဘဝ၊ အထက္တန္းကဗ်ာလက္ေရြးစင္စာအုပ္မွာ ျပ႒ာန္းသင္ၾကားခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာစာဆိုႀကီးတင္မိုးရဲ႕ ‘အဘိုးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း သို႔’ ကဗ်ာထဲက ပထမဆံုးအပိုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ‘သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း’ ဆိုတဲ့နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ္ စတင္ေမြးဖြားၿပီး လူမွန္းသိတတ္ခင္ကတည္းက ၾကားဖူးခဲ့တယ္ဆိုရင္ လြန္အံ့မထင္ပါ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းစာမွ်သာတတ္ေသာ မိဘနဲ႔ လက္လုပ္လက္စားအသိုင္းအဝိုင္းမွာ ေမြးဖြားခဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ စာတတ္ေပတတ္ က်မ္းျပဳကဝိဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းကို သိတတ္ကတည္းက ၾကားဖူးတယ္ဆိုတာျဖင့္ ‘လြန္လြန္းသေနာ္ ... မန္းေရႊစက္ေတာ္’ လို႔ အျပစ္တင္ေကာင္း တင္ၾကပါလိမ့္မယ္။ အျပစ္တင္ရင္လည္း ေခါင္းငံု႔ခံ႐ံုပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္သိတဲ့ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ဆိုတာက ...
‘မန္း အပ်က္မွာ
စန္လဂ္ မသာမယာမို႔
ဗမာ ဗမာခ်င္းေတာင္မွ
အတင္းရန္မူလို႔
ရန္သူကို ရန္ ဟူ၍ မမွတ္တဲ့ျပင္
ကိုယ္တပ္ကိုယ္ ျပန္ကာနင္းၾကတဲ့
ဖ်င္းလွတဲ့ ကျမင္းမအေကာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တခ်ဳိ႕ရယ္က ...’ လို႔ ‘ဗိုလ္လေရာင္’ ကို တခမ္းတနားဖြဲ႔ဆိုခဲ့တဲ့ ဆရာႀကီးအေနနဲ႔ သိတာမဟုတ္ပါဘူး။
Sunday, July 15, 2012
အခ်စ္ ... (ကမာပုလဲ)
ထာဝရ စီးဆင္းေနမယ့္ ... ျမစ္။
ျပတင္းေပါက္ရဲ႕ နံေဘးမွာ
ေမွ်ာ္ရင္း ေစာင့္ႀကိဳ ေငးေမာေနဆဲပါလား ...။
ဒီ ... ရာဇဝင္ အ႐ုိင္းကုိျဖင့္ (မင္းကိုႏုိင္)
ထုိသုိ႔ အႏုိင္က်င့္ခံရစဥ္ အယ္ဒီတာ (ေခၚ) စာတည္းတုိ႔ မည္မွ် နာက်င္ခဲ့မည္နည္း။
ရာဇဝင္႐ုိင္းသည္ ဆုိတာ ဒါမ်ဳိး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
ထုိမွသည္ စာနယ္ဇင္းတုိ႔ (ဒီဘက္ေခတ္) သမုိင္းမွာ ပြဲေတာ္ႀကီးလည္း ေတြ႔ခဲ့ပါေသးသည္။
ပြဲေတာ္ႀကီးဆုိသည့္အတုိင္း ႐ုံသြင္း လက္ေဝွ႔စိန္ေခၚပြဲမ်ားႏွယ္ ကေလာင္ခ်င္း ထုိးသတ္သည့္ပြဲမ်ားကုိ စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚ၌ စီစဥ္႐ုံသြင္းသူက သြင္း၍ ထုိးသူေတြကထုိး ဗိန္းေမာင္းသံေတြ ညံခဲ့ပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ေခတ္စီးေၾကာင္းဟု ေခၚၾကသည့္ ေျမာင္းထဲ ေမ်ာလာသည့္ ဖက္ရွင္ဒီဇုိင္းမ်ား ၿပိဳင္ဆုိင္ၾကရင္း အစြမ္းကုန္ တုိျပတ္လာပုံမ်ား၊ မႈခင္း ျပစ္မႈဆုိင္ရာမ်ား၌လည္း မည္သည့္အမႈအေၾကာင္း ေခါင္းစဥ္ျပာမ်ားျဖင့္ ေရပန္းစားခဲ့သည္ကို စာဖတ္သူမ်ား အသိခဲ့ဆုံး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ေငြၾကယ္ပြင့္တုိ႔ အတြင္းေရးကိုမွ မုဆုိး သားေကာင္လုိက္သလုိ ေတာနင္းရွာခဲ့ၾကသည့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သတင္းေထာက္ အယ္ဒီတာမ်ား ေရႊသမင္လုိက္ခန္းေတြလည္း ေမွာ္႐ုံေတာမွာ ရွိခဲ့ပါၿပီ။
ရန္ကုန္မွာ လယ္သမားေတြ ဆႏၵျပ
